17-06-09

nog steeds rood licht

Vandaag m'n laatste kiné-beurt. Na 18 keer is het verdict nog steeds: wachten! Ook al merk ik nu totaal geen last meer bij wandelen, met m'n benen gekruist zitten rood(kon ik tot voor een paar weken geen minuut volhouden) of trappenlopen....bij het behandelen van de knie, voel ik nog steeds wel pijn. Teken dat de ontsteking hardnekkig aanwezig blijft. Lang gebabbeld met Annelies...Ze heeft toevallig vorige week nog een expert gehoord die met nieuwe onderzoeksresultaten kwam over ITF (illitobiaal frictiesyndroom). En eigenlijk had die mens geen goed nieuws: het enige dat helpt tegen deze blessure is complete immobilisatie van het gewricht. Dus de knie in de gips of brace. En dat voor minstens 6 weken. Ja zeg...dat doet geen kat natuurlijk, want buiten pijn op zeer specifieke momenten (zoals bij het lopen), heeft men eigenlijk geen last van de blessure. En dat beseft die expert dus ook wel. Maar het nadeel is dus, als je die immobilisatie niet doet, je gewoon makkelijk tot een jaar of nog langer met die blessure kunt blijven zitten. Ik zit er nu al 7 maanden mee...nog 5 maanden te gaan dus? Vroeger opereerde men ook wel (nu zijn er nog wel enkele chirurgen die dat doen), maar daar werd men dan nadien ook 6 weken voor in de gips gelegd en men gaat ervan uit dat het eigenlijk dat is dat dan uiteindelijk de genezing geeft en dus niet de operatie.Probleem is een beetje dat de medische wereld er zelf ook nog altijd niet uit is wat nu juist de oorzaak is van ITF. Is het de pees op zich die verkeerd beweegt, of een probleem in het kniegewricht? Of andere zaken? En als je dan de pees opereert, terwijl het misschien aan het kniegewricht ligt, tja...dan ben je de boel misschien alleen maar erger aan het maken. Dus toch maar geen operatie...

Dus wat nu? Wachten hé. En eigenlijk is zelfs fietsen, wandelen, zwemmen...uit den boze. Nu heb ik de voorbije twee weken al bitter weinig gedaan, op 50 minuten fietsen na. Dus da's wel goed. En de komende drie weken zullen ook sportloos zijn (ik heb beloofd ook het wandelen tot een "minimum" te proberen houden, maar er zullen toch wel een paar korte natuurwandelingen tussenzitten). En na de reis mag ik eens voorzichtig proberen met lopen, op zachte ondergrond, niet te lang natuurlijk. En vooral héél véél hopen dat de pijn niet meer weerkeert. Komt ie wel weer...dan is het weer naar een orthopedist. Maar daar heb ik dus geen vertrouwen meer in. Via Anja Smolders kreeg ik een naam door van een orthopedist, maar van de kinesist hoorde ik dan weer dat dat een "spuiter" is, en dat heb ik ook al eens gehad en dat heeft niet geholpen.

En ook financieel is dat allemaal geen lachtertje. De kinesist kostte me al 360 euro (gelukkig krijg ik daar een 200 euro van terugbetaald), maar die orthopedisten rekenen ook fors door en dan moet je eerst nog langs de huisarts om een doorverwijzing te vragen. En dan misschien nog radiografieën of scans...Kassa kassa kassa. En dat allemaal om weer wat te kunnen lopen? Ik wil nog wel een beetje doorzoeken en ermee voortgaan, maar als dit tegen eind 2009 niet opgelost is, geef ik er effe definitief de brui aan. Zoveel is het me ook allemaal niet waard. Altijd weer maar het deksel op de neus krijgen (en dat is me de voorbije maanden al verschillende keren overkomen) is niet leuk, is frustrerend en da's nu net niet wat ik in sporten zoek hé. Het moet plezant blijven. Fietsen en spinning kan ik nog wel zonder pijn, dan doen we dat maar voortaan als sport. Lopen zal altijd wel mijn favoriete sport blijven, maar als het lijf njet zegt...tja dan zullen we daar mee moeten leren leven hé. Maar laten we nog niet té ver vooruit op de zaken lopen, nog eventjes een beetje hoop op beterschap binnen enkele weken en hopen dat we niet voor de zoveelste keer het deksel op de neus krijgen!

Thumbs up dus!

 

thumbs

21:40 Gepost in Info | Commentaren (10) |  Facebook

Commentaren

we blijven duimen Ik weet niet goed wat te schrijven. Goed nieuws is dat niet, anderzijds lijkt niets in het 'gehoorde' definitief, maar vooral een kwestie van geduld (wat ontzettend moeilijk is veronderstel ik). Dat geduld van jou vind ik trouwens ook al een medaille waard hoor. Ik zie je nog niet zo snel stoppen. Je zal hoe dan ook iets vinden om weer passioneel mee bezig te zijn. Als het het lopen niet is, dan wordt het wel iets anders. Veel succes alvast !

Gepost door: kaat | 17-06-09

Tjeetje Ruth hier wordt je niet vrolijk van! Sterkte!!

Gepost door: Tiny | 17-06-09

Ik begrijp wat je bedoelt met dat deksel op de neus, eind juni is het een jaar geleden dat de miserie begon bij mij en 't is nog altijd niet in orde. Ik hoop echt dat je na de reis je eerste loopje pijnvrij mag ervaren zodat het je terug wat vertrouwen geeft om verder te doen...

Gepost door: Stofke | 17-06-09

Knieperikelen Heel erg herkenbaar al situeert de boosdoener zich elders (heup-bekken-lies).
De prognoses zijn bovendien niet echt bemoedigend.
Ik vrees dat mijn teller op tien marathons zal blijven staan.

Veel plezier in de States, geniet van de prachtige natuur en misschien keer je wel met een genezen knie terug.

Gepost door: frank spencer | 18-06-09

Zoals je zelf zegt is er nog een goede kans dat het nog geneest, dus niet te snel opgeven. Maar ik begrijp helemaal dat je erg gefrustreerd raakt hierdoor. Als ik naar mezelf kijk loop ik al vies rond als ik iets voel, laat staan als ik echt een blessure heb. Je moet je bij het sporten vooral lekker voelen vind ik persoonlijk. Als je dat met je favoriete sport kan doen is dat super. Maar inderdaad, het moet leuk blijven en een constante pijn hoort daar niet bij. Ook ik zou dan naar alternatieven gaan zoeken en dus gaan fietsen. Maar Ruth, je loopt echt graag en je bent nog jong vind ik, is 6 weken immobilisatie dan iets wat je niet zou verwegen moest de kans op herstel dan zeer groot zijn?
Soit, sms of mail me maar als je terug aan het fietsen gaat hé. Dan maak ik wel tijd vrij om een toxchtje te doen.

Gepost door: Gert | 18-06-09

schreiffautje ;) overwegen dus ;)

Gepost door: Gert | 18-06-09

à Gert 6 weken rust vind ik niet erg, want daar ben ik nu al mee bezig. 6 weken immobilisatie is nog iets anders....dat is met mijn been vanaf heup tot enkel in de gips en thuis blijven zitten. Sorry...heb nog een job te doen en een leven te leiden. Zoiets voor misschien daarna terug te kunnen lopen (want die zekerheid is er dan nog steeds niet hoor, dat dat echt gaat helpen), dat heb ik er niet voor over...dan fiets ik voortaan wel.

Gepost door: Ruthje | 18-06-09

Oei, geen zekerheid en dan zulke gips, nu volg ik je. Sowieee.

Gepost door: Gert | 18-06-09

ik duim mee dat het allemaal zo ver niet hoeft te komen!
en als je toch veel gaat fietsen; dan gaan we dat wel samen doen in Mechelen ;-)

Gepost door: Jess | 19-06-09

Het is niet altijd gemakkelijk, blessurevrij lopen en blijven. Dat is één van de redenen waarom ik nu ook ga fietsen, kwestie van andere spieren ook te laten werken.
Geniet van jullie vakantie en hopelijk gaat het nadien terug beter !! Succes.

Gepost door: Edith | 20-06-09

De commentaren zijn gesloten.