14-04-09

zelfmedelijden

Gisteren liep ik over van zelfmedelijden. Belachelijk eigenlijk hé. Terwijl iemand als Geert, die toch wel een heel straf verdict te horen kreeg, het zonnetje in huis blijft, zit ik gelijk een klein kind te huilen omwille van een pijnlijke knie...Maar af en toe zelfmedelijden moet al wel eens kunnen zekers, daarna relativeer je de boel dan weer wat beter. Allé, zo werkt dat toch bij mij. Nu, echt erover ben ik nog altijd niet hoor. Ben die blessure zo beu hé, vooral omdat die knie echt wel spellekes lijkt te spelen. Dan gaat het weer een weekje beter om daarna weer compleet fout te gaan. En 't is niet dat ik niet gerust heb. Drie x 10 dagen niks sport (zelfs geen spinning) en het lopen staat al sedert het begin van de blessure op een zéér laag pitje. Zo laag dat er gewoon amper nog loopconditie is.

Soit, tijd voor terug actie te nemen. Na 2 x advies bij de kinesist, 2 x bezoek bij de orthopedist, (+ een infiltratie met cortisonen), 2 x bij de bandagiste en 4 x bij Runners Service, belde ik vanmorgen naar de praktijk van een andere orthopedist. Die waar Gert en Geert bij te rade waren gegaan. Het werd onmiddellijk een koude douche...pas mogelijkheid tot afspraak begin juni...Zucht. Da's dus duidelijk na Bouillon, maar ook na Luxemburg (waar ik toch nog altijd een sprankeltje hoop voor koester om er de halve marathon te kunnen meedoen). Tja, wat nu hé. Deze avond dan maar gewoon weer eens naar mijn huisarts gegaan. Da's een echtpaar en anderhalve week geleden zat ik bij de man (die niks van sportkwetsuren kent), maar deze avond zat de vrouw (die er wel veel van af weet) en zij kent heel mijn sportverleden en weet ook hoe belangrijk dat voor mij is. Dus héél de historiek verteld en ze keek toch wel bezorgd. Dan de knie onderzocht en ook haar conclusie was overduidelijk: frictiesyndroom. En ja...in principe moest ik er al na 2 weken vanaf zijn met aangepaste steunzolen. Maar zelfs 2 verschillende soorten steunzolen boden dus geen soelaas bij mij...Dus zit de ontsteking echt wel heel diep. Ze wou me gerust nog naar de kliniek sturen voor een echo, maar veel verschil zou dat niet maken (behalve mij nog meer geld kosten), de diagnose zou identiek blijven. De pees is voorlopig ook nog niet gescheurd en opereren moet echt wel hét laatste redmiddel zijn. En voorlopig is er nog één redmiddel: doorgedreven kinesitherapie met doorgedreven diepe dwarse fricties en ionisatie (electrotherapie, iets met een toestelleke in ieder geval). Dat 9 keer en ze waarschuwde me al: ik ga iedere keer huilend van de pijn bij de kinesist buitenwandelen. Het zal dus pijn lijden worden. Maar het resultaat zou moeten zijn dat de ontsteking echt aangepakt wordt. Hopelijk kan ik snel een eerste afspraak krijgen, want ik wil zo snel mogelijk starten met de therapie.

Ondertussen mag ik wel blijven lopen, korte trainingen met om de 15 min. een korte stretchpauze. En de spinning uiteraard om de conditie wat te onderhouden. Eigenlijk mag ik alles doen waar ik geen last van heb, dus ook wandelen en fietsen zijn dan geen probleem. De Bouillonnante mag ik ook doen, mits de knie in een steunverband in te pakken en liefst ook hem gewoon al wandelend te doen. De halve marathon in Luxemburg acht ze ook niet onmogelijk, op voorwaarde dat de therapie aanslaat natuurlijk. Slaat de therapie niet aan, zal het alsnog opereren zijn (waarbij de pees een beetje van plaats wordt verlegd, waarna je weer wekenlang kinetherapie moet krijgen en dergelijke om de beweeglijkheid weer goed te krijgen...).

We zijn er dus nog niet vanaf, maar we zien wel hoe het evolueert!

En wat mijn ander gezondheidsprobleempje betreft, nl. de aanhoudende hoest: het resultaat van het bloedonderzoek wees uit dat ik voor zowat alles allergisch ben -> verschillende soorten bomen, kruidachtigen (onkruid vooral), graspollen, huisdieren (en we hebben 2 katten) en huisstofmijt. 'k Ben dus wat gesjost ;-) Gelukkig lijken de pillen wel goed aan te slaan, want mijn hoest is quasi volledig weg. Maar het hoogseizoen van zowat alles waar ik allergisch voor ben, moet helaas nog komen. Dat wordt nog snotteren en hoesten natuurlijk. Nu ben ik al van kindsaf allergisch voor veel van die dingen en dat wist ik al. Maar iets heeft het nu zodanig getriggered dat ik er héél veel last van heb. Vermoedelijk liggen de plafondwerken vorig jaar in ons huisje wel ergens aan de basis. Heb toen een hele dag in 't stof gezeten en daarna zijn de eerste klachten opgedoken. Ach ja, 't kan er nog maar bij hé.

Volgende keer hopelijk wat optimistischer nieuws!

 

hooikoorts

 

 

20:02 Gepost in Info | Commentaren (11) |  Facebook

Commentaren

amai zeg ! Wat een verhaal. Is dat echt zelfmedelijden ? Dan zou je hart luchten ook al zelfmedelijden zijn ! Veel succes !

Gepost door: kaat | 14-04-09

Die pijnlijke kinesitherapie sessies zien er angstaanjagend uit maar als het helpt dan is die pijn misschien rap vergeten. Sterkte !

Gepost door: Luc | 14-04-09

amai meid ne hele boterham!
maar positief als ik jou ken; kom je hier wel door. je mag gerust je verhaal doen zenne; logisch dat je er mee zit hé!
toi toi

Gepost door: Jess | 14-04-09

zonneke?? schijn bedriegt zulle. Ach, kop op; efkes op de tanden bijten en je bent weer zo goed als nieuw!
Misschien kom ik je nog wel eens tegen langs de vaart: jij temidden van indrukwekkende versnellingen, en ik in m'n rolstoel ;-))

Gepost door: geert | 14-04-09

Wel goed dat er een poging gedaan wordt om die blessure met wortel en tak uit te roeien!

Gepost door: Tiny | 14-04-09

't Is allemaal maar tijdelijk, dus kop op.

Gepost door: cremke | 14-04-09

Pollen, grassen, stofmijt... Hier van 't zelfde: ik dacht dat ik na Rotterdam een flinke verkoudheid te pakken had die niet betert tot ik bedacht dat het pollenseizoen terug begonnen is...
En de knie, hopelijk komt alles terug in orde. Ik duim!

Gepost door: Spencerwoman | 15-04-09

Ai Verdorie toch, jij blijft in dat sukkelstraatje zitten.
Jij hebt te kampen met een heel geniepige blessure.
Wanneer je denkt dat je niets voelt, komt die plots de kop opsteken.
Hou er de moed in.

Gepost door: frank spencer | 15-04-09

ach! wat een pech met die knie. Je hebt dan nog geluk dat je voorzichtig mag blijven lopen en dat er een doeltreffende therapie voor is... Hou je kopje rechtop he ! ;-)

Gepost door: Chris | 15-04-09

ach! wat een pech met die knie. Je hebt dan nog geluk dat je voorzichtig mag blijven lopen en dat er een doeltreffende therapie voor is... Hou je kopje rechtop he ! ;-)

Gepost door: Chris | 15-04-09

Heb je Casteur gebeld? Soms kan echt pushen en zielig doen (ik kan dat heel goed ;) ) helpen om wat sneller een afspraak te krijgen en dan vooral in zijn thuispraktijk in Haacht.
Ria wist me ook te zeggen dat ze in Pellenberg eigenlijk geronommeerd zijn voor hun specialisatie voor de knieën. Ik ken spijtig genoeg niet hun wachttijden, ik zal er eens achter horen. Ik ga daar denk ik ook eens een afspraak maken om eens goed naar mijn knieën te laten kijken. Ik kan nu wel lopen, maar ik weet en voel, soms plots pijnscheuten bij een bepaalde beweging, dat deze eigenlijk niet 100% zijn en ik wil daar op termijn iets aan veranderen.
Hou de moed erin Ruth!

Gepost door: Gert | 16-04-09

De commentaren zijn gesloten.