17-04-10

gezien: Alice in Wonderland

Ook al weer twee weken geleden dat we deze film zagen: Alice in Wonderland!! Wie kent er niet het verhaal van het eigenwijze meisje dat verdwaald geraakt in de wondere wereld van Onderland (door Alice omgedoopt naar Wonderland). Deze aliceverfilming van Tim Burton is een bewerking van twee boeken van schrijver Lewis Carroll, nl. Alice's Adventures in Wonderland en Through the looking Glass. In de film is Alice ondertussen 19 jaar en staat ze op het punt zich te moeten verloven met een tiep die allesbehalve haar droomjongen blijkt te zijn. Achter haar rug is het verlovingsfeest al georganiseerd en Alice vlucht weg wanneer ze in de tuin "the white rabbit" ziet en deze besluit te achtervolgen. Zo belandt ze in Wonderland, een oord waar ze als kind ook al eens terechtkwam, maar hier herinnert ze zich niets meer van. Destijds regeerde de witte koningin over Wonderland, maar helaas zijn sindsdien donkere tijden aangebroken en regeert haar zuster, de Rode Koningin (schitterend gespeeld door Helena Bonham Carter). Samen met o.m. de Mad Hatter (sublieme rol van Johnny Depp) en de Cheshire Cat gaat ze de strijd aan tegen de Rode Koningin.

Alice in Wonderland is qua verhaal natuurlijk een film voor de jeugdigen onder ons. Maar als grote mens kan je zeker ook volop van deze film genieten. Er zit ongelooflijk veel vaart in het verhaal, de rollen worden subliem vertolkt (regisseur Tim Burton doet weer beroep op zijn vaste schare van favoriete acteurs en da's om je vingers bij af te likken) en qua settings en vormgeving hangt er een eng sfeertje in de film, waardoor het soms zelfs nagelbijten is.

Voor de ladies: Johnny Depp is allesbehalve sexy in de film :-) De make-up mensen zijn er in geslaagd hem lelijk te maken, héhé. Maar als Mad Hatter is hij dus perfect gecast. Idem voor Helena Bonham Carter, van nature al niet een wreed mooie madam, nu ziet ze er helemaal karikaturaal uit met haar giga-hoofd op een klein lijfje.

Wij hebben de film in 3D gezien en da's geen aanrader. Was het bij Avatar een meerwaarde, hier niet. De film is nl. niet gemaakt met de speciale 3D-camera's maar gewoon in 2D gefilmd en werd pas achteraf aangepast voor 3D-vertoning (in tegenstelling tot Avatar). Gevolg is dat het beeld te donker wordt en de effecten niet zo spectaculair zijn. Bij mij had het als gevolg dat ik met barstende koppijn de zaal ben buitengelopen. Eerlijk gezegd hoeft heel die 3D-hype voor mij niet. Ik ben al brildrager en dan nog zo'n lompe bril erbovenop is al een gedoe. Het zijn dan nog donkere brillen, zodat je alles nog extra verduisterd ziet en ik word dus misselijk en krijg hoofdpijn van dat 3D-effect. Helaas konden we hem die dag niet in gewone vertoning gaan zien, tenzij we genoegen namen met een Nederlands gedubte versie...dan toch maar liever de 3D in het Engels ;-)

 

 

10-04-10

Tom Waes doet het!

In september 2009 schreef ik al een berichtje over de beruchte marathon des Sables tomwaesen de aantrekkingskracht ervan op enkele bekende figuren. TV-presentator Tom Waes zou zich er ook aan wagen als stunt voor zijn TV-programma Tomtesterom. Vorige week vertrok hij naar daar, met een bang hartje, zo konden we in de Vlaamse kranten lezen. Hij kon zonder moeite 50 km aan één stuk lopen aan onze Belgische kust, maar hier is het natuurlijk wel 40°C minder heet dan in de Marokkaanse woestijn. Condities waar hij niet op getraind was dus. Hij zou al blij zijn als hij één etappe zou overleven, zijn vrouwtje zag hem zelfs liever niet meedoen blijkbaar.

Maar...nu 6 dagen later...heeft hij het gehaald!! Woohooo!!!! Proficiat Tom!!

De etappes:

dag 1 - 29 km - 4u 37min 25sec

dag 2 - 35 km - 6u 50min 20sec

dag 3 - 40 km - 9u 17min 47sec

dag 4 - 82 km - 18u 35min 27sec

dag 5 - 42 km - 6u 12min 26sec

dag 6 - 21 km - 3u 6min 3sec

Wat opvalt: na de gruwelijke 4e dag van maar liefst 18,5 uur ploeteren, is ie de komende twee dagen nog versneld! Dag 5, 42 km in 6u, terwijl ie op de derde dag over 40 km maar liefst 9 uur deed. Slim gedaan, om zijn krachten op te sparen voor die 82 km natuurlijk! Schitterend!

Ongelooflijk veel respect en ik kijk enorm uit naar de uitzending ergens in juni (alleen nu hopen dat ukkie zich niet aankondigt net tijdens de uitzending, hihi).

Als ik de site met de resultaten trouwens juist interpreteer hebben dit jaar 923 mensen de marathon des Sables uitgelopen! Wow!

 

sables2

 

19:50 Gepost in Sport | Commentaren (7) |  Facebook

08-04-10

regeltjes

Bijna liep de aankoop van onze nieuwe stek in het honderd. Waarom? Door het overmatig geregel in dit apeland. Dinsdag kregen we nl. te horen dat bureaucratieBoortmeerbeek één van die gemeenten is waar het decreet "wonen in eigen streek" van toepassing is. Och, geen erg, dachten we, we wonen toch in Mechelen, da's toch dezelfde streek? Niet dus...Met streek wordt gewoon bedoeld dat je van dat dorp zelf moet zijn, wil je er een onroerend goed willen kopen. Of je moet in één van de buurgemeenten minstens 7 jaar gewoond hebben. Maar Mechelen is geen buurgemeente, want het staat niet op de "lijst van buurgemeenten". 't Feit dat het er maar een scheet vanaf ligt, doet niet ter zake. Dat je in de streek geboren bent (Bonheiden, 6 km ervandaan), je kindertijd er hebt doorgebracht (Keerbergen, 7 km)...en je gewoon Vlaamse bent in hart en nieren... het doet er niet toe. Want Boortmeerbeek wil liever geen Walen meer bij in Boortmeerbeek. De paniek was gelukkig onterecht, ook al hebben we er wel een nachtje slaap moeten bij inschieten. De immo-makelaar had in de loop van woensdag de nodige onderzoeken nog rap gedaan (gezien woensdagavond de compromis werd getekend) en bleek dat ons huis niet onder de betrokken maatregel valt. Het huis ligt nl. niet in woonuitbreidingsgebied, één van de voorwaarden blijkbaar. Oef. We mogen dus in Boortmeerbeek gaan wonen, dank u wel.

Nu....met dat argument dat men geen invasie van Franstaligen er nog verder bij wil, kan ik nog wel leven. Ik trap hiermee waarschijnlijk op heel veel teentjes, laat hier vermoedelijk wat wenkbrauwen fronsen enz....maar mensen die in de verre Limburg of West-Vlaanderen wonen en in hun dagdagelijks leven nauwelijks de provinciegrenzen oversteken en dus niet met de realiteit van B-H-V en dergelijke geconfronteerd worden, weten niet echt waarover ze het hebben. Ik irriteer mij mateloos aan de nieuwe buurman hier in 't straat die geen woord Nederlands spreekt, maar enkel Frans en van mij verwacht dat ik dan maar Frans terugspreek. Dit is verdikke Mechelen, volop gelegen in Vlaanderen, ik heb het recht van hier Vlaams te spreken en iemand die hier besluit te wonen, moet die moeite ook maar doen. De realiteit is echter anders. En dat ligt ook aan onze Vlaamse mentaliteit. In de rij in de lokale supermarkt hier, hoor ik soms alleen maar Frans en de kassiersters durven niet anders dan die mensen in het Frans te bedienen. Ik begrijp wel dat klant koning is, maar die Waalse mentaliteit vind ik doodergerlijk. Dat ze verdikke eens moeite doen om een paar woorden Nederlands te leren. Het probleem B-H-V beperkt zich dus niet tot aan het randje van Vilvoorde, maar is ook hier in Mechelen-Zuid al stilletjesaan te merken. Zelfs in de fitness is er al een Franstalige aerobics-instructeur die geen enkele moeite wil doen om zijn les in het Nederlands te geven, ook al zijn het enkel Vlamingen die de lessen volgen. Soms zie je echt niet-begrijpende blikken zijn richting uitgaan, maar ook maar één woord Nederlands is te veel gevraagd...

Oké, tot daar mijn polemiek ;-) En 't is mijn mening hé, dat iedereen er over denkt zoals ie wil.

Over die regeltjes wil ik nog wel iets kwijt. Dus ja, ik volg dat wel een beetje dat Boortmeerbeek zijn Vlaamse identiteit wil bewaren, maar ze gaan er wel te ver in (nog andere gemeenten ook), door te stellen dat je van Boortmeerbeek zelf of één van de randgemeenten (op de lijst) moet zijn. Zo verhinder je dat mensen nog vrij kunnen gaan wonen waar ze willen. Dat is nadelig voor de verkoper en de potentiële koper. En van mij mag een Waal er ook gerust gaan wonen, maar hij moet zich wel de Nederlandse taal machtig maken.

Maar wil je je huis verkopen, zoals wij onlangs gedaan hebben, moet je dus ook steeds meer en meer regeltjes naleven. Zo moesten wij een electriciteitskeuring aanvragen (kost 165 euro), een energieprestatie-certificaat laten opmaken (kost 200 euro) en een bodemattest aanvragen. De electriciteitskeuring: quasi alle installaties worden afgekeurd, dixit de 10-tallen makelaars die we ondertussen hebben gesproken. Dus je weet dat je wel wat aanpassingen aan de electriciteit van je nieuwe woningen moet laten doen. Maar allé, je weet toch iets. Het EPC: op een klein uurtje tijd denkt zo een "specialist" dat hij weet hoe je huis van binnen en buiten geïsoleerd is? Niet dus. Als ze iets niet kunnen zien (omdat er bv. gyproc voorzit) krijg je het label: niet geïsoleerd, en dus een slechte score. Maat voor niks dus. Het bodemattest van Ovam: die kijken gewoon eens in hun database, vinden ze niks krijg je een bodemattest met de melding dat je grond oké is. Dus die komen zelfs niet eens kijken. Ach ja....zo hou je wel een hele business aan het werk natuurlijk.

Maar nu komt er nog iets nieuws bij. De riolering! Makelaars kregen dit nieuws al te horen: binnenkort moet bij een verkoop ook de aansluiting op de riolering nagekeken worden. Weer één of andere business-tak die verlegen zat om werk en graag attestjes wou opmaken? En er is ook al in de rand sprake om een brandveiligheidsattest verplicht te maken, kwestie van de brandweer ook aan het werk te zetten op momenten dat er geen branden te blussen zijn?

Als ze hier maar nieuwe wetten en regeltjes kunnen uitvinden hé. Zucht....

09:53 Gepost in Info | Commentaren (8) |  Facebook

03-04-10

helse huizenjacht

Zoals al aangekondigd even een woordje waarom het hier zo stil was de voorbije weken op m'n blog. Want tja, ik sport niet meer momenteel, maar had wel beloofd om wat te blijven neerpennen over andere dingen en zelfs dat is er bij ingeschoten. Het lezen van blogs is er al helemaal niet van gekomen. Mijn feedreader staat op een dikke 300 ongelezen blogberichten....Misschien iets voor tijdens m'n zwangerschapsverlof ;-)

Reden was een helse huizenjacht, op zoek naar een nieuwe stek om binnenkort ons kleintje groot te brengen. Eind januari zetten we ons eigen huis te koop. Waarom? Simpel, een smal rijhuis aan een steenweg, waar wel wat investeringen aan nodig zijn om het weer helemaal picobello te krijgen. Het was wat wikken en wegen: doen we die investeringen nog en blijven we hier, of zetten we maar ineens de stap om op zoek te gaan naar een halfopen of open bebouwing in een iets rustigere buurt. Met een kindje op komst was de keuze rap gemaakt...Het laatste dus. Dus huis te koop gezet, met de gedachte van het hopelijk binnen de 3 maanden verkocht te krijgen. Dan 4 maanden rekenen vooraleer de akte definitief is, dus dat gaf ons toch eventjes de tijd om een leuke nieuwe stek te vinden. Alleen was ons huis al na 2 weken verkocht. Oeps! En dan nog aan de vraagprijs, an offer you can't refuse. Met de kopers toch kunnen overeenkomen dat we hier nog tot 1 oktober kunnen blijven, dus dat zou wel snor lopen.

Maar dan....een nieuwe stek vinden bleek niet zo evident. Omdat we onze vraagprijs kregen, was ons budget ineens een pak ruimer dan aanvankelijk berekend, dus konden we al iets ruimer kijken. Alleen blijken er vooral héél véél "krotten" te koop te staan. En een renovatieproject kopen zagen we niet zitten, zeker niet met een boeleke erbij. En als we dan al iets deftigs zagen voor een goeie prijs, lag het aan een drukke steenweg (heb zo de indruk dat heel de regio Mechelen één grote steenweg is, echt triestig). Sommige verkopers vragen ook enorm veel geld voor een huis dat qua bewoonbare oppervlakte kleiner is dan ons huidige rijhuis. Ze goochelen dan met de buurt of met het feit dat er overal dubbel glas steekt (duh, hebben wij hier ook hoor).

Om een lang verhaal kort te maken: we begonnen de moed te verliezen en na huis nr 40 gezien te hebben, zat ik op de rand van een zenuwinzinking (zwangerschapshormonen weet je wel). Ik zat al met doembeelden van een kindje grootbrengen in een Shurgard-opslagcontainer en zo :-) Relativeren lukte niet meer.

Nu, huis nr 35 stond ons wel aan. Een grote open bebouwing, perfecte staat en goed gelegen. Maar qua budget best wel tegen het randje van ons maximum budget aan. En de gronden rondom waren net verkaveld (ze waren tevens eigendom van de verkoper) en de afpaling was nog niet helemaal rond. Zo was het niet echt duidelijk welk stuk grond nu bij het huis hoorde. Iets dat ons wat deed twijfelen. Dus ondertussen verder blijven rondkijken, maar toch die piste wat afwachten en ons over wat zaken informeren. Huis nr 40 stond ons helemaal aan. Supergoed van budget, leuke rustige buurt. Het was wel een rijhuis, maar met garage en gigaveel ruimte. Alleen waren we niet de enige geïnteresseerden. Voor ons al drie opties genomen op dat huis, maar we waagden toch onze kans. Helaas, de verkopers verkochten aan de vraagprijs aan de eerste optienemers, terwijl we nochtans hadden laten verstaan evt. een hoger bod te willen doen. Ach ja, teken dat het zo niet moest gaan.

Nadien nog 2 huizen gaan zien, zodat we aan een totaal van 42 huizen zaten. Enkel de piste van huis nr. 35 bleef openstaan, en plots kwam er geen enkel nieuw interessant huis meer op de markt leek het wel. Alsof de goden zich ermee begonnen te moeien of zo :-) Ondertussen waren we er wel uit dat als er drie huis Boortmeerbeekcruciale vragen positief beantwoord zouden worden, we er voor zouden gaan. Dus terug een afspraak met makelaar en verkoper, dat was afgelopen woensdagavond. Het huis nog eens supergrondig bekeken en geïnspecteerd en dan uitgebreid gebabbeld met de verkoper. De meest cruciale vraag was de timing: ze zou er nl. pas in de loop van oktober uitgaan, cfr. de advertentie. En dat was voor ons een probleem. Ze voelde duidelijk wel welke richting we wilden uitgaan en na een babbeltje met haar zoon, was het beklonken. Begin september zal ze verhuisd zijn. De afpaling van het terrein door een landmeter was ondertussen ook gebeurd. Nog wat dingen besproken en we spraken af donderdag iets te laten weten. En donderdag hebben we dan ook een bod gedaan, een tegenbod kwam en dat lag perfect binnen onze verwachtingen, zodat de deal gesloten werd. A.s. woensdag wordt de compromis getekend.

En daarmee zit 2 maanden helse huizenjacht erop en kunnen we ons wat op leukere dingen gaan concentreren :-)

En waar gaan we nu wonen? We verhuizen naar een andere provincie en trekken naar Vlaams-Brabant. Op een 7 km van Mechelen ligt het dorpje Boortmeerbeek en daar bevindt zich onze nieuwe stek. Op een kilometertje van het dorpscentrum en 1,5 km van het treinstation (gezien we treinpendelaars zijn, niet onbelangrijk) en blijkbaar ook een kilometer van de lokale scoutsgroep waar ons ukkie over 6 jaar natuurlijk lid mag bij worden :-)

 

08:32 Gepost in Info | Commentaren (13) |  Facebook

02-04-10

bijna gelezen : Schrap me (stiftgedichten) van Dimitri Antonissen

Ik heb er al eens een paar keer reclame voor gemaakt op deze blog en nu wordt het serieus...Dimi, de stiftgedichter die quasi dagelijks de kranten zwartstift tot er een mooi gedichtje overblijft, heeft nu een boek uit!! Morgen wordt het boek officieel gelanceerd. Het boek, met de toepasselijke titel "Schrap me", bevat een bloemlezing van 1,5 jaar de zwarte stift hanteren en overtollige woorden uit de krant te schrappen tot enkel de poezie overblijft. Heerlijk om zien.

Het boek kan je hier bestellen voor een luttele 17,5 euro: http://www.wintertuin.nl/uitgeverij/schrap-me/

Ik heb me er natuurlijk al eentje besteld en ben uiteraard superbenieuwd naar het resultaat!!

Nog even een voorbeeldje van wat zo'n stiftgedicht nu eigenlijk is:

decoration

01-04-10

gezien: Star Wars in concert

Hola, effe geleden dat ik hier nog iets gepost heb. Nu ja, zo veel viel er niet te vertellen, behalve dat onze tijd volop werd opgesoupeerd door een helse huizenjacht. Zal er straks of morgen ook even een postje over schrijven.

Buiten naar huizen gaan zien, heb ik dus de voorbije weken niet veel "gezien". Daar kwam afgelopen dinsdag verandering in. We hadden nl. al een tijdje tickets voor Star Wars in concert, dat doorging in het Sportpaleis. Ondanks een pijnlijke rug en vermoeidheid, ben ik er toch naartoe gegaan. De rugpijn was niet te houden, maar het concert maakte gelukkig veel goed.

star-wars-in-concertOm 100% van een concert als dit te genieten, ben je best toch wel een beetje een filmfanaat en dan liefst natuurlijk eentje van het Star Wars-genre. Wij voldeden aan beide criteria. Maar zo erg als sommige fanaten die we er zagen, zijn we toch niet hoor. Er liepen heel wat mensen, van groot tot klein, verkleed als Darth Vader, Luke Skywalker, Obi-Wan-Kenobi, Princess Leia enz...rond. De lightsabers vlamden ook lustig in het rond en tijdens de pauze aanschouwde ik een heus light-saber-gevecht tussen twee wel zeer volwassen heren die het kind in zichzelf nog eens ontdekt hadden. Echt grappig. In heel het Sporpaleis hoorde je ook allerlei geleidseffecten uit de film, gek om bv ineens ergens achter je een wookie te horen huilen of een fighter te horen overvliegen. Om maar effe aan te geven dat er gewoon een hele gezellige sfeer hing daar.

Het concert dan: onder begeleiding van dirigent Dirk Brossé speelde het Royal Symphonic Concert Orchestra enkele grootse stukken uit het oevre van componist John Williams. Uiteraard de bekendere filmscore, zoals Duel of the Fates of the Imperial March, maar ook minder evidente nummers. De start van het concert was best wel grappig: het typische THX-geluidje dat je in de cinema hoort werd door het orkest gespeeld, daarna het trompetgeschal dat in de cinema gepaard gaat met het logo van 20th Century Fox om dan vervolgens de bekende begintune van Star Wars. Dat allemaal dus live door het orkest dat pal voor je neus zit. Het klonk perfect. Ik kreeg er kippevel van.

Anthony Daniels, die in de films robot C3PO speelt, was verteller tussen de nummers door. Zo doorliepen we van begin tot eind de hele filmsaga. Tijdens de nummers werden nl. op groot scherm beelden uit de film vertoond. Niet evident, want qua synchronisatie moest alles tot op de seconde kloppen. Zo hoor je in de muziek een harde klap of dergelijke dat dan in filmbeeld een ontploffing is of zo. Als dat qua timing niet klopt, dan zie je dat gewoon direct natuurlijk. Maar het geheel werd dus haarfijn en perfect gespeeld.

Het eerste deel voor de pauze was het sterkste. Omwille van het feit dat hier de coolste muziek werd gespeeld uit de film, maar ook wel omdat na de pauze natuurlijk het nieuwe er al een beetje af is. Er werd wel voor wat afwisseling gezorgd door ook met lasers te gaan werken.

Een gezellige avond uit dus, voor herhaling vatbaar!

 

(foto geplukt van www.appelogen.be)

16:14 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (4) | Tags: star wars |  Facebook