25-08-09

fietsbenen en een welgemeende f**k you (aan m'n knie hé)

Hoi hoi, hier zijn we weer! Niet stilgezeten de laatste dagen hoor, zowel privé als op hohet werk waren het drukke daagjes. Op 't werk begint het duidelijk te worden dat er weer een nieuw werkjaar start vanaf dit weekend. Vanaf donderdag weer vier daagjes naar de Kempense bossen voor ons jaarlijks evenement Herfstontmoeting. Iets om naar uit te kijken, ook al betekent het dik 40 overuren kloppen op 4 dagen tijd en amper slapen gedurende die dagen. We hebben het er voor over! Dat vooruitzicht heeft wel als gevolg dat ik vorige week en de eerste dagen van deze week nog een beetje recup neem door m'n werkdag af en toe eens een uurtje vroeger te stoppen of eens wat later te starten, wat eigenlijk wel zalig is. Maar vanaf september zal het dus alle hens aan dek zijn met weer regelmatig weekend- en avondwerk.

Soit, de voorbije dagen dus! Veeeeeeel gefietst! Weliswaar in stukken en brokken. Zaterdag met hubbie de fiets op naar Antwerpen. Een afstand van zo'n goeie 26 km en dan natuurlijk nog 't stad door. Manmanman...Hoeveel lichten dat je op die baan tegenkomt! Dan is een snelweg toch wel handiger ;-) Telkens als je wat op dreef bent, sta je weer voor een rood licht en kan je alles dichtsmijten. Zo duurde het dus maanrockwel even en was er van enige topsnelheid halen natuurlijk niet echt sprake ;-) In Antwerpen ook wat rondgefietst natuurlijk, tot bij mijn ouders en dan de Meir op en af en zo. En in de namiddag weer naar Mechelen, even de sfeer al gaan opsnuiven op Maanrock. Eenmaal terug thuis hadden we er een kleine 60 km opzitten, ook voor hubbie weer een stevige training! 's Avonds naar Maanrock terug, waar we wat rondgeslenterd hebben tussen de verschillende podia. Onverwachts toch wel wat onder de indruk geraakt van het talent van bimbo Hadise, maar het meest was ik gecharmeerd door Tom Helsen die een prachtig optreden gaf.

Zondag was ik dan uitgenodigd bij een vriendin die in Putte woont, om er nog eens gezellig bij te kletsen en te lunchen. Natuurlijk met de fiets naar daar, via de fietsknooppunten. Routeke uitgestippeld en slechts 2 x verkeerd gereden (bordje gemist) waardoor ik pas na 33 km fietsen bij haar aankwam ;-) (Putte ligt zo'n 15 km van bij mij thuis). Na dik 2 gezellige uurtjes moest ik weer door, want m'n schoonma was ook jarig dus werd daar verwacht voor cocktails en gezelligheid. Dan maar de kortere weg genomen, via de grote baan naar Mechelen en dan ter hoogte van Bonheiden toch een wat mooiere route via de Dijle en de vaart. Goed voor nog eens 20 km. In totaal dus 53 km gefietst de zondag, en de cocktails achteraf smaakten heerlijk :-) Na het cocktails-feestje nog eens terug naar Maanrock waar we Clement Peerens weer het beste van zichzelf zagen geven.

Maandag dan weer de fiets op! Wel de spinningfiets in de fitness. Een uurtje alles gegeven, het ging super, ondanks de tropische temperaturen in de fitness.

En vandaag had ik wel weer zin in sport, maar de fiets...nope. Na drie dagen had ik het wel even gehad op dat vlak. Dus eens goed gevloekt op m'n knie, loopspullen aangetrokken, sportzak in de auto gesmeten en naar het park gereden. Daar 4 x 10 min. rustig gejogd, met telkens 1 minuutje wandelpauze tussenin. Nah! En m'n knie hield het uit! Tegen het einde voelde ik weer dat lichte zeurtje opkomen, maar heb dus toch mooi 40 minuten gelopen en het voelde heerlijk! Wel jammer dat het terug van die onderbroken korte sessies zijn, maar liever dat dan helemaal niks natuurlijk. Nadien nog naar de fitness voor wat krachttraining en daarmee zit ons sportavondje er vandaag ook weer op.

Morgen nog eens gaan zwemmen en dan hebben we er een triathlon-weekje opzitten :-) En dan vier dagen intensief werken :-)

20:35 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook

21-08-09

lekker puffe

Vonden jullie het ook zo heerlijk warm de voorbije dagen? Ik anders wel, alhoewel het gisteren toch ietske té was. Misschien maar goed dat ik niet mocht gaan lopen, héhé. Gelukkig is er achter m'n hoek een zwembad, helaas wel overdekt, maar het bood toch wel de verfrissing waar ik effe naar op zoek was gisteravond. Het zwembad dus in! Dat was al een dik jaar geleden. Ja oké, op vakantie ben ik ook wel het zwembad ingeplonsd, maar dat was niet echt om te zwemmen, eerder pooltelkens 5 minuutjes wat plonsen. Gisteren dus eens geprobeerd van nog eens te zwemmen. 2 blokken van 400 meter gedaan (eerste blok in 13min30, tweede ging een minuutje trager). Traaaaaaag dat ik ben. Maar ja, wat moest ik dan ook verwachten na een jaar niet zwemmen. Tussen die twee blokken eens een baantje crawl geprobeerd, jeetje. Hoe doe je dat eigenlijk? Iets met benen die wat moeten fladderen en ondertussen je met je armen ook nog voortbewegen? Er klopte toch niets aan mijn armen-benen-coördinatie in ieder geval :-) Maar 'k heb op de één of andere manier toch 25 meter zo overbrugd! Woohoo!! Nog veel werk aan de winkel (moest ik ooit de ambitie koesten om een volleerde zwemster te worden, tenminste). Na m'n tweede blokje van 400 meter nog een paar baantjes getrokken, waarbij ik wat beter op m'n techniek probeerde te letten, maar op de duur begon vermoeidheid toch wat in te treden. In totaal denk ik een 1200 meter te hebben afgelegd, genoeg voor deze keer. Misschien volgende week nog eens een poging wagen, we zullen wel zien.

Vanavond dan een uurtje gaan spinnen, niets speciaals over te melden eigenlijk :-) Dit weekend wordt een fietsweekendje. Morgen fietsen hubbie en ik naar Antwerpen (en daarna weer terug naar Mechelen natuurlijk), om de megawerken op de E19 te ontwijken. Zo zijn wegenwerken dus een goei excuus om hubbie weer op de fiets te krijgen se ;-) En zondag fiets ik naar een vriendin, blijf dan bij haar lunchen en dan weer naar huis, ook lekker gezellig dus. En natuurlijk pikken we hier en daar wat mee van Maanrock dit weekend, dat gezellige gratis festivalleke in Mechelen!

Oh ja, heb afspraak bij Dr. Peter Vervoort op 7 september, nog effe geduld hebben dus...

 

sunset

23:12 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

18-08-09

daar gaan we weer

Liep het zondag nog vrij oké op de zachte trails van het domein in Hofstade, nu is het toch weer even uit met de pret. Gisteravond nog een relaxte spinningsessie in de fitness, het niet te zwaar gemaakt, want het was wel warm. Maar ook met het vooruitzicht van deze morgen terug een rustige looptraining af te werken. Had terug max. 2 x 5km in m'n koppeke gestoken als max. training, met een wandelpauze tussenin. Probleem was wel het tijdsgebrek (moest op tijd op m'n werk zijn), waardoor ik niet mijn fiets kon gaan ophalen en naar het domein fietsen. Iets dat toch (heen en terug) toch al gauw drie kwartier in beslag neemt. Dus al lopend naar het Vrijbroekpark, maar da's dus wel starten over asfalt (over dik 2 km). Het leek aanvankelijk wel goed te gaan, maar na een km of 3 begon het dus weer, een licht zeurend gevoel in m'n knie. Dezelfde symptomen die ik van eind november tot eind mei bij quasi elke looptraining voelde. Zucht. Niet echt pijn pijn, dus heb die eerste 5 km uitgedaan. Daarna 2 min. gewandeld en dan weer naar huis, tegen dat ik thuis was, had ik 8 km gelopen, beter iets dan niets natuurlijk, maar niet echt met een happy gevoel thuisgekomen. Ben wel op tijd gestopt hoor, want gedurende de dag niets meer gevoeld en ook bij het trappen aflopen (nog zo'n typisch symptoom) ook niets gevoeld, maar het feit dat ik het weer voel bij het lopen is al genoeg indicatie dat het frictiesyndroom weer de kop aan het opsteken is. 7 weken complete rust en een heel gematigde heropbouw...het heeft niet mogen baten. Het is me dus duidelijk niet gegund om de één of andere reden.

Deze avond had m'n huisartse net vrije consultatie, dus ben ik een uurke in de wachtkamer gaan zitten met m'n boek. Om 21u kon ik dan eindelijk binnen bij haar en daar effe m'n hart uitgestort. Had ook nog de brief van Annelies de kinesiste mee, die daar klaar en duidelijk in schreef dat ze het eigenlijk ook niet meer wist na 18 kiné-beurten en dat verder onderzoek zich opdrong. Ook m'n huisartse weet het niet meer. Ze gaf letterlijk toe dat ze er geen sikkepit van snapt, waarom ik met die blessure blijf sukkelen. Dus toen ik vroeg wat ze ervan dacht als ik eens bij sportarts Peter Vervoort op consultatie zou gaan, kon ze niet anders beamen dat dat een goed idee is. Dus een briefje opgemaakt voor Vervoort en morgen dan maar eens bellen voor een afspraak. Als die het niet weet, tja...wat dan hé. Zullen we nu nog maar niet aan denken zeker. Nu vooral hopen dat ik snel bij hem eens op consultatie kan gaan. Ondertussen blijf ik wel spinnen en fietsen gezien ik bij die sporten toch geen last voel, doen we toch iets tegen de oprukkende kilootjes (want laat ons eerlijk wezen: ik blijf eten gelijk zot, maar amper nog sporten laat dan wel zijn sporen na...). Maar een beetje laat ik toch stillekesaan mijn pootjes hangen hoor, na 9 maanden ben ik het wel beu...

 

cat

22:41 Gepost in Info | Commentaren (8) |  Facebook

16-08-09

Zwolse rust gevolgd door actie

Vrijdagmorgen waren hubbie en ik al vroeg de baan op richting Nederland. Doel was deze keer de omgeving van Zwolle. We zouden niet in Zwolle zelf overnachten, maar uiteraard wel even een bezoekje brengen aan dit leuke stadje. We waren er niet alleen, want blijkbaar staat de Antwerpse Sinksenfoor in augustus gewoon in Zwolle. Tiens. Veel volk op gang dus, maar dat gaf niet, het was er echt wel gezellig. Wat rondslenteren, winkelkes doen, tasje koffie gaan drinken, wat moet een mens nog meer. In de late namiddag vertrokken we dan naar ons hotelletje dat de idyllische naam "Mooirivier" had, gelegen was tussen de gehuchten Dalfsen en vechtriverOmmen en jep...pal naast een rivier lag, midden in het groen (het hotel was ook enkel via een smal klein achterafweggetje te bereiken), bende koeien aan de overkant van het water die de boel gadeslaan. Heerlijk rustige omgeving dus. Het hotel had een ruim terras naast de rivier, waar het natuurlijk bangelijk vertoeven was. 's Avonds dan even naar Ommen gereden om er een restaurantje te gaan doen, ook een leuk dorpje eigenlijk. En daarna ons met een wijntje en boekje aan de rivier gezet, genietend van de zonsondergang. De volgende morgen dan naar Kampen, tegen Flevoland daar. Dat was uiteindelijk het doel van ons Hollands uitje: in Kampen vind er jaarlijks een leuke stripbeurs plaats, waar hubbie natuurlijk graag eens naartoe wou. Ik had m'n boek (de nieuwe van Carlos Ruiz Zafon) mee en heb me op het marktpleintje op een terrasje van een café gezet, koffietje besteld en ben twee uur lang compleet ondergedompeld geweest in m'n boek (echt een aanrader), terwijl hubbie de markt afstruinde op zoek naar nieuwe aanwinsten voor zijn giga-collectie... Nadien hebben we samen Kampen nog wat verkend, dat ook een gezellig dorpje met heel wat winkels en een mooie rivierkant bleek te zijn. In de namiddag vertrokken we dan weer richting België, met een tussenstop in Tilburg, waar we eigenlijk ook nog nooit geweest waren (we gaan altijd naar Eindhoven of Breda) en dat ook wel tof blijkt te zijn. Enfin, kort maar krachtig, maar altijd leuk zo'n bezoekje aan de noorderburen!

Vanmorgen stond er dan eindelijk nog eens wat sport op het programma: een bike-run-bike-sessie gevolgd door wat krachttraining in de fitness. Zogezegd zogedaan. Eerst 5,2 km gefietst tot aan het domein van Hofstade. Daar 10 km op de trails gelopen, geen cm op harde ondergrond gedaan. M'n knie hield het goed uit, oef! Na 5 km wel even een minuutje wandelpauze alvorens de volgende 5 km te doen. Dat was het maximum dat ik voor vandaag in m'n koppeke had gestoken en me er dus maar braaf aan gehouden. Nadien nog 12 km gefietst, via een omweg naar de fitness (hubbie was er ook en had m'n spulletjes meegenomen). In de fitness dan nog braafjes al m'n krachttraining gedaan, goed voor nog een half uurtje training. Het douchke achteraf deed deugd natuurlijk :-)

Volgende week staat er toch wel vrij veel sport op het programma, hopelijk lukt dat allemaal, we zullen wel zien. Maar de week erna wordt dan weer een kalme week  wegens veel overwerken dan, dus dat compenseert een beetje ;-)

13:38 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (8) |  Facebook

13-08-09

twijfel en lichte paniek

Sporters die langdurig met een blessure sukkelen, kennen het fenomeen wel: de constante twijfel van "ga ik niet te snel", "oei, voel ik daar nu iets" ed en ook wel de snelle paniek die opkomt bij elk pijntje of zeurend gevoel op de plaats van de blessure. Ik zit al maanden met die twijfels en paniek"aanvallen" (beetje overdreven woord hoor) en vanmorgen werd ik weer mee geconfronteerd.

Maar eerst een woordje over de training van dinsdag, want die ging eigenlijk wel heel goed. 10 km afgelegd in net geen 1u4min. met één korte wandelpauze na 40 min. De hartslag was voor het eerst sinds lang ook weer een beetje normaal te noemen, gemiddeld zo'n 147 (ter vergelijking: bij mij herstart half juli zat ik aan een gemiddelde van zo'n 162 voor een tempo dat nog een pak trager lag). En geen enkel pijntje, enkel nog wat zware benen van het fietsen van zondag (had maandag wel een rustdag ingelast). 's Avonds ben ik dan nog een beetje krachttraining gaan doen in de fitness, maar niets meer dan normaal.

Vanmorgen dan: alles zou prima moeten verlopen. Woensdag ook een rustdagje ingelast en voelde me vanmorgen fris en fruitig (op dat slaapkoppeke van mij na panicdan). En het liep ook wel goed, hartslag ook perfect onder controle (ook al let ik er eigenlijk niet zo op, op m'n tempo let ik ook niet, gewoon lekker loslopen dus). Maar toen ik aan quasi 40 minuten zat voelde ik ineens toch wel wat een gezeur aan m'n knie. PANIEK! Direct overgeschakeld op wandelen en het zeuren hield op. Na een tweetal minuutjes het lopen hervat en terug naar huis getrokken. Het ging weer zonder zeurend gevoel, maar heel af en toe voelde ik toch nog iets. En dan komt die TWIJFEL opzetten natuurlijk: zit dit gewoon in mijn hoofd of is die stomme blessure echt terug? ben ik dan toch te snel aan het opbouwen? Misschien loop ik gewoon te snel? Etc...etc... genoeg om heel de training grandioos te verknallen natuurlijk, want zo is het helemaal niet leuk. Uiteindelijk klokte ik bij thuiskomst af op 10,1 km in 1u3min (gem. hs 147), dus zeker niet slecht, maar tja...die lichte zeurende pijntjes baren me onrust.

Gelukkig staat er de komende dagen sowieso geen sport op het programma (ook geen spinning), omdat we vanaf vrijdagmorgen tot zaterdagavond even ribbedebie zijn (comicbook-beurs in de buurt van Zwolle). Dus zondagmorgen volgt een volgende loopsessie en die ga ik volledig op ultrazachte grond doen, nl. lekker wat trailtjes doen in het domein van Hofstade. Desnoods met een paar extra wandelpauzes, we zullen zien hoe het allemaal aanvoelt hé. En proberen niet te panikeren dus :-)

16:15 Gepost in Sport | Commentaren (10) |  Facebook

10-08-09

Fietsdodentocht Bornem

Gisterenmorgen om kwart voor 7 ons bed uit, slik da’s nog vroeger dan op een gewone werkdag! Maar de Fietsdodentocht lonkte en daarvoor wilden we wel een efforke doen ;-) Stevig ontbijtje nuttigen, rugzakje gepakt (met wat eten, regenjasje just in case), fietsen gaan halen en dan naar ’t station. We waren fietsnatuurlijk niet de enigen die per fiets de trein opgingen richting Bornem, maar het lukte net. Twintig minuutjes later waren we in Bornem en daar was het dan een paar kilometer fietsen naar de startplaats. Het goede weer had heel wat volk gelokt. Bij de voorinschrijvingen waren er zo’n 1500 inschrijvingen. Daar zijn er op de dag zelf nog een dikke 4000 bijgekomen voor de 100 km (er was ook een tocht van 35 km). Maar gelukkig was het qua drukte nog wel te doen hoor. Eenmaal vertrokken kon ieder zijn tempo fietsen, enkel de echte fietsterroristen (gelukkig slechts enkelingen) ergerden zich duidelijk aan al dat volk (maar die moeten dan maar niet aan zo’n massa-event meedoen).

Het parcours is dus totaal anders als dat van de gewone Dodentocht. Vanaf Bornem reden we zuidwaarts via dorpen waar ik nog nooit van gehoord had, tot aan de rand van Aalst. Van daar was het doorsteken tot Asse en zo ging het dan via o.m. Steenhuffel (de Palm) terug naar Bornem. Een mooie toer die op z’n minst toch wel héél heuvelachtig was. De eerste 20 km waren nog vrij vlak maar dan begon stillekesaan het valse plat om dan later tot stevig bergop over te gaan. Ik slaagde er wel in om altijd tot boven te fietsen, voor hubbie was dat wel wat anders. Maar het was dan ook zijn 2e serieuze fietstocht in 8 jaar tijd en de eerste fietstocht enkele weken geleden bedroeg amper 35 km op een vlak parcours. En toch raakte hij de eerste hellingen vlotjes op maar daarna was stillekesaan het vat af, vooral de benen wilden niet zo meer mee natuurlijk. Maar what goes up, must go down. Elke stevige klim werd dus door een forse afdaling gevolgd, lekker racen naar beneden. Heerlijk! Vanaf Steenhuffel (op km 85) was het gelukkig dan weer gedaan met al die hellingen en konden we rustig uitbollen naar de finish. Vanaf daar kwamen de mensen van de 35 km-gezinstocht er wel bij en daar had je dan veel gezinnen met kinderen, en veel mensen die geen “fietsetiquette” kennen en dus lekker voor je hangen te slalommen, plots stoppen midden op het pad e.d. Drie keer bijna-accident voorgehad. Maar ‘k ben niet gevallen! Had dan ook m’n klikschoentjes niet in, omdat ik wel verwachtte van regelmatig te moeten stoppen e.d. (wachten op hubbie, of door het vele volk onverwachts moeten stoppen). Heb er dus wel een aantal zien opzijvallen doordat ze niet tijdig konden losklikken ;-) Als een ander dat voorheeft is dat wel grappig eigenlijk :-)

Soit, de tocht zelf bedroeg zo’n 102 km. In totaal (met voor en na erbij) hebben we 110 km afgelegd. Het resultaat waren o.m. bruinverbrande armpjes, beentjes en snoetje en een gezond vermoeid gevoel dat we weggespoeld hebben met een wijntje en afhaalchinees en een relaxsessie in de zetel thuis :-) Hubbie was heel content met zijn prestatie natuurlijk, ook al vond ie het erg dat ik af en toe op hem moest wachten, maar dat vond ik zelf helemaal niet erg. Samen uit samen thuis hé.

Vandaag maar geen spinning, beentjes hebben gisteren genoeg gespind op de heuvelkes. Morgenvroeg wel een looptraining natuurlijk!

12:17 Gepost in Sport | Commentaren (7) | Tags: fietsdodentocht |  Facebook

08-08-09

plannen maken

En ondertussen zijn we weer twee looptrainingen verder! Jep, donderdagmorgen weer op tijd m'n bedje uitgeklauterd voor een verfrissende ochtendloop en dat ging weer zalig goed. Zo goed dat ik m'n aanvankelijk plan om toch nog in te houden en me te beperken tot 2 x 25 min. liet varen en er 2 x 30 min van maakte (met 1 min. wandelpauze). Nee, nog erger! Dat tweede stukje 30 min. werden er 33 omdat ik een mooi rond eindcijfertje van 10 km op m'n Garmin wou zien staan! Stout hé. Wel een beetje schrik dat ik ging afgestraft worden achteraf, maar niks van dat. Fris en fruitig de dag doorgekomen!

Vrijdag stond de gebruikelijke vrijdagse spinningsessie op de planning en die ging ook lekker. We waren met 14 vrouwen en geen enkele man (buiten Dany de lesgever dan). Dany in zijn nopjes natuurlijk, terwijl wij vrouwen zoiets hadden van..."waar zitten die venten? Allemaal pintjes aan het pakken op een terras of wa?". En dan noemen ze ons het zwakke ras. Foei!

Vanmorgen dan terug op tijd uit mijn bed (en dat in 't weekend, pfff...), maar eenmaal buiten had ik er geen spijt meer van. Heerlijk temperatuurke om in te lopen zeg. Ditmaal was het plan om 2 x 5 km te lopen, met 1 min. wandelpauze. Het werd 5 km gevolgd door 6 km ;-) In totaal dus 11 km in zo'n 1u 8 min. Dik tevreden dus!

Morgen wordt het wat anders...100 km fietsen met de Bornemse Fietsdodentocht. Als het tenminste weer niet zo'n strontweer is als vorige zondag, want dan krijg ik hubbie niet mee vrees ik. Het voorstel van Luc om al fietsend naar Bornem te rijden en daar de 35 km gezinstocht te doen, hebben we gewikt en gewogen en doen we dus niet. Om de simpele reden dat eerst 30 km oprijden, dan er een kort toerke van 35 km doen en dan diezelfde rit van 30 km terug ons maar niets lijkt tegenover één grote lus van 100 km waar je onderweg wat drank- en eetvoorraad, twee fietsherstelposten (you never know) en de nodige ambiance onderweg krijgt. Dus we gaan met de trein naar Bornem (want de fietsen kunnen niet in, op of achterop de auto wegens kleine auto, geen trekhaak, daksysteem en zomeer). Maar dat zal allemaal wel lukken hoor. Dus duimen maar voor goed weer!

En ik ben eindelijk nog eens ingeschreven voor een loopwedstrijd ook. 27 september loop ik Dwars door Mechelen, mijn eigenste hometown. Samen met een vriend gaan we voor een tijd die toch hopeljik een paar minuutjes onder het uur ligt. Als m'n knie het blijft koest houden natuurlijk, ik blijf op dat vlak in twee woorden spreken.

hamerDe halve marathon in Buggenhout begin september, die ik hoopte mee te doen, heb ik ondertussen al lang weer uit m'n planning geschrapt. Maar 'k ga er wel naartoe, samen met trailmadam Martine ga ik de bevoorradingspost op km 16/36 (er is ook een marathon) bemannen. Maw gaan we samen voor de rol van "de vrouw met de hamer", dat wordt leuk! ;-) Dus voorlopig nog geen halve marathon op de planning, maar als het lopen goed blijft gaan, ga ik op dat vlak ook eens beginnen rondkijken om eind oktober/november ergens iets in te plannen (Etten-Leur of Kasterlee of zo). We shall see!

 

smile

 

 

 

19:40 Gepost in Sport | Commentaren (10) |  Facebook

06-08-09

comedy fun

Gisteravond startte het leuke Casablanca-festival in Hemiksem weer. Toch nog een gratis festival dat overeind blijft en elk jaar zelfs groter lijkt te worden. We proberen er ieder jaar toch eens een avondje naartoe te gaan. Dit jaar kozen we de woensdagavond omwille van het feit dat er pure comedy op het programma staan en laat dat nu net ons favoriete soort entertainment zijn waar wij graag de deur voor uitgaan. Het was de eerste keer dat ze comedy op hun programma zetten ('t is dan ook een muziekfestival), maar het bleek een schot in de roos. Het was over de koppen lopen. Oké, na de comedy zou Bart Peeters nog komen optreden, dus dat kan er ook mee te maken hebben ;-) (alhoewel er toch wel héél veel volk weer vertrok toen die begon te spelen, hmmm).

Soit, stonden op het programma: Jeroen Leenders (finalist Comedy Casino Cup vorig jaar), David Galle (idem), Bart Cannaerts, Thomas Smith en Philippe Geubels. Wij gingen uiteraard voor de laatste drie mannen. Het geheel werd aaneengekletst door MiLF-man Jan van Looveren en die deed dat schitterend.

Jeroen Leenders (rechts op de foto)vonden we met de CCC al maar een raar typetje en dat bleek in galleleendersrealiteit dus ook wel te zijn. Een groot lawaai, met straffe uitspraken die soms nogal kort door de bocht gaan, maar, gelukkig maar, soms ook wel heel grappig zijn. Hij kon toch wel wat bijval van het publiek genieten, incl. van ons, maar hij heeft toch nog wel een lange weg af te leggen om het echt te maken in de comedy wereld.Over David Galle (links op de foto, de rosse) kan ik kort zijn: dat trok op niet veel. Ik verstond hem amper, hij bracht nog steeds dezelfde grappen als tijdens de CCC (dus al twee jaar oud) en zijn korte optreden raakte gewoon niet van de grond. Het publiek moest hem duidelijk ook niet.

Gelukkig kwam daar dan Bart Cannaerts. Ene die toch een speciaal plaatske in mijn cannaertshart draagt, want hij hoorde tot voor heel kort tot onze grote poule van vrijwilligers binnen de scouts en hij wordt dan ook bij ons op handen gedragen. Vorig jaar stond ie tot een kot in de nacht nog te tappen aan de bar op ons startevenement terwijl Wim Helsen er optrad, dit jaar gaat hij er misschien zelf optreden, hopen we toch :-) Hij maakte vorig jaar ook een schitterend filmpje voor onze algemene vergadering, en dat kan je hier op youtube (klikken) bekijken als je zin hebt (verbondsraad=algemene vergadering). Soit, was effe aan het uitwijden. Gisteren was het optreden van Bart Cannaerts ongetwijfeld het grappigste en origineelste, en da's nu niet omdat ik bevooroordeeld ben hé. Ook hubbie deelde m'n mening en die kende hem totaal niet. Grappen en anecdotes werden afgewisseld met ludieke liedjes die wel ter plaatse geïmproviseerd leken. Hij had vanaf de eerste minuut het ganse publiek op zijn hand en hield de sfeer erin. Echt de moeite en ik kijk reikhalzend uit naar zijn eerste full-show (geen idee of er kortelings eentje gaat komen).

smithDaarna Thomas Smith. Die had ik al twee keer live gezien en het was dus effe afwachten of ie terug met hetzelfde materiaal zou komen of met nieuw. En gelukkig bleek het nieuw materiaal te zijn, yeah! Echt super! Up and coming man in de comedy scene en terecht...hij is echt ongelooflijk grappig en zijn gortdroge humor is echt wel ons ding. Dat ie ook maar rap een full-show maakt!

 

geubelsPhilippe Geubels dan, vonden we een beetje een teleurstelling, maar dat had vooral te maken met het feit dat ie met quasi enkel materiaal uit zijn show Droog afkwam en die hadden we al gezien. Niet superveel nieuws dus, maar het blijft een grappig ventje hoe je het ook draait of keert ;-)

 

 

Vanavond trekken we naar Parkpop in Mechelen, een wekelijks evenementje in den Botanique. Maar tot voor vandaag was het elke donderdagavond wel slecht weer (of zaten we nog in de US), dus nu komt het er eindelijk eens van. Geen idee wat er van optreden zal plaatsvinden, we laten ons dus verrassen ;-)

Oh ja, vanmorgen toerke gelopen. 10 km met slechts 1 wandelpauze van 1 minuutje. Goed hé ;-)

 

04-08-09

wakker worden!

Na het mindere sportieve dagje op zondag, was het gisteravond weer tijd voor het echte werk: spinning! Lesgeefster Evi was eindelijk terug uit verlof en dat ze goed uitgerust was, hebben we wel gemerkt! Amai, die gaf van jetje. Het was puffen, zweten en vooral genieten! Een uurtje stevig afzien! Een paar moedigen besloten van nog een tweede uurtje mee in te zetten, maar ik bedankte ervoor. Bedoeling was nl. om vanmorgen alweer te gaan lopen, en ik wil nog steeds niet overmoedig zijn ;-)

Vanmorgen dan de wekker om kwart voor 7. Voor mij is dat dus verschrikkelijk vroeg. Was ik vroeger een ochtendmens die om 6 uur uit bed moest, om de trein te halen om om 8u op m'n werk te zijn...helaas bestaat dat ochtendmens dus niet meer. Sinds ik 2 jaar geleden op m'n nieuwe job begon, waar heel wat andere werkuren van toepassing zijn en waar men pas ten vroegste om 9 u in actie schiet (en de meesten starten pas tegen 10u, weliswaar te weten dat er regelmatig avonduren tot tegen middernacht + weekenduren geklopt worden hé), ben ik dus een redelijke langslaper geworden. Standaard sta ik in de week ten vroegste om 7u30 op nu en dat valt me al tegen ;-) En vanmorgen was het dus 45 min. vroeger en dat deed wreed zeer! Rap een klets koud water op m'n gezicht, loopspullekes morningaangetrokken, glaasje water gedronken en de deur uit. Ipod opgezet en op shuffle gezet, laat dat ding me maar verrassen zo vroeg op de ochtend! En kreeg ik me daar direct een nummer voorgeschoteld dat me helemaal naar het rijk der wakkeren schudde: Wherever I may Roam van Metallica! Oh yeah! Van een motivator gesproken om erin te vliegen. Het was dus een zalige looptraining. Nog lekker frisjes en toch het gevoel dat het een zonnige hete dag zou worden, ideaal dus. In totaal 1u6min gelopen (met 1 min. wandelpauze na 25 min. en 50 min.), goed voor in totaal 10,7 km! Tegen het einde was het vat wel af, maar ik merk toch wel wat verbetering in de conditie. De hartslag begint terug wat te dalen (maar is nog steeds wat te hoog voor dat tempo hoor) en ik hou het allemaal al een tikje beter vol. En de knie houdt zich koest, jippie! Soit, weer om de juiste redenen te vroeg opgestaan! ;-)

Morgen rustdagje, dan gaan we lekker genieten van wat comedy op het Casablanca-festival in Hemiksem. Donderdag dan weer proberen op te staan voor een ochtendtraining.

20:10 Gepost in Sport | Commentaren (6) |  Facebook

02-08-09

lopen en "zwemmen"

Alweer enkele dagen verder! Juli is voorbij, tijd voor een nieuwe maand en die begon gisteren al heel goed. Vrijdagavond werd onverwachts toch een rustige avond wat sporten betreft. Dany de spinning-man was ziekgevallen en door de verlofperiode kon men zo kort op de bal geen vervanger meer vinden. Dus geen spinningles. Heb het niet aan m'n hart laten komen en gewoon een zeer goeie krachttraining-sessie gedaan in de fitness. Het feit dat die spinningles niet door was trailgegaan, voelde ik zaterdag. M'n beentjes kriebelden ongelooflijk hard om erin te vliegen. Niks vermoeid gevoel, wat anders al wel eens het geval durft te zijn. Met m'n fietske trok ik eerst op stap voor een kort ritje naar het domein van Hofstade. Via een kleine omweg is dit exact 5 km, een goeie opwarming dus. Fietske gestald en dan beginnen lopen. Ditmaal weer terug een beetje opbouwen, 3 x 25 min was het doel. Had de trailschoenen nog eens aangetrokken en express zo veel mogelijk off the beaten-track gelopen, met klimmetjes en smalle paadjes en tussen de bomen door en zo. Echt genieten! De 3 x 25 minuten lukten goed, tussenin telkens 1 minuut gewandeld, eigenlijk verwaarloosbaar dat wandelen maar mentaal geeft dat bij mij toch wel een goeie klik. Enerzijds dat ik weet dat er een korte break aankomt om even op adem te komen, maar anderzijds ook wel dat die break zo kort is dat ik het ook wel zou aankunnen om gewoon door te lopen. Klinkt raar, I know. In totaal had ik op het einde, excl. de 2 wandelpauzes, 12 km op de teller staan en daar was ik natuurlijk ongelooflijk blij mee. De kaap van 10 km eindelijk nog eens gepasseerd. En vooral...die knie lijkt het voorlopig echt wel te houden! Nadien dan natuurlijk nog al fietsend terug naar huis, maar dat was geen enkel probleem. De week dat nu komt staan er nog 2 gelijkaardige loopsessies gepland, van 2 à 3 x 25 min., maar dan van thuis uit vertrekkend (dus over asfalt) en daarna bouwen we op naar de 30 min. Dat wordt al wat serieuzer.

Vandaag hadden hubbie en ik dan het plan opgevat om een stevige fietstraining te ondernemen. Naar Leuven en terug (goed voor zo'n 50 km) en ondertussen Hapje-tapje bezoeken. Maar man...wat een hondeweer!! Nu koppig als we zijn, cycling wetwilden we er echt wel voor gaan. Toch maar wat wachten en wachten, maar het bleef maar gieten. Dus uiteindelijk toch vertrokken...Na 2 km waren we doorweekt tot op ons ondergoed en stond ventje zijn blik ook op onweer. Dit was gewoon NIET leuk. En sporten moet leuk zijn uiteindelijk. Bovendien was het ook niet verantwoord. We waren nog niet goed en wel vertrokken en zagen er al uit of we met fiets en al in de Vaart waren gaan zwemmen. De weg was nat en glad en we begonnen al te bibberen van de kou. Omdat we beiden niet de rest van de zomer plat willen liggen met een longontsteking, zijn we dus teruggekeerd. Al onze natte spullen uitgesmeten, droge sportkleren aan, sportzak gemaakt en met de auto naar de fitness. Daar 45 min. effe alles gegeven op de spinningfiets en nog wat oefeningen gedaan en dan zijn we met de auto dus naar Leuven gereden waar we op een verregende Hapje-Tapje wat hebben rondgeslenterd. We hadden onze zondag toch wel een beetje anders voorgesteld... Ach ja. We zijn dus niet zo lang blijven plakken op Hapje Tapje, maar wel lang genoeg om alle kraampjes eens te zien en aan drie kraampjes wat te happen en te tappen natuurlijk :-) En tegen dat we weer thuis kwamen...juist...scheen de zon!! Toch echt wel typisch hé.

Soit, daarmee is ventje dus totaal niet getraind om volgende week de 100 km Fietsdodentocht te doen, maar als het mooi weer is, is ie precies toch wel bereid om het er gewoon op te wagen. Maar het zal dan aan een zeer relaxed tempo zijn (maar door de drukte zal dat waarschijnlijk toch niet anders gaan), voor de fun en de gezelligheid dus. Maar draait het daar uiteindelijk niet gewoon om?

 

fun

16:10 Gepost in Sport | Commentaren (9) |  Facebook