26-04-09

43% stijgen en 100% genieten tijdens de Bouillonnante

Zo, de eerste echte uitdaging van 2009 zit erop!!! Effe bij het begin beginnen. Zaterdagmiddag met Julie naar Bouillon vertrokken. Na een lekkere lunch vatten we de eerste klim van de dag aan richting het Kasteel van Godrief van Bouillon himself. Startnummerke afgehaald en ons vergaapt aan de mega-afgetrainde mannen die er rondliepen. Daar waren wij maar dikkerdjes tegen. 's Avonds konden we ook een fakkeltocht doen in het kasteel, maar door het snertweer zagen we dat toch niet zo zitten. Maar omdat we er nu toch waren, zijn we onmiddellijk maar het kasteel gaan bezoeken en amai...da's echt wel de moeite waard. We hoorden een Nederlander roepen van "nou, 'k zag Miep gang 27 inlopen en we hebben ze nooooooit meer teruggezien"...dat gevoel kregen wij daar dus ook...een doolhof van gangetjes, kamers enz...Echt de moeite. Om half 4 was er ineens ook een roofvogelshow en die was ook super. Nog nooit een condor zo laag over mijn hoofd weten vliegen, effe bibberen wel ;-)

Nadien nog wat koffies en chocomelkjes in het dorp gedronken en ook effe een stukje parcoursverkenning gaan doen, nl. de start- en finishzone en daar werden we toch wel een beetje wittekes van. Slik. We zagen al gauw dat de laatste 500 meter van het parcours gewoon trappen omhoog zijn. Pfftt...Zouden we dat nog wel kunnen na enkele uren afbeulen in de bossen. En dan op de pastaparty nog meer van die hardbody's die er liepen te paraderen, jep...Julie en ik zagen het steeds minder en minder zitten, hihi...De volgende morgen werd dat alleen nog maar erger. Ons mini-hotelletje zat dus vol met gelijkgestemden en het bleken allemaal die-hards te zijn. Eén gast had al alle edities meegedaan en als eerste marathon de Mont-Blanc-marathon. Oepsie. De andere had twee weken ervoor nog de 60 km van Texel gedaan. Je moet dus niet denken dat die ons moed wilden inpraten hé, integendeel. Er stond ons afzien te wachten en we gingen nu toch echt niet verwachten dat dat zomaar zou lukken op onze simpele basketsloefskes. Tja...investeren in trailschoenen om er misschien eens ééntje mee te doen, leek ons nu ook wel absurd. Gelukkig liet ie ons wel weten dat we na 12 km zonder problemen zouden kunnen uitstappen en een lift terug zouden kunnen nemen. Oké dus!

In de regen naar de start (ach ja, "wat er nu uitvalt kan er straks niet meer uitvallen" is zowat mijn motto op dat vlak, en ’t is nog redelijk meegevallen uiteindelijk) en na wat wachten vond ik er ineens Martine! Het was een leuk weerzien en eventjes een leuke babbel gedaan. Zij stelde me wel direct gerust en zei dat we vooral moesten genieten en dat we het ongetwijfeld superleuk zouden vinden. Ook Ingrid en Monique zagen we even, maar de mannen van Team Malheur hebben we jammer genoeg niet gezien.Dan was het hop naar het binnenplein van het Kasteel, waar we een briefing kregen. We kregen een gigantisch speelterrein tot onze beschikking en moesten vooral genieten en respect hebben voor de natuur. Dat het er wat modderig bijligt en we dus voorzichtig moesten zijn en hopen dat er geen gek de pijltjes heeft vervangen, moesten we er ook maar even bijnemen ;-) Dan een kippevelmuziekje en weg waren we.

Na de 100 m van het binnenplein naar de startmat ging het direct steil naar beneden. Ik deed het maar direct voorzichtig aan en bleek niet de enige! Eén van die stoere mannen wandelde zelfs. Ik was eigenlijk direct gerustgesteld. Ik zou dus duidelijk niet de enige zijn die het héél rustig zou aanpakken vandaag. Eenmaal beneden met Julie eerst nog het "vlakke" stuk gejogd. Het parcours ging vandaag dus in tegengestelde richting tegenover vorig jaar. Hierdoor kregen we eerst een vlak stuk van 2 km langs de Semois (supermooi!)…..maar toen keken we effe wat vooruit en wat zagen we: een MUUR! Echt geen ander woord voor: het was gewoon stilstaan en dan naar boven kruipen op die berg! Jawadde…Maar oh zo leuk!! De sfeer was ongelooflijk gemoedelijk, iedereen was zichtbaar aan het genieten. Eenmaal boven ging het eens zo steil weer naar beneden. Ik had net voor die muur al gezegd aan Julie dat ze er gewoon voor moest gaan en dat ik op ’t gemakske wel zou volgen en iets ging laten weten aan het 12 km-punt. Wel, bij het naar beneden gaan liet ik Julie echt gaan, want met mijn knie zo naar beneden denderen zou niet zo’n goed idee zijn. Dus heel rustig naar beneden gewandeld. Hops beneden…was het een rivier overspringen. Voilà, de toon was gezet!. Zo ging het dus de hele tijd. Af en toe was er een rustmoment: effe een 100 m vlak of zo. Na 5 km was het even een dorpje door maar algauw ging het een veld in om zo snel mogelijk weer het bos in te trekken.

Na een kleine 12 km (die ik doorkwam net onder de 2 uur) kwamen we aan de hulppost en toen voelde ik mijn knie nog niette. Ik zat ook nog superfris, dus besloot ik maar gewoon door te gaan. Rap sms’ke naar Julie en dan voort. Oeps, 2 min. later dacht ik toch wel effe op mijn stappen terug te keren. Dacht ik in het begin een muur te hebben gezien…dit was nog erger. Het was eerst effe zoeken hoe er gewoon aan te beginnen! Ik zag halverwege mannen echt stilstaan die het niet meer zagen zitten. Ik ben die dus voorbijgestoken hé! Da gaf wel een supergevoel natuurlijk. De boomstronk die Julie 20 min. ervoor had naar benedengesmeten (zie haar verslag) kwam ik toen ook tegen en ik had net hetzelfde voor! Heb de man achter mij dan toch maar gewaarschuwd ;-) Eenmaal boven dacht ik van "oef", tot bleek dat het gewoon het pad oversteken was en verder naar boven. Maar dan moest ik mezelf wel eerst een meter optrekken. Hmmm…Toch wel effe 5 min staan contempleren hoe ik dat nu in godsnaam zou aanpakken. De twee dames met Nordic Walking-stokken waar ik al heel de rit mee haasje-over aan het spelen was, slaagden er maar met de grootste moeite in om er met hun stokken op te geraken…ik had geen stokken. Effe overlegd met twee Fransmannen die ook naast mij mee stonden na te denken en dan zijn we er maar gewoon opgevlogen ;-) En ’t is gelukt! Daarna was het weer afdalen afdalen afdalen, met o.m. de drie beroemde ladders. Zalig gewoon…alleen vond het knietje het afdalen niet zo leuk meer. ‘k Moest dus echt heel voorzichtig en traag naar beneden, maar kon bij het stijgen en de vlakke stukken wel goed snelheid halen (allé, snelheid…). Maar om maar effe mee te geven: de eerste 12 km in 1u57. Na 3 uur zat ik aan ongeveer 15 km. Da’s dus 3 km in één uur!! Daarna nog 8 te gaan en die verliepen ietske vlotter. Veel haasje-over gespeeld met mensen maar uiteindelijk ben ik ze allemaal kunnen voorblijven. Vooral bij het bergopklimmen haalde ik in, blijkbaar ligt dit me toch beter dan verwacht. Bij het dalen werd ik altijd wel ingehaald, omdat ik dan mijn knie voelde. Bij de laatste twee kilometers voelde ik dan voor het eerst echt pijn in mijn knie. Het werd dus stillekesaan tijd dat het gedaan was. Ben toch aan de trap aan het kasteel mijn laatste rivale voorbijgestoken en al lopend de tent ingegaan, zalig gewoon! 4u50min was mijn tijd, 10 minuten voor de limiettijd van 5 uur dus. Had op voorhand gegokt op 7 uur als ik het al zou uitdoen (wat ik eigenlijk onmogelijk achtte). Julie stond me luidkeels toe te juichen van boven toen ik de trappen aan het doen was, echt super! Zij heeft het trouwens voortreffelijk gedaan in 4u11.

Het was echt heerlijk om te doen en dit smaakt absoluut naar meer. De landschappen onderweg maken zo’n klim echt de moeite waard. Eenmaal aan de top was het altijd effe genieten van het uitzicht, maar ook van de voldoening van "wow, ‘k heb dit toch maar effe gedaan". Ook de speciallekes zoals die trappen, de riviertjes, het klauteren tussen de rotsen om boven of beneden te geraken. Echt superleuk!!

Dus nu die knie verder laten genezen en dan eens op zoek naar een volgende trail om voor te trainen se ;-)

Enne…sorry voor het ellenlange verslag ;-)

22:54 Gepost in Sport | Commentaren (15) | Tags: la bouillonnante |  Facebook

Commentaren

Proficiat! Een prestatie van formaat. Dat had je de afgelopen week nooit gedacht dat je het zou halen.

Gepost door: Tiny | 26-04-09

super ruth!! mag je trots op zijn. Zo maar uitgelopen en het is toch genieten he!!
wij hebben ook wel geleden moet ik zeggen :-)
na 38 km kwamen de laatste 13 die echt iet fijn waren.
was leuk je weer te zien!!

Gepost door: martine | 26-04-09

PROFICIAT Meid, eerst en vooral merci voor het superleuke weekend, heb ervan genoten. Zélfs goed geslapen :-p Ten tweede, en veel belangrijker: PROFICIAT met je knalprestatie, ik sta ervan versteld dat jij die 24km met zo'n knie en met zo'n - ok, laten we eerlijk zijn - belabberde voorbereiding - op zo'n manier hebt volbracht. Petje af. Mag je trots op zijn. EN ik denk dat Miep zich gewoon in gang 27 verstopte om niet te moeten meedoen :-)

Gepost door: Julie | 26-04-09

Ruth, dit is een zeer straffe prestatie hoor! Dan nog met jou pijnlijke knie.Respect hoor! Btw, al die afgetrainde mannen, zeg nu niet dat gelle u daar slecht tussen voelde hé tussen al dat moois! ;)

Gepost door: Gert | 26-04-09

La Bouillonante Knap gelopen.
Je hebt bijna vijf uren kunnen genieten van al dat schoons.

Gepost door: frank spencer | 27-04-09

En hoe voelt het nu? Ik moet achterstevoren de trap af en over alle andere ongemakken wil ik het niet eens hebben.

Ik vond het ook fantastisch! Ben net niet binnen de limiet binnengekomen maar heb dan ook 4 km verder gelopen! Mijn verslag volgt vanavond, ik moet vandaag eerst werken.

Gepost door: Monique | 27-04-09

Proficiat... Heel knap gedaan, die schrijf ik op om ook eens te doen!

Gepost door: Spencerwoman | 27-04-09

HARDCORE RUNNING ! Amai amai amai! Heel knap gedaan hoor!

Daar had ik zeker willen bij zijn, dus volgend jaar zeker en vast.

Dikke proficiat!

Gepost door: Dave | 27-04-09

Je mag terecht trots zijn op jezelf, proficiat...

Gepost door: Stofke | 27-04-09

Proficiat ! Leuk dat je 100 % hebt genoten. En geloof...er zijn er maar weinig die niet hebben afgezien. Maar "you can not avoid the pain, but suffering is free". Op naar je volgende uitdaging ! (vb Raid XL shorttrack of de Bosmarathon)

Gepost door: wim | 27-04-09

waaauuwwww dat klinkt KEI LEUK!!!! die wil ik oooook doen :-)

je hebt dat goed gedaan en ik ben trots op jouw knietje; dat is echt braaf gebleven ;-) hihi

super!!!!!

je bent toch nog altijd mijn grote voorbeeld zenne; hihi

Gepost door: Jess | 27-04-09

wow om te beginnen, ja zeg wat een lang verslag! :-)
Da's toch gewoon leuk om te lezen. Best boeiende stuff. En wat een prestatie, echt chapeau. Ik ga het op de marathon houden. 'T lijkt daar toch geen gemakkelijk speeltterein te zijn hé.

Gepost door: Steve | 27-04-09

WOW..wat een tijd en wat een parcour.
Petje af en haast niet te doen zeg, ik zou het niet kunnen.
Geniet ervan en leuk verslag.
Groet Rinus.

Gepost door: rinus | 27-04-09

! Wat een uitdaging, en dan nog met glans volbracht ook. Chapeau hoor, jij en Julie zijn om het op z'n eugène te zeggen 'kanjers'. Proficiat !

Gepost door: Chris | 27-04-09

superstoer Mooi verhaal Ruth, het verslag is absoluut niet te lang.

Gepost door: Hans | 28-04-09

De commentaren zijn gesloten.