30-01-11

muizen

Een weekje verder en alweer een stapje dichter bij de 10 km.

muizenissen_800_inset.jpgAfgelopen week was wel een rustig weekje. Maandag belandde ik bij de dokter met alweer onhoudbare pijn in m'n schouders, ellebogen, maar ook m'n nek en rug zaten muurvast. Eigenlijk ging ik gewoon een voorschriftje voor de kiné halen, want m'n eerste 9 beurten zitten er nu bijna op. Maar het bezoekje resulteerde in twee weken ziekteverlof. Want stress is eigenlijk de hoofdoorzaak en stress is iets dat al een paar maanden m'n leven wat beheerst. Twee weken thuis dus om de muizenissen in m'n hoofd tot stilzwijgen te dwingen, dingen op een rijtje te zetten en eventueel wat beslissingen te nemen. We zijn ermee bezig in ieder geval ;-)

Gelukkig doen de spieren in mijn benen geen pijn en mag ik van de dokter alles ondernemen wat mij mentaal tot rust brengt. Laat joggen nu zoiets zijn :-) Dus toch drie keer gaan lopen deze week.

Woensdag: 5,4 km in 32 minuten (dus wel wat doorgelopen precies, als ik het hier nu zo zie)

vrijdag: 5,5 km in zo'n 34 minuten

zondag: 8 km in 49min30sec

Jep, elke zondag een kilometerke erbij, dus deze week was dat 8 km. Nog twee weekjes en we zouden aan de 10 km moeten zitten...En dan blijven we daar even een maandje bij om te zien of de knie zich blijft gedragen (tot nu toe dus wel, hout vasthouden). Als de knie braaf blijft, bouw ik rustig verder op naar 15 km. Wie weet wie weet mag ik ooit nog eens terug beginnen dromen van een halve marathon...;-)

De wedstrijd van 20 februari in 't Domein van Hofstade doe ik misschien dan toch niet mee. Effe geen zin in wedstrijdstress ;-) En 'k ga dan weer té snel willen lopen, wat weer nefast is voor m'n nek- en schouderspieren en die kunnen dat gedoe momenteel wel missen als kiespijn. 'k Zie nog wel.

Tot later!

 

 

 

13:20 Gepost in Sport | Commentaren (6) |  Facebook

Commentaren

In november heb ik iets zeer gelijkaardigs gehad. Uiteindelijk hebben ze me naar een specialist-fysioloog doorgewezen. Die heeft me goed geholpen, maar er zijn weken geweest dat ik dacht : dit gaat nooit meer over, die pijn.
Dus ... goeie moed !

Gepost door: kaat | 30-01-11

Zo weer bijna op je 10 km. Vlug beter worden!

Gepost door: Tiny | 30-01-11

Een beetje stress hoort bij het leven, maar als het teveel invloed gaat hebben, tja, dan moet je jezelf toch de vraag stellen of er iets niet op een andere manier gedaan kan worden. Maar ik lees dat je er mee bezig bent, goed zo! Onthou dat je lichaam nooit liegt. Nooit. Het is alleen de kunst om te luisteren.

Gepost door: Sandy | 30-01-11

Natuurlijk beterschap en het zal heus goed komen.
De geboorte van je kind is niet niks en zeker niet met een keizersnee.
Niet alleen lichamelijk is het een omschakeling(je bent immers moeder geworden)maar ook de hele situatie.Het is geen vergelijk met daarvoor en dat zal zeker de eerste 18 jaar zo wezen.
Ik ben dan wel geen dokter maar een kind en een verhuizing is ingrijpender dan je denkt en dat met werk erbij gaat niet in je koude kleren zitten.

Het zou goed kunnen wezen dat de klachten en pijn uit die richting gezocht moet worden.
Je zal zien dat de drie ers van rust,regelmaat en reinheid niet alleen voor kinderen gelden maar ook voor ons.

Komt goed en neem de tijd.

Gepost door: Rinus | 30-01-11

'muizenissen in het hoofd' ... het zal wel een uitspraak zijn uit de Belgische taal. Zelf heb ik er nog nooit van gehoord. Maar ik snap wel wat je er mee bedoelt. Fijn dat je trouwens al bijna aan de 10km zit en nog immer lekker loopt. Houd het gevoel vast en je zult zien dat het langzaam makkelijker gaat.

Gepost door: Bjorn Paree | 30-01-11

aha ... is er een wedstrijd in Hofstade?
Ik kan precies nog eens wat wedstrijdstress gebruiken ...

Gepost door: geert | 03-02-11

De commentaren zijn gesloten.