13-12-09

good old times

80Gisteravond m'n IPod eens wat volgeladen met lekkere jaren '80-stuff, Eurythmics, Kim Wilde, zelfs Michael Jackson (het vroegere werk dan ;-)) passeerden de revue. Lekker terugdenken aan m'n kinderjaren, de muziek waarmee ik ben opgegroeid. Het was in ieder geval héél leuk gezelschap vanmorgen bij m'n eerste looptraining in een week. Maar man...wat was het koud! De thermometer stond op het vriespunt toen ik wou vertrekken. En ik ben zo gevoelig voor de kou, 't is te zeggen...mijn zwakke longskes toch. Mezelf dus als eskimo uitgedost: shirt met korte mouwen, shirt met lange mouwen, daarover fleecetruitje, natuurlijk een lange tight (voorlopig geraak ik er nog in ;-)), een fleece buff, handschoenen en een muts. Alsof ik op skivakantie vertrok. Maar 'k moet zeggen: 'k heb het niet té warm gehad hoor, het was perfect.

Wist niet goed wat te verwachten van de training. Al een week niet gelopen en dan ook nog ziek geweest tussendoor. Maar het liep van in het begin gesmeerd. Vier blokjes van 2,5 km gelopen op 't gemakske. Hartslag was nog een beetje hoog, maar das niet abnormaal natuurlijk. En de kou werkte op m'n blaas. Halverwege in het park al in het onthaalgebouw eens een kleine plaspauze gehouden, maar een beetje later moest ik alweer. Met nog 1,5 km te gaan tot thuis dacht ik het wel te redden, maar dat bleek dus niet te lukken. Ik hield het niet meer uit! Gelukkig passeerde ik net de straat waar de ingang spoedgevallendienst van het ziekenhuis is gelegen en ben daar dus binnengespurt. De verpleegster kwam al aangesneld en moest natuurlijk lachen toen ik zei dat ik gewoon enorm dringend een plasje wou komen doen. Was natuurlijk geen probleem ;-)

Uiteindelijk de 10 km dus wel volledig volbracht en dat gaf me weer enorm veel voldoening om er effe tegenaan te gaan. De zondag werd daarna vervolgd met een bezoekje aan de fitness met m'n ventje (niet dat ik daar nog veel heb uitgestoken) en een deugddoende wandeling, gevolgd door pannekoeken en een warme chocomelk met Julie aan de mooie Stille Waters in Sint-Amands. Sommige zondagen zijn nu eenmaal gewoon perfect hé ;-) Volgende week zondag plan ik weer een pannekoekenetentje met een vriendin, op dat vlak hou ik dan weer wel van de winter ;-) (en 'k heb nogal veel goesting in pannekoeken tegenwoordig, hihi).

 

20:19 Gepost in Sport | Commentaren (7) |  Facebook

06-12-09

(bloed)druk

Een drukke quasi sportloze week achter de rug. Normaal zou ik vorige maandag wel gaan spinnen, maar dat was buiten het bezoek aan de gyne gerekend. Het bloeddrukonderzoek verliep uiteraard prima, maar m'n bloeddruk was weer veel te laag, amper 10 over 6. Te laag in ieder geval om een uurtje later op een spinningfiets te kruipen en een uur lang vol gas te geven. Avondje platte rust was het advies en dat heb ik natuurlijk braaf opgevolgd. De dagen erop was er geen tijd om te sporten (en ik kan het momenteel niet meer opbrengen om er 's morgens vroeg speciaal mijn bed voor uit te komen om in dit rotweer te gaan lopen). Dinsdagavond opleiding tot 22u (heb dat tot eind januari elke dinsdagavond aan de hand (gelukkig niet tijdens de kerstvakantie)), woensdag ook een razenddrukke werkdag en wat later thuis dan gewoonlijk. Donderdagavond gaan zien of m'n mams goed en wel geïnstalleerd was in het ziekenhuis en elkaar wat moed inspreken (correctie - zij moest mij moed inspreken, ik was de overbezorgde ;-)) en vrijdag heel de dag naar een doodsaai colloquium in Brussel en direct daarna weer naar het ziekenhuis (had in de namiddag natuurlijk al wel een paar keer de verpleegsters telefonisch lastig gevallen om te horen of ze nog leefde ;-)). Toen ik vrijdagavond weer thuis was, was ik eigenlijk een wrak, die bloeddruk zat zeker nog niet goed.

Maar kijk...een nachtje redelijk goed slapen en zaterdagmorgen was ik vroeg uit de veren en voelde ik me ineens weer kiplekker. Wachten tot de regen over was en dan snel een toerke gaan joggen (2 x 15 minuten maar) alvorens met hubbie snel Antwerpen-city in te duiken om al onze kerstcadeaukes te gaan kopen (nu was het gelukkig nog niet zo druk). Daarna weer naar het ziekenhuis en trof mijn ma daar in zeer goeie toestand aan. Ongelooflijk hoe snel ze herstelde!

Deze morgen dan eens lekker uitgeslapen tot 9u en daarna weer een toerke gaan lopen. Het liep niet zo denderend, maar 'k was toch iets van sport aan het doen hé. In totaal 47 min. rustig gejogd (met 2 wandelpauzekes). Daarna met hubbie in de fitness nog wat aan krachttraining gedaan en nog effe 10 minuutjes uitgebold op de crosstrainer. Deze namiddag dan mijn schoonmoeder opgepikt en samen naar het ziekenhuis gereden voor mams te bezoeken. Zat ze daar aangekleed en wel en klaar om naar huis te vertrekken! Een dag vroeger dan voorzien dus, maar ze had groen licht gekregen van de dokter mits een paar plechtige beloftes te doen (platte rust houden en geen zware huishoudelijke taken, maar er komt een kuisvrouw wekelijks dus dat lukt wel). Dus alle gerief bijeen gepakt en mams naar huis gebracht, met paps en schoonmoeder achter in de auto :-) Nog wat blijven hangen daar natuurlijk en dan weer terug naar Mechelen, waar nog wat huishouden te wachten stond en wat was het gevolg...dat bibi weer een bloeddrukval van jewelste kreeg en dat ik bijna ben flauwgevallen. Dus terug een avondje platte rust vandaag! Want er wacht weer een hectische week, morgen en overmorgen weg voor het werk (met overnachting) gevolgd dan door dinsdagavond die opleiding...En de rest van de week de ene vergadering na de andere...Maar zo gaat de week wel snel voorbij natuurlijk! Maar van sporten zal er dus weer niet veel in huis komen!

De operatie van mijn ma dus: er was een "best case scenario" (één schildklier volledig weg, de andere voor een stukje), een "middle case scenario" (beide schildklieren volledig weg) en een "worst case scenario" (beide schildklieren + alle omringende klieren weg). Het werd dus het best case scenario. Alles hing af van de biopsie die ter plaatse van de weggenomen tumoren zou gebeuren. Vond men daar geen kwaadaardige kankercellen in terug, hoefde de rest niet weg. Bij de minste twijfel zou men onmiddellijk overgaan tot het worst case scenario. Maar zo ver hoefde het dus niet te komen. Oef! Nu zijn de weggenomen weefsels nog wel naar een labo voor extra onderzoek en de 17e december weten we de uitslag. Dat zal vooral bepalen wat nu de vervolgbehandeling wordt om herhaling te vermijden natuurlijk. Maar de chirurg was zelf zeer positief ingesteld, dus we zullen dat ook maar zijn! Ben vooral blij dat de ellende met betrekking tot de gezondheid van mijn beide ouders nu achter de rug is, zodat ik me helemaal kan focussen op dat kleintje dat in mijn buikje groot aan het worden is :-)

19:00 Gepost in Sport | Commentaren (9) |  Facebook

29-11-09

niet stilgezeten

M'n sportieve opstoot vorige week was nog niet ten einde vorige dinsdag! Dat plonsen in 't zwembad is er dan toch van gekomen. Nog beter: heb eens een heuse aquagym-sessie meegedaan. Werd georganiseerd nav de Mechelse Zwemweek en ik besloot dan maar eens mee te doen. Klein groepje mensen (er was niet veel reclame voor gemaakt blijkbaar), dus ruimte zat. Heel gekke oefeningen, maar wel leuk en...vermoeiend! Jawadde, toch wel wat anders dan gewoon baantjes trekken.

Woensdag had ik een dagje verlof. Eventjes wat tijd voor mezelf en ook wel wat voor het verwaarloosde huishouden. Aan dat huishouden ben ik wel pas begonnen na eerst een toerke te gaan lopen. In totaal 8 km gelopen op 't gemakkie, met een minuutje wandelen na 5 km en een babbelsessie na 7 km (kwam onverwachts een ex-collega tegen en dat resulteerde effe in een gezellige babbel natuurlijk). Nadien dus nog wat caloriekes verbrand in huis en dan lekker effe gaan shoppen. Deed deugd dat dagske verlof!

Donderdag rustdag op sportief vlak, maar dat heb ik vrijdag dan goedgemaakt met een uurtje spinning. 'k Was wel moe en de 2e helft van de les kreeg ik wel een dipje. Ach ja.

Vanmorgen dan de loopschoenen terug aangetrokken voor de zondagse looptraining. Maar het weer sputterde stevig tegen. Het was nog droog toen ik vertrok, maar toen ik net in het park aankwam begon het weer heftig te regenen en te waaien. Echt mijn weertje niet. De eerste 5 km gingen nog vrij goed, dan weer even gewandeld (moest ook effe een pitstopje inlassen, gelukkig zijn er propere wc's in het park!), en daarna ging het moeizamer. Nog eens 2 * 2,5 km gedaan maar het was met veel gezucht en gekreun. Blij dat ik aan de fitness aankwam, waar ik met hubbie had afgesproken. Daar effe appelke gegeten en op krachten gekomen en dan heb ik toch nog wat krachttraining gedaan en 15 min. rustig "uitgejogd" op de crosstrainer. Beter iets dan niets!

Volgende week weinig tijd voor sport. Morgen raak ik hopelijk nog wel op tijd in de spinning. We zien wel. Rest van de week wordt hectisch met allerlei werktoestanden en vanaf donderdag ligt mijn ma in het ziekenhuis en dan gaat dat even voor natuurlijk.

Morgen wel een dagje verlof nog, beetje krachten opbouwen voor de komende stressweken ;-) Dus dan post ik misschien nog wel een berichtje!

 

jogging

16:01 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

24-11-09

sportieve opstoot!

Hola, al bijna een week gepasseerd sedert mijn vorig berichtje. Shame on me! Beetje druk bezig met vanalles en nog wat. Gelukkig ook tussendoor wat sportieve dingen gedaan, plots is daar dan toch weer eventjes de goesting en dan profiteer ik er volop van :-)

Na woensdag kwam dus donderdag. Eerst was het plan om te gaan zwemmen, maar in de loop van de dag veranderde dat...geen goesting om het koude water in te duiken, wel om lekker warm in de fitness te vertoeven. Geluisterd naar de goesting en dus naar de fitness getrokken, samen met hubbie. Daar lonkte plots de loopband en dan heb ik daar een half uurtje op losgelopen. Deed deugd! Nadien nog wat krachttraining en dan speelde letterlijk de honger zwaar op en was het tijd om naar huis te gaan om te gaan eten.

Vrijdagavond spinningavond en ik moest me er toch wel een beetje naartoe slepen, voelde me nogal vermoeid. Maar eenmaal op de fiets ging het wel lekker en was het genieten van een leuk uurtje spinning.

Zaterdag een drukke dag die werd besloten met een gezellig avondje uit, naar een optreden van een vriend en gezellig bijkletsen met een stel vrienden.

Zondagmorgen dus met moeite m'n bed uit, maar had een afspraak met m'n loopschoenen en het park. Die afspraak werd redelijk succesvol: zonder problemen 2 x 5 km gelopen aan een rustig tempo met een hartslag die goed onder controle bleef. Nadien nog wat krachttraining gedaan in de fitness. Genoeg calorietjes verbrand om in de namiddag bij vrienden op bezoek te gaan, waar we verwend werden met taart en bubbels en ander lekkers. Zo mogen zondagen wel meer zijn eigenlijk :-)

Gisteren dan afspraak in de fitness met Gert! Had hem nog eens zover gekregen om mee te gaan spinnen. Moest daarvoor wel een weekje eerder al mijn charmes in de strijd gooien in de fitness zelf, want Gert zijn abonnement is verlopen en dus moest ik een vrijkaart zien los te pingelen voor hem. Normaal geven ze dat niet aan ex-leden, maar allé...omdat ik het was ;-)  Normaal op maandag spinning met Evi, altijd garantie op een stevige sessie. Maar om kwart na 7 (les begint om 7 uur) nog geen Evi te zien. Stormweer e.d. ? Ineens kwam Danny aangedraven, niet de beste leraar, maar soit...was ondertussen al zo goed aan de babbel met Gert dat we ons er niet echt aan gestoord hebben. Het was dus meer een babbelsessie dan een spinningsessie, maar we hebben ons best gedaan om ook even alles te geven op het fietske hoor!
Vanavond een beetje plonsen in 't zwembad, 't zal er druk zijn want het is Zwemweek in 't zwembad met allerlei activiteiten. En morgen dagje verlof, dus waarschijnlijk dan nog eens een toerke gaan lopen, als ik goesting heb tenminste :-)

16:28 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

18-11-09

goesting

herfstMet het vallen van de bladeren, lijkt ook de sportgoesting meer en meer onder de bladeren bedolven te geraken. Of zoals Jess ook al op haar blog schreef: m'n mojo is zoek! Het ontbreekt me aan concrete uitdagingen, waardoor de goesting om er stevig in te vliegen ver te zoeken is. Maar inschrijven voor een wedstrijdje heeft weinig zin, zolang m'n knie niet in orde is. En voorlopig gaat de operatie nog niet door, hoor. Wil er momenteel meer zijn voor mijn ouders en met m'n been omhoog in de zetel, gaat dat niet natuurlijk. Dus nog even uitstel.

Wordt er dan helemaal niet meer gesport. Toch wel hoor. Afgelopen zaterdag nog eens een toerke gaan lopen. Weet al niet meer hoeveel juist, denk iets van een 7,2 km in 45 min (met één wandelpauze na 30 min). Ben toen terug naar huis gevlucht omdat er ineens een storm boven mijn hoofd losbrak en daar had ik niet zo veel zin in.

Zondag dan niet echt gesport, alleen een beetje gewandeld, in Cadzand. Had echt nood aan een dagje weg en dan is zo uitwaaien aan de zee wel de ideale vluchtweg. Op weg naar Cadzand striemende regen, dus we vreesden er even voor. Maar toen we aankwamen, klaarde het plots op en hadden we stralend wandelweer. Na de wandeling en een lekkere lunch nog naar Sluis gereden, waar dan ook de hemelsluizen (what's in a name) compleet opengingen en het begon te gieten. Gelukkig waren wel alle winkels open en konden we zo toch een beetje aan de nattigheid ontsnappen. En we sloten het gezellige dagje af met lekkere pannekoeken met ijs alvorens weer huiswaarts te keren. Zalig.

Pas vanmorgen dan terug enige beweging gehad (op een hectische wandeling in Brussel na gisteren, was wat verdwaald op weg naar een vergadering). Deze voormiddag thuisgewerkt (omdat ik voor de 2e keer deze week een avondvergadering had vandaag), maar eerst wel tot 8u geslapen (zalig) en dan rap een ochtendloopje gedaan van zo'n 6,7 km in zo'n 42 min (met na elke 15 min een minuutje wandelpauze), dus supertraag maar dat komt omdat tegen het einde m'n ademhaling niet echt meer mee wou.

Morgenavond misschien nog zwemmen of even naar de fitness en vrijdag zeker een uurtje spinning. En dan zondag wel weer een toerke lopen alvorens ik me vol ga proppen met taart wanneer we op bezoek gaan bij een vriendin :-) (toch een beetje motivatie om te sporten, ha!).

21:57 Gepost in Sport | Commentaren (9) |  Facebook

11-11-09

met kleine pasjes

Dank voor jullie reacties op m'n vorige berichtje. Dat doet deugd. Ondertussen is mijn pa weer thuis. Hij maakte vrijdag zo veel tamtam dat ie zaterdagmorgen mocht opkrassen. Eten en drinken gaat nog niet zo vlot, door de verlamming in zijn gezicht, maar de dokters denken dat dat maar van tijdelijke aard is. Morgen moet ie terug op consultatie en dan weten we ook de resultaten van wat er nu daadwerkelijk allemaal uit zijn keel werd gehaald (twee van de drie gezwellen bleken nl. wel degelijk tumoren en geen cystes te zijn), hopelijk was het allemaal goedaardig.

Met mezelf gaat het stilletjesaan ook weer beter. Zelfs op loopvlak is er een beetje vooruitgang te boeken. Nou ja, vooruitgang...Ik zie mezelf nog niet direct een wedstrijdje lopen en een marathon...hahaha, no way! Zelfs geen halve marathon! Een kinderhand is soms gauw gevuld zeggen ze hé. Awel, ik was zondag toch héél content met de 2x30 minuutjes die ik afhaspelde zonder naar adem te moeten happen. Toegegeven, het was aan een slakketempo (9,2 km), maar gelet op de hopeloze training van een paar dagen daarvoor, was ik er echt wel tevreden mee. Vandaag dan feestdagje, dus vanmorgen terug de loopschoenen aangetrokken en het ging zelfs nog een tikje beter: 2x5 km, en dat ging ook vrij vlot. En om het af te maken nog 300 meter erbij op het einde om te eindigen aan de fitness waar ik met hubbie had afgesproken. Zowel zondag als vandaag werd de looptraining nl. gevolgd door wat krachttraining, alvorens ik mezelf op een heet douchke trakteerde.

Buiten lopen ook nog 2 x een andere sport beoefend afgelopen week. Vorige vrijdag een uurtje spinning en gisteren een 1100 meter baantjes getrokken in het zwembad.

Dus het gaat wat beter, maar de komende weken en zelfs de hele winter hou ik het kalm. Ik heb nl. niet echt behoefte om net zoals vorige winter weer 5 maanden met een bronchitis rond te lopen en er drie antibiotica-kuren te moeten doorjagen om overeind te blijven. Weerstand opbouwen en behouden is dus de opdracht en dat lukt me enkel als ik me niet forceer en niet in het rood ga. Een rustige winter dus, maar gezien ik toch geen wintermens ben, vind ik dat eigenlijk niet zo erg.

 

winter

17:34 Gepost in Sport | Commentaren (7) |  Facebook

04-11-09

traag maar gestaag

traagJep, het herstel gaat traag...Maar toch stilletjesaan weer wat in beweging aan het geraken hoor. Vorige vrijdag ben ik dan toch tot in de fitness geraakt 's avonds, alhoewel ik mezelf een stevige sjot onder m'n gat (zoals ze dat hier zeggen) moest geven om me effectief tot ginder te bewegen. Rustig een uurtje meegespind, hartslag in 't oog gehouden en bijgevolg het verzet niet te zwaar gezet. Het ging vrij goed!

Zaterdag vooral aan wandelbeweging gedaan (de winkelkes in Antwerpen) en bij m'n ouders op bezoek. Zondag dan weer naar de fitness, in het gezelschap van hubbie, ditmaal voor wat loopbeweging op de loopband (door het mindere weer, waagde ik me niet buiten, omdat ik nog steeds aan het hoesten ben). 5 minuten inwandelen en vervolgens 10 min/20min/10 min gelopen met telkens een paar minuutjes wandelen ertussen. Dat ging vrij goed, maar ipv een zeurende knie kreeg ik wel last van een zeurende enkel (en dan niet de enkel waar ik quasi altijd last van heb...). Vermoedelijk ligt het gewoon aan de loopband, waar ik toch wel een andere loopstijl op heb dan gewoon buiten op het asfalt of in het park. Maar allé, ik had nog eens gelopen, beter iets dan niets hé.

Maandag geen spinning, wel een tandartsbezoek, want kampte al 2 weken met ontstoken tandvlees (kon er ook nog bij hé). Gelukkig schoot er toch nog een beetje tijd over om naar het zwembad te trekken, waar ik voor in totaal 1100 meter aan baantjes schoolslag heb gezwommen. Toen kreeg ik het koud en ben ik maar onder een lekkere hete douche gaan staan.

Gisteren dinsdag dan met hubbie naar de fitness. Ik wou terug de loopband op maar na 3 minuten inwandelen en vervolgens 2 minuten lopen voelde ik al direct dat ik m'n dagje niet had. Mijn benen voelden aan als lood. Dus de loopband af en de spinningfiets op om daar dan een klein half uurke goed gek op te gaan trappen. Hartslag joeg de hoogte in en dan heb ik nog zelfs heel de tijd gezeten op die fiets. Enfin, goed voor een beetje cardiotraining. Daarna m'n krachttraining nog eens gedaan, was ook al lang geleden en dat merkte ik wel. De gewichtjes moesten toch wel een paar kilo lager gezet worden, hihi. Ach ja.

Vandaag werkte ik dan van thuis uit, omdat mijn pa vandaag een zeer zware operatie moest ondergaan (die op dit eigenste moment nog bezig is, maar moet toch iets doen om m'n zinnen ondertussen te verzetten hé). Deze middag tijdens m'n lunchpauze dan m'n loopschoentjes weer aangetrokken om buiten m'n zinnen wat te verzetten. In totaal 40 minuutjes gelopen (15 + 15 + 10 min. met telkens 1,5 min. wandelpauze). De eerste 15 min verliepen heel goed, tegen het einde van de tweede 15 min. was ik buiten adem en de laatste tien minuten naar huis waren zwaar. En dat tegen een tempo van amper 9,5 km/uur. Ik sleep dus duidelijk nog wel 't één en 't ander mee van bacterieën of viruskes. Rustig aan doen blijft dus voorlopig nog even de boodschap.

Zo meteen naar het ziekenhuis waar we hopelijk wat goed nieuws te horen krijgen, mag ook wel eens...

 

16:40 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

10-10-09

"uitbollen" en kopzorgen

Nu stilletjesaan de operatie-datum nadert, nog dik 2 weken te gaan, begint de motivatie om te sporten te minderen. Niet dat ik niets meer doe hoor, maar het "hoeft" precies allemaal zo niet meer. Misschien ben ik me onbewust mentaal aan het voorbereiden op weer eens een sportloze periode of zo, en dat is waarschijnlijk niet eens zo slecht.

Als ik nu terugblik op de voorbije werkweek, heb ik het nochtans niet zo "slecht" gedaan hoor, ook al is het peanuts met hetgeen de meeste bloggers verzetten :-)

Maandag: uurtje spinning

Dinsdag: 4 x 10 minuutjes joggen, geeuw

woensdag: niks

donderdag: 4 x 10 minuutjes joggen, geeuw geeuw.

vrijdag: 1600 meter zwemmen en uurtje spinning

Die vrijdagse zwemsessie was totaal niet gepland, maar ik moest effe ontsnappen en mijn gedachten leegmaken. Donderdagavond belde ik een vriendin, bleek dat haar mama een paar uurtjes eerder plots was gestorven en ik was, naast haar broers en man, de eerste die het nieuws dus te horen kreeg. Ik was er zelf ook kapot van. Net daarvoor had ik een bericht van een andere vriendin ontvangen dat ze net een miskraam had gehad, en dat na lang "proberen". En vrijdagmorgen mijn ma aan de lijn met de allesbehalve hoopgevende resultaten van allerlei onderzoeken bij haar en mijn pa, wat me de komende weken en maanden nog héél véél kopzorgen zal bezorgen. Bovendien op het werk ook nog troubles met personeel die ochtend...Neen, ik moest weg, het werd me allemaal te veel. Dus naar huis, zwemgerief gepakt en gaan zwemmen. Het hielp een klein beetje. De spinningsessie 's avonds ook een beetje, maar toch bracht ik de afgelopen nacht klaarwakker door. Dat ik vandaag moest werken, moest ik effe doorworstelen. Heb aan m'n bazen toch even het verhaal over m'n ouders verteld en ze hebben me een hele dag ontzien, wat ik wel lief vond. We zullen wel zien hoe het de komende weken verder verloopt, het blijft nog effe bang afwachten op verdere resultaten en operaties e.d.

Morgen ga ik proberen al "lopend" mijn gedachten te verzetten, 4 x 15 min. in het park hoop ik te volbrengen, ook al zeurt mijn knie tegenwoordig al van in het begin van elke korte loopsessie. Daarna nog wat krachttraining doen in de fitness en proberen de namiddag wat relaxend door te brengen.

Aan iedereen die morgen in Eindhoven meeloopt: héél véél succes en geniet er vooral volop van!!

18:44 Gepost in Sport | Commentaren (10) |  Facebook

22-09-09

heerlijk genieten

'k Schreef het gisteren al: wat het vandaag zou worden, dat zouden we nog wel zien. Awel se, het werd een heerlijk fietstochtje van 34,3 km. Want zeg nu zelf: het was zo'n zalig dagje nazomerweer dat ik het gewoon een doodzonde zou gevonden zennegathebben om na een dagje kantoorzitten ook nog eens een duffe fitnessruimte in te kruipen. Lopen was geen optie, daarvoor had ik toch wel wat te veel last van m'n knie gehad vandaag. Dus fietskledij aan en op m'n Trekkie gesprongen voor een heerlijk ritje. Af en toe lekker doorgetrokken, maar ook stevig gebokst tegen de wind (met de wijze woorden van Tiny ondertussen als een mantra opzeggend: de wind is je beste trainingspartner...de wind is je beste trainingspartner...de wind is je beste trainingspartner...). En yes, geen één keer gevallen! :-)  Aan het Zennegat (een idyllisch plaatsje in het Mechelse) werd ik even tot stilstand gedwongen omdat er net een boot de sluis kwam uitgevaren (en ik moest wel net daar de sluis even oversteken), de bootmadam lachte even naar mij en ik kon niet anders dan er even lekker rustig wat staan mijmeren aan de waterkant, terwijl de bootmensen en de sluiswachter hun werk deden. Een perfect einde van de dag dus.

Wist je trouwens dat Lance Armstrong ook met een Trek rijdt. Natuurlijk met een straffer modelleke dan mijne 7.5 FX. Op Twitter post ie regelmatig foto's van zijn koersmachientjes en dat zijn toch altijd wel pareltjes eigenlijk. Van de week zette ie dan weer een foto van hemzelf in zijn gloednieuwe Livestrong-shirt dat over enkele weken via de Livestrong-site zal te kopen zijn. 'k Ben toch wel aan het overwegen van me er zo eentje aan te schaffen, want vind ze zalig mooi ('t kan ook wel aan het model liggen natuurlijk :-)). Oordeel zelf...

 

lance

21-09-09

vanalles en nog wat

Het einde van een razenddrukke werkmaand komt in zicht. Normaal moest ik volgend weekend ook nog werken, maar gelukkig is dat afgelast (er is wel een avondvergadering in de plaats gekomen, maar soit). Deze week is ook een rustige werkweek met drie halve daagjes verlof, waarvan vanmorgen de eerste halve dag gepasseerd is (en wat gaat dat snel!).Maar eerst nog even terug naar vorige week. Eigenlijk is alles die week verlopen zoals het moest lopen! Zalig toch! Op het werk lekker druk, maar alles verliep gelijk gepland. En ook op sportvlak toch kunnen doen wat ik wou:

- woensdag: zwemmen, 1 x 1000 meter + 100 meter uitbollen. En stel je nu niet te veel voor bij dat zwemmen hé: 1000 meter schoolslag in net geen half uur, daar breekt ne mens geen records mee. Maar 'k heb er wel voldoening van en da's 't belangrijkste natuurlijk

- donderdag: het gebruikelijke minieme toerke van 6,7 km gelopen, maar dan wel in 4 x 10 minuten met één minuutje pauze tussenin. Eigenlijk is het een verkapte intervaltraining. In 't begin van die korte sessies liep ik 6,5 km, stilletjesaan gaat het sneller en sneller en dat aan dezelfde hartslag. Toch iets van trainingseffect precies :-)

- vrijdag: één uurtje spinning, maar manman wat was het een saaie les. Dany de lesgever voelde zich niet superlekker en dus was het o.m. drie keer zittende klim achtereen zonder enige variatie, zowat het saaiste dat er is in de les. Heb hem er achteraf gewoon over aangesproken dat zoiets toch echt niet kan in een les, dat ik zoiets dan ook wel op m'n eentje kan doen met m'n eigen muziek op de Ipod erbij. Uiteindelijk ga je naar een les omwille van wat variatie en oefeningen die je op je eentje waarschijnlijk niet direct zou doen. De rest van de deelnemers gaf me overschot van gelijk (maar die durven zoiets dan niet rechtuit te zeggen blijkbaar). Hopelijk volgende keer beter, anders verschuif ik m'n spinning naar de donderdagavond (dan is er een andere lesgever).

Dit weekend dan naar Nederland, voor het startevenement van het Nederlandse scoutsjaar. In Nederland vieren de scouts in 2010 hun 100-jarig bestaan en hun maximanieuwe werkjaar (dat loopt van september tot augustus) staat natuurlijk volop in het teken hiervan. En ze besloten dan ook al hun Europese collega-federaties uit te nodigen om mee workshops te geven, vanuit de eigen nationale werking dan. En bijgevolg mocht ik ernaartoe met één van onze vrijwilligers om er één van onze vormingen te gaan geven (over veiligheid tijdens scoutsactiviteiten). Heel leuk om te doen natuurlijk. En we hebben prinses Maxima eens in levende lijve gezien en een leuk optreden van ene Jeroen Van der Boom (bleek er zelfs drie liedjes van te kennen, alhoewel de naam vooraf geen belletje deed rinkelen). Omdat we zaterdagnamiddag toch een paar uurtjes vrij hadden ook, zijn we ook even gezellig op de koffie geweest bij Tiny en Sjan. We zaten nl. op een dikke 20 km van Uden, dus dat kwam goed uit. Was ook wel heel praktisch, want m'n collega was z'n tent thuis vergeten. Gelukkig had Jeroen (zoon van Tiny) een tentje op reserve liggen dat we even mochten lenen :-)

Vanmorgen dan even een paar uurtjes recup en dat kwam goed uit, want had zin om even de beentjes te strekken. Terug 4 x 10 min gejogd en laps...we zitten nu al aan 6,8 km :-) Deze avond was de sporthonger nog niet gestild en ben ik nog een uurtje gaan spinnen ook (ditmaal met Evi als lesgever, die is wel heel goed). 'k Voelde het tegen het einde wel wat aan m'n knie, dus 't was er precies toch een beetje te veel aan, ach ja.

En morgen...dat zien we dan wel weer!

 

Nog een paar dagen aftellen en dan naar de chirurg. Hopelijk hoef ik daarna niet te lang meer te wachten voor de operatie, maar naar 't schijnt heeft ie best wel een lange wachtlijst voor die dingen. Duimen maar.

20:57 Gepost in Sport | Commentaren (9) |  Facebook

15-09-09

als vanouds

En het leven kabbelt rustig verder…Alhoewel rustig? Da’s ook weer relatief natuurlijk. Maar laat ons zeggen dat ik het liever te druk dan te rustig heb. Vrijdag en zaterdag waren zo twee drukke werkdagen, met af en toe wel wat leute en plezier ertussendoor gepropt (zo zijn ze wel bij ons op ’t werk). Maar zaterdagavond kwam ik toch wel afgepeigerd thuis en heb ik niet veel meer uitgestoken. Zondag heb ik dan het klassieke sportmoment ingelast op zondagmorgen (zolang ik het nog kan, doe ik het ook!) en de rest van de dag gewoon lekker lui geweest, filmpje opgezet en lui in de zetel gelegen. Dat deed deugd!

Die sportzondag bestond trouwens uit 10 km fietsen -  3 x 15 min lopen – 16 km fietsen en dan nog m’n krachttraining in de fitness. Van elk onderdeel had ik evenveel plezier!

nekGisteren maandag als vanouds nog eens naar de spinning, maar ik had een heuse offday. De les was nog niet goed en wel bezig of ik kreeg een bizarre kramp in mijn nek. Quasi heel de les heb ik nekpijn gehad, dat ik er zelfs misselijk van werd. Maar koppig als ik ben, heb ik wel doorgebeten tot het einde. Raar maar waar verdween zo’n tien minuten voor het einde van de les de nekpijn weer zo plots als ie opgekomen was. En nadien ook niks meer gevoeld. Vermoedelijk had ik me in het begin een beetje een verkeerde houding aangenomen of zo, wie zal het zeggen...

Vandaag dan weer een lange werkdag. Momenteel heb ik wel even een break en ga ik even eten bij mijn ouders, maar straks is het weer vergaderen geblazen tot ver in de avond. Vanmorgen ben ik dan ook een tikje later begonnen met werken en heb ik m’n loopschoenen toch nog maar eens aangetrokken.  Terug 4 x 10 minuten op ’t gemakske en dat ging oké, op af en toe dat lastige pijnlijke gevoel in m’n knie na (maar daar zeuren we voortaan verder niet meer over op deze blog!).

De komende dagen plan ik nog wel wat gesport. Morgen zwemmen, donderdag weer een beetje lopen en vrijdag naar de spinning. En komend weekend zit ik twee dagen in Nederland voor het werk, da’s ook eens iets anders hé ;-)

17:13 Gepost in Sport | Commentaren (11) |  Facebook

06-09-09

marathon vanaf de zijlijn

Vooraleer over vandaag iets te schrijven, nog even terugspoelen naar gisteren. Poes Pooh had niet door dat het zaterdag was en besloot me al om 6 uur te wekken. Hmmm...toch beetje vroeg, dus nog een beetje blijven liggen. Maar het vroege uur had als voordeel dat ik op tijd buiten was voor een ochtendloopje. Wel even naar het park getuft om nog eens op zachte ondergrond te lopen en het verschil is toch echt wel opmerkelijk. Zonder problemen 4 x 15 minuten gelopen met één min. wandelpauze er telkens tussenin. M'n knie zeurde enkel héél lichtjes tegen het einde aan. Tempo lag een tikje onder de 10 km/u, het liep dus lekker.

malheurVandaag stond dan de Malheur Bosmarathon in Buggenhout op het programma, niet om zelf te lopen, maar wel actief mee te beleven langs de zijlijn. Rugzak mee met wat droge kledij, want 'k ging al fietsend naar daar en ik zweet altijd gelijk een rund :-) Van Mechelen naar Buggenhout is één rechte baan, de N16 tot net voorbij Willebroek en dan lichtjes linksaf via de N17 tot in Buggenhout. En jep...de volle 28,5 km had ik pal wind op kop, en die blies niet lichtjes. Het was duwen en sleuren, maar er uiteindelijk toch geraakt :-) Ik zag direct Wim van Team Malheur en daarna kwam Martine al in het vizier. Ook Ingrid was van de partij, zij deed de halve marathon mee. Eerst gezellig staan kletsen natuurlijk en na de start werden Martine en ik door Nico naar onze post gebracht op km 15/36. Die lag aan een rustig wegeltje naast een huis, bewoond door een lieve oude dame die niet goed begreep wat er allemaal gebeurde. We werden helemaal uitgehoord en hoe grappig...ze verstond Martine totaal niet ("welke taal spreekt die eigenlijk?" en ze kon het niet geloven dat Martine wel degelijk Nederlands sprak!). Ik moest alles steeds herhalen en mij verstond ze dan wel :-)  Het dametje had in ieder geval toch wel een leuke tijd, denken we, want ze heeft zeker 1,5 uur naast ons erbij gestaan en vroeg soms de gekste vragen ("waarom doen die mensen dat eigenlijk?", niet begrijpend waarom mensen heen en weer lopen te rennen). Naast haar hadden we ook lopers van de aflossingsmarathon bij ons staan, zodat het er steeds een gezellige boel was. En ondertussen de lopers van eten en drinken voorzien natuurlijk. Best leuk om te doen, zeker bij de marathoners die bij hun tweede ronde er een pak fragieler uitzagen dan bij hun eerste ronde en dankbaar al het drinken aannamen en bleven hangen om een praatje te slaan. Zalig om horen was de man die al 4 keer de Jungfrau-marathon had gelopen en zei van "ach, 't is eigenlijk maar 21 km lopen en daarna gewoon 21 km bergop wandelen", héhé. Heerlijk zo'n mentaliteit onder die ultra en traillopers. Met Martine ook heel gezellig gekletst en voor we het wisten waren we ineens dik 4 uur verder en bleek de laatste loper gepasseerd te zijn. Tijd om op te krassen dus. Ingrid kwam ons ophalen met de auto (zij heeft trouwens een schitterende halve marathon gelopen), terug naar het sportcentrum, waar ik me weer heb omgekleed en dan fietske terug op en naar huis (ditmaal met iets minder tegenwind gelukkig).

Een heerlijke dag, 't is eens een andere manier om een marathon te beleven. En het gezelschap was natuurlijk ook super, merci Martine!

Speciale vermelding ook voor Team Malheur-lid Jacqueline. Was ik al fier op het feit dat ik met de fiets naar Buggenhout was gekomen ;-)...Jacqueline was met de fiets van Zeeland naar Buggenhout gekomen, goed voor 130 km enkele richting! Dan liep ze haar marathon (zo rond de 4 uur) en ging dan terugfietsen tot Nederland (haar man ging haar wel ergens komen ophalen, hoop ik toch :-)). Nie te doen hé, straf volkje die ultrasporters ;-)

Morgen nog wat lopen en fietsen en dan 's avonds naar Dr Peter Vervoort. Hopelijk met positief resultaat...

21:19 Gepost in Sport | Commentaren (11) |  Facebook

04-09-09

hamertje tik

Weer weekend, dat voor mij al vandaag begon en nog tot en met maandag duurt! Beetje recup van vorig weekend dus, was wel welkom!

Niet stilgezeten ondertussen. Woensdag niet gesport, want dan stond dat avondje cinema op de planning. Maar donderdagmorgen dat wel goedgemaakt met terug een toerke van 4 x 10 min, goed voor 6,6 km. Een goed begin van de dag, die voor de rest superdruk was op het werk en geëindigd werd met een etentje met de collega's van m'n diensten, een jaarlijkse traditie.

Vandaag dan vakantie en eerst wat fitness in huis gedaan. Wassen, strijken, brilvloeren kuisen, beddegoed verversen. 't Was allemaal wat verwaarloosd geraakt de laatste tijd, dus broodnodig. Na de thuissport de echte sport en naar 't zwembad getrokken. Eerst 75 m opwarming en dan 2 x 500 m met 2 min. pauze ertussen. De eerste 500 m in 14min30sec, de 2e 500 m in 14min45sec. Dus toch weer een beetje verbetering tegenover de vorige keer. Daarna nog een paar baantjes rustig getrokken en nog eens crawl geprobeerd (blijft een ramp). In totaal weer 1300 meter gezwommen vandaag. Morgen eens gaan zien voor een nieuw zwempak (hetgeen ik nu heb dateert nog van toen ik 10 kg zwaarder was, beetje te groot dus) en een nieuw zwembrilletje (want m'n oud is een beetje lek en dat is niet zo praktisch). Me ook ineens een 10-beurten-kaart aangeschaft en eens gecheckt voor zwemlessen (helaas enkel voor kindjes bij ons :-(, doemme). Zal dus toch crawl op m'n eentje moeten leren peis ik.

Vanavond nog een uurtje spinning en morgenvroeg weer een toerke lopen/wandelen. Ne mens zou nog denken dat ik aan triathlon-training aan het doen ben, maar voorlopig laat ik me nog niet verleiden tot die rage. 'k Wil gewoon wat sporten en m'n gewicht een beetje naar beneden krijgen...

Zondag dan een dag waar ik al een tijdje naar uitkijk. Het Malheur-team (http://ultrasport.skynetblogs.be), waar ook Martine al een tijdje deel van uitmaakt, organiseert dan hun eerste Bosmarathon (en halve marathon) in Buggenhout. Een malheurmarathon in 2 ronden langsheen mooie verharde en onverharde wegen in de omgeving van Buggenhout (en het bos aldaar, duh). Martine en ik gaan er de handen uit de mouwen steken aan de verzorgingspost aan km 16/36 en er dus de lopers aanmoedigen, drinken en eten aanreiken, flesjes vullen, en hopelijk in zeer zeldzame gevallen de vrouw met de hamer spelen. In dat laatste geval zullen we zorgen voor extra bemoedigende woordjes, indien gewenst een massage verzorgen (daar is Martine goed in) en je als loper desgevallend letterlijk weer in gang duwen! Alles om je er weer doorheen te slepen, dat is onze job! En ik ben vooral benieuwd naar de heroïsche verhalen van Martine haar odyssee vorige week, haar ervaringen tijdens de CCC in de Franse Alpen (waar ze 96 km lang duizenden meters bergop en bergaf liep, een schitterende prestatie om U tegen te zeggen). Als het weer wat meezit, ga ik trouwens al fietsend naar Buggenhout, goed voor 30 km enkele richting, dus 60 fietskilometerkes in totaal (als het weer meezit hé ;-)).

Meer info over de Bosmarathon vind je hier: http://www.adventurerace.be/adventurerace.be/marathon/mar...

17:13 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook

01-09-09

busy times

Et voilà, het eerste weekendje werken zit er weer op. Nog 5 te gaan op korte termijn. Volgend weekend gelukkig niet werken, daarna drie weekends aan een stuk. Lekker ho2009druk dus, maar zo heb ik het graag (alhoewel het weekend-werk wel een tikkie minder mag eigenlijk). Dit weekend duurde eigenlijk vier dagen. Van donderdag tot zondagavond zat ik in Kasterlee op de Hoge Rielen voor het jaarlijks startevenement van onze scouts. Vier dagen hard werken, weinig slapen, veel babbelen, veel lachen, constant bellen en opgebeld worden, gekbekkende jongeren die rond je komen hangen. Heerlijk toch! En na dat startweekend ben ik altijd ongelooflijk opgepept om er weer een werkjaar lang stevig in te vliegen, just the motivation I need!

De avond voor m'n vertrek was ik nog eens gaan zwemmen. Ditmaal 2 x 500 meter (in respectievelijk 15 min en 16 min, niet bijster snel dus) en dan als toetje nog rustig 300 meter bij elkaar gepeddeld. Tegen dan voelden mijn bovenarmen aan als beton en was het dus genoeg geweest. Nog veel training nodig als ik ooit eens iets op zwemvlak zou willen presteren peis ik.

Gisteren zag ik een spinningsessie nog niet echt zitten. In plaats daarvan heb ik me in 't zetelke bij hubbie genesteld en lui voor de tv gehangen. Mocht wel na het zware weekend. Vanmorgen was de sportgoesting er dan toch weer en heb ik m'n loopschoenen aangetrokken. Nog maar eens een start-to-run-sessie gedaan, beter dat dan niks. Op den asfalt deze keer, met de eerste schooldag zag ik het niet zitten om me tussen duizenden scholieren te begeven met de auto of fiets richting park (op weg naar het park kom ik een grote middelbare school tegen). Dus langs de vaart de andere kant opgetrokken richting Hofstade en terug. 4 x 10 minuten met telkens 1 minuutje wandelen. Het ging vrij goed, enkel bij de laatste 10 minuten begon m'n knie lichtjes te protesteren. Maar heb de indruk dat de korte wandelpauzes wel helpen om de pijn op een afstand te houden. Dus voorlopig blijven we dat dan maar doen hé.

Deze avond had ik dan nog wat last van sporthonger. Ik twijfelde wat tussen zwemmen en krachttraining en het werd uiteindelijk het laatste. Vooral omdat het buiten nogal een nattig weertje was en daardoor had ik eigenlijk geen goesting om te gaan zwemmen. Weird. Soit, een stevige krachttraining-sessie gedaan van zo'n 50 min (incl. opwarming op de spinning-fiets), het deed me deugd!

dieetVandaag is trouwens officieel dag 1 van m'n zogenaamde "dieet". Door het mindere sporten de laatste maanden ben ik toch wel een aantal kilootjes bij. Het is nog niet dramatisch, maar sommige kleren beginnen een beetje te spannen. Dus ik ga weer wat letten op de calorietjes de komende weken en idealiter hoop ik een 5 kg weer kwijt te spelen (dan zit ik weer op m'n niveau ten tijde van de marathon van Rotterdam), maar of dat gaat lukken...we shall see!

21:29 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook

25-08-09

fietsbenen en een welgemeende f**k you (aan m'n knie hé)

Hoi hoi, hier zijn we weer! Niet stilgezeten de laatste dagen hoor, zowel privé als op hohet werk waren het drukke daagjes. Op 't werk begint het duidelijk te worden dat er weer een nieuw werkjaar start vanaf dit weekend. Vanaf donderdag weer vier daagjes naar de Kempense bossen voor ons jaarlijks evenement Herfstontmoeting. Iets om naar uit te kijken, ook al betekent het dik 40 overuren kloppen op 4 dagen tijd en amper slapen gedurende die dagen. We hebben het er voor over! Dat vooruitzicht heeft wel als gevolg dat ik vorige week en de eerste dagen van deze week nog een beetje recup neem door m'n werkdag af en toe eens een uurtje vroeger te stoppen of eens wat later te starten, wat eigenlijk wel zalig is. Maar vanaf september zal het dus alle hens aan dek zijn met weer regelmatig weekend- en avondwerk.

Soit, de voorbije dagen dus! Veeeeeeel gefietst! Weliswaar in stukken en brokken. Zaterdag met hubbie de fiets op naar Antwerpen. Een afstand van zo'n goeie 26 km en dan natuurlijk nog 't stad door. Manmanman...Hoeveel lichten dat je op die baan tegenkomt! Dan is een snelweg toch wel handiger ;-) Telkens als je wat op dreef bent, sta je weer voor een rood licht en kan je alles dichtsmijten. Zo duurde het dus maanrockwel even en was er van enige topsnelheid halen natuurlijk niet echt sprake ;-) In Antwerpen ook wat rondgefietst natuurlijk, tot bij mijn ouders en dan de Meir op en af en zo. En in de namiddag weer naar Mechelen, even de sfeer al gaan opsnuiven op Maanrock. Eenmaal terug thuis hadden we er een kleine 60 km opzitten, ook voor hubbie weer een stevige training! 's Avonds naar Maanrock terug, waar we wat rondgeslenterd hebben tussen de verschillende podia. Onverwachts toch wel wat onder de indruk geraakt van het talent van bimbo Hadise, maar het meest was ik gecharmeerd door Tom Helsen die een prachtig optreden gaf.

Zondag was ik dan uitgenodigd bij een vriendin die in Putte woont, om er nog eens gezellig bij te kletsen en te lunchen. Natuurlijk met de fiets naar daar, via de fietsknooppunten. Routeke uitgestippeld en slechts 2 x verkeerd gereden (bordje gemist) waardoor ik pas na 33 km fietsen bij haar aankwam ;-) (Putte ligt zo'n 15 km van bij mij thuis). Na dik 2 gezellige uurtjes moest ik weer door, want m'n schoonma was ook jarig dus werd daar verwacht voor cocktails en gezelligheid. Dan maar de kortere weg genomen, via de grote baan naar Mechelen en dan ter hoogte van Bonheiden toch een wat mooiere route via de Dijle en de vaart. Goed voor nog eens 20 km. In totaal dus 53 km gefietst de zondag, en de cocktails achteraf smaakten heerlijk :-) Na het cocktails-feestje nog eens terug naar Maanrock waar we Clement Peerens weer het beste van zichzelf zagen geven.

Maandag dan weer de fiets op! Wel de spinningfiets in de fitness. Een uurtje alles gegeven, het ging super, ondanks de tropische temperaturen in de fitness.

En vandaag had ik wel weer zin in sport, maar de fiets...nope. Na drie dagen had ik het wel even gehad op dat vlak. Dus eens goed gevloekt op m'n knie, loopspullen aangetrokken, sportzak in de auto gesmeten en naar het park gereden. Daar 4 x 10 min. rustig gejogd, met telkens 1 minuutje wandelpauze tussenin. Nah! En m'n knie hield het uit! Tegen het einde voelde ik weer dat lichte zeurtje opkomen, maar heb dus toch mooi 40 minuten gelopen en het voelde heerlijk! Wel jammer dat het terug van die onderbroken korte sessies zijn, maar liever dat dan helemaal niks natuurlijk. Nadien nog naar de fitness voor wat krachttraining en daarmee zit ons sportavondje er vandaag ook weer op.

Morgen nog eens gaan zwemmen en dan hebben we er een triathlon-weekje opzitten :-) En dan vier dagen intensief werken :-)

20:35 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook

21-08-09

lekker puffe

Vonden jullie het ook zo heerlijk warm de voorbije dagen? Ik anders wel, alhoewel het gisteren toch ietske té was. Misschien maar goed dat ik niet mocht gaan lopen, héhé. Gelukkig is er achter m'n hoek een zwembad, helaas wel overdekt, maar het bood toch wel de verfrissing waar ik effe naar op zoek was gisteravond. Het zwembad dus in! Dat was al een dik jaar geleden. Ja oké, op vakantie ben ik ook wel het zwembad ingeplonsd, maar dat was niet echt om te zwemmen, eerder pooltelkens 5 minuutjes wat plonsen. Gisteren dus eens geprobeerd van nog eens te zwemmen. 2 blokken van 400 meter gedaan (eerste blok in 13min30, tweede ging een minuutje trager). Traaaaaaag dat ik ben. Maar ja, wat moest ik dan ook verwachten na een jaar niet zwemmen. Tussen die twee blokken eens een baantje crawl geprobeerd, jeetje. Hoe doe je dat eigenlijk? Iets met benen die wat moeten fladderen en ondertussen je met je armen ook nog voortbewegen? Er klopte toch niets aan mijn armen-benen-coördinatie in ieder geval :-) Maar 'k heb op de één of andere manier toch 25 meter zo overbrugd! Woohoo!! Nog veel werk aan de winkel (moest ik ooit de ambitie koesten om een volleerde zwemster te worden, tenminste). Na m'n tweede blokje van 400 meter nog een paar baantjes getrokken, waarbij ik wat beter op m'n techniek probeerde te letten, maar op de duur begon vermoeidheid toch wat in te treden. In totaal denk ik een 1200 meter te hebben afgelegd, genoeg voor deze keer. Misschien volgende week nog eens een poging wagen, we zullen wel zien.

Vanavond dan een uurtje gaan spinnen, niets speciaals over te melden eigenlijk :-) Dit weekend wordt een fietsweekendje. Morgen fietsen hubbie en ik naar Antwerpen (en daarna weer terug naar Mechelen natuurlijk), om de megawerken op de E19 te ontwijken. Zo zijn wegenwerken dus een goei excuus om hubbie weer op de fiets te krijgen se ;-) En zondag fiets ik naar een vriendin, blijf dan bij haar lunchen en dan weer naar huis, ook lekker gezellig dus. En natuurlijk pikken we hier en daar wat mee van Maanrock dit weekend, dat gezellige gratis festivalleke in Mechelen!

Oh ja, heb afspraak bij Dr. Peter Vervoort op 7 september, nog effe geduld hebben dus...

 

sunset

23:12 Gepost in Sport | Commentaren (5) |  Facebook

13-08-09

twijfel en lichte paniek

Sporters die langdurig met een blessure sukkelen, kennen het fenomeen wel: de constante twijfel van "ga ik niet te snel", "oei, voel ik daar nu iets" ed en ook wel de snelle paniek die opkomt bij elk pijntje of zeurend gevoel op de plaats van de blessure. Ik zit al maanden met die twijfels en paniek"aanvallen" (beetje overdreven woord hoor) en vanmorgen werd ik weer mee geconfronteerd.

Maar eerst een woordje over de training van dinsdag, want die ging eigenlijk wel heel goed. 10 km afgelegd in net geen 1u4min. met één korte wandelpauze na 40 min. De hartslag was voor het eerst sinds lang ook weer een beetje normaal te noemen, gemiddeld zo'n 147 (ter vergelijking: bij mij herstart half juli zat ik aan een gemiddelde van zo'n 162 voor een tempo dat nog een pak trager lag). En geen enkel pijntje, enkel nog wat zware benen van het fietsen van zondag (had maandag wel een rustdag ingelast). 's Avonds ben ik dan nog een beetje krachttraining gaan doen in de fitness, maar niets meer dan normaal.

Vanmorgen dan: alles zou prima moeten verlopen. Woensdag ook een rustdagje ingelast en voelde me vanmorgen fris en fruitig (op dat slaapkoppeke van mij na panicdan). En het liep ook wel goed, hartslag ook perfect onder controle (ook al let ik er eigenlijk niet zo op, op m'n tempo let ik ook niet, gewoon lekker loslopen dus). Maar toen ik aan quasi 40 minuten zat voelde ik ineens toch wel wat een gezeur aan m'n knie. PANIEK! Direct overgeschakeld op wandelen en het zeuren hield op. Na een tweetal minuutjes het lopen hervat en terug naar huis getrokken. Het ging weer zonder zeurend gevoel, maar heel af en toe voelde ik toch nog iets. En dan komt die TWIJFEL opzetten natuurlijk: zit dit gewoon in mijn hoofd of is die stomme blessure echt terug? ben ik dan toch te snel aan het opbouwen? Misschien loop ik gewoon te snel? Etc...etc... genoeg om heel de training grandioos te verknallen natuurlijk, want zo is het helemaal niet leuk. Uiteindelijk klokte ik bij thuiskomst af op 10,1 km in 1u3min (gem. hs 147), dus zeker niet slecht, maar tja...die lichte zeurende pijntjes baren me onrust.

Gelukkig staat er de komende dagen sowieso geen sport op het programma (ook geen spinning), omdat we vanaf vrijdagmorgen tot zaterdagavond even ribbedebie zijn (comicbook-beurs in de buurt van Zwolle). Dus zondagmorgen volgt een volgende loopsessie en die ga ik volledig op ultrazachte grond doen, nl. lekker wat trailtjes doen in het domein van Hofstade. Desnoods met een paar extra wandelpauzes, we zullen zien hoe het allemaal aanvoelt hé. En proberen niet te panikeren dus :-)

16:15 Gepost in Sport | Commentaren (10) |  Facebook

10-08-09

Fietsdodentocht Bornem

Gisterenmorgen om kwart voor 7 ons bed uit, slik da’s nog vroeger dan op een gewone werkdag! Maar de Fietsdodentocht lonkte en daarvoor wilden we wel een efforke doen ;-) Stevig ontbijtje nuttigen, rugzakje gepakt (met wat eten, regenjasje just in case), fietsen gaan halen en dan naar ’t station. We waren fietsnatuurlijk niet de enigen die per fiets de trein opgingen richting Bornem, maar het lukte net. Twintig minuutjes later waren we in Bornem en daar was het dan een paar kilometer fietsen naar de startplaats. Het goede weer had heel wat volk gelokt. Bij de voorinschrijvingen waren er zo’n 1500 inschrijvingen. Daar zijn er op de dag zelf nog een dikke 4000 bijgekomen voor de 100 km (er was ook een tocht van 35 km). Maar gelukkig was het qua drukte nog wel te doen hoor. Eenmaal vertrokken kon ieder zijn tempo fietsen, enkel de echte fietsterroristen (gelukkig slechts enkelingen) ergerden zich duidelijk aan al dat volk (maar die moeten dan maar niet aan zo’n massa-event meedoen).

Het parcours is dus totaal anders als dat van de gewone Dodentocht. Vanaf Bornem reden we zuidwaarts via dorpen waar ik nog nooit van gehoord had, tot aan de rand van Aalst. Van daar was het doorsteken tot Asse en zo ging het dan via o.m. Steenhuffel (de Palm) terug naar Bornem. Een mooie toer die op z’n minst toch wel héél heuvelachtig was. De eerste 20 km waren nog vrij vlak maar dan begon stillekesaan het valse plat om dan later tot stevig bergop over te gaan. Ik slaagde er wel in om altijd tot boven te fietsen, voor hubbie was dat wel wat anders. Maar het was dan ook zijn 2e serieuze fietstocht in 8 jaar tijd en de eerste fietstocht enkele weken geleden bedroeg amper 35 km op een vlak parcours. En toch raakte hij de eerste hellingen vlotjes op maar daarna was stillekesaan het vat af, vooral de benen wilden niet zo meer mee natuurlijk. Maar what goes up, must go down. Elke stevige klim werd dus door een forse afdaling gevolgd, lekker racen naar beneden. Heerlijk! Vanaf Steenhuffel (op km 85) was het gelukkig dan weer gedaan met al die hellingen en konden we rustig uitbollen naar de finish. Vanaf daar kwamen de mensen van de 35 km-gezinstocht er wel bij en daar had je dan veel gezinnen met kinderen, en veel mensen die geen “fietsetiquette” kennen en dus lekker voor je hangen te slalommen, plots stoppen midden op het pad e.d. Drie keer bijna-accident voorgehad. Maar ‘k ben niet gevallen! Had dan ook m’n klikschoentjes niet in, omdat ik wel verwachtte van regelmatig te moeten stoppen e.d. (wachten op hubbie, of door het vele volk onverwachts moeten stoppen). Heb er dus wel een aantal zien opzijvallen doordat ze niet tijdig konden losklikken ;-) Als een ander dat voorheeft is dat wel grappig eigenlijk :-)

Soit, de tocht zelf bedroeg zo’n 102 km. In totaal (met voor en na erbij) hebben we 110 km afgelegd. Het resultaat waren o.m. bruinverbrande armpjes, beentjes en snoetje en een gezond vermoeid gevoel dat we weggespoeld hebben met een wijntje en afhaalchinees en een relaxsessie in de zetel thuis :-) Hubbie was heel content met zijn prestatie natuurlijk, ook al vond ie het erg dat ik af en toe op hem moest wachten, maar dat vond ik zelf helemaal niet erg. Samen uit samen thuis hé.

Vandaag maar geen spinning, beentjes hebben gisteren genoeg gespind op de heuvelkes. Morgenvroeg wel een looptraining natuurlijk!

12:17 Gepost in Sport | Commentaren (7) | Tags: fietsdodentocht |  Facebook

08-08-09

plannen maken

En ondertussen zijn we weer twee looptrainingen verder! Jep, donderdagmorgen weer op tijd m'n bedje uitgeklauterd voor een verfrissende ochtendloop en dat ging weer zalig goed. Zo goed dat ik m'n aanvankelijk plan om toch nog in te houden en me te beperken tot 2 x 25 min. liet varen en er 2 x 30 min van maakte (met 1 min. wandelpauze). Nee, nog erger! Dat tweede stukje 30 min. werden er 33 omdat ik een mooi rond eindcijfertje van 10 km op m'n Garmin wou zien staan! Stout hé. Wel een beetje schrik dat ik ging afgestraft worden achteraf, maar niks van dat. Fris en fruitig de dag doorgekomen!

Vrijdag stond de gebruikelijke vrijdagse spinningsessie op de planning en die ging ook lekker. We waren met 14 vrouwen en geen enkele man (buiten Dany de lesgever dan). Dany in zijn nopjes natuurlijk, terwijl wij vrouwen zoiets hadden van..."waar zitten die venten? Allemaal pintjes aan het pakken op een terras of wa?". En dan noemen ze ons het zwakke ras. Foei!

Vanmorgen dan terug op tijd uit mijn bed (en dat in 't weekend, pfff...), maar eenmaal buiten had ik er geen spijt meer van. Heerlijk temperatuurke om in te lopen zeg. Ditmaal was het plan om 2 x 5 km te lopen, met 1 min. wandelpauze. Het werd 5 km gevolgd door 6 km ;-) In totaal dus 11 km in zo'n 1u 8 min. Dik tevreden dus!

Morgen wordt het wat anders...100 km fietsen met de Bornemse Fietsdodentocht. Als het tenminste weer niet zo'n strontweer is als vorige zondag, want dan krijg ik hubbie niet mee vrees ik. Het voorstel van Luc om al fietsend naar Bornem te rijden en daar de 35 km gezinstocht te doen, hebben we gewikt en gewogen en doen we dus niet. Om de simpele reden dat eerst 30 km oprijden, dan er een kort toerke van 35 km doen en dan diezelfde rit van 30 km terug ons maar niets lijkt tegenover één grote lus van 100 km waar je onderweg wat drank- en eetvoorraad, twee fietsherstelposten (you never know) en de nodige ambiance onderweg krijgt. Dus we gaan met de trein naar Bornem (want de fietsen kunnen niet in, op of achterop de auto wegens kleine auto, geen trekhaak, daksysteem en zomeer). Maar dat zal allemaal wel lukken hoor. Dus duimen maar voor goed weer!

En ik ben eindelijk nog eens ingeschreven voor een loopwedstrijd ook. 27 september loop ik Dwars door Mechelen, mijn eigenste hometown. Samen met een vriend gaan we voor een tijd die toch hopeljik een paar minuutjes onder het uur ligt. Als m'n knie het blijft koest houden natuurlijk, ik blijf op dat vlak in twee woorden spreken.

hamerDe halve marathon in Buggenhout begin september, die ik hoopte mee te doen, heb ik ondertussen al lang weer uit m'n planning geschrapt. Maar 'k ga er wel naartoe, samen met trailmadam Martine ga ik de bevoorradingspost op km 16/36 (er is ook een marathon) bemannen. Maw gaan we samen voor de rol van "de vrouw met de hamer", dat wordt leuk! ;-) Dus voorlopig nog geen halve marathon op de planning, maar als het lopen goed blijft gaan, ga ik op dat vlak ook eens beginnen rondkijken om eind oktober/november ergens iets in te plannen (Etten-Leur of Kasterlee of zo). We shall see!

 

smile

 

 

 

19:40 Gepost in Sport | Commentaren (10) |  Facebook

04-08-09

wakker worden!

Na het mindere sportieve dagje op zondag, was het gisteravond weer tijd voor het echte werk: spinning! Lesgeefster Evi was eindelijk terug uit verlof en dat ze goed uitgerust was, hebben we wel gemerkt! Amai, die gaf van jetje. Het was puffen, zweten en vooral genieten! Een uurtje stevig afzien! Een paar moedigen besloten van nog een tweede uurtje mee in te zetten, maar ik bedankte ervoor. Bedoeling was nl. om vanmorgen alweer te gaan lopen, en ik wil nog steeds niet overmoedig zijn ;-)

Vanmorgen dan de wekker om kwart voor 7. Voor mij is dat dus verschrikkelijk vroeg. Was ik vroeger een ochtendmens die om 6 uur uit bed moest, om de trein te halen om om 8u op m'n werk te zijn...helaas bestaat dat ochtendmens dus niet meer. Sinds ik 2 jaar geleden op m'n nieuwe job begon, waar heel wat andere werkuren van toepassing zijn en waar men pas ten vroegste om 9 u in actie schiet (en de meesten starten pas tegen 10u, weliswaar te weten dat er regelmatig avonduren tot tegen middernacht + weekenduren geklopt worden hé), ben ik dus een redelijke langslaper geworden. Standaard sta ik in de week ten vroegste om 7u30 op nu en dat valt me al tegen ;-) En vanmorgen was het dus 45 min. vroeger en dat deed wreed zeer! Rap een klets koud water op m'n gezicht, loopspullekes morningaangetrokken, glaasje water gedronken en de deur uit. Ipod opgezet en op shuffle gezet, laat dat ding me maar verrassen zo vroeg op de ochtend! En kreeg ik me daar direct een nummer voorgeschoteld dat me helemaal naar het rijk der wakkeren schudde: Wherever I may Roam van Metallica! Oh yeah! Van een motivator gesproken om erin te vliegen. Het was dus een zalige looptraining. Nog lekker frisjes en toch het gevoel dat het een zonnige hete dag zou worden, ideaal dus. In totaal 1u6min gelopen (met 1 min. wandelpauze na 25 min. en 50 min.), goed voor in totaal 10,7 km! Tegen het einde was het vat wel af, maar ik merk toch wel wat verbetering in de conditie. De hartslag begint terug wat te dalen (maar is nog steeds wat te hoog voor dat tempo hoor) en ik hou het allemaal al een tikje beter vol. En de knie houdt zich koest, jippie! Soit, weer om de juiste redenen te vroeg opgestaan! ;-)

Morgen rustdagje, dan gaan we lekker genieten van wat comedy op het Casablanca-festival in Hemiksem. Donderdag dan weer proberen op te staan voor een ochtendtraining.

20:10 Gepost in Sport | Commentaren (6) |  Facebook

02-08-09

lopen en "zwemmen"

Alweer enkele dagen verder! Juli is voorbij, tijd voor een nieuwe maand en die begon gisteren al heel goed. Vrijdagavond werd onverwachts toch een rustige avond wat sporten betreft. Dany de spinning-man was ziekgevallen en door de verlofperiode kon men zo kort op de bal geen vervanger meer vinden. Dus geen spinningles. Heb het niet aan m'n hart laten komen en gewoon een zeer goeie krachttraining-sessie gedaan in de fitness. Het feit dat die spinningles niet door was trailgegaan, voelde ik zaterdag. M'n beentjes kriebelden ongelooflijk hard om erin te vliegen. Niks vermoeid gevoel, wat anders al wel eens het geval durft te zijn. Met m'n fietske trok ik eerst op stap voor een kort ritje naar het domein van Hofstade. Via een kleine omweg is dit exact 5 km, een goeie opwarming dus. Fietske gestald en dan beginnen lopen. Ditmaal weer terug een beetje opbouwen, 3 x 25 min was het doel. Had de trailschoenen nog eens aangetrokken en express zo veel mogelijk off the beaten-track gelopen, met klimmetjes en smalle paadjes en tussen de bomen door en zo. Echt genieten! De 3 x 25 minuten lukten goed, tussenin telkens 1 minuut gewandeld, eigenlijk verwaarloosbaar dat wandelen maar mentaal geeft dat bij mij toch wel een goeie klik. Enerzijds dat ik weet dat er een korte break aankomt om even op adem te komen, maar anderzijds ook wel dat die break zo kort is dat ik het ook wel zou aankunnen om gewoon door te lopen. Klinkt raar, I know. In totaal had ik op het einde, excl. de 2 wandelpauzes, 12 km op de teller staan en daar was ik natuurlijk ongelooflijk blij mee. De kaap van 10 km eindelijk nog eens gepasseerd. En vooral...die knie lijkt het voorlopig echt wel te houden! Nadien dan natuurlijk nog al fietsend terug naar huis, maar dat was geen enkel probleem. De week dat nu komt staan er nog 2 gelijkaardige loopsessies gepland, van 2 à 3 x 25 min., maar dan van thuis uit vertrekkend (dus over asfalt) en daarna bouwen we op naar de 30 min. Dat wordt al wat serieuzer.

Vandaag hadden hubbie en ik dan het plan opgevat om een stevige fietstraining te ondernemen. Naar Leuven en terug (goed voor zo'n 50 km) en ondertussen Hapje-tapje bezoeken. Maar man...wat een hondeweer!! Nu koppig als we zijn, cycling wetwilden we er echt wel voor gaan. Toch maar wat wachten en wachten, maar het bleef maar gieten. Dus uiteindelijk toch vertrokken...Na 2 km waren we doorweekt tot op ons ondergoed en stond ventje zijn blik ook op onweer. Dit was gewoon NIET leuk. En sporten moet leuk zijn uiteindelijk. Bovendien was het ook niet verantwoord. We waren nog niet goed en wel vertrokken en zagen er al uit of we met fiets en al in de Vaart waren gaan zwemmen. De weg was nat en glad en we begonnen al te bibberen van de kou. Omdat we beiden niet de rest van de zomer plat willen liggen met een longontsteking, zijn we dus teruggekeerd. Al onze natte spullen uitgesmeten, droge sportkleren aan, sportzak gemaakt en met de auto naar de fitness. Daar 45 min. effe alles gegeven op de spinningfiets en nog wat oefeningen gedaan en dan zijn we met de auto dus naar Leuven gereden waar we op een verregende Hapje-Tapje wat hebben rondgeslenterd. We hadden onze zondag toch wel een beetje anders voorgesteld... Ach ja. We zijn dus niet zo lang blijven plakken op Hapje Tapje, maar wel lang genoeg om alle kraampjes eens te zien en aan drie kraampjes wat te happen en te tappen natuurlijk :-) En tegen dat we weer thuis kwamen...juist...scheen de zon!! Toch echt wel typisch hé.

Soit, daarmee is ventje dus totaal niet getraind om volgende week de 100 km Fietsdodentocht te doen, maar als het mooi weer is, is ie precies toch wel bereid om het er gewoon op te wagen. Maar het zal dan aan een zeer relaxed tempo zijn (maar door de drukte zal dat waarschijnlijk toch niet anders gaan), voor de fun en de gezelligheid dus. Maar draait het daar uiteindelijk niet gewoon om?

 

fun

16:10 Gepost in Sport | Commentaren (9) |  Facebook

26-07-09

hangover

Alvorens over m'n sportieve escapades te beginnen, eerst een filmtipje. Op onze reis in de states zijn we twee keer een cinemake gaan doen, dat konden we in het land van Hollywood toch niet aan ons laten passeren hé. In Palm Springs ontvluchtten we de hitte door in de cinema te kruipen en zagen we The Hangover. Op het einde van de reis sloten we af in San Francisco met Transformers 2 (om hubbie een plezier te doen natuurlijk). Die Transformers 2 is trouwens beter dan de eerste, maar het blijft een film over auto's die in robots veranderen en zo ver reikt mijn fantasie toch niet eigenlijk.

hangoverMaar The Hangover dus...ongetwijfeld één van de grappigste films die ik de laatste jaren zag en bij deze dus echt wel een aanrader voor iedereen die gewoon eens goe wil lachen in de cinema. Het verhaal is poepsimpel, dus gewoon gedachten op nul en genieten: 4 vrienden trekken een weekendje naar Las Vegas om er de vrijgezellenavond van één van hen, Doug, te vieren. We zien hen vol goede moed de avond inzetten en dan switcht het verhaal direct naar de volgende ochtend. De hotelkamer is een puinhoop, er loopt een tijger rond in de badkamer, er zit een baby in de kleerkast, maar nog erger...Doug is vermist. De drie overblijvers hebben een kater van jewelste en ten gevolge daarvan geheugenverlies en proberen samen met jou als kijker nu te achterhalen wat ze allemaal die nacht hebben uitgestoken en waar toch wel in godsnaam Doug naartoe is. Stilletjesaan slagen ze erin e.e.a. te reconstrueren (en als kijker kan je niet anders dan gewoon mee gissen), maar of Doug het nu gehaald heeft...that's for me to know and for you to find out. Hetgeen de film zo leuk maakt, zijn gewoonweg de acteurs die elk schitterend hun rol spelen. Vooral dikkerdje Alan (schitterend gespeeld door weirdo Zach Galafianikis) is grandioos. Een aanrader dus!

Vanmorgen was ik zelf een beetje hung over van wat te veel margaritas en lekkere wijn op zaterdagavond. Maar dat belette ons niet om een toerke te gaan fietsen. Jep, je las het goed...WE! Want hubbie zijn fietske is eindelijk gemaakt en vanmorgen trokken we er met z'n tweetjes op uit om wat te gaan "trainen". Doel is om over 2 weken samen op het gemakske de Fietsdodentocht mee te gaan doen, 100 km fietsen dus. Het tempo zal niet hoog zijn, omdat ventje nu eenmaal niet veel conditietraining in zijn lijf heeft. 't Is dus voor de gezelligheid. Maar een beetje fietstraining kan natuurlijk geen kwaad. We hebben een dikke 35 km getrapt, in zo'n 1u45 min. Niet snel dus, maar 't was leuk en ik ben slechts één keer gevallen ('k zal 't ook nooit afleren zeker, weeral vergeten mijn voet los te klikken uit de pedaal bij het stoppen).

Vorige week ook nog een beetje gesport. Donderdag vroeg uit de veren om een toerke te gaan lopen. Al lopend naar het park, dus op harde ondergrond, wat ik nog niet echt vertrouw voor m'n knie. Dus dat in stukken en brokken gedaan (5 min en 6 min, met 1 min. wandelen). Daarna 2 x 15 min in het park, met weer 1 min. pauze en dan toch in één trek terug naar huis, terug 15 min. Goed voor alles tesamen 56 min. lopen. Het begint te gaan dus. Vrijdagavond dan een uurtje gezellig gaan spinnen en zaterdagmorgen weer op tijd uit bed om wat te gaan lopen. Ditmaal in één trek naar het park en uiteindelijk 4 x 15 min. gelopen met één minuut pauze tussenin en geen last van m'n knie. Jiehaa! Volgende looptraining is a.s. dinsdag en dan voeren we weer een beetje op. Bedoeling is dan 3 x 20 min. te lopen met 1 min. pauze tussenin. Duimen maar. Morgenavond ook wel een uurke gaan spinnen. Heb de smaak weer te pakken!

 

22-07-09

trailschoenen uitgetest

Dankzij de nationale feestdag genoot ik van een extra lang weekend, we maakten met het werk immers de brug, zalig. Maandag kon ik zo een extra toerke gaan fietsen (30 km). ’s Avonds trok ik dan nog even naar de fitness om een uurtje te gaan spinnen. Vaste kracht Evi was helaas met vakantie, maar Danny nam haar rol goed over en ’t was gezellig! En wat stillekesaan hoopgevend is: dinsdagmorgen voelde ik m’n spieren niet meer na de dubbele inspanning van maandag. M’n lichaam begint precies toch weer wat gewoon te worden aan beweging!

Gisteren dus nog vrij en ’s morgens met de fiets naar het domein van Hofstade getrokken (5 km). Daar dan een toerke gelopen met m’n nieuwe trail running schoenen. Het domein leent zich daar wel perfect toe om dat type schoenen eens uit te testen. Op de onverharde stukken ligt echt geen meter effen en de ondergrond is er op heel wat stukken extra zacht door een laagje boomschors en zaagsel (of zoiets), verder veel op en af en smalle oneffen paadjes. Uiteindelijk 15/15/18 min. gelopen met telkens een minuutje wandelen ertussen. Conditiegewijs viel het lopen toch nog zwaar, was altijd blij als ik effe kon uitblazen J Maar er is toch een beetje progressie te zien.
Daarna nog terug naar huis gefietst natuurlijk.

Van de knie geen last, wat het belangrijkste is. De schoenen hebben de test dus vrij goed doorstaan. Vrij goed doorstaan, maar dus niet 100% want had toch wel een stevige blaar op m’n linkervoet. Van trailexperte Martine vernam ik achteraf wel dat dat vrij normaal is bij het inlopen van trailschoenen, ze zijn wat stugger dan gewone schoenen. Dus nog even afwachten hoe dat verloopt.

nikeNu…zelfs al lukt het niet met die schoenen, is dat niet zo’n ramp. Ze hebben me amper iets gekost. Heb ze op het einde van onze reis gekocht in Auckland (vlakbij San Francisco) in een sportwinkel waar ze een heel aantal schoenen in de uitverkoop hadden staan om plaats te maken voor de nieuwe modellen. Mijn getrouwe Brooks Adrenaline GTS8 zaten erbij en kon ik voor amper 60 USD (+ taks) kopen, omgerekend zo’n 45 euro. In België betaal ik voor hetzelfde paar 120 euro. En de trailrunners, een paar Nike Alvord VII, waren nog amper 50 USD (+ taks), zo’n 37 euro dus. Het proberen waard dus. Heb er ginder ook nog een dagje mee rondgewandeld en dat zat lekker, dus als het met het lopen met die schoenen niet lukt, heb ik er toch een goedkoop paar wandelschoenen bij.

 

 

 

shimanoVoor de rest heb ik ook nog een paar Shimano-fietsschoenen gekocht (omgerekend voor 100 euro, incl. de clicks, kost hier met clicks bij 150 euro), een Ipod Nano 8 GB (kostte een tikje minder dan hier) en natuurlijk een Levi’s jeansbroek (50 USD).


Dankzij de goedkope dollar was het dus lekker veel koopjes doen en wat de loopschoenen betreft natuurlijk puur geluk dat ze net in uitverkoop stonden!

13:48 Gepost in Sport | Commentaren (6) |  Facebook

20-07-09

bewegen doet zeer

Sedert vorige maandag ben ik weer terug begonnen met sporten en eerlijk gezegd: het doet pijn. Letterlijk hé! 7 weken niks doen, buiten wat wandelen en één kort rustig fietstochtje, is nefast gebleken voor mijn lichaam. Ik kan precies niks meer aan. Een uurtje sporten en ik ben een hele dag stijf en stram. Om van m'n hartslag nog maar te zwijgen. Voordeel is wel dat ik dus niet te hard van stapel kàn lopen, mijn lijf wil toch niet mee. Rustig opbouwen is dus de boodschap.

De knie houdt zich voorlopig wijselijk koest. Wat lopen betreft ben ik dan ook als heuse start-to-runner weer van start gegaan, lopen wordt om de x-minuten afgewisseld met een minuutje wandelen. Zo krijgt die dekselse pees geen kans om langdurig over m'n kniegewricht te wriemelen en pijn te gaan doen. Verder probeer ik harde ondergronden te vermijden, niet zo simpel als je in de stad woont, maar het lukt vrij goed door met fiets of auto naar het park te rijden als ik daar de tijd voor heb tenminste.

Spinning heb ik vrijdag voor de eerste keer een uurtje gedaan en dat ging vrij oké. Vanavond staat een tweede sessie op m'n planning.
Fietsen heb ik al twee sessies achter de rug en dat gaat zeer relaxed en goed.

Dus vooral het lopen gaat moeizaam, maar dat was dan ook al van 23 mei geleden. Maar rustig aan gaat ook, beter iets dan niets!

Overzichtje:

maandag 13 juli: 8 x 5 min lopen, met telkens 1 min wandelen tussenin

dinsdag 14 juli: 28 km fietsen

donderdag 16 juli: 5/6/7/8/9/10 min lopen, met telkens 1 min. wandelen tussenin + krachttraining

vrijdag 17 juli: 1 u spinning

zondag 19 juli: 5/5/10/12/15/4/4 min lopen, met telkens 1 min. wandelen (eerste 2 en laatste 2 stukjes lopen was op harde ondergrond naar en van het park) + krachttraining

maandag 20 juli: 30 km fietsen en vanavond 1 u spinning

 

Morgen wordt een duo-sessie: fietsen naar Hofstade, daar wat traillopen (nieuwe trailschoenen eens uitproberen) en dan weer een stukje fietsen. Het lopen blijf ik voorlopig nog afwisselen met wandelen.

gain

12:03 Gepost in Sport | Commentaren (6) |  Facebook

14-06-09

when falling off a horse, climb right back on!

't Is zo'n uitdrukking die je wel eens hoort: als je van een paard valt, kruip er gewoon direct terug op. Tja, dat wou ik ook wel doen op m'n stalen ros twee weken paardgeleden, maar lijf en leden beslisten daar iets anders over. En als lijf en leden niet meewillen, wil de goesting ook niet altijd mee, tenminste dat was bij mij toch wel het geval. Het was de zoveelste pech in maanden en de sportgoesting was plots mijlenver weg. Het interesseerde me ineens geen bal meer. Maar zie....na regen kwam zonneschijn en sinds vrijdag kriebelde het ineens weer. 'k Moest er nog eens op uit. Maar toch gewacht tot vandaag, o.m. door de dagtrip van gisteren (zie vorige post). Vanmorgen regende het echter pijpestelen en dat zinde me niet. Want onbewust zit de schrik om weer te vallen er toch nog in. In de namiddag minderde de regen echter een beetje en was ik klaar om er effe op uit te trekken. Nog niet met de fietsschoenen, wel met mijn gewone loopschoenen (ik heb dual-pedalen, dus kan met beide type schoenen fietsen), want vastgeklikt fietsen zag ik nog niet direct zitten, zeker niet met de natgeregende straten. Eenmaal aan de garage (de fiets staat dus niet hier thuis), begon het weer te regenen, ach ja...dan maar door de regen. Eenmaal begonnen vroeg ik me wel af waar naartoe. Had niet echt een plan, wou ook niet te ver fietsen, maximum een 20 km in een uurtje tijd was meer dan genoeg voor vandaag. Dus nog rap een sms'ke naar Gert gestuurd met de vraag of ie thuis was, zo had ik een mooi doel om naartoe te fietsen. Kreeg direct een antwoord met de mededeling dat de koffie al klaar stond. Dat kon ik natuurlijk niet afslaan! Na een 10 km stond ik bij Gert en Ria en kreeg ik een dampend kopje koffie. Uiteindelijk er een uurke blijven plakken, want zoals altijd komt er aan het geratel van Gert geen einde, hihi. 't Was dus gezellig kletsen over vanalles en nog wat. Uiteindelijk toch maar terug mijn trekkie opgekropen en via een iets kortere route weer naar huis. Uiteindelijk 19,5 km rustig gefietst in zo'n 50 minuten tijd. Deed deugd om weer even iets sportiefs te doen, ook al was het maar kort en rustig ;-)

Op het kniefront gaat het eigenlijk nog altijd niet goed. Daar heeft Annelies de kinesiste me woensdag toch wel even met de neus op de feiten gedrukt. Bij de behandeling voelde ik direct dat de ontsteking er nog altijd zit. En dat zelfs na 3 weken niet lopen. Hopen maar dat het na de USA-trip eindelijk wel eens weg is, zodat ik zorgeloos weer kan starten met lopen.

Volgende week ook geen sport, zelfs niet fietsen. Gewoon geen tijd want nog een drukke werkweek voor de boeg die pas eindigt op zondag de 21e (zaterdag wel vrij, maar zondag nog heel de dag vergaderen) en daarna begint eindelijk die langverwachte vakantie en daar moet ook nog e.e.a. voor in orde geraken natuurlijk :-)

 

vliegtuig

18:06 Gepost in Sport | Commentaren (7) |  Facebook

01-06-09

70 km gevolgd door CT-scan

Fietsen simpel? Precies toch niet. Vandaag was een heus staaltje van hoe het niet hoort te gaan. 3 x verloren gereden en dan op 't einde iets voorgehad en 't erge is dat ik nu nog steeds niet weet wat. Geheugenverlies noemen ze dat dan en verdikke da's freaky, je een heel uur niet meer kunnen herinneren.

Maar 'k zal beginnen bij 't begin. 'k Had me dus een mooie route uitgestippeld van zo'n 65 km. Met de aanlooproute van thuis uit en weer terug zou me dat op zo'n 70 km moeten brengen. Zalig weertje buiten, maar ook al warm. Had dus een goed gevulde drinkbus bij en eerst ook een broodje met choco gegeten. Om half 10 de hort op en de fietsknooppunten beginnen volgen. Na zo'n 15 km al eens een eerste bordje gemist, maar dat had ik een halve kilometer verder gelukkig door. Teruggekeerd en weer het juiste pad op. Na zo'n 35 km denk ik, zat ik in Steenhuffel en was het daar toch wel jaarmarkt met kermiskoers zeker. Gevolg...ik kon niet voort via de vooraf uitgestippelde weg. Dus maar wat beginnen rondrijden en na enkele kilometers zoeken vond ik terug een bordje met daarop een nummerke dat ik ook had opgeschreven. Oef! Dus weer voort. 10 km verder in één of ander boerengat verliep de weg echter langs iets wat niet echt een fietspad kon genoemd worden. Omdat ik een heilige schrik heb om met een lekke band te eindigen, besloot ik het erop te wagen en even een andere weg te zoeken. Had ik beter niet gedaan. Ben toen echt hopeloos verloren gereden en na kilometers en kilometers kwam ik in Londerzeel aan. Oef, bekende oorden. Maar toch was ik wat gedesoriënteerd en wist ik eigenlijk niet goed meer waar Londerzeel nu ook weer lag tov Mechelen. Misschien had het me toen al wat moeten dagen dat er iets niet in orde was met mezelf en dat de warmte me in zijn greep begon te krijgen. Goed gedronken en Londerzeel van voor tot achter doorgereden op zoek naar een bord. Nu staat héél Vlaanderen vol met wegwijzers, maar ze hebben duidelijk Londerzeel vergeten...ik vond maar geen wegwijzers! Na een tijdje rondpeddelen vond ik dan toch een bord naar de N17 Dendermonde-Mechelen. Beter dan niks, dus die maar beginnen volgen. Effe later kwam ik terug een fietspunt-bordje tegen met een nummerke dat ik ook had genoteerd. Oef! Dat maar terug beginnen volgen. De hitte, maar vooral de felle wind, begonnen me wel wat parten te spelen, het werd zwaar. Had er tegen dan ook al 50 km opzitten. Na Londerzeel kwam Breendonk en toen Willebroek. In Willebroek ken ik normaal wel mijn weg, maar nu moest ik toch ook effe vragen wat de snelste weg naar Mechelen was. Gelukkig zat ik al goed en moest ik alleen nog maar rechtdoor tot thuis. Ik herinner me dan nog dat ik dus effectief tot op een 500 m van mijn deur ben geraakt en toen....ging het licht uit. Letterlijk!

Het volgende dat ik me herinner is dus dat ik thuis ben en dat Koenie op me zit in te praten. Ik hoor hem ineens zeggen van...oké, 'k breng je naar de spoed. En ctscaneven later zijn we in de spoed, ook dat ritje is maar een vluchtig gegeven in mijn herinneringen. Heel héél freaky. In 't ziekenhuis een paar simpele testjes, waaruit bleek dat het allemaal wel meevalt. Maar veiligheidshalve hebben ze me toch maar even onder de CT-scanner gelegd. Als echte Trekkie kan ik wel zeggen dat zo'n CT-scanner gewoon geïnspireerd is op de Stargate van Stargate SG1, hihi. Nadien kreeg ik te horen dat dat ook allemaal oké was en ze vermoeden dus dat ik ben flauwgevallen op m'n fiets en daardoor waarschijnlijk een stevige blackout heb gehad. Gelukkig had ik een helm op. Verder heb ik een wonde op m'n hand en een dikke blauwe plek op m'n rechterbovenbeen. Ook een schaafwonde en wat gezwollen plek op m'n rechterkaak. M'n rechterschouder is ook wat pijnlijk.

Ondertussen beginnen er enkele flarden wel terug te komen. Zo herinner ik me dat ik op een bepaald moment het gevoel had dat alle lucht uit m'n longen werd gepushed (waarschijnlijk de val) en dat twee mensen vroegen of ik oké was en hulp nodig had en dat ik zei van "neen, 'k woon hier vlakbij". Maar hoe ik dus thuis ben geraakt, m'n fiets heb binnengezet en blijkbaar zelfs een kwartier in de zetel heb gezeten...daar weet ik niks van. Gelukkig was Koenie thuis!

Oké, het goeie nieuws is dus dat ik 70 km heb gefietst vandaag ;-)

16:14 Gepost in Sport | Commentaren (11) |  Facebook

31-05-09

prepare for warp speed!

De Warp-technologie is een fictieve technologie uit de televisieserie Star Trek om ruimteschepen met een snelheid groter dan de lichtsnelheid te laten voortbewegen.

star trek

Oké oké, met mijn eigen Trekkie moet ik al serieus wat doortrappen om rapper dan 't licht te gaan. 't Zou wel een zot zicht zijn eigenlijk...Is it a bird, is it a plane...no it's TrekkieBekkie! Woohoo!

Dream on...

flybike

Maar vandaag tijdens mijn eerste tochtje van deze Pinkstertweedaagse zomertoer op m'n fietske eens het derde voorblad van m'n versnellingsbakske getest. En wat blijkt...da's gewoon de warp drive van m'n machientje! Jawadde! Met een beetje schrik het hendeltje ingedrukt, ik voelde de ketting van het middelste blad naar het grote blad verschuiven en zoef! weg was ik. Ineens van 23 km/u naar 30 km/u...Da's verschieten zene! En zo veel harder moest ik er nu ook niet voor trappen. Voilà, de snelheidsfactor op mijn fietske dus ontdekt, wree leuk! Niet dat ik dat tempo constant volhield, want er stond een stevig windje en in bochten vertraag ik toch maar ;-)

Vandaag alvast een kleine 54 km achter de kiezen. Eerst 24 km via fietsknooppuntennetwerk tot in Putte, waar een vriendin woont. Die was me al aan het opwachten, de terrasstoelen stonden al klaar, samen met een verfrissend drankje. Anderhalf later moest ik me dan weer ophijsen uit da stoelke, 't was nochtans goe zo daar in 't zonneke. Maar 'k werd ook weer eens thuis verwacht. Via een andere route (vooraf uitgestippeld) weer naar huis, dat werd nog eens een 30 km erbij (die Bikepointer-site rekent dus toch niet altijd al te juist precies). Pas in het tweede stuk heb ik de warp-drive uitgetest en dat is te zien aan de snelheid. De eerste 23 km in 58 min. De volgende 30 km in 1u11 min!

Morgen dus een stevige rit van 70 km volgens Bikepointer. 'k Zal er dus maar 15 km reserve bijrekenen ;-)

 

 

 

16:32 Gepost in Sport | Commentaren (6) |  Facebook

30-05-09

on the road

"Enough with this sunday stroll...let's hurt a little bit." — American Flyers

en da gaan we morgen en maandag dus doen! Morgen een 40 km gepland, met een tussenstop bij een vriendin die ik al maanden niet meer gezien heb. Effe lekker bijkletsen en bijtanken en dan weer terug naar huis. Maandag een toertje van 70 km.

Wat moet een mens anders doen met zo'n lekker weertje buiten hé...

cycling sun

22:38 Gepost in Sport | Commentaren (2) |  Facebook

17-05-09

Giro di grandi Mechelen

Het dipje van gisteren is nog niet helemaal verteerd. Maar zoals alle voorgaande dipjes zal ik dit ook wel weer te boven komen. Vanmorgen terug op 't zadel gekropen voor een frustratietoerke ;-) Maar eerst lekker ontbijten met de laptop voor m'n neus op www.baby-olifant.be, in blijde verwachting van de jongste spruit van olifant Phyo Phyo. Al van vrijdagavond zaten we er hier thuis vol spanning mee op te wachten, maar de kleine K. had maar geen goesting om te komen. Je kan natuurlijk niet blijven zien. Gisteren moest ik bv. een halve dag gaan werken en zat ik stiekem te hopen dat het baby'tje toch wel ging wachten tot ik weer thuis was. 's Avonds moest ik dan uit eten (schoonpapa was jarig), dus weer keihard duimen dat ze nog effe ging wachten. En tegen middernacht was m'n pijp uit en ging ik slapen, daar ging het duimpje weer omhoog. Vanmorgen een zelfde ritueel: om twintig voor 9 sloot ik de laptop af om me eens al fietsend in gang te zetten...Duimpje weer omhoog, maar ditmaal zonder succes want blijkbaar floepte baby K er 5 minuten later plots uit. Heb het live-moment dus gemist, maar ben wel blij dat het goed is afgelopen en 't is wel een schattig olifantje hé.

Soit, 'k was dus zwaar afgeweken. Fietske op dus. Op voorhand een route uitgestippeld met de fietsknooppunten, die op bikepointer.nl effe ingegeven en dat zou me een kleine 40 km moeten opleveren. Mijn actieterrein bevond zich ditmaal ten noorden van Mechelen. Via het centrum naar Mechelen-Noord, via mooie wegeltjes waar ik nog nooit geweest was, kwam ik in Elzestraat terecht, vandaar naar de Netedijk, zo tot Sint-Katelijne-Waver -> Onze-Lieve-Vrouwewaver -> Putte Peulis en vandaar naar Bonheiden, Muizen en weer naar huis (allé, naar de fitness eigelijk). In Bonheiden passeerde ik het paleis van blogger Gert, in Muizen de luxueuze villa van blogger Geert. 't Was met andere woorden een heuse sight-seeing toer! Na 43 km en 1u53min stond ik aan de fitness. Me daar rap omgekleed (jep, hubbie was weer zakkendrager van dienst geweest ondertussen) en nog een half uurtje krachttraining gedaan. Daarna genoten van een heerlijk saunake en zo mijn sportieve voormiddag weer afgesloten. En tijdens het fietsen niks aan de knie gevoeld (was dat tijdens het lopen ook maar zo hé).

viandenDeze namiddag dan met Julie een leukke babbel aan de feun gedaan en al kijkend naar de Giro (waar zich vandaag een bizarre tijdrit aan het afspelen is door het ongeval van gisteren) m'n kofferke voor Luxemburg al gemaakt. Nog twee daagjes werken (waarvan dinsdag een ultralange dag zal worden van 9u tot 23u) en woensdagmorgen vertrekken we. Place to be daar wordt Vianden, een 40-tal km van Luxemburg-stad. We verblijven er natuurlijk in het gezelschap van Julie en Maarten, in een appartementje. Kijk er wel naar uit, niet naar 't lopen natuurlijk want dat zal er die zaterdag dus niet gebeuren, wel naar de natuur, lekker wandelen, wat fietsen, relaxen en leuke babbels. 't Wordt tijd dat ik er eens een paar dagen onderuit muis ;-)

 

escape

16:37 Gepost in Sport | Commentaren (14) |  Facebook

16-05-09

de knoop

Gek hoe je de ene dag alles makkelijk kan relativeren en de volgende dag je wereld lijkt in te storten door de minste tegenslag. Vandaag lijkt ik zo'n dagje te hebben dat het relativeren niet meer lukt. Een zeer lastige werkweek achter de rug en dat hoopte ik vanmorgen met een kort loopje toch even weg te lopen. Maar dat was buiten m'n dekselse knie gerekend. Het lukte dus weer niet. Toen ik een dikke 20 min. ver was (met al één korte wandelpauze) werd het me ineens te veel. "Wat ben ik mezelf toch aan het wijsmaken" en nog andere donkere gedachten doemden op en het gevolg was een stevige mentale crash midden in het park. Gelukkig waren er niet al te veel ochtendlopertjes. Na een goeie huilbui maar besloten van het voorlopig simpelweg op te geven. De knoop is doorgehakt: ik start niet in Luxemburg, over and out. Het heeft toch geen zin en 'k ga mezelf alleen nog maar gefrustreerder maken als ik start en na 10 min iedereen tot de allerlaatste moet laten voorbijsteken om zelf al wandelend en vloekend verder te gaan. Ik zoek me wel een andere bezigheid die dag in Luxemburg...

 

outoforder

 

10:10 Gepost in Sport | Commentaren (8) |  Facebook