02-06-09

9 over 7 - the day after

De valpartij van gisteren heeft zijn sporen nagelaten. Mijn rechterbovenbeen heeft een uitstulping welk door menig wielrenner al als serieuze col zou beschouwd worden. Mijn gezicht ziet eruit alsof ik in een heftige caféruzie ben verzeild geraakt ("maar ge zou den anderen eens moeten zien meneer!") en mijn rechterarm krijg ik amper opgehoffen (niet handig als je rechtshandig bent!). En dan heb ik nog een hele nacht niet geslapen, wegens hoofdpijn en pijnlijke schaafwonden. Ventje moest me om de drie uur eens wakker maken van de spoedarts, maar dat was dus niet nodig, want 'k ben niet eens in 't slaap gevallen. Vanmorgen dus in zeer belabberde toestand uit mijn bed gerold en in de zetel gaan liggen. 'k Had van het ziekenhuis al een ziektebriefje gekregen voor vandaag en 't bleek dus nodig te zijn. 'k Heb nochtans deze namiddag en vanavond een belangrijke vergadering, maar 't zal nie lukken, ze zullen het maar zonder mij moeten doen.

M'n huisartse opgebeld en ik kon direct langskomen (ze hield net afspraak en er doctorhad toch wel iemand afgebeld zeker, ikke geluk!). De brief van 't hospitaal mee (uitslag CT-scan) en in lekentaal verteld stond daar dus in dat ik met een lichte hersenschuddig zat. Dat verklaarde de misselijkheid alvast, waardoor ik gisteren en vandaag met moeite een hap door m'n keel krijg. Bloeddruk genomen en die was amper 9 over 7 (normaal heb ik 13 over 9). Rusthartslag was 67, wat dik 10 slagen hoger is dan normaal. Vooral de lage bloeddruk is niet goed en resulteerde in nog een extra ziektebriefje voor morgen om verder op m'n plooien te komen. De schaafwonden en kneuzingen op m'n gezicht, been en schouder zullen een tijdje nodig hebben om te genezen. M'n rechterquadriceps heeft dus nogal ne stevige klap gekregen, bewijze de fameuze zwelling en die moet dus nu enkele weken rust krijgen. En met mijn rechterarm mag ik ook niet te veel uitsteken. Rusten dus. Laat die trip naar de USA maar komen hoor ;-)

Uit mijn relaas en 't feit dat ik met zo'n lage bloeddruk zit, vermoed ze dat ik met water2een verstoorde electrolytenbalans zit of zoiets. Vermoedelijk de laatste dagen wat te weinig zouten opgenomen en té veel water gedronken (met het warme weer), waardoor e.e.a. in mijn bloed niet echt in balans meer was. Dan vermoeid geraakt bij het fietsen en daar ook veel beginnen zweten (maar door de wind niet echt goed gemerkt) en daar dan weer enkel water ondertussen gedronken, dat op zijn beurt ook weer overmatig werd uitgezweet omdat mijn lichaam zich in een soort paniekreactie bevond. Gevolg is dan een complete kortsluiting die je dus gewoon niet voelt aankomen. De blackout is er waarschijnlijk ook wel een gevolg van, maar meer dan waarschijnlijk ook van die lichte hersenschudding. 'k Herinner me er in ieder geval nog steeds niks van op de paar korte flitsen na en dat beangstigt me wel. 'k Kan me alleen maar gelukkig prijzen dat het licht uitging op enkele 100 meters van m'n deur en niet op 20 km van m'n deur. 

Het gekke is dat ik zelfs helemaal niet onervaren ben als op het langdurige prestaties aankomt. Bouillonnante nog in april, maar met de Dodentocht was 14 uur onderweg en zelfs in Rotterdam 2007 heb ik tijdens die superhete marathon 3 liter water binnengespeeld zonder problemen...Dus waarom liep het dan nu wel mis?

'k Heb er dus wel een beetje ne schrik van opgepakt en 'k ga nu effe wat tijd nemen om dit te laten bezinken en een beetje bezinnen hé. M'n fitnessabonnement ga ik nu een paar weken laten opschorten tot na m'n vakantie (dat kan daar gelukkig wel) en tot en met de reis sport ik dus even enkele weken niet. Alles rustig laten genezen en ook m'n lichaam effe op z'n plooi laten komen. En daarna rustig de draad oppikken en effe geen lange solo-fietstochtjes meer ;-) Ventje is nu nog wel meer gemotiveerd om zijn fiets ook eens te laten herstellen, zodat ie mee kan gaan.

 

14:48 Gepost in Info | Commentaren (6) |  Facebook

Commentaren

Water is niet genoeg Alles komt wel goed.

Misschien deze tip nog: meng eens een electolytentablet door het water in je drinkenbus of meng wat met endurance sportpoeder (merken genoeg). Water is goed voor ervoor en achteraf maar niet echt goed tijdens de inspanning.
Wanneer ik lange duurlopen deed op alleen maar water, begon ik zelfs licht te hallucineren! Tijdens de marathon werd ik op het laatst zo moe van al dat water dat ik isotoon spul ben blijven drinken tot aan de eindmeet.

Gepost door: Dave | 02-06-09

Dit jaar al eens vaker gezegd. Je zit wel in een hoek waar steeds de klappen vallen. Maar je zult zien op termijn kom je er sterker uit! En wat mijn voorganger zegt klopt wel "alleen water hoeft niet voldoende te zijn" Beterschap!

Gepost door: Tiny | 02-06-09

ik drink bij lange inspanningen ook geen puur water meer. voor de rest ben ik sowieso wel een liefhebber van zout :-)

maar rust nu maar eerst even goeeeeed uit!

en als je nadien een fietsmaatje zoekt...... :-)

Gepost door: Jess | 02-06-09

goede moed ! Ik blijf duimen en nu ik je blogje(s) al zo lang lees weet ik : dit komt in orde met deze sterke meid !

Gepost door: kaat | 02-06-09

oesje effe verschieten hoor, Ruthje!
verzorg je goed meid, voorlopig geen uitspattingen meer op sportgebied he ... langzaam en weinig gaat ook!

Gepost door: Koen | 02-06-09

Ge zult zien dat je lichaam enkel maar deugd kan hebben van eventjes een sportloze periode.
Laat je maar eens goed verwennen.

Gepost door: Spencerwoman | 02-06-09

De commentaren zijn gesloten.