15-07-09

verslag roadtrip deel 3: entering Canyonland met een detourke langs Colorado

Er werd na m'n vorige postje al wat gegokt waar onze auto ons na de Grand Canyon naartoe zou leiden. Frank Spencer kwam het dichtst in de buurt. Jep...Monument Valley. Maar eigenlijk was dat helemaal niet in de planning opgenomen. Na ons nachtje aan Lake Powell (in het dorpje Page), waren we al weer vroeg de baan op om naar Colorado te rijden. Jep, Arizona lieten we alweer achter ons na amper 3 dagen. Ons doelwit was Mesa Verde National Park. Echter had ik op de kaart gezien dat Monument Valley quasi on route lag. Alsof een tripje van 5 uur nog niet genoeg was, vonden we toch dat we dat ook niet links konden laten liggen. Dus hebben we een detourke gemaakt zodat we de legendarische rotsen ook even konden gaan bekijken. Het nationale park zijn we wel niet ingereden, omdat uiteindelijk toch Mesa Verde het doel was en we wisten dat we daar ook wel een paar uurtjes voor nodig zouden hebben. Maar vanaf de weg heb je al een fenomenaal zicht op de rotsen en het klassieke Marlboro-plaatje of de beelden die je in de westerns zag, zie je dus goed genoeg zo. Toetreden tot het park zelf (mits betaling) brengt je tot tussen de rotsen, maar in de reisgids stond dat een 4x4 best aangewezen is, en dat hadden we dus niette ;-)

Maar we gingen dus naar Mesa Verde NP. Iets heel bijzonders. Gelegen in bergachtig gebied, rij je via een lange slingerweg naar omhoog het nationale park in. Eenmaal boven kijk je van bovenaf een canyon in en in de wanden zijn allemaal klifwoningen gebouwd en uitgehouwen door een Indiaanse stam die er leefde van de 11e tot de 13e eeuw, tot ze plots verdwenen. Naar enkele klifwoningen kan je naartoe klauteren (via steile ladders en trappen), weliswaar onder begeleiding van een ranger. Wij hebben dat uiteraard ook gedaan. Hoogtevrees of claustrofobie had je best niet (in ons groepje zat natuurlijk wel zo'n geval) en ook zwaarlijvige medemensen konden de toer die wij deden niet meedoen. De ladders zijn stijl en in de klifwoning zelf moet je nauwe gangetjes doorkruipen om van het ene gedeelte in het andere te geraken (anti-inbraakbeveiliging avant-la-lettre dus). Ik raakte er al met veel moeite door, zo smal was het (één persoon moesten ze erdoor trekken, beetje genant wel). Soit, echt de moeite dus, we waren stevig onder de indruk. Daar werden we ook op onze eerste echte bosbrand getrakteerd. In de verte zagen we een rookpluim die groter en donkerder werd en de ranger die ons begeleidde was er niet zo gerust op ("but we have good evacuation-plans so don't worry"). Even later vloog er een helicopter over met waterbak, wel eens cool om te zien. De brand was zo'n 50 km ver dus dat viel voor ons wel mee (bij goeie klare hemel zie je daar zo'n 200 km ver vanop de berg) en uiteindelijk kregen ze hem toch wel onder controle. We sliepen daar ook op die berg in een lodge, wat wel een leuke speciale locatie was.

De dag nadien ging de rit weer naar een andere staat, Utah! We zaten dan ook wel vlakbij het 4-statenpunt (Arizona, Utah, Colorado en New Mexico), dus ver moesten we niet rijden om van staat te veranderen. Volgend doel was Moab waar we Arches National Park zouden bezoeken. Moab bleek een ongelooflijk cool dorp van welgeteld 2 straten groot te zijn, maar het blijkt dus het walhalla te zijn voor mountainbikers en adventure-sporters. Kan ook moeilijk anders met zowel Arches als Canyonlands NP als Dead Point Horse State Park allemaal vlakbij in de buurt. De Colorado-rivier loopt er dan ook nog eens langs. We hebben eerst Arches bezorgd, wat qua rotsformaties e.d. goed te vergelijken is met Monument Valley, maar er zijn dus ook een pak natuurlijke bogen te ontdekken. Het was wel weer tegen de 45°C, zodat we ons beperkt hebben tot enkele kortere hikes (ook met Koenie zijn meniscus-blessure hebben we ons wat hikes betreft op deze reis het kort en rustig gehouden) en na 2 stappen zetten was je gewoon direct uitgedroogd en doodop door die hitte. Niet te doen.

Bij elk nationaal park trouwens krijg je bij aankomst een zeer goeie map + een krantje met alle recente informatie + een overzicht van alle trails die er zijn, hoe lang ze zijn, hoe zwaar ze zijn en wat in principe de maximumtijd is die je erover zou mogen doen (opdat je zou weten wanneer je misschien verdwaald bent of zo). Zo kan je je bezoek perfect plannen en indelen. Verder vermelden ze ook de risico's die je mogelijk kan lopen. Zo staan heel concrete dodelijke ongevallen + de oorzaken ervan ook wel eens vermeld in zo'n krantje. Zal ik in een latere post nog iets over schrijven.

Soit, Arches was de moeite maar 'k had er wel iets meer van verwacht. Maar door de hitte hebben we ook de langere trails niet gedaan, waar ook een paar bogen te zien zouden zijn, dus het lag ook een beetje aan ons. Canyonlands en Dead Point Horse hebben we aan ons voorbij laten gaan, een duik in het zwembad en een wandelingetje langs de vele winkeltjes in Moab lonkten even meer en 't is vakantie hé.

Na Arches gingen we nog niet naar Bryce (jaja, dat komt ook nog). Nope, want de weg tussen Moab en Bryce biedt nog een pareltje: Capitol Reef NP. Nochtans door velen vergeten, maar wij hadden het als tussendoortje toch gepland. En eerlijk gezegd: we begonnen toch ook wel te twijfelen of het de moeite was, na de Grand Canyon en al de rest. Zou het niet meer van hetzelfde zijn? Helemaal niet dus. Het lijkt in de verste verte niet op de Grand Canyon of Arches. Capitol Reef is namelijk een oude breuklijn die gewoon open en bloot ligt en door de jaren der tijden is kant A dus stevig omhooggestuwd terwijl kant B niet meewou en wat doen ze dan: een weg leggen tussen de twee in, zodat je mooi langs de breuklijn kan langsrijden. Heel speciaal hoor. De structuur van de rotsen is op z'n minst bizar te noemen en je ziet een gamma van lagen en kleuren, je kijkt als het ware gewoon de geschiedenis in. Het gevaar dat je daar liep, waren "flash flooding" en gezien het die dag bewolkt was met stevige dreiging tot onweer werd ons afgeraden de kloof zelf in te lopen. Nu zijn we er wel een stukje ingegaan, maar toch maar niet te ver ;-) Wat we dan wel hebben gedaan is een stevige wandeling naar boven, naar een natuurlijke brug en dat gaf dan ook wel weer wat mooie zichten hier en daar. De naam Capitol Reef komt trouwens doordat enkele rotsen eruit zien als de dome van het Capitol Building in Washington (maar ge moet er toch wat fantasie voor hebben eigenlijk). We verbleven hier ook in een motel met prachtig uitzicht op de canyon trouwens, genieten!

En ja...de dag nadien namen we dan de prachtige highway 12 die Capitol Reef verbindt met Bryce Canyon. Het uitzicht verandert om de zoveel km op die weg en onderweg moesten we dan toch ook echt wel een paar keer stoppen om wat te gaan genieten van het landschap. Prachtig gewoonweg. Tegen de middag waren we dan in Bryce en verdikke...wat een prachtige canyon! Dit was totaal anders dan wat we daarvoor al gezien hadden. Roze-oranje-witte zuilen buieengepakt in wat men het "amphitheater" noemt. Maar buiten dat ampitheater strekt de ganse canyon zich over een lengte van zo'n 35 km uit en je kan hem dus helemaal afrijden en via verschillende viewpoints genieten van het magistrale landschap. Net op dat moment stevende er even een stevig onweer op ons af (zie foto) en dat maakte dat de lichtinval in de canyon continu veranderde wat ook magistraal om zien was. Uiteraard hebben we ook de canyon ingewandeld (de korte trail van 3 km wel) en dan loop je dus tussen die zuilen door wat wel heel speciaal is. Voor mij, naast de Grand Canyon, ongetwijfeld het mooiste wat ik op heel de reis gezien heb.

Na Bryce Canyon staat bij de meeste trippers traditioneel Zion National Park op het programma en dat was bij ons niet anders. De twee liggen dan ook maar op 1,5 u rijden van elkaar. En toch lijken ze helemaal niet op elkaar, integendeel. Zion is groen, er stroomt veel water, er zijn kleine vijvertjes hier en daar (waar je naartoe kan wandelen en klimmen. Maar het is er wel mooi en aangenaam om rond te wandelen. Zion is maar voor een beperkt stukje toegankelijk met de wagen (o.m. via een spectaculaire tunnel van 1,6 km lang die door een berg werd gemaakt, best wel smal is en veel bochten kent, enfin...voor Amerikaanse chauffeurs blijkbaar best eng, want je wordt er dus met begeleiding doorgestuurd). Vanaf het visitor center moet je alles met een gratis shuttlebus doen en het park ontdek je verder best al wandelend (maar er zijn een pak makkelijke en korte trails die je toch al heel wat laten ontdekken). We waren die dag net "the fourth of July" en dan blijkt dat park dus wel héél populair bij de Amerikanen zelf te zijn. Kwamen we daarvoor amper toeristen tegen, op een tiental auto's na, die dag in Zion was het over de koppen lopen als het ware. Maar we stoorden er ons niet aan en hebben toch wel een aantal uurtjes in het park doorgebracht, genietend van de natuur. Overnachten deden we in het lokale dorp dat pal naast het park ligt, Riverdale. De gratis shuttle ging tot in het dorp, echt wel handig.

Voilà, tot daar deel 3. Waar het dan naartoe gaat, kunnen jullie wel raden (of spieken, want 'k had heel de route al eens op m'n blog gezet hé). Maar da's voor morgen of vrijdag (beetje drukke dagen voor de boeg).

nog een paar fotookes:

vlnr: Monument Valley, Mesa Verde NP (2 foto's), Arches NP (2 foto's), Capitol Reef NP, Bryce Canyon (3 foto's, de eerste is die met het onweer), Zion NP (2 foto's)

usa4

 

usa5

usa6

Commentaren

Born in the USA Weeral een verslagje om te likkebaarden.
Bryce Canyon vond ik ook één van de mooiste plekjes van Moeder Aarde.
Morgen zit je wellicht in Las Vegas ?
Ik heb niet gespiekt :-)

Gepost door: frank spencer | 15-07-09

Watertanden Als ik die verslagjes zo lees en vooral naar de prachtige foto's kijk dan begin ik te watertanden. Alleen jammer dat het zo ver is hè. Bovendien "liggen" de Amerikanen me niet zo (al zal ik waarschijnlijk alleen maar de verkeerde exemplaren zijn tegengekomen). Ik hou het toch maar op de Britse Eilanden, niet zo ver en ze spreken er ook Engels.

Gepost door: Luc | 16-07-09

jeb ik volg frank . Morgen Las Vegas om daar met grote winsten naar huis te komen , en volgend jaar weer te keren . Mag ik dan mee ? :-)
Hier is een vakantie spanje niks tegen . Maar we hebben nog iets om naat uit te kijken .
nog een fijne vakantie gewenst thuis

Gepost door: mario | 18-07-09

De commentaren zijn gesloten.