01-06-09

70 km gevolgd door CT-scan

Fietsen simpel? Precies toch niet. Vandaag was een heus staaltje van hoe het niet hoort te gaan. 3 x verloren gereden en dan op 't einde iets voorgehad en 't erge is dat ik nu nog steeds niet weet wat. Geheugenverlies noemen ze dat dan en verdikke da's freaky, je een heel uur niet meer kunnen herinneren.

Maar 'k zal beginnen bij 't begin. 'k Had me dus een mooie route uitgestippeld van zo'n 65 km. Met de aanlooproute van thuis uit en weer terug zou me dat op zo'n 70 km moeten brengen. Zalig weertje buiten, maar ook al warm. Had dus een goed gevulde drinkbus bij en eerst ook een broodje met choco gegeten. Om half 10 de hort op en de fietsknooppunten beginnen volgen. Na zo'n 15 km al eens een eerste bordje gemist, maar dat had ik een halve kilometer verder gelukkig door. Teruggekeerd en weer het juiste pad op. Na zo'n 35 km denk ik, zat ik in Steenhuffel en was het daar toch wel jaarmarkt met kermiskoers zeker. Gevolg...ik kon niet voort via de vooraf uitgestippelde weg. Dus maar wat beginnen rondrijden en na enkele kilometers zoeken vond ik terug een bordje met daarop een nummerke dat ik ook had opgeschreven. Oef! Dus weer voort. 10 km verder in één of ander boerengat verliep de weg echter langs iets wat niet echt een fietspad kon genoemd worden. Omdat ik een heilige schrik heb om met een lekke band te eindigen, besloot ik het erop te wagen en even een andere weg te zoeken. Had ik beter niet gedaan. Ben toen echt hopeloos verloren gereden en na kilometers en kilometers kwam ik in Londerzeel aan. Oef, bekende oorden. Maar toch was ik wat gedesoriënteerd en wist ik eigenlijk niet goed meer waar Londerzeel nu ook weer lag tov Mechelen. Misschien had het me toen al wat moeten dagen dat er iets niet in orde was met mezelf en dat de warmte me in zijn greep begon te krijgen. Goed gedronken en Londerzeel van voor tot achter doorgereden op zoek naar een bord. Nu staat héél Vlaanderen vol met wegwijzers, maar ze hebben duidelijk Londerzeel vergeten...ik vond maar geen wegwijzers! Na een tijdje rondpeddelen vond ik dan toch een bord naar de N17 Dendermonde-Mechelen. Beter dan niks, dus die maar beginnen volgen. Effe later kwam ik terug een fietspunt-bordje tegen met een nummerke dat ik ook had genoteerd. Oef! Dat maar terug beginnen volgen. De hitte, maar vooral de felle wind, begonnen me wel wat parten te spelen, het werd zwaar. Had er tegen dan ook al 50 km opzitten. Na Londerzeel kwam Breendonk en toen Willebroek. In Willebroek ken ik normaal wel mijn weg, maar nu moest ik toch ook effe vragen wat de snelste weg naar Mechelen was. Gelukkig zat ik al goed en moest ik alleen nog maar rechtdoor tot thuis. Ik herinner me dan nog dat ik dus effectief tot op een 500 m van mijn deur ben geraakt en toen....ging het licht uit. Letterlijk!

Het volgende dat ik me herinner is dus dat ik thuis ben en dat Koenie op me zit in te praten. Ik hoor hem ineens zeggen van...oké, 'k breng je naar de spoed. En ctscaneven later zijn we in de spoed, ook dat ritje is maar een vluchtig gegeven in mijn herinneringen. Heel héél freaky. In 't ziekenhuis een paar simpele testjes, waaruit bleek dat het allemaal wel meevalt. Maar veiligheidshalve hebben ze me toch maar even onder de CT-scanner gelegd. Als echte Trekkie kan ik wel zeggen dat zo'n CT-scanner gewoon geïnspireerd is op de Stargate van Stargate SG1, hihi. Nadien kreeg ik te horen dat dat ook allemaal oké was en ze vermoeden dus dat ik ben flauwgevallen op m'n fiets en daardoor waarschijnlijk een stevige blackout heb gehad. Gelukkig had ik een helm op. Verder heb ik een wonde op m'n hand en een dikke blauwe plek op m'n rechterbovenbeen. Ook een schaafwonde en wat gezwollen plek op m'n rechterkaak. M'n rechterschouder is ook wat pijnlijk.

Ondertussen beginnen er enkele flarden wel terug te komen. Zo herinner ik me dat ik op een bepaald moment het gevoel had dat alle lucht uit m'n longen werd gepushed (waarschijnlijk de val) en dat twee mensen vroegen of ik oké was en hulp nodig had en dat ik zei van "neen, 'k woon hier vlakbij". Maar hoe ik dus thuis ben geraakt, m'n fiets heb binnengezet en blijkbaar zelfs een kwartier in de zetel heb gezeten...daar weet ik niks van. Gelukkig was Koenie thuis!

Oké, het goeie nieuws is dus dat ik 70 km heb gefietst vandaag ;-)

16:14 Gepost in Sport | Commentaren (11) |  Facebook

Commentaren

blackout Waarschijnlijk door de warmte, freaky inderdaad maar't zal wel meevallen blijkbaar. De laatste blackout die ik gehad heb was van den Duvel :-), ook enkele zwarte gaten die ik later niet opgevuld kreeg :-))

Gepost door: Dirkjogt | 01-06-09

Dat is wel even schrikken. Verzorg je goed.

Gepost door: Edith | 01-06-09

brrr Je hebt ons doen schrikken meid... dringend tijd dat Koenie zijn fiets in orde is zodat je samen kan fietsn, niet alleen. Zal wel door de warmte geweest zijn. laat je nu maar goed vertroetelen!

Gepost door: Julie | 01-06-09

Oei, toch oppassen. Gelukkig valt alles nog mee. In 't vervolg samen met Koenie fietsen is de oplossing.

Gepost door: Spencerwoman | 01-06-09

wat een verschietachtig verhaal meid!!! blij dat alles ok is!

Gepost door: Jess | 01-06-09

zeeeeeggggggggg jij doet ons wel heel hard schrikken , hopelijk voel je je reeds beter ! hou het rustig en vooral niet overmoedig doen ,veel beterschap xxx

Gepost door: Katrien | 01-06-09

Oei...Ruth dat is niet ze best allemaal. Ik hoop dat je je snel beter gaat!!

Gepost door: Tiny | 02-06-09

Hiermee wordt bewezen dat het dragen van een fietshelm belangrijk is. Gelukkig is het goed afgelopen!

Gepost door: Dave | 02-06-09

Geluk Dat is me idd wel een beetje verschieten.
In't vervolg toch maar iets meer drinken en eten, dan zal u dat niet meer overkomen denk ik.
Grtz!

Gepost door: Ruben | 02-06-09

das indd schrikken, zo zie je dat een helm en indentificatie geen sinecure is!

Gepost door: martine | 03-06-09

Inderdaad heel freaky, wss slag van de warmte, volgende keer extra drinkbus om even wat water in de nek te gieten

Gepost door: Stofke | 05-06-09

De commentaren zijn gesloten.