14-06-09

toerist in eigen land

Met het werk organiseren we ieder jaar een uitstapje voor het personeel. Deelname is vrijblijvend (want 't is op een zaterdag), maar dit jaar hadden we toch weer zo'n 40 gegadigden die meegingen en dit keer mochten ook familieleden mee. Onze personeelsverantwoordelijke had weer iets mooi geregeld...een bezoek aan het hellend vlak van Ronquières en de scheepsliften die er her en der in de regio te zien zijn. Zelf had ik er vaag al eens wat van gehoord, maar 'k kon me er niks bij voorstellen. En dat terwijl een aantal van die dingen al van rond 1880 in ons landje te bewonderen zijn. Hoog tijd dus om mee toerist in eigen land te gaan spelen en ook ventje ging mee. Allebei gewapend met ons fototoestel, klaar om wat echte Vaderlandsche historie te aanhoren van een overijverige gids.

Eerst verzamelen geblazen aan Brussel-Noord, waar een bus ons stond op te wachten. André was onze gids en verdikke...wat babbelde die mens graag. Buiten ons gezelschap zaten er nog twee andere groepjes op de bus, waarvan één Franstalige groep, dus dat was telkens héél de uitleg in twee talen. En zoals gezegd...André babbelde graag en slaagde erin om in elke zin minstens één spreekwoord en 7 synoniemen voor dezelfde uitdrukking te stoppen...Jeetje...Het zou de grap van de dag worden, onze gids...iets dat je zo jaren later nog oprakelt als je terugmijmert naar die gezellige daguitstap met het werk.

Soit, na 40 minuutjes bussen kwamen we aan aan het hellend vlak van Ronquières. Een bizarre maar best wel geniale uitvinding om boten van het ene niveau naar het andere niveau te hijsen mits een soort van hydraulisch systeem met kabels en weet ik wat meer. Een beetje te vergelijken met de karrekes op een achtbaan in het pretpark, die eerst worden opgetrokken alvorens aan de zwaartekracht te worden losgelaten. De boot vaart een bak in (met water natuurlijk), die bak sluit en vervolgens wordt de boel het hellend vlak opgetrokken. Ook in de andere richting gaat dat natuurlijk. Het duurt 45 minuten om de afstand te overbruggen. Elke dag gaan er zo'n 10 boten de bak in, die vervoeren wel tesamen het equivalent van zo'n 1.000 vrachtwagens, best de moeite dus.

hellend vlak 2hellend vlak

Nadien was het met de bus naar de Cantine des Italiens. Ook hier weer véél uitleg over het feit dat we ons bevonden in de barakken waar destijds de Italiaanse mijnwerkers werden bijeengestoken. Buiten de gebouwen blijft er weinig van te zien, buiten een mini-tentoonstelling. Vervolgens reden we wel langs één van de oude mijnen, jammer dat we daar niet even bleven plakken. Maar ons doel was een oude scheepslift, nl. die van Bracquegnies. Hij is kapot (een boot was er nog maar half ingevaren en toen begon men per ongeluk al de poort te sluiten...dat kwam niet goed dus). Het voordeel is nu wel dat de toerist er gewoon opkan om hem van alle kanten te bekijken. Het ding staat er dus al van rond 1880, maar ziet er voor die leeftijd best nog wel goed uit. Het systeem werkt via de theorie van de communicerende vaten...boot gaat in bak A, die wordt gevuld, waardoor ie zakt en bak B (ernaast) komt naar omhoog, of zoiets. 'k Ken eigenlijk niks van fysica ;-)

 

scheepslift

Na dat bezoekje was het naar de aanmeerplaats van onze boot en gingen we bootje varen. Het kanaal op naar de grote scheepslift aan Strépy-Thieux. Als je, zoals ons, via de bovenzijde komt aangevaren, vaar je over een heus aquaduct. Kijk je over de rand (niet aan te raden) zie je dus zo'n 80 meter onder je pas de begane grond, heel bizar. Die vaart hangt dus als het ware te zweven in de lucht. Via het aquaduct dus de lift in. Je komt in een bak terecht, die wordt afgesloten en met een hels lawaai zet de lift zich in gang. Op een paar minuten tijd zak je dan 80 meter naar beneden waar de vaart zijn weg vervolgd. Héél leuke ervaring! En vooral...een knap staaltje techniek. Ook al staat het in België bekend als de meest onzinnige en geldverslindenste projecten ooit. Want het ding rendeert natuurlijk niet, omdat het op een vaarroute ligt waar weinig actie te bespeuren valt. Dus is het nu vooral een toeristische atractie geworden blijkbaar. Ach ja, we mogen ook eens iets voor ons belastinggeld krijgen zekers.

 

strepy

Een leuk dagje en we hadden geluk met het weer. Als heuse kreeftjes waren we 's avonds weer thuis, maar dat hoort er nu eenmaal bij als je de toerist gaat uithangen hé.

 

Commentaren

Ook in jullie land plekken en plaatsen die het bekijken de moeite waard zijn. t'ís maar net de moeite die je neemt om het te willen zien!

Gepost door: Tiny | 14-06-09

De commentaren zijn gesloten.