30-11-09

een superheldje op komst :-)

De reden waarom:

  • ik niet geopereerd werd aan mijn knie

  • ik voorlopig geen loopwedstrijden plan voor het komende jaar....

  • ik kamp met extreme vermoeidheid, grote honger en een lage weerstand

  • ik al drie kilootjes ben bijgekomen de voorbije weken

  • mijn buikje dikker wordt en ik in geen enkele van mijn jeansbroeken nog kan

ligt dus aan het superheldje dat vanmiddag op de foto werd vastgelegd en die hopelijk rond 12 juni 2010 zijn eerste grote heldendaad verricht, nl. geboren worden :-) :

zwanger3

 

En ja, 't was voor ons een even grote verrassing als waarschijnlijk nu ook voor jullie het geval is :-) Maar we zijn er héél blij mee, ook al zet dit ons leven wel compleet op z'n kop natuurlijk.

Begin oktober was dus een heel verwarrende periode voor mij. Ten eerste kreeg ik dat slechte nieuws over m'n ouders te verwerken. Ten tweede...tja, ik kreeg die maandelijkse duivelkes maar niet door. Maar 'k wist eigenlijk ook niet wanneer ze moesten komen, zo fel hield ik dat allemaal niet bij. Maar het begon me wel te dagen dat het precies nogal lang geleden was. Gewoon stress dacht ik eerst, door dat gedoe allemaal. Ik voelde me ook supervermoeid, maar dat was misschien gewoon een verkoudheid of zo hé. Op 12 oktober (toen was ik al ongeveer een dag of 10 overtijd) heeft hubbie toch maar een testje gekocht en de volgende morgen met bibberende vingers het doosje opengedaan en de test gedaan. “5 minuten wachten” stond er op de bijsluiter. Tarara...na 30 seconden stonden er al twee vette streepjes te prijken. Hubbie sliep nog en ben hem dus gaan wakker maken met de woorden “goeiemorgen papa”. De blik op zijn gezicht was bangelijk, stevige paniek en effe later een glimlach van trots. Ook ik was in paniek, maar diep vanbinnen ook wel blij. We waren altijd van het principe dat als de natuur voor ons besliste, we het zouden verwelkomen, no matter what. En nu moesten we tenminste zelf niet meer blijven twijfelen, wikken en wegen, toch wel of toch maar niet...We raakten er de voorbije jaren maar niet uit of we nu wel of niet kids wilden. Nu hadden we niet meer te kiezen :-) Een uur later al een mailke van hubbie van op 't werk met voorstellen van namen. Oef, hij is ook blij! De volgende ochtend naar de dokter voor een bloedtest en 's avonds de bevestiging. Die vrijdag de 16e moest ik naar het ziekenhuis voor het vooronderzoek bij anestestist voor m'n knie-operatie. Natuurlijk daar verteld dat ik in verwachting ben en de professor werd erbij geroepen. Een duidelijke “neen” wat de operatie betreft. Ik was nog maar een kleine 6 weken ver en het risico op miskraam was te groot, zowel met epidurale als met algehele verdoving. En 't is geen dringende ingreep. Ik volgde het advies natuurlijk. Kwam er sowieso nog bij dat ik met een zeer lage bloeddruk zat en me niet zo lekker voelde (geen misselijkheid hoor, heb ik eigenlijk nooit echt last van gehad). De dag nadien werd duidelijk waarom: niezen, hoesten. Ik was ziek aan het worden. Vermoedelijk een stevige crash van mijn systeem. Eerst dat slechte nieuws over m'n ouders om vier dagen later een stevige high te krijgen van 't feit dat ik zwanger ben. Heen en weer geslingerd tussen gevoelens, ik had een time-out nodig en m'n lichaam zorgde ervoor. Die maandag doodziek bij de dokter en enkele dagen later alweer. Een sinusitus werd een bronchitis en ik had antibiotica nodig om de koorts (nogal gevaarlijk in het begin van een zwangerschap) te temperen. Gelukkig mocht ik de 26e naar het ziekenhuis voor een eerste echo. Daar zagen we een vruchtje mét kloppend hartje! Bevestiging dat alles in orde was. De antibiotica blijkt ook totaal ongevaarlijk te zijn, dus moest me daar ook geen zorgen over maken.

Nadien was het aftellen naar vandaag, de 12-weken echo. Bevestiging dat alles goed is blijven evolueren en dat het er prima uitziet. Risico op miskraam is nu zo goed als nihil, dus eindelijk het moment om het nieuws wereldkundig te maken (oké, er weten een aantal mensen het al wel, want zo goed kan ik mijn mond ook niet houden).

 

17:41 Gepost in Info | Commentaren (27) |  Facebook

29-11-09

niet stilgezeten

M'n sportieve opstoot vorige week was nog niet ten einde vorige dinsdag! Dat plonsen in 't zwembad is er dan toch van gekomen. Nog beter: heb eens een heuse aquagym-sessie meegedaan. Werd georganiseerd nav de Mechelse Zwemweek en ik besloot dan maar eens mee te doen. Klein groepje mensen (er was niet veel reclame voor gemaakt blijkbaar), dus ruimte zat. Heel gekke oefeningen, maar wel leuk en...vermoeiend! Jawadde, toch wel wat anders dan gewoon baantjes trekken.

Woensdag had ik een dagje verlof. Eventjes wat tijd voor mezelf en ook wel wat voor het verwaarloosde huishouden. Aan dat huishouden ben ik wel pas begonnen na eerst een toerke te gaan lopen. In totaal 8 km gelopen op 't gemakkie, met een minuutje wandelen na 5 km en een babbelsessie na 7 km (kwam onverwachts een ex-collega tegen en dat resulteerde effe in een gezellige babbel natuurlijk). Nadien dus nog wat caloriekes verbrand in huis en dan lekker effe gaan shoppen. Deed deugd dat dagske verlof!

Donderdag rustdag op sportief vlak, maar dat heb ik vrijdag dan goedgemaakt met een uurtje spinning. 'k Was wel moe en de 2e helft van de les kreeg ik wel een dipje. Ach ja.

Vanmorgen dan de loopschoenen terug aangetrokken voor de zondagse looptraining. Maar het weer sputterde stevig tegen. Het was nog droog toen ik vertrok, maar toen ik net in het park aankwam begon het weer heftig te regenen en te waaien. Echt mijn weertje niet. De eerste 5 km gingen nog vrij goed, dan weer even gewandeld (moest ook effe een pitstopje inlassen, gelukkig zijn er propere wc's in het park!), en daarna ging het moeizamer. Nog eens 2 * 2,5 km gedaan maar het was met veel gezucht en gekreun. Blij dat ik aan de fitness aankwam, waar ik met hubbie had afgesproken. Daar effe appelke gegeten en op krachten gekomen en dan heb ik toch nog wat krachttraining gedaan en 15 min. rustig "uitgejogd" op de crosstrainer. Beter iets dan niets!

Volgende week weinig tijd voor sport. Morgen raak ik hopelijk nog wel op tijd in de spinning. We zien wel. Rest van de week wordt hectisch met allerlei werktoestanden en vanaf donderdag ligt mijn ma in het ziekenhuis en dan gaat dat even voor natuurlijk.

Morgen wel een dagje verlof nog, beetje krachten opbouwen voor de komende stressweken ;-) Dus dan post ik misschien nog wel een berichtje!

 

jogging

16:01 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

27-11-09

stiftgedichtjes

Al een hele tijd geleden plaatste ik hier al eens een tekstje over www.stiftgedichten.com. De man achter deze grappige gedichtjes heet Dimi en is een kennis van me en ik kan het dus even niet nalaten hier nog eens reclame voor hem te maken. Zijn stiftgedichtjes winnen meer en meer aan populariteit en dat wordt binnenkort bekroond met een heus gedichten-boek. Jep, hij heeft een uitgever gevonden en over enkele maanden komt zijn eerste publicatie uit!

Onlangs plaatste hij onderstaand filmpje op zijn Facebook-pagina: het ontstaan van een stiftgedicht. Heel leuk om zien. Ik die dacht dat het maar wat krabbelen was met zwarte stift. Niet dus...alvorens een gedicht tot stand komt, is het toch even nadenken over welke letters en woorden te omcirkelen in het artikel, kwestie van ook een mooi visueel resultaat te krijgen.
Het resultaat van het filmpje vind je ook hieronder of op www.stiftgedichten.com. Veel kijk- en leesplezier!

Opgelet: filmpje werkt niet goed (of zelfs niet) in Internet Explorer, wel in Firefox (weer een reden te meer om die IE-brol van je PC te smijten! :-)).

Rechtstreekse link naar het filmpje: http://www.vimeo.com/7794121

 

Stiftgedicht Diepzee from Dimitri Antonissen on Vimeo.

stift

11:41 Gepost in Info | Commentaren (2) | Tags: stiftgedichten |  Facebook

24-11-09

sportieve opstoot!

Hola, al bijna een week gepasseerd sedert mijn vorig berichtje. Shame on me! Beetje druk bezig met vanalles en nog wat. Gelukkig ook tussendoor wat sportieve dingen gedaan, plots is daar dan toch weer eventjes de goesting en dan profiteer ik er volop van :-)

Na woensdag kwam dus donderdag. Eerst was het plan om te gaan zwemmen, maar in de loop van de dag veranderde dat...geen goesting om het koude water in te duiken, wel om lekker warm in de fitness te vertoeven. Geluisterd naar de goesting en dus naar de fitness getrokken, samen met hubbie. Daar lonkte plots de loopband en dan heb ik daar een half uurtje op losgelopen. Deed deugd! Nadien nog wat krachttraining en dan speelde letterlijk de honger zwaar op en was het tijd om naar huis te gaan om te gaan eten.

Vrijdagavond spinningavond en ik moest me er toch wel een beetje naartoe slepen, voelde me nogal vermoeid. Maar eenmaal op de fiets ging het wel lekker en was het genieten van een leuk uurtje spinning.

Zaterdag een drukke dag die werd besloten met een gezellig avondje uit, naar een optreden van een vriend en gezellig bijkletsen met een stel vrienden.

Zondagmorgen dus met moeite m'n bed uit, maar had een afspraak met m'n loopschoenen en het park. Die afspraak werd redelijk succesvol: zonder problemen 2 x 5 km gelopen aan een rustig tempo met een hartslag die goed onder controle bleef. Nadien nog wat krachttraining gedaan in de fitness. Genoeg calorietjes verbrand om in de namiddag bij vrienden op bezoek te gaan, waar we verwend werden met taart en bubbels en ander lekkers. Zo mogen zondagen wel meer zijn eigenlijk :-)

Gisteren dan afspraak in de fitness met Gert! Had hem nog eens zover gekregen om mee te gaan spinnen. Moest daarvoor wel een weekje eerder al mijn charmes in de strijd gooien in de fitness zelf, want Gert zijn abonnement is verlopen en dus moest ik een vrijkaart zien los te pingelen voor hem. Normaal geven ze dat niet aan ex-leden, maar allé...omdat ik het was ;-)  Normaal op maandag spinning met Evi, altijd garantie op een stevige sessie. Maar om kwart na 7 (les begint om 7 uur) nog geen Evi te zien. Stormweer e.d. ? Ineens kwam Danny aangedraven, niet de beste leraar, maar soit...was ondertussen al zo goed aan de babbel met Gert dat we ons er niet echt aan gestoord hebben. Het was dus meer een babbelsessie dan een spinningsessie, maar we hebben ons best gedaan om ook even alles te geven op het fietske hoor!
Vanavond een beetje plonsen in 't zwembad, 't zal er druk zijn want het is Zwemweek in 't zwembad met allerlei activiteiten. En morgen dagje verlof, dus waarschijnlijk dan nog eens een toerke gaan lopen, als ik goesting heb tenminste :-)

16:28 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

18-11-09

goesting

herfstMet het vallen van de bladeren, lijkt ook de sportgoesting meer en meer onder de bladeren bedolven te geraken. Of zoals Jess ook al op haar blog schreef: m'n mojo is zoek! Het ontbreekt me aan concrete uitdagingen, waardoor de goesting om er stevig in te vliegen ver te zoeken is. Maar inschrijven voor een wedstrijdje heeft weinig zin, zolang m'n knie niet in orde is. En voorlopig gaat de operatie nog niet door, hoor. Wil er momenteel meer zijn voor mijn ouders en met m'n been omhoog in de zetel, gaat dat niet natuurlijk. Dus nog even uitstel.

Wordt er dan helemaal niet meer gesport. Toch wel hoor. Afgelopen zaterdag nog eens een toerke gaan lopen. Weet al niet meer hoeveel juist, denk iets van een 7,2 km in 45 min (met één wandelpauze na 30 min). Ben toen terug naar huis gevlucht omdat er ineens een storm boven mijn hoofd losbrak en daar had ik niet zo veel zin in.

Zondag dan niet echt gesport, alleen een beetje gewandeld, in Cadzand. Had echt nood aan een dagje weg en dan is zo uitwaaien aan de zee wel de ideale vluchtweg. Op weg naar Cadzand striemende regen, dus we vreesden er even voor. Maar toen we aankwamen, klaarde het plots op en hadden we stralend wandelweer. Na de wandeling en een lekkere lunch nog naar Sluis gereden, waar dan ook de hemelsluizen (what's in a name) compleet opengingen en het begon te gieten. Gelukkig waren wel alle winkels open en konden we zo toch een beetje aan de nattigheid ontsnappen. En we sloten het gezellige dagje af met lekkere pannekoeken met ijs alvorens weer huiswaarts te keren. Zalig.

Pas vanmorgen dan terug enige beweging gehad (op een hectische wandeling in Brussel na gisteren, was wat verdwaald op weg naar een vergadering). Deze voormiddag thuisgewerkt (omdat ik voor de 2e keer deze week een avondvergadering had vandaag), maar eerst wel tot 8u geslapen (zalig) en dan rap een ochtendloopje gedaan van zo'n 6,7 km in zo'n 42 min (met na elke 15 min een minuutje wandelpauze), dus supertraag maar dat komt omdat tegen het einde m'n ademhaling niet echt meer mee wou.

Morgenavond misschien nog zwemmen of even naar de fitness en vrijdag zeker een uurtje spinning. En dan zondag wel weer een toerke lopen alvorens ik me vol ga proppen met taart wanneer we op bezoek gaan bij een vriendin :-) (toch een beetje motivatie om te sporten, ha!).

21:57 Gepost in Sport | Commentaren (9) |  Facebook

16-11-09

gezien: Nigel Williams - Geloof mij!

williamsNa het cinemabezoekje van woensdag, volgde diezelfde dag nog een bezoekje aan de Mechelse Stadsschouwburg. We hadden al geruime tijd tickets voor de nieuwe show van stand up comedian Nigel Williams. Het was nog niet echt de première van de show, wel een try-out en da’s ook best wel leuk. Je ziet de komiek stevig op z’n bek gaan als bepaalde grappen toch niet zo geslaagd zijn, of af en toe zelf in de slappe lach schieten en natuurlijk vergeet ie ook z’n teksten wel eens (die allemaal voor zijn neus bleken te liggen).

De nieuwe show “Geloof mij” gaat over geloofsvragen, religie, wicca, paranormale toestanden, sekten, creationisme vs Darwinisme, intelligent design, enz…Nigel Williams haalt het allemaal op zijn eigen gereide wijze aan. Bedoeling is vooral de draak te steken met het “supermarkt”-gebeuren rond geloof. Mensen shoppen, zonder soms de diepgang achter het geloof nog te kennen. Maar ook hoe sommige mensen met hun geloof omgaan, zoals de moslim die predikt dat zijn geloof vreedzaam is terwijl ie zichzelf opblaast op een overvolle markt. Zulke zaken hekelt Williams, maar dan op zijn eigen grappige manier.

Het was een try-out wat maakte dat niet alles even geslaagd was, een aantal schoonheidsfoutjes of wat slordigheden hier en daar. Waarschijnlijk wordt er hier en daar dus nog wel wat bijgeschaafd. Maar al bij al een zeer leuke avond, we hebben goed gelachen en ervan genoten. Williams waarschuwde op voorhand dat mensen met lange tenen niet zo gediend zouden zijn met sommige van zijn grappen, maar blijkbaar hebben wij Mechelaars geen lange tenen, want zo choquerend was het nu ook niet hoor.

17:04 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (2) | Tags: nigel williams |  Facebook

gezien: 2012

2012Vorige week feestdag op woensdag, ideaal moment om nog eens een filmpje mee te pikken. We kozen voor 2012, de nieuwste rampenfilm van Roland Emmerich. Die regisseur is ondertussen wel specialist in het maken van grote blockbuster-rampenfilms. Ook  Independence Day, Godzilla en The Day after Tomorrow zijn van zijn hand. Allemaal films waar je absoluut niet voor het schitterende diep onderbouwde verhaal naar de cinema moet trekken, wel voor de speciale effecten die je soms letterlijk van je stoel blazen.

Voor 2012 trok hij echt wel al zijn registers open. De hele wereld vergaat in de film, letterlijk dus. Los Angeles scheurt bv. eerst in twee en schuift vervolgens de oceaan in. Bye bye LA! Het Noorden van Amerika wordt de lucht ingeblazen door de vulkanen in Yellowstone NP en van Hawaii blijft ook niet veel over. Ook de rest van de wereld is eenzelfde lot beschoren. Het oogt allemaal superspectaculair op het scherm en het is soms echt nagelbijten om te zien of onze helden in de film (jaja, er is ook een beetje een verhaal in de film) het halen (ook al weet je dat ze het natuurlijk allemaal gaan overleven).

Het verhaal? Daarvoor wordt verwezen naar de Maya-kalender. De maya's berekenden dat op 21 december 2012 (noteer de dag alvast in je agenda!) de Aarde en de zon op één lijn komen te staan met het centrum van onze Melkweg, iets wat slechts één keer om de 25.800 jaar gebeurt. Technisch zou je dan een soort nultoestand krijgen in de draaiingen van de elektromagnetische velden van ons zonnestelsel. De tectonische platen op Aarde beginnen massaal te verschuiven, waardoor de magnetische polen van plaats veranderen en een wereldwijde ramp is dus niet te overzien is. Op alle continenten vinden aardbevingen plaats, gigantische tsunami's overspoelen kuststeden met miljoenen doden als gevolg. Het wordt de ultieme planetaire catastrofe. Dat is de theorie van de maya's. In de film bevestigen in 2009 een befaamd team van wetenschappers aan de internationale staatshoofden dat de wereld zoals wij hem kennen, weldra zal verdwijnen… Tegen 2012 hebben de staatshoofden een plan uitgewerkt om zoveel mogelijk van de mensheid te redden, maar jammer genoeg kan niet iedereen gered worden (je moet er een miljoen euro voor veil hebben voor een "ticketje"). Wanneer Jackson Curtis en zijn twee kinderen een familietrip naar Yellowstone maken, stuiten ze heel toevallig op een enorme researchinstallatie in een uitgedroogde meerbodem en ontdekken zo het geheim van de dreigende apocalyps die de regering verborgen gehouden heeft. Jackson moet de zaken nu in eigen handen nemen en hij stort zich in een wanhopige wedloop om zijn gezin en zichzelf te redden terwijl hij getuige is van aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, tsunami’s en allerlei andere rampen die de aarde voor de mensheid in petto heeft. Zoals al gezegd: het verhaal is maar bijkomstig (het einde is zelfs vrij flauwtjes), gewoon gaan kijken voor de spectaculaire beelden zou ik zeggen, die zijn al entertainend genoeg op zichzelf!

 

08:43 Gepost in Info | Commentaren (4) | Tags: 2012 |  Facebook

11-11-09

met kleine pasjes

Dank voor jullie reacties op m'n vorige berichtje. Dat doet deugd. Ondertussen is mijn pa weer thuis. Hij maakte vrijdag zo veel tamtam dat ie zaterdagmorgen mocht opkrassen. Eten en drinken gaat nog niet zo vlot, door de verlamming in zijn gezicht, maar de dokters denken dat dat maar van tijdelijke aard is. Morgen moet ie terug op consultatie en dan weten we ook de resultaten van wat er nu daadwerkelijk allemaal uit zijn keel werd gehaald (twee van de drie gezwellen bleken nl. wel degelijk tumoren en geen cystes te zijn), hopelijk was het allemaal goedaardig.

Met mezelf gaat het stilletjesaan ook weer beter. Zelfs op loopvlak is er een beetje vooruitgang te boeken. Nou ja, vooruitgang...Ik zie mezelf nog niet direct een wedstrijdje lopen en een marathon...hahaha, no way! Zelfs geen halve marathon! Een kinderhand is soms gauw gevuld zeggen ze hé. Awel, ik was zondag toch héél content met de 2x30 minuutjes die ik afhaspelde zonder naar adem te moeten happen. Toegegeven, het was aan een slakketempo (9,2 km), maar gelet op de hopeloze training van een paar dagen daarvoor, was ik er echt wel tevreden mee. Vandaag dan feestdagje, dus vanmorgen terug de loopschoenen aangetrokken en het ging zelfs nog een tikje beter: 2x5 km, en dat ging ook vrij vlot. En om het af te maken nog 300 meter erbij op het einde om te eindigen aan de fitness waar ik met hubbie had afgesproken. Zowel zondag als vandaag werd de looptraining nl. gevolgd door wat krachttraining, alvorens ik mezelf op een heet douchke trakteerde.

Buiten lopen ook nog 2 x een andere sport beoefend afgelopen week. Vorige vrijdag een uurtje spinning en gisteren een 1100 meter baantjes getrokken in het zwembad.

Dus het gaat wat beter, maar de komende weken en zelfs de hele winter hou ik het kalm. Ik heb nl. niet echt behoefte om net zoals vorige winter weer 5 maanden met een bronchitis rond te lopen en er drie antibiotica-kuren te moeten doorjagen om overeind te blijven. Weerstand opbouwen en behouden is dus de opdracht en dat lukt me enkel als ik me niet forceer en niet in het rood ga. Een rustige winter dus, maar gezien ik toch geen wintermens ben, vind ik dat eigenlijk niet zo erg.

 

winter

17:34 Gepost in Sport | Commentaren (7) |  Facebook

06-11-09

aftellen naar het weekend...

Ondertussen al vrijdag, bijna weekend :-) Heb er nood aan. Op zich was het geen zware werkweek, zelfs veel overuurtjes opgenomen zodat het altijd maar korte werkdagen waren. Was nodig want mijn concentratie was toch wel fel gestoord door het gedoe met mijn vader. Hij zat met drie cystes in zijn keelholte, waarvan één cyste op korte tijd gegroeid was tot een knoert van bijna 10 cm. Bovendien zat dat ding genesteld tussen zijn slagaders en verdrukte ie een zenuw net onder zijn oor (waardoor ie niet meer hoorde langs de linkerzijde). Dan nog als extra complicatie het feit dat mijn vader aan een zeer ernstige vorm van slaapapneu lijdt, waardoor ie 's nachts altijd aan de beademing ligt thuis, of hij stikt in zijn slaap. En dan gaan ze dus net aan zijn keel opereren, waardoor beademing wel problematisch wordt tijdens de operatie. Het was woensdag een spannende dag in ieder geval. Normaal zou ie om 17u weer op zijn kamer zijn, hadden ze ons verzekerd. Toen ik om 18u in het ziekenhuis aankwam, was ie er echter niet. Bleek de operatie nog steeds bezig te zijn...Om half 7 het verlossend nieuws dat de operatie gedaan was en ie in de uitslaapkamer lag. Dat zou nog een uurtje duren. Eén uur werden er twee, pas tegen half 9 kregen we hem eindelijk te zien, alive and not-so-well. 'k Zat er tegen dan al wel volledig onderdoor en met mijn ma was het niet veel beter. Allebei hebben we er nadien een hele nacht van wakker gelegen. Gisterennamiddag dan weer naar het hospitaal, hij zag er gelukkig al iets beter uit, maar kampt nog met een stukje verlamming in zijn kaak, wat het drinken en eten fors bemoeilijkt. Hopelijk is het geen blijvende verlamming, dat is nu nog afwachten.
Gisteren kwam dan echter weer geen positief nieuws wat mijn ma betreft. Zij zit met twee tumoren in de keel, aan de schildklieren. De eerste onderzoeken wezen er op dat het niets kwaadaardig zou zijn, maar het laatste onderzoek vorige week (met radio-actieve isotopen of zoiets) wijst nu toch op mogelijke aanwezigheid van kankercellen. Zucht...De 4e december wordt zij geopereerd, alhoewel de chirurg haar liever direct wou opereren. Maar gezien de toestand met mijn vader, was dat geen optie. Het zal op 4 december in ieder geval ook een zeer zware operatie worden en men gaat dan direct ook alle tumorcellen controleren om te zien of er effectief kwaadaardige cellen tussenzitten. Dat wordt dus nog bang afwachten.

Dat 2009 maar rap voorbij is, het is echt mijn jaar niet.
Gelukkig zijn er nog een paar hoopvolle dingen aan het gebeuren ook, waar ik me aan probeer op te trekken, maar zodra dat meer concreter is, schrijf ik er ook wel eens iets over.

Vanavond naar de spinning, effe goe gaan afreageren se!

12:01 Gepost in Info | Commentaren (14) |  Facebook

04-11-09

traag maar gestaag

traagJep, het herstel gaat traag...Maar toch stilletjesaan weer wat in beweging aan het geraken hoor. Vorige vrijdag ben ik dan toch tot in de fitness geraakt 's avonds, alhoewel ik mezelf een stevige sjot onder m'n gat (zoals ze dat hier zeggen) moest geven om me effectief tot ginder te bewegen. Rustig een uurtje meegespind, hartslag in 't oog gehouden en bijgevolg het verzet niet te zwaar gezet. Het ging vrij goed!

Zaterdag vooral aan wandelbeweging gedaan (de winkelkes in Antwerpen) en bij m'n ouders op bezoek. Zondag dan weer naar de fitness, in het gezelschap van hubbie, ditmaal voor wat loopbeweging op de loopband (door het mindere weer, waagde ik me niet buiten, omdat ik nog steeds aan het hoesten ben). 5 minuten inwandelen en vervolgens 10 min/20min/10 min gelopen met telkens een paar minuutjes wandelen ertussen. Dat ging vrij goed, maar ipv een zeurende knie kreeg ik wel last van een zeurende enkel (en dan niet de enkel waar ik quasi altijd last van heb...). Vermoedelijk ligt het gewoon aan de loopband, waar ik toch wel een andere loopstijl op heb dan gewoon buiten op het asfalt of in het park. Maar allé, ik had nog eens gelopen, beter iets dan niets hé.

Maandag geen spinning, wel een tandartsbezoek, want kampte al 2 weken met ontstoken tandvlees (kon er ook nog bij hé). Gelukkig schoot er toch nog een beetje tijd over om naar het zwembad te trekken, waar ik voor in totaal 1100 meter aan baantjes schoolslag heb gezwommen. Toen kreeg ik het koud en ben ik maar onder een lekkere hete douche gaan staan.

Gisteren dinsdag dan met hubbie naar de fitness. Ik wou terug de loopband op maar na 3 minuten inwandelen en vervolgens 2 minuten lopen voelde ik al direct dat ik m'n dagje niet had. Mijn benen voelden aan als lood. Dus de loopband af en de spinningfiets op om daar dan een klein half uurke goed gek op te gaan trappen. Hartslag joeg de hoogte in en dan heb ik nog zelfs heel de tijd gezeten op die fiets. Enfin, goed voor een beetje cardiotraining. Daarna m'n krachttraining nog eens gedaan, was ook al lang geleden en dat merkte ik wel. De gewichtjes moesten toch wel een paar kilo lager gezet worden, hihi. Ach ja.

Vandaag werkte ik dan van thuis uit, omdat mijn pa vandaag een zeer zware operatie moest ondergaan (die op dit eigenste moment nog bezig is, maar moet toch iets doen om m'n zinnen ondertussen te verzetten hé). Deze middag tijdens m'n lunchpauze dan m'n loopschoentjes weer aangetrokken om buiten m'n zinnen wat te verzetten. In totaal 40 minuutjes gelopen (15 + 15 + 10 min. met telkens 1,5 min. wandelpauze). De eerste 15 min verliepen heel goed, tegen het einde van de tweede 15 min. was ik buiten adem en de laatste tien minuten naar huis waren zwaar. En dat tegen een tempo van amper 9,5 km/uur. Ik sleep dus duidelijk nog wel 't één en 't ander mee van bacterieën of viruskes. Rustig aan doen blijft dus voorlopig nog even de boodschap.

Zo meteen naar het ziekenhuis waar we hopelijk wat goed nieuws te horen krijgen, mag ook wel eens...

 

16:40 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook