30-10-09

taking it easy

Terwijl er meer en meer zieken te bespeuren vallen, ben ik er stilletjesaan weer bovenop aan het geraken. Momenteel houden een forse vermoeidheid (ook wel een gevolg van het slechte slapen) en een vervelende hoest me nog wat in zijn greep, maar sinds gisteren ben ik wel weer aan het werk (weliswaar op ’t gemakske aan, want vooral in de namiddag is het vooruitzicht naar een dutje in de zetel een pak aanlokkelijker dan pakweg één of andere vergadering).

Woensdag in de late namiddag ben ik voor het eerst weer eens buiten gekomen na dik 10 dagen binnenzitten (op een bezoekje aan de bakker nu en dan eens na). Had het idiote plan opgevat om dat te doen in looptenue en dus te gaan lopen. Beetje overmoedig bleek. Heb weliswaar 3 x 10 minuten rustig gejogd (9 km/u), maar na die laatste 10 minuten stond ik weer quasi op instorten, om van een forse hoestbui nog maar te zwijgen. Rap een douchke gepakt en wat krachtvoer gegeten en in de zetel wat liggen bekomen. M’n bloeddruk was weer stevig de dieperik ingegaan en het had niet veel gescheeld of ik lag tegen de grond. Gelukkig was ik na een uurtje rusten weer volledig tot m’n positieven gekomen.

Nochtans begint de sporthonger stilletjesaan weer te komen. Las trouwens ergens dat de manier om, na zo’n periode van ziekte en totale inactiviteit, je weer terug wat actiever te voelen (en dus beter) erin bestaat om ook gewoon effectief actief te zijn en dus te bewegen. Maar het lijf moet wel meewillen natuurlijk :-) Vanavond ga ik het alleszins gewoon weer eens proberen en trek ik naar de fitness. Proberen rustig een uurtje mee te spinnen, weliswaar met hartslagmeter zodat ik m’n hartslag goed in ’t oog kan houden ondertussen.  En dan zondag terug een kort toerke proberen lopen, maar als het echt zo’n slecht weer wordt als ze voorspellen zal dat wel binnen op de loopband in de fitness worden, want anders heb ik het direct weer vlaggen ;-)

11:53 Gepost in Info | Commentaren (6) |  Facebook

24-10-09

emigreren

waarschuwing: hieronder volgt een hoop gezeur en zelfmedelijden!

Ik denk dat het eens hoogtijd wordt dat ik naar één of ander zonnig warm exotisch land verhuis. Mijn gestel is duidelijk niet langer meer gediend met onze Belgische temperaturen en weersomstandigheden. Vanaf dat de temperaturen hier begin hoesten3oktober begonnen te dalen en er een spat regen viel, ben ik ziek gevallen. Zielig, niet? Vorige zondag begon het met niezen en snotteren, maandag naar de dokter. Weekje ziekteverlof voorgeschreven en ne mens zou denken dat het halverwege die week wel een beetje beter zou gaan, maar noppes, het ging alleen maar verder bergaf. Bovenop het niezen kwam er een venijnige hoest en koorts. Dus donderdag terug naar de dokter: antibiotica erbij en ziekteverlof verlengd tot en met woensdag de 28e. Ondertussen zijn we zaterdag en ben ik nog altijd zo slap als een vod en ben ik gedoemd tot uren aan een stuk zetelliggen, tv kijken, af en toe een hoofdstukje van een boek lezen en om de 2 uur even de laptop op de schoot om 5 minuutjes te Facebooke'n of een blogje te lezen. Komt daarbovenop dat ik ondertussen al zo'n drie weken geen enkele nacht heb doorgeslapen en zelfs het ziek-zijn zorgt er niet voor dat ik kan slapen. Weerstand opbouwen lukt dan natuurlijk niet.

Oh boy, ik haat de herfst en winter. Als dit weer mijn lot gaat zijn de komende zes maanden dan ben ik serieus de klos in ieder geval...

Wat m'n knie-operatie betreft: die stel ik voorlopig even uit. Op m'n werk gaan ze er echt niet mee kunnen lachen dat ik na bijna 2 weken ziekte-verlof wegens euh ziekte, nu nog eens 3 weken erbovenop neem voor een operatie die, in hun ogen, totaal niet dringend is en eigenlijk vooral dient om te verhelpen aan een sportblessure. Uiteindelijk heb ik quasi enkel maar last tijdens het lopen, en daar heeft mijn werkgever niet bepaald een boodschap aan. Kan ook nog fietsen, spinnen en zwemmen (en ook nog wel een beetje lopen). Dus toch maar even aan m'n job denken ook. En gezien het bovenstaande doe ik er blijkbaar ook niet zo'n goed aan om de komende maanden veel buiten te komen, 'k word er toch maar ziek van ;-)

Een voordeel aan ziek zijn is wel dat hubbie vandaag met een bosje bloemen thuiskwam om me te troosten. Lief hé ;-)

15:02 Gepost in Info | Commentaren (15) |  Facebook

21-10-09

lopen is gezond?

Tuurlijk is lopen gezond! Sporten is sowieso gezond. Beter dat dan lui in je zetel met een pint bier en een pakje chips zitten.

Waarom dan het vraagteken? Tja...dit weekend zijn er maar liefst vier doden gevallen tijdens een marathon. Dus is "marathon"-lopen dan wel zo gezond?

Bij de marathon van Amsterdam viel één dode. De broer van een bekende Vlaming (Jan Leyers) dus dat kwam hier in België natuurlijk in het nieuws. Na 19 km zeeg hij marathonneer. In Detroit vielen dezelfde dag maar liefst drie doden te bespeuren tijdens de marathon en halve marathon, waaronder twee jonge mensen (26 en 36 jaar oud). Zijn deze mensen dan allemaal ongetraind aan de start verschenen. Ik denk het niet, dat zou pas dom zijn. Maar zoals een hartchirurg op het nieuws zei: sommige mensen weten niet eens dat ze een hartkwaal hebben. Een inspanning zoals een marathon, waarbij vanaf het startschot al de nodige adrenaline door je lijf giert, kan dan op zo'n moment fataal zijn. En je hoeft daarvoor niet ongetraind te zijn! Op de club waar ik vroeger bij was, trainde een dame wiens vader ultraloper was en verschillende marathons per jaar liep in een zeer verdienstelijke tijd. Na zijn laatste marathon zeeg hij ter plekke dood neer (aan de finish), hartaderbreuk.

Moeten we dan stoppen met marathonlopen? Alsjeblief niet! :-) Het is zo'n leuke sport en zo'n superuitdaging! Maar gezond verstand gebruiken en je eens laten checken bij de dokter is geen overbodige luxe. Ik moest me destijds laten controleren bij de dokter toen ik bij de club wou aansluiten (het was een verplichting voor de verzekering) en wat bleek: ik heb een hartruis. Ik wist er zelf niet van en schrok natuurlijk wel eventjes. Oppassen en goed naar de signalen van mijn lichaam luisteren was de boodschap. En ondertussen heb ik vijf marathons achter de kiezen, zonder problemen. Maar mezelf forceren en continu in het rood lopen om toch maar een paar minuutjes van mijn PR af te knibbelen zal ik niet doen, daarvoor is mijn leven me nog te dierbaar :-)

 

12:32 Gepost in Info | Commentaren (12) |  Facebook

20-10-09

Helaasheid der dingen

De dokters in het ziekenhuis zaten er vrijdag niet naast. Ben stevig geveld door de virusjes. Gelukkig geen Mexicaanse griep, wel een sinusitis die me aan de kant houdt. Combineer dat met oververmoeidheid na 2 weken slapeloosheid en het resultaat is een gecrashed bibike dat gisteren niets meer waard was. Dus gisteren 2u gaan wachten in de wachtzaal van m'n huisarts ('k ben blijkbaar niet de enige zieke) en nu een week ziekteverlof om uit te zieken en bij te rusten.

Dus weeral geen sportnieuws. Dan gaan we maar weer over naar filmnieuws. Onlangs zat er bij den Humo een ticket om gratis naar de Helaasheid der Dingen te gaan zien. Nu ben ik helemaal geen Humo-lezer, maar voor zo'n gratis filmticket wil ik dat boekje wel eens kopen. En 'k heb er zelfs twee gekocht, zodat hubbie mee kon naar de film :-) Het ticket zou enkel geldig zijn in de Kinepolis-keten, maar in Mechelen heb je enkel een Utopolis. Gelukkig aanvaardden die de tickets ook :-)

helaasheidDe film dan: geweldig! Ik vond het boek al ongelooflijk goed, een dik jaar geleden gelezen en in één ruk verslonden. Voor wie het niet kent: het boek van Dimitri Verhulst is een autobiografie en beschrijft een jaar in zijn leven, waar hij met zijn vader inwoonde bij zijn grootmoeder en drie nonkels. De mannen in het gezin hebben een stevig drankprobleem en hebben nogal een beruchte reputatie in het dorp. Maar wat mij vooral bijbleef, is dat ondanks het drankprobleem er een enorm hechte band in het gezin is, waar niet aan te tornen valt. Toch tekent dat jaar in het leven van Dimitri, zijn karakter en verdere handelen.Het boek is ongelooflijk grappig, platvloers, grof en tegelijkertijd ook triest en af en toe voel je plaatsvervangende schaamte.

De film vond ik best wel een knappe verfilming van het boek. Sommige stukken mochten nog iets beter uitgewerkt worden, maar de algemene teneur van het boek werd toch mooi behouden. Het drankgebruik wordt stevig in de verf gezet, maar ja...da's in het boek ook wel het geval. Des te indrukwekkender vond ik echter de prestaties van de acteurs. Ze spelen hun rol grandioos en dragen er toe bij dat je er helemaal mee in ondergedompeld wordt. Dan nog de aankleding van de film: alles klopt, je waant je gewoon mee in de beginjaren '80. De kledij (ik zweer je...mijn broer droeg exact dezelfde dingen in die periode ;-)), de huizen, details zoals de boekentas van Gunther (Dimitri), zijn fiets, de trein! Kort gezegd: een aanrader!

17-10-09

uitstel, geen afstel

bloeddrukGisteren moest ik op vooronderzoek in het ziekenhuis om te zien of ik wel geschikt was om onder het mes te gaan. Niet dus! M'n bloeddruk is te laag en er waren wat afwijkende bloedwaarden (bloed was twee dagen ervoor al getrokken). Mogelijks rommelt er een virusje of zo rond in mijn lichaam, dus niets om me echt zorgen om te maken. Maar voor de anestesist en chirurg wel voldoende om voorlopig de operatie uit te stellen. De 26e moet ik nog eens terug bij de dokter (donderdag eerst nog eens bloed laten prikken) en dan zal het definitief uitgemaakt worden, maar 'k hou er volop rekening mee dat het gewoon uitgesteld wordt. Is de bloeddruk dan nl. nog te laag en m'n bloed niet 100% in orde, dan gaan ze geen risicio nemen. Het is voor hen nu eenmaal helemaal geen dringende of levensnoodzakelijke operatie en dat begrijp ik ook wel.

De lage bloeddruk en dergelijke verklaart wel waarom ik me al enkele weken wat minder goed en vermoeid voel, dus zit waarschijnlijk wel met een of andere infectie. Deze week ook twee keer gesport (beetje lopen en spinning), maar echt denderend ging me dat niet af.  'k Doe het dus effe wat rustig aan de komende weken. Als het wat blijft aanslepen, zullen een paar dagen ziekteverlof misschien toch moeten opgenomen worden om wat uit te rusten. We zien wel. En die operatie komt er dan wel van, later op 't jaar. Op een paar weken steekt dat ook weer niet, heb toch geen spectaculaire plannen op loopvlak de komende maanden ;-)

08:35 Gepost in Info | Commentaren (8) |  Facebook

14-10-09

District 9

Bij gebreke aan sportnieuws, nog eens wat...filmnieuws! Jep, op sportief vlak stond het de voorbije dagen op een héél laag pitje, eigenlijk op geen pitje :-) Zondag wel gelopen en dat ging eigenlijk goed: 4 x 2,5 km aan 10 km/u. Dat had ik nog eens nodig. Maar daarna niks meer. Maandag en dinsdag twee lange werkdagen tot diep in de avond (maandag pas tegen middernacht thuis, gisteren half 11). Afgelopen nacht dan voor de verandering weer eens niet geslapen, dus ook vandaag een sportrustdagje ingelast. Kan het me nu niet veroorloven van ziek te worden, want dan wordt de operatie misschien uitgesteld en dat is niet zo leuk natuurlijk.

district9Dus..filmnieuws! District 9 gingen we vorige week bekijken. Een film van Peter Jackson, ook wel bekend van de Lord of the Rings-trilogie. Ditmaal geen hobbits en elfjes, wel bizarre aliens die lijken op garnalen. Huh. Tja, ik verschoot ook wel een beetje toen ik die wezens op het grote scherm zag. Maar eigenlijk is het geen Science Fiction-film, wel een maatschappij-kritisch (of hoe noemen ze dat) verhaal. De aliens zijn nl. 20 jaar geleden al binnenkomen vliegen op Aarde en kozen Zuid-Afrika uit als nieuwe stek. Iedereen maar wachten op dé aanval, maar die bleef uit. Blijkt dat ze, cru gezegd, in panne zijn gevallen met hun ruimteschip en ze zijn dus ongewild vluchtelingen. Omdat raar uitziende wezens ons nu eenmaal schrik aanjagen, worden ze in een soort van vluchtelingenkamp verzameld, aan de rand van de stad (Johannesburg), genaamd District 9, waar men 20 jaar lang poogt om vreedzaam naast elkaar te leven. De link naar immigratiestromen en probleemwijken met veel vluchtelingen of vreemdelingen in onze eigen maatschappij is natuurlijk rap gelegd. Gelukkig zit er ook een stevig verhaal in de film. Omdat de situatie op District 9 redelijk uit de hand begint te lopen, besluit men de hele bende te deporteren naar een andere buurt, verder afgelegen van de stad. En daar loopt het grondig mis met één van de projectleiders die die verhuis moet leiden. Ongewild wordt hij mee naar de kant van de aliens getrokken (meer schrijf ik niet, want dan verklap ik een belangrijk deel van de plot). De film schiet hier dan echt in een rotvaart en wordt een heuse thriller, waar je nagelbijtend naar bljft kijken.

Leuk aan de film is de documentaire-stijl die afgewisseld wordt met de klassieke filmstijl. In de documentaire-stukken krijg je als kijker al hints dat er iets stevig mis gaat lopen, onbewust begin je al te speculeren. Maar dat nu net dat zou gebeuren had ik zelf ook niet gedacht. Ach, gewoon gaan kijken!

 

16:57 Gepost in Info | Commentaren (2) | Tags: district 9 |  Facebook

10-10-09

"uitbollen" en kopzorgen

Nu stilletjesaan de operatie-datum nadert, nog dik 2 weken te gaan, begint de motivatie om te sporten te minderen. Niet dat ik niets meer doe hoor, maar het "hoeft" precies allemaal zo niet meer. Misschien ben ik me onbewust mentaal aan het voorbereiden op weer eens een sportloze periode of zo, en dat is waarschijnlijk niet eens zo slecht.

Als ik nu terugblik op de voorbije werkweek, heb ik het nochtans niet zo "slecht" gedaan hoor, ook al is het peanuts met hetgeen de meeste bloggers verzetten :-)

Maandag: uurtje spinning

Dinsdag: 4 x 10 minuutjes joggen, geeuw

woensdag: niks

donderdag: 4 x 10 minuutjes joggen, geeuw geeuw.

vrijdag: 1600 meter zwemmen en uurtje spinning

Die vrijdagse zwemsessie was totaal niet gepland, maar ik moest effe ontsnappen en mijn gedachten leegmaken. Donderdagavond belde ik een vriendin, bleek dat haar mama een paar uurtjes eerder plots was gestorven en ik was, naast haar broers en man, de eerste die het nieuws dus te horen kreeg. Ik was er zelf ook kapot van. Net daarvoor had ik een bericht van een andere vriendin ontvangen dat ze net een miskraam had gehad, en dat na lang "proberen". En vrijdagmorgen mijn ma aan de lijn met de allesbehalve hoopgevende resultaten van allerlei onderzoeken bij haar en mijn pa, wat me de komende weken en maanden nog héél véél kopzorgen zal bezorgen. Bovendien op het werk ook nog troubles met personeel die ochtend...Neen, ik moest weg, het werd me allemaal te veel. Dus naar huis, zwemgerief gepakt en gaan zwemmen. Het hielp een klein beetje. De spinningsessie 's avonds ook een beetje, maar toch bracht ik de afgelopen nacht klaarwakker door. Dat ik vandaag moest werken, moest ik effe doorworstelen. Heb aan m'n bazen toch even het verhaal over m'n ouders verteld en ze hebben me een hele dag ontzien, wat ik wel lief vond. We zullen wel zien hoe het de komende weken verder verloopt, het blijft nog effe bang afwachten op verdere resultaten en operaties e.d.

Morgen ga ik proberen al "lopend" mijn gedachten te verzetten, 4 x 15 min. in het park hoop ik te volbrengen, ook al zeurt mijn knie tegenwoordig al van in het begin van elke korte loopsessie. Daarna nog wat krachttraining doen in de fitness en proberen de namiddag wat relaxend door te brengen.

Aan iedereen die morgen in Eindhoven meeloopt: héél véél succes en geniet er vooral volop van!!

18:44 Gepost in Sport | Commentaren (10) |  Facebook

07-10-09

mee aan de zijlijn

Onderstaand filmpje maakte ik tijdens de Marathon van Zeeland. Het was niet simpel om m'n camera stevig vast te houden, dat merk je wel bij het kijken. Sjan, eega van Tiny, piept ook af en toe in beeld en hubbie begint lekker wat onnozel te doen in de wind. Maar je ziet vooral lopers afzien en een fietser begint ook te duwen ipv te trappen. Enjoy!

18:39 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (9) |  Facebook

05-10-09

wegwaaien in Zeeland

De voorbije dagen was ik weer te gast bij onze Noorderburen, de Nederlanders. Al enkele maanden geleden hadden we een lang weekendje weg geboekt in Zeeland. Achteraf bleek dat toevallig net hetzelfde weekend te zijn als het weekend van de Zeeuwse Kustmarathon. Bijgevolg stond er al één dagje, de zaterdag, volgeboekt met leuke activiteiten rondom die happening natuurlijk. Vrijdag was het shoppen geblazen in Goes, alvorens we in ons appartementje (in het hoogste stukje van Zeeland, nl. aan Porte Zélande) incheckten en we ons aan een plonsje waagden in het subtropisch zwembad. 's Avonds de open haard aan en lekker kokkerellen, glaasje wijn erbij, life can be good!

Zaterdag marathondag en laat net dan de eerste herfststorm uitbreken boven de Zeelandse kust. Windkracht 8 tot 9 beukte op de dijken in, jawadde. Gelukkig was het droog (tot één minuut voor de start tenminste). We waren al vroeg in Burgh-Haamstede, omdat we daar nu eenmaal maar een kwartierke rijden vanaf zaten. Zo zagen we de finish nog van de MTB-marathon. Die kerels hadden geluk, zij mochten starten in Zoutelande en reden dus met de wind in de rug naar de finish. De marathonlopers moesten het echter in de andere richting doen, 42 km met wind pal op kop dus. Ze mochten het hebben. Voor het eerst vond ik het eens totaal niet erg om langs de kant te staan met een blessure :-) Na wat rondwandelen kwamen we Sjan tegen, eega van Tiny, zij zou onze compagnon worden tijdens de marathon om Tiny en co mee aan te moedigen. Een tiental minuutjes voor de start kwamen dan Tiny, Hans, Rinus, Maurice en Jacqueline aan de startlijn, bibberend van de kou maar allen vol goeie moed om erin te vliegen. Om klokslag 12u de start en weg waren ze. Wij snel naar de auto. We dachten eerst te proberen om op de afsluitdijk zeelandzelf even te parkeren, maar dat lukte niet echt. Het regende op dat moment ook heel fel en de wind...niet te doen. Dus zijn we recht naar Domburg gereden en hebben daar eerst gezellig geluncht. De regen was tegen dan ook al weer opgehouden (en het zonnetje scheen zelfs) We zaten vlak aan de drankpost van 30 km en zagen daar om 3 uur stipt Tiny passeren. Hij zat al redelijk diep, maar de kanjer hield vol natuurlijk. Nog een 20 minuten blijven wachten, maar de anderen zagen we helaas niet. Dus snel weer voort en de kust blijven volgen. We hadden Tiny regelmatig in het vizier en smeten dan de auto rap langs de kant om op de dijk te gaan aanmoedigen. De wind was echt niet te doen. We vlogen zelf bijna van de dijk en foto's nemen of filmen kostte moeite. Zal één dezer zo eens een filmpje posten. Niet te geloven dat die lopers zo al 35 km tegen de wind in liepen te beuken. In Zoutelande ook even boven op de dijk gestaan tot Tiny passeerde en we waren blij dat we toen weer naar beneden konden, ons gezicht was tegen dan gezandstraald door de wind en het opzwepende zand :-) Beneden zagen we dan ook nog Maurice (tien minuutjes zeeland2na Tiny) en daarna het olijke drietal Rinus, Hans en Jacqueline finishen. Ze hadden het gehaald! Echt super. Hubbie en ik zijn dan effe rap een lekker warm drankje gaan drinken en om 18u zijn we dan met de bende, incl. Petra!, Rik en Ilonka en Danielle en Marco gezellig bij de Griek gaan eten. Heerlijk eten en ook heerlijk om die verhalen van hen allen te horen. Het was afzien maar ook genieten, zo veel was duidelijk en 't kriebelt bij mij nu wel heel hard natuurlijk :-)

Zondag hebben we er dan een heus relaxdagje van gemaakt. Het was heerlijk weer (wel nog een stevig windje) dus lekker wat gewandeld op het strand, gaan zwemmen en dan op het terras van ons appartementje wat gerelaxed. Vandaag was dan een regendagje, maar dat hebben we ook niet aan ons hart laten komen. En 't lange weekend heb ik net afgesloten met een relaxte spinningsessie. Morgen weer back to business as usual! Aan alle goeie dingen komt een eind helaas....

 

20:50 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (9) | Tags: zeeland |  Facebook