En de tijd blijft in een rotvaart doorgaan, alweer een week verstreken! Een zeer afwisselende week, met een beetje recup hier en daar, maar ook een drukke zaterdag voor 't werk in de weer geweest. Dus enkel vandaag genieten van wat weekend, alvorens een volgende drukke werkweek aan te vatten.

Afgelopen donderdag op controle bij de gyneacoloog, waar we een structuurecho kregen. Alle orgaantjes bij ons ukje werden gecheckt (alles oké), ook of er 10 vingertjes en 10 teentjes zijn (jep, we hebben ze mee geteld), of ukje geen hazelipje heeft en wel 2 neusgaatjes (tiptop) en of er geen sprake is van een open ruggetje (nope!). Het was dus een lange echo waar we heel wat in detail hebben kunnen bekijken. Eerst lag ukje met de beentjes gebogen, maar door het gewroet van het echo-ding werd ukje wakker en begon hij/zij lekker te strekken en te bewegen en wow...ineens werden de beentjes gestrekt en die waren echt superlang! De gynecologe moest echt lachen met onze reactie. Die lange beentjes heeft hij/zij in ieder geval niet van de mama, en ventje glimlachte en zei: "'t is er duidelijk ééntje van mij". Hihi. Nog wat cijfertjes: ukje is nu ongeveer 26 cm lang en weegt 400 gr. Volgende week zou dat in gewicht al bijna het dubbele moeten zijn en dat ga ik wel beginnen voelen, cfr de gyneacologe. M'n buikje gaat dus een serieuze groeispurt ondergaan samen met ukje, tot ik ongeveer 6 maanden ver ben (tegen begin maart dus), daarna stabiliseert het weer een beetje en gaat de groei terug wat trager.

Dus "profiteer" ik er nu nog van en probeer ik nog wat te sporten zolang het gaat! Ik kreeg er trouwens complimenten voor van de gyneacoloog en mag dus voort blijven doen, jeuj!

Deze week bestond het sporten uit één mislukte spinning-sessie en drie relaxte loopsessies. De spinning op maandag was dus een ramp. Ik had verschrikkelijk last van maagoprispingen, zo hard dat ik er misselijk van werd. En dat beterde absoluut niet tijdens de spinning, integendeel. Na een goeie 40 min. ben ik gestopt omdat ik schrik had dat ik ging overgeven. Sowieso had ik ook weer last van mijn buik tijdens het jumpen en zo. Denk dat het spinnen voortaan dus eerder gewone fietssessies zullen worden, het gaat me echt niet zo goed meer af.Reden waarom ik drie keer gaan lopen ben deze week trouwens, want de vrijdagse spinningsessie heb ik vervangen door lopen. Woensdag heb ik 4,5 km gelopen (was een loop/wandelsessie van telkens 5 min. joggen en 1 min. wandelen), vrijdag werd dat 5,5 km (3 x 12 min. joggen en 1 min. wandelen tussenin) en vandaag werd het 5,6 km (quasi aan één stuk echter onderbroken door twee snelle plaspauzes). Dus toch 15,6 km gelopen deze week, beter dan niks hé.

Volgende week zien we wel weer. Zeker dinsdag een aquagym-sessie, maar voorts zal de tijd en de goesting wel uitwijzen wat ik van sport ga doen!

Voilà, de laatste dag van januari, morgen beginnen we weer een nieuwe maand. En voorlopig blijf ik nog sporten, ook al denk ik elke keer weer dat het mijn laatste keer wordt...Maar het blijft dus gaan, dus blijven we het ook maar doen hé.

Vorige week zo toch weer 4 keer gaan sporten, goed voor in totaal 3,5 uur lichaamsbeweging. Er waren ooit wel eens tijden dat ik 3,5 uur of meer sportte op één dag, maar ja ;-) Heb nog een heel leven voor de boeg om dat ooit nog eens te verwezenlijken hé ;-)

Wat stak ik zoal uit?

Awel, op dinsdag ben ik eindelijk nog eens naar de prenatale aquagym kunnen gaan in het zwembad. Helaas kan ik er deze week weer niet naartoe, wegens vergadering op dinsdagavond, want het is dus echt wel ongelooflijk leuk. Een uurtje stevig van jetje geven in het zwembad en dat gaat dan van heen en weer rennen in het water en ondertussen oefeningen doen, tot puur krachttraining met armen of benen. Achteraf was ik stikkapot in ieder geval.

Woensdag werkte ik van thuis uit en ben ik onder de middag 5 km rustig gaan joggen. Dat ging heerlijk goed. Moest me wel weer stevig induffelen, want de diepvries stond weer open buiten. Tijd dat de winter gedaan is...

Vrijdag dan een uurtje gaan spinnen en dat spinnen gaat me dus steeds minder goed af...Hummeltje in mijn buik vind het niet zo leuk heb ik de indruk, want krijg altijd steken in mijn buik, alsof ukkie wil dat ik er onmiddellijk mee stop. Normaal slapen die kleintjes in je buik als je aan het sporten bent, omdat het geschud hen in 't slaap wiegt...Niet zo bij de spinning dus...Dus daar doe ik het nu heel rustig bij aan, eerder gewoon een stevige fietssessie ipv echt spinning met jumps en freezes e.d., dan heb ik geen last van steken....Ik ga nog een paar keer proberen, maar als ik last blijf hebben, stop ik voorlopig met de spinning en ga ik gewoon wat rustig fietsen aan de zijkant of wat wandelen in de plaats.

Vanmorgen dan terug lopen, maar het was helaas op de loopband. Door de sneeuw van zaterdag, lagen de voetpaden er bij ons aan de vaart barslecht bij vanmorgen, aangevroren sneeuw. Geen risico's op uitglijden nemen dus en maar naar de fitness. Daar rustig 5,5 km gelopen op de loopband en dan nog een paar oefeningskes gedaan.

En daarmee zat januari er op semi-sportief vlak dan mee op.

Voor de rest is het gewoon ongelooflijk druk. Deze week zijn we bv. naar 8 huizen gaan kijken, in totaal hebben we er nu al 14 bekeken. De huizenjacht is dus volop bezig! Tot nu toe nog maar één huis echt in de running, dat was huis 3 dat we gaan zien waren. 3 is mijn geluksgetal, dus wie weet wordt het nog echt ons huis? We zullen zien. Er zijn nog een aantal huizen die we willen bekijken en ons eigen huis moet natuurlijk ook verkocht geraken...

Nog drukke tijden te gaan dus!

Weer een weekje verder en we zijn nog steeds aan het sporten. Woohoo!! Maar het blijft vechten om vol te houden. Vermoeidheid speelt daarin een grote rol, maar ook een toenemend gevoel van kortademigheid en de druk op m'n blaas wordt erger en erger, wat het ook niet altijd aangenaam maakt ;-)

Na vorige maandag de verkorte spinningsessies, ben ik drie keer gaan lopen. Verwacht er nu niet te veel van. Voorlopig beperk ik me effe tot sessies van maximum 5 km, tegen dan staat mijn blaas garantie weer op springen :-) Woensdagmorgen liep ik zo heel relaxed 5 km. Vrijdagavond zou ik normaal gaan spinnen, maar 'k vond het vooruitzicht van weer binnen te sporten niet zo aanlokkelijk, de buitenlucht sprak me meer aan. Dus voor het avondeten rap een toerke gaan doen. Helaas ben ik duidelijk geen avondloper meer, want ging het woensdag zo lekker, vrijdagavond liep het voor geen meter. Een loop/wandel-sessie dus, 5 x 6 minuten, toch ook weer goed voor een half uurtje in totaal.

Vanmorgen dan in de regen terug 5 km op 't gemakske gelopen en dat liep weer lekker. Het tempo is wel om bij te huilen, maar op zich speelt dat voorlopig totaal geen rol meer. Ben al blij dat ik nog een beetje kan lopen.

Het mag de komende weken nu wel niet meer regenen, want het was vanmorgen wringen om mijn loopjasje dichtgeritst te krijgen. Had eronder wel 2 shirts met lange mouwen aan (waarvan één thermo-shirt), maar normaal heb ik dan nog wel plaats zat. Begint precies toch een buikje in de weg te gaan zitten ;-)

Volgende week hoop ik dus weer wat te kunnen sporten, maar 'k bekijk het nu gewoon week per week hé en zie wel hoe ver ik geraak!

Voor de cijferaars: totaal voor januari komt nu al op het fenomenale kilometeraantal van 40 km. Wie weet komt er de komende week nog in totaal 10 km bij, op 50 km eindigen lijkt me wel leuk voor deze maand. Wie het kleine niet eert.... :-)

Hola, ineens alweer een weekje gepasseerd sedert mijn vorige bericht. Vorige week was er dan ook niet superveel te melden op sportief vlak, op de geweldige Spinning for Paraguay na natuurlijk!

Vorige maandag was ik te geradbraakt na het werk om nog iets sportiefs uit te steken. In plaats van nog naar de fitness te trekken voor een uurtje spinning, ben ik in m'n zetelke gekropen en wat gerust. Dinsdag dan weer een ultralange werkdag met opleiding 's avonds, dus niks sport. Was er woensdag ook wel moe van, maar dan toch efkes naar de fitness getrokken om er op de loopband te trainen. Maar de fut kwam maar niet en het bleef met een zielige 6 x 5 min. aan een rustig tempo met telkens een minuutje wandelen ertussen. Donderdag dan weer een ultralange werkdag tot 's avonds laat, dus tegen vrijdag was ik eigenlijk een wrak. Ik twijfelde toch wel even of ik nog tot Aalter zou rijden voor de spinning-avond, maar toch efkes doorgebeten. Daar heb ik in ieder geval geen spijt van gehad! Het was een zeer leuke avond, een aantal blog/Facebook-vriendjes nog eens teruggezien en enkele Facebook-vriendjes eindelijk voor het eerst eens in levende lijve gezien! En de spinningsessie van Berry was subliem. Leuke muziek, zeer afwisselende oefeningen en natuurlijk hing er een superplezante sfeer onder die bende. We hebben goe gelachen in ieder geval! Ik ben wel één van de weinigen die na een uurtje is gestopt. Niet dat het niet ging, maar 'k wou de vermoeidheid voorblijven gezien ik na het nababbelen nog een uur terug moest rijden ook en niet het risico wou lopen van in 't slaap te vallen achter het stuur.

Het weekend verliep dan weer sportloos. Normaal zou ik zondag wel gaan lopen, maar had zaterdagavond personeelsfeest en dat liep later uit dan ik eigenlijk gepland had. Het eten duurde al tot middernacht en daarna was er nog een optreden van het sublieme improvisatiegezelschap The Lunatics. Direct daarna zijn we wel naar huis vertrokken, maar het was dus bijna half 3 eer ik in mijn bed lag. En dan hadden we nog het geluk dat we in Mechelen niet mee moesten gaan aanschuiven tussen 100 andere chauffeurs om te gaan blazen, er was een massale alcoholcontrole aan de gang vlakbij ons thuis. Zwanger zijn heeft zijn voordelen, ik mocht doorrijden van meneer den agent ;-)

Soit, om een lang verhaal kort te maken: geen lopen de zondag, wel quasi een hele dag uitgeput platliggen. Zwanger zijn heeft ook zijn nadelen...

Deze avond dan naar de fitness voor een uurtje spinning. Ik voelde me fit genoeg, maar na 45 minuten spinnen, besloot een kleintje mij wel duidelijk te maken dat het genoeg was geweest. Lekker stampen, dat het rechtstaan zelfs effe pijnlijk werd, dus hoog tijd om ermee te stoppen. Ik vrees dat het einde van mijn sportdagen dus stilletjesaan in zicht begint te komen...Ach ja, we zien wel hoe het de komende weken nog gaat hé, maak me er niet al te druk om hoor :-)

Aan de winter lijkt maar geen einde te komen. Enerzijds is het wel eens leuk om nog eens een echte winter mee te maken. Maar na een dag vind ik dat meestal wel eens welletjes geweest hoor. Ik blijf een zomermens :-) Ik hou er niet zo van om me elke keer als eskimo te moeten verkleden om even buiten te komen, ik haat de kou, het feit dat je in het donker vertrekt en in het donker weer thuis komt...neen, geef mij maar de zomer en liefst zo snel mogelijk! En dan nu de sneeuw er weer bij, met de gebruikelijke gladheid op de voetpaden en wegen. Wij strooien en vegen altijd voor onze deur, helaas doet niet iedereen dat en heb toch al wel een paar uitschuivers gemaakt de voorbije weken, gelukkig telkens zonder te vallen. Die uitschuivers zijn wel de reden dat ik tegenwoordig ga "lopen" op de loopband in de fitness. Dat heeft ook zijn nadelen wel: het is ten eerste doodsaai, ten tweede verdraagt mijn enkel die zachte verende ondergrond niet zo goed, ten derde kost het me meer tijd omdat ik eerst nog naar de fitness moet, terwijl ik anders direct hier van thuis uit aan m'n kilometers kan beginnen en ik me dan ook nog moet houden aan de openingsuren van de fitness. Maar allé, 't is toch een mogelijkheid om een beetje aan sport te doen in deze koude, gladde dagen :-)

Na woensdag ben ik vrijdag dus nog eens op de loopband gaan trainen. Normaal doe ik op vrijdag een uurtje spinning mee, maar met de beste wil van de wereld: ik had géén goesting! Het idee van een uurtje spinning sprak me totaal niet aan, geen idee waarom. Lopen op de loopband lonkte zelfs meer dan spinning, hoe gek. Dus zogezegd zo gedaan en 5 km op de loopband gelopen, terwijl ik ondertussen naar de spinningles keek :-) Dit keer geen plaspauze nodig gehad, was wel nog 2 keer ervoor geweest en nadien moest ik ook wel richting toilet hollen, hihi.

Gisteren was het hier dan echt snertweer. Superveel wind, ijs-ijskoud en keiveel sneeuw. Mechelen was één van de stukjes Vlaanderen waar tot 10 cm is bijgevallen gisteren, tenminste toch bij ons in den hof :-) Lekker binnengebleven en wat huishoudelijke klusjes gedaan.

Vanmorgen begon het hier dan weer te sneeuwen en op het nieuws kwamen berichten van ijzel. Gelukkig legde de verse sneeuw bij ons een zacht laagje, echt glad zag het er toch niet uit. Normaal gezien ging ik deze namiddag met blogster Jess lopen, maar dat kon onverwachts niet doorgaan voor haar. Dus was het bij mij twijfel: loopband of me toch maar eens in het park wagen? Na wat wikken en wegen verloor het gezond verstand het van het gevoel en besloot ik me al lopend naar het park te begeven en daar een toerke te doen en dan terug. Met volgende attributen aan: korte tight, lange tight, shirt zonder mouwen, daarover thermoshirt met lange mouwen, daarover een fleecetrui, dan nog een fleece-buff rond mijn nek, twee paar sokken aan, een muts op en handschoenen en natuurlijk mijn loopschoenen. Ik zag er weer uit als een eskimo, maar koud had ik het tenminste toch niet. Dan naar het park, onze straat lag er hier en daar gevaarlijk glad bij dus dat stuk ingewandeld, maar vanaf een bepaald moment kon ik toch beginnen lopen. Eenmaal in het park aangekomen (waar een dik sneeuwtapijt lag), na 2 km, rap even een plaspauze gedaan in het onthaalgebouw en dan mijn toerke heel rustig gelopen op de sneeuw. Ondertussen kreeg ik weer een heel felle sneeuwbui over me heen en zag ik met momenten amper een hand voor ogen. De ondergrond, dat liep opvallend goed eigenlijk, voelde niet zo veel anders aan dan gewoon op een aarden pad eigenlijk. Rondje = 3,3 km en toen moest ik weer heel dringend plassen natuurlijk. En daarna terug naar huis, niet meer via mijn straat maar achterom via de vaart waar er meer sneeuw lag en dus minder glad (hoe raar toch), nog eens goed voor 2,5 km. In totaal 7,8 km gelopen dus, aan een supertraag tempo, maar zonder uitschuivers of valpartijen en dat was het belangrijkste. En vooral lekker genoten!