31-01-10

't zit erop!

Voilà, de laatste dag van januari, morgen beginnen we weer een nieuwe maand. En voorlopig blijf ik nog sporten, ook al denk ik elke keer weer dat het mijn laatste keer wordt...Maar het blijft dus gaan, dus blijven we het ook maar doen hé.

Vorige week zo toch weer 4 keer gaan sporten, goed voor in totaal 3,5 uur lichaamsbeweging. Er waren ooit wel eens tijden dat ik 3,5 uur of meer sportte op één dag, maar ja ;-) Heb nog een heel leven voor de boeg om dat ooit nog eens te verwezenlijken hé ;-)

Wat stak ik zoal uit?

Awel, op dinsdag ben ik eindelijk nog eens naar de prenatale aquagym kunnen gaan in het zwembad. Helaas kan ik er deze week weer niet naartoe, wegens vergadering op dinsdagavond, want het is dus echt wel ongelooflijk leuk. Een uurtje stevig van jetje geven in het zwembad en dat gaat dan van heen en weer rennen in het water en ondertussen oefeningen doen, tot puur krachttraining met armen of benen. Achteraf was ik stikkapot in ieder geval.

Woensdag werkte ik van thuis uit en ben ik onder de middag 5 km rustig gaan joggen. Dat ging heerlijk goed. Moest me wel weer stevig induffelen, want de diepvries stond weer open buiten. Tijd dat de winter gedaan is...

Vrijdag dan een uurtje gaan spinnen en dat spinnen gaat me dus steeds minder goed af...Hummeltje in mijn buik vind het niet zo leuk heb ik de indruk, want krijg altijd steken in mijn buik, alsof ukkie wil dat ik er onmiddellijk mee stop. Normaal slapen die kleintjes in je buik als je aan het sporten bent, omdat het geschud hen in 't slaap wiegt...Niet zo bij de spinning dus...Dus daar doe ik het nu heel rustig bij aan, eerder gewoon een stevige fietssessie ipv echt spinning met jumps en freezes e.d., dan heb ik geen last van steken....Ik ga nog een paar keer proberen, maar als ik last blijf hebben, stop ik voorlopig met de spinning en ga ik gewoon wat rustig fietsen aan de zijkant of wat wandelen in de plaats.

Vanmorgen dan terug lopen, maar het was helaas op de loopband. Door de sneeuw van zaterdag, lagen de voetpaden er bij ons aan de vaart barslecht bij vanmorgen, aangevroren sneeuw. Geen risico's op uitglijden nemen dus en maar naar de fitness. Daar rustig 5,5 km gelopen op de loopband en dan nog een paar oefeningskes gedaan.

En daarmee zat januari er op semi-sportief vlak dan mee op.

Voor de rest is het gewoon ongelooflijk druk. Deze week zijn we bv. naar 8 huizen gaan kijken, in totaal hebben we er nu al 14 bekeken. De huizenjacht is dus volop bezig! Tot nu toe nog maar één huis echt in de running, dat was huis 3 dat we gaan zien waren. 3 is mijn geluksgetal, dus wie weet wordt het nog echt ons huis? We zullen zien. Er zijn nog een aantal huizen die we willen bekijken en ons eigen huis moet natuurlijk ook verkocht geraken...

Nog drukke tijden te gaan dus!

 

koop

21:09 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

24-01-10

olé!

Weer een weekje verder en we zijn nog steeds aan het sporten. Woohoo!! Maar het blijft vechten om vol te houden. Vermoeidheid speelt daarin een grote rol, maar ook een toenemend gevoel van kortademigheid en de druk op m'n blaas wordt erger en erger, wat het ook niet altijd aangenaam maakt ;-)

Na vorige maandag de verkorte spinningsessies, ben ik drie keer gaan lopen. Verwacht er nu niet te veel van. Voorlopig beperk ik me effe tot sessies van maximum 5 km, tegen dan staat mijn blaas garantie weer op springen :-) Woensdagmorgen liep ik zo heel relaxed 5 km. Vrijdagavond zou ik normaal gaan spinnen, maar 'k vond het vooruitzicht van weer binnen te sporten niet zo aanlokkelijk, de buitenlucht sprak me meer aan. Dus voor het avondeten rap een toerke gaan doen. Helaas ben ik duidelijk geen avondloper meer, want ging het woensdag zo lekker, vrijdagavond liep het voor geen meter. Een loop/wandel-sessie dus, 5 x 6 minuten, toch ook weer goed voor een half uurtje in totaal.

Vanmorgen dan in de regen terug 5 km op 't gemakske gelopen en dat liep weer lekker. Het tempo is wel om bij te huilen, maar op zich speelt dat voorlopig totaal geen rol meer. Ben al blij dat ik nog een beetje kan lopen.

Het mag de komende weken nu wel niet meer regenen, want het was vanmorgen wringen om mijn loopjasje dichtgeritst te krijgen. Had eronder wel 2 shirts met lange mouwen aan (waarvan één thermo-shirt), maar normaal heb ik dan nog wel plaats zat. Begint precies toch een buikje in de weg te gaan zitten ;-)

Volgende week hoop ik dus weer wat te kunnen sporten, maar 'k bekijk het nu gewoon week per week hé en zie wel hoe ver ik geraak!

Voor de cijferaars: totaal voor januari komt nu al op het fenomenale kilometeraantal van 40 km. Wie weet komt er de komende week nog in totaal 10 km bij, op 50 km eindigen lijkt me wel leuk voor deze maand. Wie het kleine niet eert.... :-)

 

hoera

 

11:25 Gepost in Sport | Commentaren (11) |  Facebook

18-01-10

moeizaam

Hola, ineens alweer een weekje gepasseerd sedert mijn vorige bericht. Vorige week was er dan ook niet superveel te melden op sportief vlak, op de geweldige Spinning for Paraguay na natuurlijk!

Vorige maandag was ik te geradbraakt na het werk om nog iets sportiefs uit te steken. In plaats van nog naar de fitness te trekken voor een uurtje spinning, ben ik in m'n zetelke gekropen en wat gerust. Dinsdag dan weer een ultralange werkdag met opleiding 's avonds, dus niks sport. Was er woensdag ook wel moe van, maar dan toch efkes naar de fitness getrokken om er op de loopband te trainen. Maar de fut kwam maar niet en het bleef met een zielige 6 x 5 min. aan een rustig tempo met telkens een minuutje wandelen ertussen. Donderdag dan weer een ultralange werkdag tot 's avonds laat, dus tegen vrijdag was ik eigenlijk een wrak. Ik twijfelde toch wel even of ik nog tot Aalter zou rijden voor de spinning-avond, maar toch efkes doorgebeten. Daar heb ik in ieder geval geen spijt van gehad! Het was een zeer leuke avond, een aantal blog/Facebook-vriendjes nog eens teruggezien en enkele Facebook-vriendjes eindelijk voor het eerst eens in levende lijve gezien! En de spinningsessie van Berry was subliem. Leuke muziek, zeer afwisselende oefeningen en natuurlijk hing er een superplezante sfeer onder die bende. We hebben goe gelachen in ieder geval! Ik ben wel één van de weinigen die na een uurtje is gestopt. Niet dat het niet ging, maar 'k wou de vermoeidheid voorblijven gezien ik na het nababbelen nog een uur terug moest rijden ook en niet het risico wou lopen van in 't slaap te vallen achter het stuur.

Het weekend verliep dan weer sportloos. Normaal zou ik zondag wel gaan lopen, maar had zaterdagavond personeelsfeest en dat liep later uit dan ik eigenlijk gepland had. Het eten duurde al tot middernacht en daarna was er nog een optreden van het sublieme improvisatiegezelschap The Lunatics. Direct daarna zijn we wel naar huis vertrokken, maar het was dus bijna half 3 eer ik in mijn bed lag. En dan hadden we nog het geluk dat we in Mechelen niet mee moesten gaan aanschuiven tussen 100 andere chauffeurs om te gaan blazen, er was een massale alcoholcontrole aan de gang vlakbij ons thuis. Zwanger zijn heeft zijn voordelen, ik mocht doorrijden van meneer den agent ;-)

Soit, om een lang verhaal kort te maken: geen lopen de zondag, wel quasi een hele dag uitgeput platliggen. Zwanger zijn heeft ook zijn nadelen...

Deze avond dan naar de fitness voor een uurtje spinning. Ik voelde me fit genoeg, maar na 45 minuten spinnen, besloot een kleintje mij wel duidelijk te maken dat het genoeg was geweest. Lekker stampen, dat het rechtstaan zelfs effe pijnlijk werd, dus hoog tijd om ermee te stoppen. Ik vrees dat het einde van mijn sportdagen dus stilletjesaan in zicht begint te komen...Ach ja, we zien wel hoe het de komende weken nog gaat hé, maak me er niet al te druk om hoor :-)

20:51 Gepost in Sport | Commentaren (4) |  Facebook

10-01-10

in de sneeuw!

Aan de winter lijkt maar geen einde te komen. Enerzijds is het wel eens leuk om nog eens een echte winter mee te maken. Maar na een dag vind ik dat meestal wel eens welletjes geweest hoor. Ik blijf een zomermens :-) Ik hou er niet zo van om me elke keer als eskimo te moeten verkleden om even buiten te komen, ik haat de kou, het feit dat je in het donker vertrekt en in het donker weer thuis komt...neen, geef mij maar de zomer en liefst zo snel mogelijk! En dan nu de sneeuw er weer bij, met de gebruikelijke gladheid op de voetpaden en wegen. Wij strooien en vegen altijd voor onze deur, helaas doet niet iedereen dat en heb toch al wel een paar uitschuivers gemaakt de voorbije weken, gelukkig telkens zonder te vallen. Die uitschuivers zijn wel de reden dat ik tegenwoordig ga "lopen" op de loopband in de fitness. Dat heeft ook zijn nadelen wel: het is ten eerste doodsaai, ten tweede verdraagt mijn enkel die zachte verende ondergrond niet zo goed, ten derde kost het me meer tijd omdat ik eerst nog naar de fitness moet, terwijl ik anders direct hier van thuis uit aan m'n kilometers kan beginnen en ik me dan ook nog moet houden aan de openingsuren van de fitness. Maar allé, 't is toch een mogelijkheid om een beetje aan sport te doen in deze koude, gladde dagen :-)

Na woensdag ben ik vrijdag dus nog eens op de loopband gaan trainen. Normaal doe ik op vrijdag een uurtje spinning mee, maar met de beste wil van de wereld: ik had géén goesting! Het idee van een uurtje spinning sprak me totaal niet aan, geen idee waarom. Lopen op de loopband lonkte zelfs meer dan spinning, hoe gek. Dus zogezegd zo gedaan en 5 km op de loopband gelopen, terwijl ik ondertussen naar de spinningles keek :-) Dit keer geen plaspauze nodig gehad, was wel nog 2 keer ervoor geweest en nadien moest ik ook wel richting toilet hollen, hihi.

Gisteren was het hier dan echt snertweer. Superveel wind, ijs-ijskoud en keiveel sneeuw. Mechelen was één van de stukjes Vlaanderen waar tot 10 cm is bijgevallen gisteren, tenminste toch bij ons in den hof :-) Lekker binnengebleven en wat huishoudelijke klusjes gedaan.

Vanmorgen begon het hier dan weer te sneeuwen en op het nieuws kwamen berichten van ijzel. Gelukkig legde de verse sneeuw bij ons een zacht laagje, echt glad zag het er toch niet uit. Normaal gezien ging ik deze namiddag met blogster Jess lopen, maar dat kon onverwachts niet doorgaan voor haar. Dus was het bij mij twijfel: loopband of me toch maar eens in het park wagen? Na wat wikken en wegen verloor het gezond verstand het van het gevoel en besloot ik me al lopend naar het park te begeven en daar een toerke te doen en dan terug. Met volgende attributen aan: korte tight, lange tight, shirt zonder mouwen, daarover thermoshirt met lange mouwen, daarover een fleecetrui, dan nog een fleece-buff rond mijn nek, twee paar sokken aan, een muts op en handschoenen en natuurlijk mijn loopschoenen. Ik zag er weer uit als een eskimo, maar koud had ik het tenminste toch niet. Dan naar het park, onze straat lag er hier en daar gevaarlijk glad bij dus dat stuk ingewandeld, maar vanaf een bepaald moment kon ik toch beginnen lopen. Eenmaal in het park aangekomen (waar een dik sneeuwtapijt lag), na 2 km, rap even een plaspauze gedaan in het onthaalgebouw en dan mijn toerke heel rustig gelopen op de sneeuw. Ondertussen kreeg ik weer een heel felle sneeuwbui over me heen en zag ik met momenten amper een hand voor ogen. De ondergrond, dat liep opvallend goed eigenlijk, voelde niet zo veel anders aan dan gewoon op een aarden pad eigenlijk. Rondje = 3,3 km en toen moest ik weer heel dringend plassen natuurlijk. En daarna terug naar huis, niet meer via mijn straat maar achterom via de vaart waar er meer sneeuw lag en dus minder glad (hoe raar toch), nog eens goed voor 2,5 km. In totaal 7,8 km gelopen dus, aan een supertraag tempo, maar zonder uitschuivers of valpartijen en dat was het belangrijkste. En vooral lekker genoten!

 

running-snow

16:41 Gepost in Sport | Commentaren (15) |  Facebook

06-01-10

ietsiepietsie lopen

2010 werd ondertussen ook weer sportief ingezet, zij het op een laag pitje. Want net toen ik weer wou starten met lopen, begon het ook weer te sneeuwen en glad te zijn. Niets voor mij dus, durf me letterlijk niet op glad ijs te begeven momenteel, een beetje verkeerd vallen kan zware gevolgen hebben voor wat er binnen in mijn buikje aan het groeien is...

Dus helaas weer de loopband op! Dat gebeurde een eerste keer afgelopen zondag, na een weekje sportrust dus (de kilometers wandelen in London niet meegerekend). 5 km rustig loslopen op de loopband en dat ging in één trek, zonder een wandelpauze. Daar was ik best tevreden mee. Hartslag was ook perfect onder controle. Daarna nog een paar oefeningskes op de krachttoestellen, maar dat was maar van korte duur, geen goesting meer.

Maandag dan nog eens naar de spinning. De week ervoor was ik trouwens ook geweest, maar ben ik na een half uurtje gestopt. M'n bloeddruk was weer te laag toen en bovendien was de verwarming in de fitness die dag compleet tilt geslagen. Het was bloedheet in de spinningruimte en zowat iedereen die meedeed werd er letterlijk mottig van. Ik had na een half uur het gevoel dat ik elk moment kon flauwvallen. Nochtans zweette ik totaal niet. Gelet op de warmte voor mij toch een signaal dat er iets niet in de haak was, en gezien we de volgende ochtend vertrokken naar London, besloot ik er dus de brui aan te geven. Heb me daarna heel de avond niet lekker gevoeld trouwens.

Maar gelukkig was de verwarming op die week tijd toch gemaakt geraakt en hing er nu een fris temperatuurtje in de spinningruimte. Een uurtje heerlijk meegedaan en dit keer zonder enige problemen. Enkele uurtjes eerder was trouwens mijn bloeddruk nog gemeten door de gyne en die was eindelijk terug op peil zoals het hoort. Oef.

Vandaag dan terug naar de fitness voor een loopbandtraining, maar blijkt alweer dat ik vooral een ochtendloper ben ipv een avondloper. Want ging het zondagmorgen supergoed, deze avond liep het alweer een pak minder. Maar dat had vooral met een fysiek ongemakje te maken: mijn gevoelige blaas die totaal niet tegen de kou kan en nu nog wat extra druk te verwerken krijgt natuurlijk. Vlak voor het lopen naar het toilet en tegen dat ik goed en wel vertrokken was, moest ik alweer plassen. Volgehouden tot 2 km en dan loopband gestopt, rap naar het toilet gehold en tegen dat ik terug was, moest ik eigenlijk alweer. Grrr...Toch weer terug 2 km gelopen en dan weer maken dat ik aan het toilet was. Daarna heb ik het maar opgegeven om nog te lopen. Echt wel belachelijk, en 'k ga ermee moeten rekening houden als ik weer buiten ga lopen, dat ik locaties uitzoek met toiletten in de buurt :-)

Nu zondag staat er een trainingske in leuk bloggers-gezelschap gepland en da's in het Vrijbroekpark, waar gelukkig een toilet is :-) Nu alleen nog duimen dat ik ondertussen niet geveld wordt door de bronchitis waarmee hubbie nu doodziek in de zetel ligt. Hij heeft me afgelopen nacht helemaal ondergehoest en de dokter vreest dus dat ik het ook ga vlaggen hebben. Heb me deze namiddag dus tegoed gedaan aan 4 geperste sinaasappels in de hoop dat die extra vitamine C me toch wat wapent tegen de bacteriën! Keeping my fingers crossed!!

En gelet op de weersvoorspellingen, gaan we misschien wel op onderstaande manier onze training moeten doen :-)

sledge

 

20:54 Gepost in Sport | Commentaren (7) |  Facebook

04-01-10

gezien: Sherlock Holmes

Vorige week in London konden we het niet laten: naar de cinema!! Ze speelden er sherlocknl. al Sherlock Holmes, een film die we wel wilden zien en in België nog niet uit is. En naar de cinema in London, 't is eens iets anders hé (had het al eens één keer eerder gedaan, de allereerste Batman-film destijds).

Geen ervaring om nog eens terug mee te maken eigenlijk.We gingen naar één van de Odeon-cinema's, naar we dachten toch één van de betere complexen, er zijn er tientallen van in London...Niet dus.

Ten eerste: de prijs. We betaalden 12,70 pond voor een ticketje, ofte zo'n 14 euro! Jeetje!

Ten tweede: voor dat mega-bedrag krijg je een klein schermpje, slechte oude zetels en nikske beenruimte in de plaats. Ik met mijn mini-prutsbeentjes zat met mijn knieën in mijn nek, voor hubbie was het dus helemaal een drama. In een ongemakkelijke houding dus 2 uur film kijken, het was met momenten eerder een kwelling dan plezier.

Maar soit, de film dus. Die was eigenlijk best wel goed. Alleen was ik zo moe na een hele dag stappen, dat ik tijdens het eerste uur een paar keer ben ingedommeld. Hihi. Gelukkig altijd maar een minuutje of zo, zodat ik wel redelijk goed meebleef in het verhaal hoor. Wel moet ik toegeven dat ik niets van het Sherlock Holmes-verhaal afken en dat bleek op het einde toen ik schoorvoetend aan hubbie moest vragen, wie die Moriarty toch wel is? Voor de andere niet-kenners (moesten ze bestaan): hij is de aartsvijand van Sherlock ;-)

Nu komt Moriarty dus enkel op het einde in het verhaal binnengewandeld. De strijd gaat in deze film tegen een andere snoodaard, Lord Blackwood. Met de nodige zwarte magie begaat hij enkele moorden, aan Holmes en kompaan Watson om het op te lossen. Ik los verder niets over het verhaal, want het zou de suspens  compleet verpesten voor degenen die hem ook willen gaan zien. Kan je wel meegeven dat het met momenten ongelooflijk spannend is, maar er is ook ruimte voor de nodige humor en er zit een stevige vaart in de film.

Hoofdrollen worden gespeeld door Robert Downey Jr en Jude Law en verdikke...die spelen dat super! Op het einde wordt er duidelijk opening gemaakt voor een vervolgfilm (met Moriarty weetjewel)...als het terug met deze twee heren is, mogen ze er nog 10 maken! :-)

21:48 Gepost in Info | Commentaren (1) |  Facebook

02-01-10

van oud naar nieuw in London

Afgelopen dinsdag vertrokken ventje en ik per Eurostar (ja, hij reed!) naar London, voor onze laatste vakantie dit jaar en vermoedelijk ook onze laatste vakantie onder ons tweetjes ;-) Voor mij al m'n 5e bezoekje aan deze leuke stad, voor ventje al het 12e bezoek! London heeft voor ons dus weinig geheimen meer en gewoon ons goesting doen, stond dus voorop. We hebben er dan ook volop van genoten, alhoewel het weer de eerste twee dagen absoluut niet mee wilde werken en bij mij de vermoeidheid (en opspelende hormonen waardoor ik me soms als een echte feeks begin te gedragen tegen iedereen die me "tegenwerkt", hihi) soms wel spelbreker van dienst was.

Oudjaar in London vieren klinkt misschien bijzonder, maar zo bijzonder is het niet hoor. Daarvoor is het feit dat je al minstens 3 uur op voorhand ervoor moet zorgen dat je aan de Embankment bent (oever van de Thames tegenover de London Eye (het reuzerad)) een grote spelbreker. Dat op tijd zijn, was voor ons geen probleem, we waren er al om 20u30. Maar het was dus berekoud en dan is de romantiek rap vervlogen ;-) Al bibberend stonden we aan de Big Ben en we zagen het niet zo goed zitten er nog meer dan 3u te staan. Dus zijn we beginnen wandelen langsheen de Embankment en dat was wel leuk, vooral omdat je tussen duizenden en duizenden goedgezinde mensen wandelt, die mee aan het dansen zijn op de muziek (aan de London Eye (die overigens prachtig verlicht wordt) speelde er een DJ en langsheen heel de oever hangen er luidsprekers, zodat iedereen mee kan dansen). Het was er trouwens niet té erg over de koppen lopen (op sommige plaatsen na), net omdat ze op tijd de toegangen tot die zone afsluiten, er was dus voldoende ademruimte om rond te blijven flaneren. Verder moest ik ook tot 2 x  toe naar de toilet en dat gaf me op voorhand wel al nachtmerries. Maar ook daar was aan gedacht, op drie plaatsen langs die oeverkant waren er een hoop mobiele wc's geplaatst. Helaas was ik nooit de enige die moest gaan, dus het waren toch wel lange wachttijden (en wie probeerde voor te steken, kreeg het van mij wel te horen, zwangerschapshormonen weetjewel ;-)).
Op de één of andere manier kregen we de drie uurtjes toch rond (ook al waren we tegen dan wel stijf bevroren van de kou) en dan was het laatste kwartier aangebroken. Het moment waarop de live-uitzending op BBC ook begint en het publiek werd mee ingeschakeld om ook op tv de nodige sfeer te brengen. Luid meezingen en roepen, met je fotocamera flitsen... Overal liepen tv-reporters rond en ik botste zowaar frontaal op één van de presentatoren terwijl een camera op mij gericht was. Het rode lampje van de camera brandde gelukkig niet, dus ik denk niet dat ze net aan het filmen waren ;-)

Het aftellen zelf was echt magisch. Cijfers worden op een flatgebouw aan de overkant geprojecteerd en echt iedereen telt mee af. Klokslag 12u begint de Big Ben te slaan (en dat wordt speciaal nog eens versterkt door de luidsprekers, zodat het echt oorverdovend galmt) en dan een pracht van een vuurwerk vanop de London Eye zelf, echt mooi om zien. Het publiek was op dat moment doodstil, zodat ik er letterlijk kippevel van kreeg. Jammer genoeg duurde het vuurwerk dit jaar niet zo lang, na dik 10 minuten zat het erop. Na het vuurwerk zingt iedereen dan nog de klassieker Auld Lang Syne en dan gaat ieder zijn weg.
Wij gingen te voet terug naar ons hotel (half uurtje wandelen) en dat ging o.m. via Trafalgar Square dat een mooi sneeuwtapijtje over zich kreeg uitgestrooid (via een sneeuwkanon vanop één van de omliggende gebouwen) en waar zich ook een stevig feestje had ontplooid. Een gezellige grappige boel dus.

Wat ik wel even moet vermelden: we hebben van héél de avond géén enkel bommetje of wild vuurwerk gezien of gehoord en qua zattigheid: slechts enkelingen (en dat waren toeristen). De Engelsen zijn op dat vlak echt wel supergedisciplineerd en dat maakt dat we ons heel de avond super op ons gemak hebben gevoeld. Ga in België naar het vuurwerk zien en je moet constant wegspringen voor de bommetjes die idioten her en der rondsmijten. Een reden waarom ik thuis nooit nog naar het nieuwjaarsvuurwerk ga zien (heb er ooit eens eentje vlak naast mijn hoofd weten ontploffen en drie dagen met tuitende oren rondgelopen daarna).
Aan het hotel was het superrustig trouwens en ook wel straf: winkels waren gewoon open, we zijn om 1u 's nachts gewoon nog even gaan supermarkten (geen mini-nachtwinkeltje). Op 1 januari waren de meeste winkels trouwens ook open. Zijn wij ook niet gewoon ;-)

We zouden het zeker geen tweede keer doen, daarvoor hebben we het veel te koud gehad ;-) Maar we zijn toch content dat we het eens meegemaakt hebben hoor.

Eén van de komende dagen nog een berichtje over ons cinema-bezoekje in London, ook een ervaring op zich eigenlijk ;-)

 

london new year

19:55 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (9) |  Facebook