26-12-09

bye bye 2009!!

Stilletjesaan duiken er her en der wat jaaroverzichtjes op over het voorbije jaar.
byeIk twijfelde nog even of ik me er ook aan zou wagen, want laat ons eerlijk zijn: over het algemeen gezien heb ik een rotjaar achter de rug en ben ik blij dat het eindelijk voorbij is. Op zich is het absurd te denken dat op 1 januari plots alles zich keert, maar een mens heeft af en toe eens een strohalm nodig om zich aan vast te klampen en zo'n speciale datum als 1 januari dient ook bij mij als die strohalm.

Maar 2009 dus: het begon al met ziek te zijn. Olé, wat een goeie start van het jaar. In het najaar van 2008 begon ik met mijn longen te sukkelen en dat heeft geduurd tot april. Constant sinusitis die gevolgd werd door bronchitis. Op drie maanden tijd drie antibiotica-kuren, om dan telkens weer een week of 2 al niet-hoestend door het leven te gaan en dan begon het spelleke opnieuw. Echografie van m'n schildklier (omdat m'n dacht dat deze de luchtpijp irriteerde) bracht niets aan het licht. Een uitgebreide screening van m'n bloed op allergieën bracht uiteindelijk wel wat aan het licht: allergisch aan zowat alles dat dan de longen kan irriteren en dat eigenlijk het hele jaar door: pollen, bomen, grassen, stof, ... Pilletjes pakken dus en dat elke dag en effectief...de klachten verdwenen. Oef! Nu mag ik die medicatie wel niet meer pakken en is het spelleke dus terug begonnen...

Bovenop het ziek zijn dan ook nog die rotblessure. Illotibiaal frictiesyndroom. Die blessure dook op eind november 2008. Eerst een periode van rust, op advies van de kinesist. Hielp niet. Dan naar een orthopedist: steunzolen. De steunzolen leken te helpen, maar kreeg in de plaats giga-blaren en heupproblemen. Van de regen in de drup. Terug naar die orthopedist en hij pootte een spuit in m'n knie. Ik hoefde niet te rusten van hem. Tja, als de dokter het zegt...dus rustig blijven voortproberen. Achteraf hoorde ik van een andere dokter dat je na zo'n spuit minstens 4 weken rust moet houden.... Wie moet je dan nog geloven. Soit, de spuit hielp dus niet. Steunzolen weggesmeten en bij de Runners Service te rade. De kerel die me daar voorthielp had zelf ook ooit frictiesyndroom gehad en voelde m'n problemen goed aan. Uiteindelijk 4 x erlangs geweest om aan nieuwe steunzolen te laten sleutelen. Maar toch bleven de problemen. Dus kinesitherapie gaan volgen, oefeningen, oefeningen en nog eens oefeningen. En oprekken van die hardnekkige pees. Ondertussen beginnen fietsen om toch iets van conditie te houden. En ook wel blijven lopen, maar het waren korte afstandjes met wandelpauzes. Meer kon de knie niet hebben.

In die periode toch één hoogtepunt: de Bouillonnante eind april. Een ongelooflijke leuke trailrun van 25 km in Bouillon. Na overleg met m'n kinesiste mocht ik hem meedoen, mits alle aflopende stukken te wandelen. Zo gezegd zo gedaan en net binnen de limiettijd van 5u gefinished. Dat gaf toch wel voldoening!

Begin juni dan weer een dieptepunt. Tijdens het fietsen flauwgevallen en dus zwaar ten val gekomen. Naar het ziekenhuis voor een CT-scan van m'n hoofd, gelukkig bleef het bij een lichte hersenschudding, schaafwonden,blauwe plekken en een gekneusde arm. Ik heb er nu nog altijd een deuk en blauwe plek van in mijn bovenbeen trouwens. Nadien heb ik 7 weken niet gesport, ook omdat we toen op reis vertrokken naar de USA voor drie weken (ook een hoogtepunt dit jaar, maar dan niet op sportief vlak natuurlijk).

Half juli terug thuis en dan nog eens proberen sporten. Rustig opgebouwd met lopen en de knieproblemen leken van de baan. Maar na 4 weken was het weer uit met de pret. De knie begon weer heftig te protesteren...Een afspraak gemaakt met sportarts Peter Vervoort waar ik begin september bij kon. Zijn diagnose was duidelijk: chronisch frictiesyndroom, enkel een operatie was nog een optie. Afspraak in het ziekenhuis werd vastgelegd en eind oktober zou ik onder het mes gaan.
Maar dat liep dan ook wat anders. Begin oktober kreeg ik dan op persoonlijk vlak nog enkele andere dieptepunten te kennen. Zowel mijn vader als moeder bleken met ernstige gezondheidsproblemen te kampen. Omdat ze hun kinderen wat wilden ontzien, hadden ze er nooit echt over gesproken, maar als dan blijkt dat ze allebei een zware operatie moeten ondergaan, konden ze het natuurlijk niet meer verzwijgen. Begin oktober kreeg ik dus dat nieuws te verwerken. Maar enkele dagen later kreeg ik dan zelf een positieve zwangerschapstest onder ogen, nadat ik al 10 dagen overtijd was. Dat laatste was een complete verrassing, en van een zwaar dieptepunt ging ik emotioneel plots naar een heftig hoogtepunt. Ook voor mijn ouders was dit een welkom geschenk, het gaf hen de moed om volop voor hun gezondheid te vechten en kijk...ze zijn allebei goed aan de beterhand nu!
De knie-operatie mocht uiteraard niet doorgaan owv de zwangerschap. We zullen wel zien na de bevalling hoe we er dan voor staan... Ondertussen blijf ik korte afstandjes lopen (met wandelpauzes), en ga ik wat spinnen en binnenkort (na afronding van een avondcursus) ook weer een keertje per week naar het zwembad. En dat zo lang ik kan natuurlijk (hopelijk zo lang mogelijk).

Dus ja....2009 was een rotjaar, maar eindigt toch positief. Ook al zit ik momenteel dus weer te sukkelen met een sinusitis, de tweede al sedert ik weet dat ik zwanger ben en dus die medicatie niet meer mag nemen. De komende maanden wordt dat dus ook wel weer the story of my life, maar ja, we maken er maar het beste van, 't is voor een goe doel ;-)

09:34 Gepost in Info | Commentaren (8) |  Facebook

Commentaren

een nieuwe start in 2010 hey Ruth! Langs deze weg hoor ik terug eens iets over jou! De eerste Roparun! Lang geleden! Er is intussen veel gebeurd!
Dikke proficiat met je zwangerschap! Voor wanneer is de bevalling?
Vergeet 2009 en je zal zien, 2010 wordt super voor jullie!

groetjes
Karine
http://www.bloggen.be/kloddeloper/

Gepost door: Karine | 26-12-09

2010 gaat vast veel beter worden voor jou en je dierbaren. Maak er een mooi jaar van!

Gepost door: Danniëlle | 26-12-09

2010 gaat jouw jaar worden... met een mooi kindje en een "nieuwe" knie

Gepost door: hans | 26-12-09

Het gaat in 2010 jullie jaar worden. Sjan en ik gaan dat op de voet volgen!

Gepost door: Tiny | 26-12-09

Mooi overzichtje en een moeilijk jaar, vergeet de moeilijke momenten en geniet van de mooie hoogtepunten. 2010 gaat voor jou een topjaar maken. Geniet van je zwangerschap, want ook dat is een mooie periode. Veel beterschap !!! Verzorg je goed!!

Gepost door: Edith | 26-12-09

2010 Volgend jaar kan het alleen maar beter gaan.
2010 wordt alvast met die kleine spruit een topjaar.

Beste wensen.

Gepost door: frank spencer | 26-12-09

2010 Kijk maar snel vooruit naar 2010!
We wensen je veel sportgenot, een fijne zwangerschap en héél veel plezier met de baby, het is de moeite waard om er naar uit te zien, te wachten & te hunkeren!!

Tot in 2010!

Gepost door: bewa | 27-12-09

2010 wordt voor jou een kanjer van een topjaar!!

Gepost door: Eva | 27-12-09

De commentaren zijn gesloten.