13-08-09

twijfel en lichte paniek

Sporters die langdurig met een blessure sukkelen, kennen het fenomeen wel: de constante twijfel van "ga ik niet te snel", "oei, voel ik daar nu iets" ed en ook wel de snelle paniek die opkomt bij elk pijntje of zeurend gevoel op de plaats van de blessure. Ik zit al maanden met die twijfels en paniek"aanvallen" (beetje overdreven woord hoor) en vanmorgen werd ik weer mee geconfronteerd.

Maar eerst een woordje over de training van dinsdag, want die ging eigenlijk wel heel goed. 10 km afgelegd in net geen 1u4min. met één korte wandelpauze na 40 min. De hartslag was voor het eerst sinds lang ook weer een beetje normaal te noemen, gemiddeld zo'n 147 (ter vergelijking: bij mij herstart half juli zat ik aan een gemiddelde van zo'n 162 voor een tempo dat nog een pak trager lag). En geen enkel pijntje, enkel nog wat zware benen van het fietsen van zondag (had maandag wel een rustdag ingelast). 's Avonds ben ik dan nog een beetje krachttraining gaan doen in de fitness, maar niets meer dan normaal.

Vanmorgen dan: alles zou prima moeten verlopen. Woensdag ook een rustdagje ingelast en voelde me vanmorgen fris en fruitig (op dat slaapkoppeke van mij na panicdan). En het liep ook wel goed, hartslag ook perfect onder controle (ook al let ik er eigenlijk niet zo op, op m'n tempo let ik ook niet, gewoon lekker loslopen dus). Maar toen ik aan quasi 40 minuten zat voelde ik ineens toch wel wat een gezeur aan m'n knie. PANIEK! Direct overgeschakeld op wandelen en het zeuren hield op. Na een tweetal minuutjes het lopen hervat en terug naar huis getrokken. Het ging weer zonder zeurend gevoel, maar heel af en toe voelde ik toch nog iets. En dan komt die TWIJFEL opzetten natuurlijk: zit dit gewoon in mijn hoofd of is die stomme blessure echt terug? ben ik dan toch te snel aan het opbouwen? Misschien loop ik gewoon te snel? Etc...etc... genoeg om heel de training grandioos te verknallen natuurlijk, want zo is het helemaal niet leuk. Uiteindelijk klokte ik bij thuiskomst af op 10,1 km in 1u3min (gem. hs 147), dus zeker niet slecht, maar tja...die lichte zeurende pijntjes baren me onrust.

Gelukkig staat er de komende dagen sowieso geen sport op het programma (ook geen spinning), omdat we vanaf vrijdagmorgen tot zaterdagavond even ribbedebie zijn (comicbook-beurs in de buurt van Zwolle). Dus zondagmorgen volgt een volgende loopsessie en die ga ik volledig op ultrazachte grond doen, nl. lekker wat trailtjes doen in het domein van Hofstade. Desnoods met een paar extra wandelpauzes, we zullen zien hoe het allemaal aanvoelt hé. En proberen niet te panikeren dus :-)

16:15 Gepost in Sport | Commentaren (10) |  Facebook

Commentaren

Herkenbaar Ik snap heel goed wat je bedoelt, want je verwoordt quasi perfect mijn laatste looptrainingen.

Het lopen zelf verloopt fruitig en fris, maar wanneer ik na een douche de trap afkom begint die dekselse heup terug te zeuren.

Na een rustdagje kan ik dan wel terug tegenaan, maar die twijfel knaagt toch " ben ik te vroeg begonnen, loop ik te snel, las ik best nog een extra rustmaand in, etc ... ?"

Wellicht willen we enkele stappen overslaan in onze revalidatie.
Neem de nodige rust en alles komt wel terug goed.

Veel plezier in Zwolle !

Gepost door: frank spencer | 13-08-09

voor ons allemaal herkenbaar. en het gekke is dat als het even weg geweest is, je er niet meer over nadenkt als je weer iets voelt.
terwijl het nu je training beheerst

Gepost door: martine | 13-08-09

Twijfels, twijfels en nog eens twijfels. Een kenmerkend verschijnsel van een loper die terug wil komen na een blessure!

Gepost door: Tiny | 13-08-09

sterkte Hopelijk niks ernstig, gewoon verder rustig opbouwen. Zondag heb ik heel wat fietsers zien passeren, ik wandelde daar namelijk de Duveltocht in voorbereiding voor morgen.

Gepost door: Dirkjogt | 13-08-09

Ik ken dat gevoel ook hoor . Maar toch vermoed ik dat veel tusen de oren zit ! Niks forceren is altijd de boodschap ! Stel voor jezelf altijd vooraf een schema op wat jij vooraf zeker doenbaar vind . Volg dat of in het geval dat het een mindere dag is , doe je iets minder . Mar ga er nooit overheen . Zo moet je jezelf nooit achteraf iets verwijten . je weet vooraf zelf heel goed wat je mag en kan lopen . Maar meestal verpest een goed gevoel de dag zelf een training en krijg je blessure's . of een slecht gevoel .
Ik vind persoonlijk dat je je trainingen zeer goed aanpakt ! zeker niet te snel of te veel . Niks is overdreven ! Moest het zijn dat er weer iets komt opzetten , wat nooit uit te sluiten is , dan mag jij jezelf niks verwijten ! Je bent echt zeer goed aan het terug komen !
Laat je koppeke nu iet zakken !

Gepost door: coach mario | 13-08-09

zwolle rustig aan Ruth. Komt allemaal goed. Veel plezier in de buurt van Zwolle maar ga ook zeker de stad zelf in, het is daar erg mooi

Gepost door: Ronald | 13-08-09

Paniek is nooit een goede reactie, maar ik snap uiteraard wel hoe je je voelt. Tja, wat kan je d'r aan doen ... nog maar eens een rustpauze zeker?? Mag ik bij deze een passage langs Dr. Vervoort nog eens van harte aanbevelen?

Gepost door: geert | 13-08-09

Gelukkig heb ik zelf weinig tot nooit een blessure en alleen vandaag een pijnlijke linkerenkel en een paar keer geprobeerd om te hardlopen en geen sucses en dan maar weer terug naar huis wandelen.
Dat wandelen is dan niet leuk en de ene pijn is de andere niet, maar in dit geval voelde het niet goed.
Daarom is het goed dat je kan besluiten om te wandelen, dan maak je niks kapot.
Verder train ik voornamelijk(zeg maar 85% van mijn trainingen) onverhard door de bosen,duinen en strand en dat scheelt enorm veel blessure's.
Ik zou als tip geven om meer onverhard te gaan trainen, je zal zien dat dat enorm gaat schelen op termijn.
Veel plezier en morgen een super lang duur van wie weet wel 8 uur!, mits de enkel normaal blijft;-).
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 13-08-09

Panic Normaal zenne ... maar probeer zoveel mogelijk aan iets anders te denken als je loopt. En idd ... zachte ondergrond lopen hé!

Gepost door: Koen | 15-08-09

Kan het niet beter verwoorden van wat ik tijdens en vooral na een looptraining ervaar, die lichte pijn en paniek van gaat het nu erger worden of blijft het zo en wat gaat het de volgende keer zijn. Ik denk dat we er gewoon het beste moeten van maken en niet altijd te diep ingaan op elk pijntje tijdens of na het lopen, die pijntjes waren er vroeger wss ook wel maar worden na een blessure nu veel vlugger opgemerkt...

Gepost door: Stofke | 17-08-09

De commentaren zijn gesloten.