31-05-09

prepare for warp speed!

De Warp-technologie is een fictieve technologie uit de televisieserie Star Trek om ruimteschepen met een snelheid groter dan de lichtsnelheid te laten voortbewegen.

star trek

Oké oké, met mijn eigen Trekkie moet ik al serieus wat doortrappen om rapper dan 't licht te gaan. 't Zou wel een zot zicht zijn eigenlijk...Is it a bird, is it a plane...no it's TrekkieBekkie! Woohoo!

Dream on...

flybike

Maar vandaag tijdens mijn eerste tochtje van deze Pinkstertweedaagse zomertoer op m'n fietske eens het derde voorblad van m'n versnellingsbakske getest. En wat blijkt...da's gewoon de warp drive van m'n machientje! Jawadde! Met een beetje schrik het hendeltje ingedrukt, ik voelde de ketting van het middelste blad naar het grote blad verschuiven en zoef! weg was ik. Ineens van 23 km/u naar 30 km/u...Da's verschieten zene! En zo veel harder moest ik er nu ook niet voor trappen. Voilà, de snelheidsfactor op mijn fietske dus ontdekt, wree leuk! Niet dat ik dat tempo constant volhield, want er stond een stevig windje en in bochten vertraag ik toch maar ;-)

Vandaag alvast een kleine 54 km achter de kiezen. Eerst 24 km via fietsknooppuntennetwerk tot in Putte, waar een vriendin woont. Die was me al aan het opwachten, de terrasstoelen stonden al klaar, samen met een verfrissend drankje. Anderhalf later moest ik me dan weer ophijsen uit da stoelke, 't was nochtans goe zo daar in 't zonneke. Maar 'k werd ook weer eens thuis verwacht. Via een andere route (vooraf uitgestippeld) weer naar huis, dat werd nog eens een 30 km erbij (die Bikepointer-site rekent dus toch niet altijd al te juist precies). Pas in het tweede stuk heb ik de warp-drive uitgetest en dat is te zien aan de snelheid. De eerste 23 km in 58 min. De volgende 30 km in 1u11 min!

Morgen dus een stevige rit van 70 km volgens Bikepointer. 'k Zal er dus maar 15 km reserve bijrekenen ;-)

 

 

 

16:32 Gepost in Sport | Commentaren (6) |  Facebook

30-05-09

on the road

"Enough with this sunday stroll...let's hurt a little bit." — American Flyers

en da gaan we morgen en maandag dus doen! Morgen een 40 km gepland, met een tussenstop bij een vriendin die ik al maanden niet meer gezien heb. Effe lekker bijkletsen en bijtanken en dan weer terug naar huis. Maandag een toertje van 70 km.

Wat moet een mens anders doen met zo'n lekker weertje buiten hé...

cycling sun

22:38 Gepost in Sport | Commentaren (2) |  Facebook

27-05-09

the countdown has started!

Nog 2 dagen dan is 't weekend...

Nog 18 dagen werken en dan vertrek ik naar de States!

Nog 25 kalenderdagen en dan vertrek ik naar de States!

Nog 46 kalenderdagen en dan mag ik nog eens een looppoging ondernemen!

Lang hé...

Deze week al 2 kiné-beurten achter de rug. Toen ik maandag vertelde dat ik donderdag tijdens het korte bosloopje in Luxemburg weer last had van m'n knie, kreeg ik toch wel een bezorgde blik terug. Het gaat dus echt nog niet de goeie kant uit en Annelies vernoemde het woord "operatie" voor een eerste keer. Na 15 kiné-beurten, elke dag oefeningen doen, elke dag ijsleggen, zou er toch wel beterschap te zien moeten zijn. En op zich is dat ook wel: de ontsteking beperkt zich nog tot één luttele cm², maar laat dat nu net op de aanhechting met het bot zijn, daar waar het het pijnlijkste is natuurlijk, en waar de wrijving het meeste plaats vindt. Liefst zou ze me volledig sportloos zien, maar ook m'n spinning en fietsen afnemen...no way, stop me dan liever ineens in een ziekenhuis vol mensen met een burnout hé. Ik moet me kunnen ontstressen en bij mij gebeurt dat al sportend. Nu, gezien ik totaal geen last heb bij fietsen of spinning, mag ik het wel blijven doen, maar liefst niet te intensief. En in de USA ga ik totaal niet sporten (op een paar wandelingen na), dus daar ben ik dan toch ook al drie weken sportloos.

Dus de afspraak is: tot aan onze reis max. 2 x per week spinning en 1 à 2 keer per week gewoon fietsen. In de USA geen sporten (maar was toch niet de bedoeling), dus volledige sportrust. Na onze reis terug stilletjesaan het lopen oppikken, maar max. 3 keer per week en starten met een beginnersschema. Dus vanaf 0 terug beginnen. En als de kniepijn weerkeert...dan zal het hoogstwaarschijnlijk toch de gevreesde operatie worden en lig ik sowieso 6 maanden uit. Duimen maar dat het zo ver niet hoeft te komen.

Maandag 13 juli dus...

 

footsteps

20:16 Gepost in Info | Commentaren (6) |  Facebook

25-05-09

Weekendje ups en een beetje downs

Hier zijn we weer, na enkele dagen heerlijk genieten in Luxemburg. Woensdagmiddag vertrokken, beetje later dan gepland. Een appartementje huren brengt wel wat extra rompslomp mee...veel dingen meenemen die je in een hotel wel ter beschikking hebt. Ons tuuteke zat afgeladen vol, alsof we voor enkele weken op reis gingen. Ook eerst Winnie de poes naar het kattehotel brengen, omdat ze tweemaal daags een insulineshot nodig heeft, konden we ze moeilijk thuislaten (het kattehotel is verbonden aan de dierenkliniek, waar ze wordt opgevolgd). Pooh de poes bleef wel thuis en kreeg de nodige zorgen van Koen zijn ouders 's morgens en 's avonds. Soit, pas 's middags dus eindelijk vertrokken geraakt en na een beetje zwerven (we waren de GPS-lader vergeten, dus nog eens the old fashion way genavigeerd) een kleine 3 uur later ter bestemming in Vianden-Luxemburg. Een supermooi stadje, met een kasteel hoog op den heuvel en een kabbelend rivierke beneden. Ons appartementje was net buiten het centrum, maar dat deerde niet. Vianden bleek ook een goeie uitvalsbasis voor bezoekjes aan andere oorden in de buurt. Zo gingen we vrijdag met Julie en Maarten naar Echternach (half uurke rijden), zaterdag natuurlijk naar Luxemburg-city (40 min. rijden) en zondag gingen Koenie en ik onder ons tweetjes nog naar Clervaux (30 min) en Bourscheid (20 min). Zo toch een beetje van het land Luxemburg gezien en het was dik de moeite! De sfeer is er heel relaxed en je kan gewoon niet anders dan compleet tot rust komen en in een gezellige vakantiestemming. Heerlijk dus!

Woensdag na onze aankomst dus eerst Vianden-dorp verkend, terraske gedaan en 's avonds nog een goeie boswandeling. Het weer was schitterend: tegen de 25° C en stralend weer. En zo is het hele weekend gebleven! Zondag haalden we zelfs dik tegen de 30°C en was het puffen tot en met. Onze huisbazin zei dat het 's zomers meestal zelfs zo warm niet wordt ginder. Tja. 'k Vond het in ieder geval super, dat weertje!

Donderdag kwamen Julie en Maarten dus aan en samen hebben we de tourist-traps van Vianden gedaan: de téléferique naar boven (de heuvel naast het kasteel, zodat je van bovenaf het kasteel en het dorp ziet), waar dan uiteindelijk enkel een café blijkt te zijn ;-) Daarna weer naar beneden en te voet naar het kasteel, dat uiteindelijk volledig nieuwbouw blijkt te zijn. Van het oorspronkelijke kasteel schoot nl. niet zo veel meer over en ze hebben het volledig terug heropgebouwd. Heel knap gedaan hoor, het kasteel oogt enorm imposant. Maar binnen loop je dus op gloednieuwe tegels en fonkelnieuwe trappen en zo, zodat je je toch niet echt in de Middeleeuwen waant ;-)

Standbeeld Victor Hugo en zicht op het kasteel:

decoration


Na ons dagje Vianden besloten Julie en ik nog even een kort toerke te gaan lopen. Zo twee dagen voor haar marathon, mocht er nl. gerust nog even losgelopen worden. Het pad dat Koenie en ik de dag ervoor al hadden verkend, was ideaal en lekker zacht voor m'n geteisterde knie. Het werd dus een gezellige korte trailrun van zo'n 5,5 km met halverwege wat boomstamspringen en bergop en bergaf. Leuk dus, maar m'n knietje protesteerde toch nog altijd wat. Grrr...

Vrijdag dan dagje relaxen in Echternach, ook wel een leuk stadje om even een dagje in rond te kuieren. Er ging net een festivalletje of zo plaatsvinden dat weekend en dat hebben we geweten: tijdens onze lunch op een terraske op de centrale markt stond al een podium opgesteld en daar stond een 80-jarige kwiet de hele tijd schlagers te zingen en trompet te spelen. Geen kat dat ernaar keek, maar hij hield het toch maar dapper vol! Bizar volkske die Luxemburgers ;-)

in Echternach

decoration

Zaterdag dan naar Luxemburg-stad en dat was voor mij toch wel een vrij lastig dagske. Tot voor een week of 2 hoopte ik toch de halve marathon te kunnen meelopen, maar m'n knie besliste er anders over. En zaterdag stond natuurlijk wel de hele dag in het teken van de marathon. Op de marathon-expo wel even mijn omslag en goodie-bag gaan afhalen en dan ben ik direct daar m'n chip weer gaan inleveren en toen kreeg ik wel effe een dipje natuurlijk. Maken dat we weg waren natuurlijk en met de shuttlebus naar het stadscentrum. Daar een beetje geshopt en met ons vieren gaan lunchen en terraske gaan doen. Rond 16u vertrokken Julie, Maarten en Koenie weer richting expo en ging ik mezelf een fiets huren. Ze hebben er een speciaal systeem dat je met een visakaart een fiets kan losklikken van een staander. Zo zijn er een tiental punten in de stad. Op een pak andere plaatsen kan je de fiets ook weer terug vastklikken. Het huurgeld (1 euro/uur) gaat later automatisch van je visa. Handig dus. Alleen zijn het loodzware fietsen, want het registratiesysteem zit in het stuur verwerkt en er hangt ook nog een mand aan het stuur. Wat anders dan mijn lichtgewicht Trekkie in ieder geval. De marathon begon pas om 18u en Julie zou pas tegen 19u in het centrum aankomen (de eerste 10 km gingen nog langs de expo-kant), zodat ik drie uurtjes de tijd had om de stad al fietsend te verkennen. Best wel mooie stad hoor, met twee knappe bruggen en daaronder een slingerend wandel/fietspad. Ook naar boven gefietst om zo een zicht over de stad te hebben.

Luxemburg-city

decoration

 

Rond half 7 effe rap een minipakje friet gestoken op het plein waar de lopers na een dikke 10 km de stad zouden inkomen. Me een kilometerke verder even genesteld en dan begon het wachten op Julie. 'k Zou ze van daar af proberen volgen met de fiets. Alleen deed er dus gigantisch veel volk mee! Niet zozeer aan de marathon zelf, maar wel aan de halve marathon en de teamrun. Er passeerden dus duizenden lopers en 't was niet simpel om uiteindelijk Julie er tussenuit te pikken. Maar daar was ze ineens, in opperste concentratie en ze zag me dus niet. Dus hop fietske op en via enkele omwegskes me aan km 13 gezet. En opnieuw liep ze me voorbij. Dan weer verder peddelen richting km 14 en toen zag ze me wel. Het was jammergenoeg nog te druk op het parcours om er langs te fietsen. Ik moest dus constant via de achterafstraatjes proberen weer aan het parcours te geraken. Na 16 km ging het parcours echt de binnenstad in en daar kon ik niet door van het volk. Dus me aan de uitgang van het park gezet, rond km 19. Daar zouden dan enkel nog de marathonlopers en die van de teamrun uitkomen, een pak minder volk dus. Vanaf daar kon ik het grootste deel van de tijd gewoon meefietsen met Julie. Af en toe vloog ik echter eruit en moest ik het voetpad op van de politie (wat in mijn ogen echter gevaarlijker was dan op het parcours zelf, maar ja). Zo toch wel het grootste deel van de marathon kunnen meefietsen, af en toe moest ik even omrijden omdat er te veel publiek stond of zo, maar 'k slaagde er altijd wel in om Julie weer terug te vinden. Op het einde werd het donker en dat maakte het zowel fysiek als mentaal wat moeilijker. Ik was al bijna 6 uur aan het fietsen met zo'n loodzwaar fietske, bergop en bergaf, het begon wel te wegen. Ook Julie kreeg het wat lastig en smeet naar m'n oren dat ze nooit nog een marathon ging lopen. Yeah right ;-) Na 40 km was ik aan de ingang van het sportcentrum en kon ik ook niet meer verder het parcours langs. Fietske vastgelegd en dan binnen gaan wachten waar ik ze dan een beetje later zag finishen met een knappe verbetering van haar PR! Proficiat Julie!! Zelf was ik ook wel stikkapot, maar eerlijk gezegd...ik was veel liever stikkapot geweest van het lopen hoor. Het pikte toch wel een beetje, maar 'k was ook wel blij dat ik op deze manier dan toch een beetje de marathon had mee kunnen beleven.

enkele sfeerbeeldjes:

decorationdecoration


 

decoration

Zondag vertrokken Julie en Maarten dan terug richting België en bleven Koenie en ik nog achter. Wij gingen nog een nachtje blijven en zijn zondag dan nog naar Diekirch (niet de moeite), Clervaux (zéér de moeite) en het kasteel van Bourscheid (ook zéér de moeite) geweest. En 's avonds nog lekker wat zitten terrassen hé.

zicht vanuit kasteel van Bourscheid

decoration

Clervaux

decoration

 

toerist tussen de bloemekes ;-)

decoration

 

En daarmee zit ons eerste verlof van dit jaar erop. Nu nog vier werkweekjes voor de boeg en dan muizen we er weer onderuit...naar het Zuidwesten van Verenigde Staten voor 3 weken. Aftellen dus!!

 

15:20 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (8) |  Facebook

19-05-09

15 minuten

In the future everyone will be famous for fifteen minutes. 't Is geen uitspraak van mezelf, wel van Andy Warhol. De fameuze 15 minuten...'t ziet er naar uit dat mijn warholbeurt aan het komen is...Aarrgghhh...en ik wil helemaal niet beroemd zijn! Maar ik ontsnap er niet aan! Volgende week word ik een hele dag ondergedompeld in een debat en interview voor het gratis treingazetje Metro. Daar verschijnt iedere week een jobdebat, waarin verschillende werkgevers uit één bepaalde sector met elkaar babbelen over werken in die sector. En binnenkort is de socio-culturele sector aan de beurt en bibi mag dus de deelsector jeugd gaan vertegenwoordigen. Want mijnen baas heeft geen tijd, dus mag ik spokesperson gaan spelen. En laat dat dus volop met foto's en zelfs video (want het filmpje komt ook op de site) zijn en dat maar liefst drie dagen achtereen in volle glorie in de Metro in de loop van juni...Help!

't Is eerlijk gezegd niet mijn vuurdoop. Heb ooit al eens in de Che gestaan, echt waar! Samen met wat vriendinnen leuteren over jongens en zo. Herinner me niks meer van dat interview en m'n foto was tuurlijk hopeloos. En op m'n 20e (dus bijna 15 jaar geleden) ben ik voor den tv geïnterviewd geweest voor het TV-programma Prettig Gestoord met Stefan Ackermans, wie herinnert zich dat nog hé. Die mannen kwamen toen langs in Jeugdhuis Ahoy in Wijnegem, waar ik toen quasi elke dag zat. Hele dag filmen en interviewkes afnemen over jongeren en geld. Was wel leuk en ik ben uiteindelijk 20 seconden of zo in beeld gekomen (mijn kop stond hen dan toch niet zo goed aan).

Enfin, dit gaat toch een streepje verder en ik ben dus nu al stiepelzenuwachtig. Zucht...

17:13 Gepost in Algemeen | Commentaren (7) |  Facebook

17-05-09

Giro di grandi Mechelen

Het dipje van gisteren is nog niet helemaal verteerd. Maar zoals alle voorgaande dipjes zal ik dit ook wel weer te boven komen. Vanmorgen terug op 't zadel gekropen voor een frustratietoerke ;-) Maar eerst lekker ontbijten met de laptop voor m'n neus op www.baby-olifant.be, in blijde verwachting van de jongste spruit van olifant Phyo Phyo. Al van vrijdagavond zaten we er hier thuis vol spanning mee op te wachten, maar de kleine K. had maar geen goesting om te komen. Je kan natuurlijk niet blijven zien. Gisteren moest ik bv. een halve dag gaan werken en zat ik stiekem te hopen dat het baby'tje toch wel ging wachten tot ik weer thuis was. 's Avonds moest ik dan uit eten (schoonpapa was jarig), dus weer keihard duimen dat ze nog effe ging wachten. En tegen middernacht was m'n pijp uit en ging ik slapen, daar ging het duimpje weer omhoog. Vanmorgen een zelfde ritueel: om twintig voor 9 sloot ik de laptop af om me eens al fietsend in gang te zetten...Duimpje weer omhoog, maar ditmaal zonder succes want blijkbaar floepte baby K er 5 minuten later plots uit. Heb het live-moment dus gemist, maar ben wel blij dat het goed is afgelopen en 't is wel een schattig olifantje hé.

Soit, 'k was dus zwaar afgeweken. Fietske op dus. Op voorhand een route uitgestippeld met de fietsknooppunten, die op bikepointer.nl effe ingegeven en dat zou me een kleine 40 km moeten opleveren. Mijn actieterrein bevond zich ditmaal ten noorden van Mechelen. Via het centrum naar Mechelen-Noord, via mooie wegeltjes waar ik nog nooit geweest was, kwam ik in Elzestraat terecht, vandaar naar de Netedijk, zo tot Sint-Katelijne-Waver -> Onze-Lieve-Vrouwewaver -> Putte Peulis en vandaar naar Bonheiden, Muizen en weer naar huis (allé, naar de fitness eigelijk). In Bonheiden passeerde ik het paleis van blogger Gert, in Muizen de luxueuze villa van blogger Geert. 't Was met andere woorden een heuse sight-seeing toer! Na 43 km en 1u53min stond ik aan de fitness. Me daar rap omgekleed (jep, hubbie was weer zakkendrager van dienst geweest ondertussen) en nog een half uurtje krachttraining gedaan. Daarna genoten van een heerlijk saunake en zo mijn sportieve voormiddag weer afgesloten. En tijdens het fietsen niks aan de knie gevoeld (was dat tijdens het lopen ook maar zo hé).

viandenDeze namiddag dan met Julie een leukke babbel aan de feun gedaan en al kijkend naar de Giro (waar zich vandaag een bizarre tijdrit aan het afspelen is door het ongeval van gisteren) m'n kofferke voor Luxemburg al gemaakt. Nog twee daagjes werken (waarvan dinsdag een ultralange dag zal worden van 9u tot 23u) en woensdagmorgen vertrekken we. Place to be daar wordt Vianden, een 40-tal km van Luxemburg-stad. We verblijven er natuurlijk in het gezelschap van Julie en Maarten, in een appartementje. Kijk er wel naar uit, niet naar 't lopen natuurlijk want dat zal er die zaterdag dus niet gebeuren, wel naar de natuur, lekker wandelen, wat fietsen, relaxen en leuke babbels. 't Wordt tijd dat ik er eens een paar dagen onderuit muis ;-)

 

escape

16:37 Gepost in Sport | Commentaren (14) |  Facebook

16-05-09

de knoop

Gek hoe je de ene dag alles makkelijk kan relativeren en de volgende dag je wereld lijkt in te storten door de minste tegenslag. Vandaag lijkt ik zo'n dagje te hebben dat het relativeren niet meer lukt. Een zeer lastige werkweek achter de rug en dat hoopte ik vanmorgen met een kort loopje toch even weg te lopen. Maar dat was buiten m'n dekselse knie gerekend. Het lukte dus weer niet. Toen ik een dikke 20 min. ver was (met al één korte wandelpauze) werd het me ineens te veel. "Wat ben ik mezelf toch aan het wijsmaken" en nog andere donkere gedachten doemden op en het gevolg was een stevige mentale crash midden in het park. Gelukkig waren er niet al te veel ochtendlopertjes. Na een goeie huilbui maar besloten van het voorlopig simpelweg op te geven. De knoop is doorgehakt: ik start niet in Luxemburg, over and out. Het heeft toch geen zin en 'k ga mezelf alleen nog maar gefrustreerder maken als ik start en na 10 min iedereen tot de allerlaatste moet laten voorbijsteken om zelf al wandelend en vloekend verder te gaan. Ik zoek me wel een andere bezigheid die dag in Luxemburg...

 

outoforder

 

10:10 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook

14-05-09

da komt nie goe!

Als je een halve marathon zoekt te lopen, moet er ook wel eens gelopen worden ter voorbereiding. En laat dat nu bij mij toch wel een stevig probleempje blijven. Na vorige zaterdag, heb ik enkel gisteren (woensdag) nog eens een looppoging ondernomen. Niet dat ik tussen zaterdag en woensdag niks heb gedaan. Zondag dat stevige fietstochtje en dat werd maandagavond gevolgd door een zalige spinning-sessie van 2 uur. Daarna was mijn pijp wel echt uit, dus dinsdag niks sportiefs gedaan. Woensdagmorgen dan vroegjes m'n bed uit om te lopen. Wegens tijdsgebrek al lopend naar het domein, maar da's over asfalt en dat vindt m'n knietje nog altijd niet leuk. Om de 10 min. gestopt, na 20 min. was ik aan het domein, daar dan een klein toerke en terug naar huis. Met dus om de 10 min. een korte pauze omdat m'n knie telkens wat pijn begon te doen. Niet goed dus. Na 50 min. was ik weer thuis, met 8,9 km op de teller. Gene vette dus.

's Avonds had ik weer afspraak bij Annelies de kinesiste waar ik mijn verhaal deed en het verdict was wel duidelijk: vergeet die halve marathon maar. Als ik op amper 1,5 week op voorhand nog steeds niet langere tijd pijnvrij kan lopen, gaat dat tegen dan zeker niet goedkomen. En de halve marathon is volledig op asfalt, net de ondergrond waar m'n knie het helemaal nog niet mee heeft. Ach ja...Wat ik wel mag doen is het gewoon als training aanpakken en om de 10 min. effe korte stretchpauze en wie weet raken we zo nog wel halfweg. 'k Ben toch ginder, heb m'n inschrijvingsgeld al eeuwen geleden betaald, dan kan ik evengoed toch een klein stukje ervan mee genieten. We zullen wel zien. Als 't slecht weer is, ga ik misschien toch maar gewoon een caféke induiken, héhé.

Nu, het is niet allemaal kommer en kwel. De ontsteking is duidelijk wel aan het genezen. De dwarse fricties die ze elke keer doet, doen iedere keer wat minder pijn en het ontstoken stuk is duidelijk kleiner en kleiner aan het worden...Alleen jammer dat het dus niet op tijd genezen zal zijn. Na Luxemburg hou ik sowieso voor langere tijd een looppauze om het verder goed te laten genezen. Ik kan voorlopig mijn ei nog wel kwijt in het spinnen en fietsen.

Vanavond ook een uurke gaan spinnen, maar 'k had duidelijk een offday. Morgenavond hopelijk beter!

 

sunshine

22:16 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook

12-05-09

to boldly go....

aaah...vandaag stond ventje vroeg aan m'n werk (hij had verlof) om me te komen kidnappen om eindelijk naar de nieuwe Star Trek-film te gaan. Liever de rustige vertoning van 17u ipv de hectische om 20u...Zalig. Geen kat in de zaal op vier andere Trekkies na, zo hoort het...Genieten genieten genieten. De film stelde geen seconde teleur. Leuke prequel op de hele serie (the original), met de jonge James T. Kirk en Spock, grappige scènes afgewisseld met spannende actie en op het einde echt wel echte treats voor de trekkies. 'k Moest er een traantje bij wegpinken. Zalig toch.

En buiten het feit dat Maarten (hubbie van Julie) meedoet als Mr. Spock, ontdekte ik ook nog Dave Mutantrunner als bozerik Nero...Jaja, bloggertjes klussen bij!

Spock a.k.a. Maarten

spock

 

 

 

 

 

 

Nero a.k.a. Dave Mutantrunner

nero

10-05-09

stevig van start

Zoals gisteren al neergepend: vandaag stond m'n eerste echte serieuze fietstoerke gepland. Da's al geleden van....euhm, geen idee eigenlijk. Een jaar of twee geleden bikingheb ik met mijn oud wrakfietske eens een tochtje van 40 km gedaan in het gezelschap van ventje, maar daarna viel dat fietske van wrakkigheid bijna uiteen zodat dat gewoon niet meer langer verantwoord was. Heb da bakske vorige zomer aan het station van Mechelen geplaceerd, zonder slot, en dan nog duurde het drie weken eer iemand hem toch wou meenemen...'k Kreeg al medelijden met dat fietske op den duur, geen kat die hem wou. In de plaats kwam een vouwfietske, gekregen voor mijn verjaardag vorige zomer, waarmee ik nu dagelijks de rit van welgeteld 1 km rij naar het station en 's avonds weer terug. En meer dan 1 km ermee rijden is echt al spannend...Het is dan ook geen superdeluxe Brompton hé, eerder een model van zo'n 130 euro (een Brompton-vouwfiets kost zo rond de 1000 euro naar 't schijnt), maar 'k ben er content mee en zolang ik ermee tot aan het station geraak is 't goe hé.

Soit, zwaar aan het afwijken. Het was dus al lang geleden dat ik nog een lange rit gefietst heb, maar vandaag was het eindelijk weer zover. Gisteren route uitgestippeld met de fietsknooppunten, waardoor ik zo'n 45 km zou te verteren krijgen. Goeie start dus. En 't ging lekker vanaf de eerste minuut. M'n Trekkie bolt heel goed, mijn schoentjes haakten vlotjes vast in de klikpedalen en nog belangrijker: 'k kreeg ze daar ook weer makkelijk terug uit. Ook de versnellingen eens geprobeerd en dat zal nog wel wat wennen worden, maar het ging wel vlot en 'k vond al rap een stand waarmee ik een lekker tempo kon doortrekken. Snelheden gingen tussen de 22 km/u tot zo'n 28 km/u, in de bochtjes is dat een pak minder natuurlijk ;-) Richting Zennegat gefietst, waar ik al op een eerste vergissing in mijn uitgestippelde route stootte: 'k moest aan de overkant van de Zenne zijn om daar de fietsersbrug (die over de Rupel gaat, 't is daar een kruispunt van Zenne, Rupel  en Leuvense Vaart en dat wordt dan de Dijle (denk ik toch)) op te geraken. Dus moest ik eerst effe via de Zenne naar Heffen om daar de brug over te gaan en zo weer langs de Zenne naar de fietsersbrug. Eerste stukje omweg dus. Rupel over en nog een tweede brug over en dan langs de Rupel weer verder richting Boom.

Eenmaal Boom voorbij ging mijn route naar het dorpje Niel en toen begon me wel te dagen dat ik me misschien weer vergist had. Jep...ineens wees het pijltje naar links richting Schelde...daar moest ik de veerboot nemen. En die had ik dus net gemist. Damn. Toen ik daar effe wilde stoppen om naar het uurrooster te kijken, vergat ik ook dat ik mijn schoenen had vastgeklikt in de klikpedalen. De typische beginnersfout overkwam mij dus ook! Ben daar dus mooi van verticale stand naar horizontale stand gekwakt en op mijn zij gevallen. En net dan stond er een koppel op mij te zien. Afgang dus! ;-) Soit, eenmaal bekomen dan maar omgekeerd en dezelfde route even teruggevolgd ('k moest anders nog een half uur wachten op de veerboot). Aan Boom dan de brug over de Rupel overgestoken en dan was het wat improviseren. Doel was om in Willebroek te geraken en daar m'n voorafgeplande route verder te volgen. Willebroek vond ik maar 'k raakte op de één of andere manier wat gedisorentieerd. Ik had niet door dat ik al aan de juiste kant van het kanaal was en stak dus de beroemde brug van Willebroek over en kwam na enkele kilometers uit in Klein-Willebroek. Nog steeds niet bewust van mijn vergissing volgde ik daar weer een waterloop en een paar minuten later stond ik plots weer aan de brug over de Rupel in Boom. Oeps...Dan maar weer terug richting Klein-Willebroek, me effe grondig geheroriënteerd en dan toch het juiste jaagpad gevonden dat me weer naar Heffen bracht en zo terug richting Mechelen. Was wel een lus van een dikke 10 km die ik per ongeluk had bijgedaan, ach ja.

tocht 10-05-09

Uiteindelijk dus zo'n 57 km gereden en daar net geen 2,5 uur overgedaan. Nog niet een supertempo, maar da's nie erg. 't Belangrijkste is dat het gewoon supergoed ging, kon gerust nog wel wat langer fietsen. En vooral: 'k heb ervan genoten!

Na het toerke gestopt aan de fitness, waar hubbie zijn training aan het doen was. Me rap effe omgekleed (ventje had m'n gerief meegenomen met de auto) en ook nog een beetje krachttraining gedaan (vooral buikspieren en armspieren). En daarna was mijn pijp ineens toch wel uit ;-)

En nu nog beetje genieten van 't lekkere weer se!

 

blauw

 

15:44 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook

09-05-09

I believe I can fly (not!...)

Nog eens tijd voor een sportupdate! Niet dat ik zo veel heb uitgestoken, toch niet genoeg om een sportblog mee te vullen (vandaar de "-and-stuff" in m'n blognaampje, kwestie van toch enige ambitie te tonen om af en toe ook eens over iets anders te schrijven, wat deze week zelfs 2 keer gelukt is, woohoo!!).

Vorige zondag had ik dus hoge ambities om met mijn lamlendig knietje toch eens een 10 km te lopen. Door tijdsgebrek (moest de hele dag werken) wel al lopend naar het park getrokken, da's 2,5 km over asfalt. En dat vond m'n knie dus niet leuk :-( Het werd dus weer een beetje een pijnlijke affaire met veel wandelpauzes en na 9 km stond ik slechtgezind weer thuis. 6 maanden knieblessure heeft mijn goesting in lopen niet echt gestimuleerd moet ik zeggen. Ach ja. Gelukkig was het nog een dagje vol voldoening op het werk die zondag.

Maandag dan naar de spinning, 2 uurtjes alles gegeven bij Evi en lekker happy weer naar huis...Facebookers lazen dat ventje beetje jaloers was. Tja, er is wel een toffe kerel die regelmatig mee les volgt en we raakten aan de klap en dat vond ventje (die ondertussen op de gewone hometrainer in de fitness bezig was) nie zo leuk ;-) Maar donderdag en vrijdag kwam ie toch niet mee naar de spinning, dus blijkbaar vertrouwt ie me toch nog goed genoeg. Oef ;-) Tattoo-boy ('k moet zijn naam eigenlijk eens vragen, maar noem hem dus Tattoo-boy wegens...euh ja...een tattoo dus op zijn bovenarm ;-)) was er donderdag niet (1 uurtje gespind), maar vrijdag (ook 1 uurtje) wel weer bij en toen hadden we een vervanger als lesgever. Ene Wim, nogal stevige bierpens en een verstuikte enkel, verving Dany die normaal op vrijdag lesgeeft. We gingen er dus vanuit dat het een zeer relaxte les zou worden, maar never judge a book by its cover...het was heftig! En zot. Aan die Wim zat echt een vijske los, het was gieren en brullen van het lachen tijdens de les, de muziek was grandioos en zijn stijl van lesgeven was heel wat anders dan we gewoon zijn van Evi en de anderen...Ben na de les dan ook direct naar Veerle, de bazin van de fitness gestapt om dat effe te gaan melden, ze mag die gast zeker nog laten terugkomen om les te geven.

Tussen de drie spinningdagen door ook nog een looppoging gedaan op dinsdag. 's Morgens enkele uurtjes recup na het weekendwerk, om 8 u 's morgens naar de kiné en daarna effe naar het domein gereden voor een toerke te proberen. Maar de kiné-sessie had duidelijk nog wat sporen nagelaten, want de knie protesteerde. Dus na 6 km (met enkele korte pauzes) veiligheidshalve maar gestopt.

Vanmorgen dan terug de loopschoenen aangedaan en weer naar het domein met de auto. Ditmaal ging het weer wat beter. 10 km gelopen met drie korte pauzekes. Tegen het einde voelde ik m'n knie wel weer, dus niet geforceerd en braaf gestopt na die 10 km (aan een tergend traag tempo trouwens). In het domein weer wat andere paden geprobeerd en nu komen we aan de reden van m'n titelke boven...In het domein zijn ze heel wat paden aan het onderhouden en ze hebben er niks beter op gevonden om zowat overal van die houtschilfers of snippers of wat dan ook te gooien om de paden te effenen (denk ik toch). Nu liggen eronder natuurlijk wel boomwortels, putten, losse stenen enz...En die zie je niet meer liggen door al die brol die ze erop kappen. Dus het onvermijdelijke moest mij dan ook overkomen: lekker in een loopritme mijn voet laten haken achter een verstopte boomwortel waardoor mijn benen eerst abrupt tot absolute stilstand werden gedwongen maar mijn bovenlichaam nog onderhevig was aan een vooruitstuwende kracht. Twee meter door de lucht gevlogen om dan toch wel met een stevige plof op m'n twee voeten weer op de grond te belanden. 'k Kan dus een beetje vliegen ;-) Mijn teentje, reeds twee jaar blauw van altijd te stoten, had weer de volle lading opgevangen en deed effe zeer maar voor de rest kon ik zonder schade mijn weg vervolgen. Weer een andere kant van "trailrunning" ontdekt, beetje voorzichtig zijn is de boodschap!

 

falling2

Deze namiddag dan eindelijk m'n Trekkie gaan ophalen! Nog rap een helm gekocht (gelet op de bijna valpartij van vanmorgen wou ik het lot niet langer tarten), de technieker van de winkel m'n zadel op correcte hoogte laten stellen en hij heeft er ineens ook een slot en houder voor zadeltasje op geïnstalleerd en natuurlijk de fietscomputer (van Trek ook, dus gene krot, die kreeg ik er gratis bij) ook juist afgesteld. Alles dik in orde dus en ben er direct mee naar huis gefietst. 'k Had wel mijn sportkledij niet aan (was eerst nog naar Antwerpen geweest), dus ook geen fietsbroek, maar het zadel blijkt echt wel comfortabel genoeg, dus da's wel fijn. Uiteindelijk een stevig kort testritje van 8 km gedaan en dat beviel prima. Haalde vlotjes de 20 km/u en kon heelder stukken aan meer dan 25 km/u rijden en zelfs effe tot 29 km/u doorgetrokken en dat met felle wind tegen. Aan de versnellingen heb ik nog niet te veel geprutst, het was dus met de basisinstellingen dat ik reed, dus da's toch al wel deftig. Morgen een eerste lange rit van zo'n 2 uur op de planning. Heb de fietsbox van Provincie Antwerpen gekocht met de fietsknooppunten, zodat ik me wat ritjes kan uitstippelen ;-) Heb er wel zin in!

20:14 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

06-05-09

zo krijg je de beste job ter wereld

Een aantal maanden geleden kwam er zo'n leuk berichtje in het nieuws om de beste job ter wereld te pakken te krijgen: 6 maanden lekker luilakken op een eilandje, af en toe gaan snorkelen, beestjes bekijken en van al die spannende activiteiten een blog bijhouden. Het salaris was ook niet min: zo'n kleine 80.000 euro....Hmmm...wie wil dat nu niet hé. Ikke wel, maar 'k ben helaas niet creatief genoeg om mezelf dan te presenteren in een leuk filmke (zo moest je dus solliciteren). Vandaag werd bekend wie de job dan wel heeft. Een gekke Brit mag binnenkort zijn kofferke pakken en naar Australië trekken.

En één ding is wel duidelijk: er moest een beetje een vijske loszitten om aan dees jobke te geraken, getuige het leuke filmpje waarmee ie gesolliciteerd heeft...

20:55 Gepost in Web | Commentaren (3) |  Facebook

05-05-09

surftipje: stiftgedichten!

Een beetje reclame maken voor een kennis van me, het creatieve brein achter www.stiftgedichten.com. Zelf is ie redacteur bij een grote Vlaamse krant en neemt ie dus dagelijks zowat alle kranten door...dan maar de stift erbij nemen en al het overbodige schrappen om leuke korte gedichtjes over te houden...Surf er eens naartoe als je zin hebt en begin 2010 brengt ie er zelfs een bundel van uit...Nice!

stift

 

18:27 Gepost in Web | Commentaren (3) | Tags: stiftgedichten |  Facebook

02-05-09

een echte Trekkie!

Vanmorgen op tijd opgestaan om bij de eersten te zijn bij de Chamizo-opendeurdag. Dé fietsenspecialist van Mechelen gooide vandaag zijn deuren terug open (allé, ze zijn nooit echt dicht geweest) met dubbel zo veel ruimte als daarvoor. Ze hebben een stevig stukje bijgebouwd en de winkel is dus nu eens zo groot als daarvoor. Geert reageerde op een vorige post dat ze best wel duur zijn...ja en neen. Het voordeel is dat ze fietsen in alle prijsklassen hebben. Zo staan er racefietsen van 600 euro tot ....enkele duizenden euro's. En ook hybrides, MTB's, stadsfietsen en zo meer. Alles dus. En verschillende merken. Een hemelsbreed verschil tegenover de fietsenwinkel bij ons in 't straat (wat uiteindelijk wel makkelijker had geweest) die slechts één merk van sportieve fiets heeft en geen keuze in modellen, te nemen of te laten dus. Vandaar dus toch maar naar Chamizo. Ging ernaartoe met de bedoeling van een racefiets te kopen, maar zat zelf met een boel twijfels daarover. Enerzijds wil ik vooral "duurfietsen", dus lange fietstochten doen van minstens 2 uur om wat uithouding te trainen. Maar op dat vlak schrikt zo'n racefiets me wel af, omwille van de zithouding en het feit dat ik een zwakke rug heb. Ook wil ik af en toe met ventje gewoon gaan fietsen en ondertussen gezellig kletsen en da's minder evident op zo'n racefiets. Snelheid interesseert me dan weer geen bal. Net zoals bij het lopen verwacht ik niet om ooit eens eerste op een of andere wedstrijd te eindigen. Gezelligheid en fun staan voorop. Met de winkelmadam van dienst (van vrouw tot vrouw, dat gaat best natuurlijk) er wat over zitten kletsen en wat mijn doelen zijn en zo en ze wees me op de Trek- fitness-reeks. De wat? Jep, die van Trek hebben een fiets ontworpen dat zich tussen een hybride en een racefiets situeert. Ze rijdt er zelf op eentje (maar dat zeggen toch alle verkopers eigenlijk) en in haar club zijn er al verschillende fans. Het voordeel is het stuur dat een tikje hoger staat dan op een racefiets, waardoor je niet heel de tijd zo gans voorovergebogen ligt. Je rug en nek zijn dus iets meer relaxed. Maar voorts hebben ze wel alle kenmerken van een racefiets. De iets duurdere modellen (buiten mijn minieme budget) hebben zelfs het ganse versnellingsbakske van de Trek-racefiets. Het model waar ik voor koos is een stevig instapmodel, de Trek 7.5 FX waar ik ook al zeer deftige snelheden op zal halen, maar ook lekker lang op zal kunnen bollen en af en toe ook een goeie keuvelsessie met vriendjes mee zal kunnen doen. 'k Mocht effe een toerke doen daar en 'k moet zeggen: het zat niet alleen perfect, maar één pedaalslag en ik zat al een heel eind verder. Wel wat anders dan mijn vouwfietske waar ik amper 10 per uur mee haal ;-) Heb wel voor andere pedalen gekozen, nl. de dual-choice pedalen, met langs de ene zijde het kliksysteem voor fietsschoenen en langs de andere kant een gewoon vlakke zijde voor gewone schoenen. Zo kan ik lopen en fietsen combineren zonder met andere schoenen te moeten zeulen, wat wel praktischer is. Ook aan het stuur een lichte aanpassing: aan de zijkanten komen bar-ends, kleine verticale houders die ervoor zorgen dat ik af en toe mijn handpositie kan wijzigen en die meer kracht mogelijk maken bij klimmen en dalen. Die laatste kreeg ik trouwens gratis, alsook een fietscomputer die ze er ineens op gaan installeren (die opendeur was toch goed voor iets).

trek_75fx_09_m

Volgende zaterdag heb ik mijn Trek! En gezien ik een stevige Star Trek-fan ben (en ook van alle andere feuilletons/films waar het woord Star wel in voor komt, zoals Battlestar Galactica, Star Wars, Stargate,...) kan ik me alleen maar tevreden stellen dat ik nu een echte Trekkie wordt met mijn Trek ;-)

 

startrek

Morgen terug een beetje sporten, maar 't zal vroeg worden want moet om 9u de trein op om te gaan werken, maar 't wordt een leuke spannende werkdag (nl. mee selecteren van een nieuwe baas (één van m'n drie bazen tenminste), wie wil zoiets nu niet doen ;-)). Toch voor dag en dauw proberen van een 10 km bijeen te lopen (met de nodige pauzes, owv de gekende knieproblemen natuurlijk).

 

19:47 Gepost in Info | Commentaren (10) | Tags: trek 7 5 fx, star trek |  Facebook

01-05-09

Bloso-domein Hofstade

Na vier daagjes looprust, was het vandaag nog eens tijd om de loopschoenen aan te trekken. Geen ochtendsessie vandaag, want op deze heuglijke feestdag vonden mijn bazen er niets beters op om me op te vorderen voor een vergadering. Ach ja. Wist het al een tijdje en 't was ook op een leuke locatie, nl. de Kluis in Sint-Joris-Weert (dat vandaag net 75 jaar bestaat). Ze hadden me wel plechtig beloofd dat het maar een uurtje of 2 zou duren, ook wel nodig want ventje en ik hadden ook nog plannen deze namiddag. Het werden uiteindelijk drie uurtjes en om 13u kon ik weer vertrekken. Eenmaal thuis snel een boke met choco (ah ja!) gegeten en daarna in m'n loopkleren gekropen om toch rap dat eerste loopje te kunnen doen alvorens ik met ventje op stap zou trekken hé.

Na nog wat babbels met Annelies de kinesiste deze week (weer twee sessies achter de rug), besloten van de komende weken zo veel mogelijk off road te lopen. Het traillopen blijkt echt wel een goed alternatief te zijn voor mijn blessure. Op asfalt lopen geeft een eenzijdig looppatroon, waardoor de pees meer kans krijgt om gedurende een lange periode over m'n knie te schuren. Bij het offroadlopen komt er wat meer variatie bijkijken door de oneffen ondergronden en hellingskes hier en daar. Die variatie maakt dat ik nooit 5 minuten aan een stuk bij wijze van spreken dezelfde monotone loopbeweging maak. Ideaal dus. Bovendien worden mijn enkels er sterker van, maar ook de kruisbanden in mijn knieën waardoor die de rest van m'n zwakke knie kunnen ondersteunen. En voor m'n bekkenprobleem is het ideale en leuke krachttraining. Tja, na zo'n peptalk van Annelies ben ik nog meer gemotiveerd om me meer richting traillopen te gaan richten natuurlijk. Alhoewel het ook niet altijd handig is: 'k heb niet direct een trail net naast m'n deur liggen. Maar wel eentje op 3,5 km van mijn deur: het Bloso-domein in Hofstade.

Vandaag dus rap met de auto even tot daar (nog steeds geen fiets, maar daar komt snel verandering in), om maar niet dat hele stuk al op de asfalt te moeten afleggen. En dan dus het domein in. Heb er natuurlijk al veel gelopen, maar dan steeds als onderdeel van een lange duurloop voor wat afwisseling te hebben. Nu ben ik het domein met heel andere doeleinden binnengetreden: een rustige verkenningsloop. M'n ogen eens echt de kost gegeven naar wat dit domein me zoal te bieden heeft en dat is best wel wat. Niet alleen heel wat onverharde paden, maar daarbuiten ook nog onbewandelde paadjes die best wel pittig zijn, off the beaten track als het ware. Ook wat kleine beklimmingskes hier en daar en eentje waar ik zelfs effe niet opraakte wegens te steil. Hmm...veelbelovend dus! En dan heb ik vandaag eigenlijk nog maar een fractie verkend (zie plaatje hieronder) en ben ik op de meest gangbare paden gebleven. Qua hoogteverschillen is het niet zo groots als in Bouillon natuurlijk, héhé. Dat ga ik hier helaas niet vinden. Wel jammer is dat er op verschillende delen van het domein bulldozers bezigzijn met vanalles en nog wat en een deel van het terrein is helaas een jaar geleden geasfalteerd. Hopelijk wordt dat niet nog meer en meer uitgebreid, want dat zou echt wel zonde zijn.

Vandaag in ieder geval 50 minuutjes volop genoten, na 30 min. wel een minieme pauze ingelast om de knie effe te stretchen, maar verder ging het prima (op een iets te hoge hartslag na, ach ja)

hofstade

hofstade hoogte

Morgen geen sport, maar wel een leuke shoppingtocht: eindelijk een koersmobieltje gaan bestellen! De Chamizo, dé specialist op fietsgebied hier in het Mechelse, breidt uit en dat wordt dit weekend gevierd met een opendeurweekend. Leek me de ideale moment om er binnen te springen en een fiets te bestellen, wie weet geven ze wat korting of leuke extra's erbij hé. Hopelijk moet ik er niet te lang op wachten, want ben er wel op gebrand om buiten weer wat duurtrainingen van +2 uur te doen ;-)

20:22 Gepost in Sport | Commentaren (5) | Tags: domein hofstade, chamizo |  Facebook