19-10-10

zoeken naar tijd

Het motto van mijn blog is "Miles take time, but the time is mine". Het citaat vond ik toevallig ergens op internet en ik vond het wel veelzeggend toen ik deze blog opstartte. En nu het soms zoeken is naar tijd, vind ik het nóg meer op mezelf van toepassing. De kilometertjes kosten inderdaad wel wat van m'n tijd, die tijd is kostbaar, maar het is wel echt effe een momentje voor mezelf en het is dus volop genieten van die me-time.

Nu ik weer aan het werk ben, is het nog meer zoeken naar vrije momenten. De eerste twee weken verliepen dan ook nogal chaotisch. Ik vond totaal mijn draai niet en wist niet aan wat eerst beginnen en denken. Thuis is het dan proberen het maximale uit je tijd te halen, want je wil toch effe tijd voor die kleine ukkepuk, en ook nog even met je hubbie babbelen en tegen dat je in de zetel neerploft is het eigenlijk tijd om te gaan slapen...Ik stond al bijna op het punt om m'n ontslag te geven om weer die zalige tijd thuis te hebben...Maar alles heeft gewoon effe zijn tijd nodig, want nu zijn we week 3 ingegaan en begint het allemaal wel wat op zijn plooi te vallen hoor. En zo ook dus de tijd om weer die kilometers te lopen.

Vorige week is het er dus totaal niet van gekomen, behalve dan de zondag en die eerste week ook de vrijdag (met de club). Deze week dan al zondag, maandag (gisteren) en vandaag (met de club) gaan lopen. Soms hebben treinstakingen dan toch voordelen :-) Ideaal was het anders niet, drie dagen achtereen lopen. Maar als de tijd zich nu onverwachts aandient, profiteer ik ervan en ga ik gewoon. Want het volgende gaatje zie ik pas a.s. zondag.

Veel kilometers doe ik nog niet hoor. Meestal zit het tussen de 5 en de 8 km. Enkel de zondagen durf ik al eens iets verder, maar die iets moet je letterlijk nemen. Het verste dat ik tot nu toe liep was 8,7 km :-) Dat was voorbije zondag en manmanman...wat was dat een heerlijk tochtje! Een nieuwe route uitgestippeld via google maps en hopen dat de afstand een beetje zou kloppen en ik dus geen 15 km zou moeten afleggen om weer thuis te geraken. Maar het was dus perfect! Van thuis uit via het fietspad langs de spoorlijn naar Hever en van daar af quasi volledig op onverharde paden gelopen...via de visvijver naar de rivier de Dijle, zo naar Rijmenam (dorp), daar 200 meter een stuk baan gevolgd, om dan weer af te slaan in een dreef die me kilometers lang doorheen een bos weer naar m'n hometown Boortmeerbeek bracht. Genieten van de eerste tot de laatste meter en toen ik thuiskwam had ik zoiets van "oh, ik wil nog ne keer!". Maar dat zou niet zo verstandig geweest zijn hé.

Tot nu toe houdt m'n knie het supergoed uit en dat wil ik liefst zo houden. Ik blijf dus gewoon op hetzelfde elan verder"trainen". Dat wil zeggen...niks moet, genieten staat voorop, niet te veel kilometers per keer (ga misschien wel op zondagen opbouwen tot 10 km en het daar dan effe bij houden) en tempo= loslopen (dus niet té traag (want dan had ik meestal meer last van m'n knie), maar ook geen snelheidstrainingen). M'n tempo ligt meestal rond de 9,5 km/u, met de club gaat het meestal rond de 10,5 km/u (na een kilometertje of 2 inlopen). En hopelijk kunnen we zo de komende maanden blessurevrij trainen en de winter doorkomen hé.

 

22:06 Gepost in Sport | Commentaren (4) |  Facebook

Commentaren

Het doet me goed om te lezen dat alles weer zijn normale plaats krijgt. Dan is de titel van je blog toch super goed gekozen!

Gepost door: Tiny | 20-10-10

Tja, die periode van schipperen tussen de kinderen, werk, huishouden en 't ventje hebben we ook meegemaakt. Nu de kinderen wat groter zijn is er eigenlijk niet veel veranderd (nu zijn er de puberstreken...) maar je kweekt een zodanige routine zodat het na een tijdje wel meevalt.
Dat lopen komt ook wel goed. Vanaf april train ik ook maar 3 keer per week meer, een beetje zoals bij u: duurlopen aan 9,5 à 10 km/u en als ik naar de joggingclub ga een stukje sneller en nu en dan een wedstrijd om een beetje snelheid te kweken (heb ik veel liever dan snelheidstrainingen alleen tijdens de week). Ik moet zeggen dat me dit zeer bevalt, geen druk van "nu moet ik dit of dat" en dat is toch de bedoeling voor mij (en waarschijnlijk voor u ook) van het lopen: genieten en ontspannen tijdens de inspanning.

Gepost door: Spencerwoman | 20-10-10

Plezier is het belangrijkste ; hoe je het lopen ook plant !

Gepost door: Bjorn Paree | 23-10-10

Veel succes ermee, en 't is heel herkenbaar. Iedere keer na een grote vakantie en een nieuw werkschema moet ik ook weer puzzelen en denk ik dat het niet gaat gaan, tot de routine er weer in zit ...
Ha, nu lees ik dat spencerwoman al hetzelfde gezegd heeft ! Al de rest ook : train ook maar 3 keer per week. Dus misschien gewoon nog es opnieuw haar commentaartje lezen !
Veel succes !

Gepost door: kaat | 24-10-10

De commentaren zijn gesloten.