19-10-10

zoeken naar tijd

Het motto van mijn blog is "Miles take time, but the time is mine". Het citaat vond ik toevallig ergens op internet en ik vond het wel veelzeggend toen ik deze blog opstartte. En nu het soms zoeken is naar tijd, vind ik het nóg meer op mezelf van toepassing. De kilometertjes kosten inderdaad wel wat van m'n tijd, die tijd is kostbaar, maar het is wel echt effe een momentje voor mezelf en het is dus volop genieten van die me-time.

Nu ik weer aan het werk ben, is het nog meer zoeken naar vrije momenten. De eerste twee weken verliepen dan ook nogal chaotisch. Ik vond totaal mijn draai niet en wist niet aan wat eerst beginnen en denken. Thuis is het dan proberen het maximale uit je tijd te halen, want je wil toch effe tijd voor die kleine ukkepuk, en ook nog even met je hubbie babbelen en tegen dat je in de zetel neerploft is het eigenlijk tijd om te gaan slapen...Ik stond al bijna op het punt om m'n ontslag te geven om weer die zalige tijd thuis te hebben...Maar alles heeft gewoon effe zijn tijd nodig, want nu zijn we week 3 ingegaan en begint het allemaal wel wat op zijn plooi te vallen hoor. En zo ook dus de tijd om weer die kilometers te lopen.

Vorige week is het er dus totaal niet van gekomen, behalve dan de zondag en die eerste week ook de vrijdag (met de club). Deze week dan al zondag, maandag (gisteren) en vandaag (met de club) gaan lopen. Soms hebben treinstakingen dan toch voordelen :-) Ideaal was het anders niet, drie dagen achtereen lopen. Maar als de tijd zich nu onverwachts aandient, profiteer ik ervan en ga ik gewoon. Want het volgende gaatje zie ik pas a.s. zondag.

Veel kilometers doe ik nog niet hoor. Meestal zit het tussen de 5 en de 8 km. Enkel de zondagen durf ik al eens iets verder, maar die iets moet je letterlijk nemen. Het verste dat ik tot nu toe liep was 8,7 km :-) Dat was voorbije zondag en manmanman...wat was dat een heerlijk tochtje! Een nieuwe route uitgestippeld via google maps en hopen dat de afstand een beetje zou kloppen en ik dus geen 15 km zou moeten afleggen om weer thuis te geraken. Maar het was dus perfect! Van thuis uit via het fietspad langs de spoorlijn naar Hever en van daar af quasi volledig op onverharde paden gelopen...via de visvijver naar de rivier de Dijle, zo naar Rijmenam (dorp), daar 200 meter een stuk baan gevolgd, om dan weer af te slaan in een dreef die me kilometers lang doorheen een bos weer naar m'n hometown Boortmeerbeek bracht. Genieten van de eerste tot de laatste meter en toen ik thuiskwam had ik zoiets van "oh, ik wil nog ne keer!". Maar dat zou niet zo verstandig geweest zijn hé.

Tot nu toe houdt m'n knie het supergoed uit en dat wil ik liefst zo houden. Ik blijf dus gewoon op hetzelfde elan verder"trainen". Dat wil zeggen...niks moet, genieten staat voorop, niet te veel kilometers per keer (ga misschien wel op zondagen opbouwen tot 10 km en het daar dan effe bij houden) en tempo= loslopen (dus niet té traag (want dan had ik meestal meer last van m'n knie), maar ook geen snelheidstrainingen). M'n tempo ligt meestal rond de 9,5 km/u, met de club gaat het meestal rond de 10,5 km/u (na een kilometertje of 2 inlopen). En hopelijk kunnen we zo de komende maanden blessurevrij trainen en de winter doorkomen hé.

 

22:06 Gepost in Sport | Commentaren (4) |  Facebook

03-10-10

lekker genieten...

Weer een weekje verder en helaas mijn laatste weekje thuis. Na 15 weken zwangerschapsverlof en een maand ouderschapsverlof is de tijd nu daar dat ik weer aan het werk moet. Dat betekent hoogstwaarschijnlijk ook een pak minder tijd om te gaan lopen. Zeker de eerste week al, waar er twee avondvergaderingen en een dag weekendwerk me al te wachten staan. Pfew. Ze smijten mij er direct weer in dus.

Dus de afgelopen week ervan geprofiteerd en in totaal weer drie keer gaan lopen…dinsdag, vrijdag en vanmorgen! Dinsdag en vrijdag met de loopclub. Telkens een andere route, dat vind ik echt wel fijn.  Dinsdag deed ik het nog rustig aan, qua tempo. Dwars door Mechelen zat toch nog een beetje in m’n benen. De drie anderen in mijn gezelschap vonden dat blijkbaar prima. Er werd wel een iets langer toertje gelopen en na 7 km was ik weer thuis. Het liep eigenlijk super. Vrijdag was ik dan niet mijn beste zelf. Voelde me doodmoe (vooral mentaal), had overal spierpijn.  Ik moest me echt effe oppeppen om zelfs maar m’n loopkleren aan te trekken. Maar achteraf had ik er geen spijt van. Enkel met H. gelopen en ze besloot me een kort toerke van een dikke 5 km te laten zien. Aan een rustig tempo en ondertussen gezellig kletsen, daarmee gingen de kilometerkes opvallend vlot, ondanks m’n vermoeide gevoel. Na 5,5 km stond ik weer thuis deze keer en ‘k voelde me al stukken beter, maar ben toch wel snel m’n bed ingekropen en 10u aan een stuk geslapen. Dat had ik precies eens nodig.

Vanmorgen dan…héérlijk weertje buiten, dat kon ik niet zomaar laten passeren. Na wat ochtendtaakjes en vlak dreef bmb.jpgnadat ik Seppe in zijn bedje had gelegd voor zijn voormiddagdutje, de babyfoon aan de papa gegeven en zelf de deur uit voor een rustig duurloopje. Op m’n eentje deze keer eens door de Boortmeerbeekse velden en bossen. Want natuur is hier echt wel te vinden, vlakbij. Na een stukje fietspad en gewone weg, kwam ik op de mooie lange dreef uit en van daar af vond ik snel mijn weg naar het bos, waar ik wandelpijltjes gevolgd heb. Dan via velden naar het tweede bos en ook dat door en dan nog via een stukje weg, nog op een mooi landweggetje uitgekomen langs een beek. En zo via nog wat omzwervingen weer naar huis en toen had ik er 8 km opzitten. Heerlijk genieten, zeker met dat zonnetje erbij. Was het al maar terug zomer, hihi.

En denk dat m’n volgende looptochtje pas voor volgende vrijdag of voor volgende zondag zal zijn. Daarvoor gaat er echt geen tijd zijn, maar dan is dat maar zo. Lig er niet zo veel meer wakker van hoor. Genieten staat voorop en dat kan ik niet voluit als het onder extreme tijdsdruk is of van “moetes” hé.

15:12 Gepost in Sport | Commentaren (3) |  Facebook