25-05-09

Weekendje ups en een beetje downs

Hier zijn we weer, na enkele dagen heerlijk genieten in Luxemburg. Woensdagmiddag vertrokken, beetje later dan gepland. Een appartementje huren brengt wel wat extra rompslomp mee...veel dingen meenemen die je in een hotel wel ter beschikking hebt. Ons tuuteke zat afgeladen vol, alsof we voor enkele weken op reis gingen. Ook eerst Winnie de poes naar het kattehotel brengen, omdat ze tweemaal daags een insulineshot nodig heeft, konden we ze moeilijk thuislaten (het kattehotel is verbonden aan de dierenkliniek, waar ze wordt opgevolgd). Pooh de poes bleef wel thuis en kreeg de nodige zorgen van Koen zijn ouders 's morgens en 's avonds. Soit, pas 's middags dus eindelijk vertrokken geraakt en na een beetje zwerven (we waren de GPS-lader vergeten, dus nog eens the old fashion way genavigeerd) een kleine 3 uur later ter bestemming in Vianden-Luxemburg. Een supermooi stadje, met een kasteel hoog op den heuvel en een kabbelend rivierke beneden. Ons appartementje was net buiten het centrum, maar dat deerde niet. Vianden bleek ook een goeie uitvalsbasis voor bezoekjes aan andere oorden in de buurt. Zo gingen we vrijdag met Julie en Maarten naar Echternach (half uurke rijden), zaterdag natuurlijk naar Luxemburg-city (40 min. rijden) en zondag gingen Koenie en ik onder ons tweetjes nog naar Clervaux (30 min) en Bourscheid (20 min). Zo toch een beetje van het land Luxemburg gezien en het was dik de moeite! De sfeer is er heel relaxed en je kan gewoon niet anders dan compleet tot rust komen en in een gezellige vakantiestemming. Heerlijk dus!

Woensdag na onze aankomst dus eerst Vianden-dorp verkend, terraske gedaan en 's avonds nog een goeie boswandeling. Het weer was schitterend: tegen de 25° C en stralend weer. En zo is het hele weekend gebleven! Zondag haalden we zelfs dik tegen de 30°C en was het puffen tot en met. Onze huisbazin zei dat het 's zomers meestal zelfs zo warm niet wordt ginder. Tja. 'k Vond het in ieder geval super, dat weertje!

Donderdag kwamen Julie en Maarten dus aan en samen hebben we de tourist-traps van Vianden gedaan: de téléferique naar boven (de heuvel naast het kasteel, zodat je van bovenaf het kasteel en het dorp ziet), waar dan uiteindelijk enkel een café blijkt te zijn ;-) Daarna weer naar beneden en te voet naar het kasteel, dat uiteindelijk volledig nieuwbouw blijkt te zijn. Van het oorspronkelijke kasteel schoot nl. niet zo veel meer over en ze hebben het volledig terug heropgebouwd. Heel knap gedaan hoor, het kasteel oogt enorm imposant. Maar binnen loop je dus op gloednieuwe tegels en fonkelnieuwe trappen en zo, zodat je je toch niet echt in de Middeleeuwen waant ;-)

Standbeeld Victor Hugo en zicht op het kasteel:

decoration


Na ons dagje Vianden besloten Julie en ik nog even een kort toerke te gaan lopen. Zo twee dagen voor haar marathon, mocht er nl. gerust nog even losgelopen worden. Het pad dat Koenie en ik de dag ervoor al hadden verkend, was ideaal en lekker zacht voor m'n geteisterde knie. Het werd dus een gezellige korte trailrun van zo'n 5,5 km met halverwege wat boomstamspringen en bergop en bergaf. Leuk dus, maar m'n knietje protesteerde toch nog altijd wat. Grrr...

Vrijdag dan dagje relaxen in Echternach, ook wel een leuk stadje om even een dagje in rond te kuieren. Er ging net een festivalletje of zo plaatsvinden dat weekend en dat hebben we geweten: tijdens onze lunch op een terraske op de centrale markt stond al een podium opgesteld en daar stond een 80-jarige kwiet de hele tijd schlagers te zingen en trompet te spelen. Geen kat dat ernaar keek, maar hij hield het toch maar dapper vol! Bizar volkske die Luxemburgers ;-)

in Echternach

decoration

Zaterdag dan naar Luxemburg-stad en dat was voor mij toch wel een vrij lastig dagske. Tot voor een week of 2 hoopte ik toch de halve marathon te kunnen meelopen, maar m'n knie besliste er anders over. En zaterdag stond natuurlijk wel de hele dag in het teken van de marathon. Op de marathon-expo wel even mijn omslag en goodie-bag gaan afhalen en dan ben ik direct daar m'n chip weer gaan inleveren en toen kreeg ik wel effe een dipje natuurlijk. Maken dat we weg waren natuurlijk en met de shuttlebus naar het stadscentrum. Daar een beetje geshopt en met ons vieren gaan lunchen en terraske gaan doen. Rond 16u vertrokken Julie, Maarten en Koenie weer richting expo en ging ik mezelf een fiets huren. Ze hebben er een speciaal systeem dat je met een visakaart een fiets kan losklikken van een staander. Zo zijn er een tiental punten in de stad. Op een pak andere plaatsen kan je de fiets ook weer terug vastklikken. Het huurgeld (1 euro/uur) gaat later automatisch van je visa. Handig dus. Alleen zijn het loodzware fietsen, want het registratiesysteem zit in het stuur verwerkt en er hangt ook nog een mand aan het stuur. Wat anders dan mijn lichtgewicht Trekkie in ieder geval. De marathon begon pas om 18u en Julie zou pas tegen 19u in het centrum aankomen (de eerste 10 km gingen nog langs de expo-kant), zodat ik drie uurtjes de tijd had om de stad al fietsend te verkennen. Best wel mooie stad hoor, met twee knappe bruggen en daaronder een slingerend wandel/fietspad. Ook naar boven gefietst om zo een zicht over de stad te hebben.

Luxemburg-city

decoration

 

Rond half 7 effe rap een minipakje friet gestoken op het plein waar de lopers na een dikke 10 km de stad zouden inkomen. Me een kilometerke verder even genesteld en dan begon het wachten op Julie. 'k Zou ze van daar af proberen volgen met de fiets. Alleen deed er dus gigantisch veel volk mee! Niet zozeer aan de marathon zelf, maar wel aan de halve marathon en de teamrun. Er passeerden dus duizenden lopers en 't was niet simpel om uiteindelijk Julie er tussenuit te pikken. Maar daar was ze ineens, in opperste concentratie en ze zag me dus niet. Dus hop fietske op en via enkele omwegskes me aan km 13 gezet. En opnieuw liep ze me voorbij. Dan weer verder peddelen richting km 14 en toen zag ze me wel. Het was jammergenoeg nog te druk op het parcours om er langs te fietsen. Ik moest dus constant via de achterafstraatjes proberen weer aan het parcours te geraken. Na 16 km ging het parcours echt de binnenstad in en daar kon ik niet door van het volk. Dus me aan de uitgang van het park gezet, rond km 19. Daar zouden dan enkel nog de marathonlopers en die van de teamrun uitkomen, een pak minder volk dus. Vanaf daar kon ik het grootste deel van de tijd gewoon meefietsen met Julie. Af en toe vloog ik echter eruit en moest ik het voetpad op van de politie (wat in mijn ogen echter gevaarlijker was dan op het parcours zelf, maar ja). Zo toch wel het grootste deel van de marathon kunnen meefietsen, af en toe moest ik even omrijden omdat er te veel publiek stond of zo, maar 'k slaagde er altijd wel in om Julie weer terug te vinden. Op het einde werd het donker en dat maakte het zowel fysiek als mentaal wat moeilijker. Ik was al bijna 6 uur aan het fietsen met zo'n loodzwaar fietske, bergop en bergaf, het begon wel te wegen. Ook Julie kreeg het wat lastig en smeet naar m'n oren dat ze nooit nog een marathon ging lopen. Yeah right ;-) Na 40 km was ik aan de ingang van het sportcentrum en kon ik ook niet meer verder het parcours langs. Fietske vastgelegd en dan binnen gaan wachten waar ik ze dan een beetje later zag finishen met een knappe verbetering van haar PR! Proficiat Julie!! Zelf was ik ook wel stikkapot, maar eerlijk gezegd...ik was veel liever stikkapot geweest van het lopen hoor. Het pikte toch wel een beetje, maar 'k was ook wel blij dat ik op deze manier dan toch een beetje de marathon had mee kunnen beleven.

enkele sfeerbeeldjes:

decorationdecoration


 

decoration

Zondag vertrokken Julie en Maarten dan terug richting België en bleven Koenie en ik nog achter. Wij gingen nog een nachtje blijven en zijn zondag dan nog naar Diekirch (niet de moeite), Clervaux (zéér de moeite) en het kasteel van Bourscheid (ook zéér de moeite) geweest. En 's avonds nog lekker wat zitten terrassen hé.

zicht vanuit kasteel van Bourscheid

decoration

Clervaux

decoration

 

toerist tussen de bloemekes ;-)

decoration

 

En daarmee zit ons eerste verlof van dit jaar erop. Nu nog vier werkweekjes voor de boeg en dan muizen we er weer onderuit...naar het Zuidwesten van Verenigde Staten voor 3 weken. Aftellen dus!!

 

15:20 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (8) |  Facebook

Commentaren

Bedankt Bedankt voor het fijne weekend Ruth en ik vind dat je je je ontzettend goed gehouden hebt zaterdag, ik weet hoe moeilijk het is. Merci voor het gezelschap op de fiets.

Gepost door: Julie | 25-05-09

mooi niet makkeljk om zo dicht te blijven bij een doel dat je niet mocht halen ... sterk dat je het voor Julie toch allemaal hebt getrotseerd; jouw tijd komt ook nog wel!

Gepost door: geert | 25-05-09

een mooi verslagje! het zal idd geen deugd gedaan hebben om daar te zijn maar niet te kunnen lopen; maar Julie zal zeker jouw aanwezigheid op prijs gesteld hebben. Better luck next time meid!!!

Gepost door: Jess | 25-05-09

Een leuk weekend geweest zo te lezen. Diekirch niet de moeite? Ruth ik heb er zo vaak op de baan getraind daar. Alleszins de moeite;-)

Gepost door: Tiny | 25-05-09

Leuk verslagje! het is idd niet simpel om de beslissing te nemen niet te lopen, maar chapeau dat je uw ook niet hebt geforceerd en toch kunnen genieten, al fietsend dan wel. Hopelijk kan je snel weer starten voor een volgend doel!

Gepost door: Carmen | 25-05-09

Leuk dat je er toch kon bijzijn om Julie te steunen. Wat jullie reisje betreft een zeer goede keuze, zelf ben ik ook al op daguitstap geweest in Clervaux en Vianden. Echternach ken ik van binnen en buiten, vroeger gingen we daar altijd op reis met mijn ouders en vrienden, 10 jaar aan een stuk, ik denk dat we alle wandelroutes gedaan hebben, zalige omgeving alsook over de Süre richting Duitsland, ik moet er dringend nog eens opnieuw naartoe...

Gepost door: Stofke | 26-05-09

prachtmeid ... dat ben je ,heel lief vind ik zo je vriendin te gaan steunen ! je hart zit duidelijk op de juiste plaats !!

Gepost door: Katrien | 26-05-09

je mag die pr. van jullie gerust ok voor een stukje op jou naam zetten . je was er waar ze je nodig had ! Geloof me , die steun besliste mee haar pr .
En Diekirch niet de moeite ? Misschien wel het minste van je bezoekjes in lux. Maar ik vond het toch ook gezellig daar .
je volgende reis is ook niet van de minste ! Geniet ervan !!

Gepost door: coach mario | 26-05-09

De commentaren zijn gesloten.