Aan de winter lijkt maar geen einde te komen. Enerzijds is het wel eens leuk om nog eens een echte winter mee te maken. Maar na een dag vind ik dat meestal wel eens welletjes geweest hoor. Ik blijf een zomermens :-) Ik hou er niet zo van om me elke keer als eskimo te moeten verkleden om even buiten te komen, ik haat de kou, het feit dat je in het donker vertrekt en in het donker weer thuis komt...neen, geef mij maar de zomer en liefst zo snel mogelijk! En dan nu de sneeuw er weer bij, met de gebruikelijke gladheid op de voetpaden en wegen. Wij strooien en vegen altijd voor onze deur, helaas doet niet iedereen dat en heb toch al wel een paar uitschuivers gemaakt de voorbije weken, gelukkig telkens zonder te vallen. Die uitschuivers zijn wel de reden dat ik tegenwoordig ga "lopen" op de loopband in de fitness. Dat heeft ook zijn nadelen wel: het is ten eerste doodsaai, ten tweede verdraagt mijn enkel die zachte verende ondergrond niet zo goed, ten derde kost het me meer tijd omdat ik eerst nog naar de fitness moet, terwijl ik anders direct hier van thuis uit aan m'n kilometers kan beginnen en ik me dan ook nog moet houden aan de openingsuren van de fitness. Maar allé, 't is toch een mogelijkheid om een beetje aan sport te doen in deze koude, gladde dagen :-)

Na woensdag ben ik vrijdag dus nog eens op de loopband gaan trainen. Normaal doe ik op vrijdag een uurtje spinning mee, maar met de beste wil van de wereld: ik had géén goesting! Het idee van een uurtje spinning sprak me totaal niet aan, geen idee waarom. Lopen op de loopband lonkte zelfs meer dan spinning, hoe gek. Dus zogezegd zo gedaan en 5 km op de loopband gelopen, terwijl ik ondertussen naar de spinningles keek :-) Dit keer geen plaspauze nodig gehad, was wel nog 2 keer ervoor geweest en nadien moest ik ook wel richting toilet hollen, hihi.

Gisteren was het hier dan echt snertweer. Superveel wind, ijs-ijskoud en keiveel sneeuw. Mechelen was één van de stukjes Vlaanderen waar tot 10 cm is bijgevallen gisteren, tenminste toch bij ons in den hof :-) Lekker binnengebleven en wat huishoudelijke klusjes gedaan.

Vanmorgen begon het hier dan weer te sneeuwen en op het nieuws kwamen berichten van ijzel. Gelukkig legde de verse sneeuw bij ons een zacht laagje, echt glad zag het er toch niet uit. Normaal gezien ging ik deze namiddag met blogster Jess lopen, maar dat kon onverwachts niet doorgaan voor haar. Dus was het bij mij twijfel: loopband of me toch maar eens in het park wagen? Na wat wikken en wegen verloor het gezond verstand het van het gevoel en besloot ik me al lopend naar het park te begeven en daar een toerke te doen en dan terug. Met volgende attributen aan: korte tight, lange tight, shirt zonder mouwen, daarover thermoshirt met lange mouwen, daarover een fleecetrui, dan nog een fleece-buff rond mijn nek, twee paar sokken aan, een muts op en handschoenen en natuurlijk mijn loopschoenen. Ik zag er weer uit als een eskimo, maar koud had ik het tenminste toch niet. Dan naar het park, onze straat lag er hier en daar gevaarlijk glad bij dus dat stuk ingewandeld, maar vanaf een bepaald moment kon ik toch beginnen lopen. Eenmaal in het park aangekomen (waar een dik sneeuwtapijt lag), na 2 km, rap even een plaspauze gedaan in het onthaalgebouw en dan mijn toerke heel rustig gelopen op de sneeuw. Ondertussen kreeg ik weer een heel felle sneeuwbui over me heen en zag ik met momenten amper een hand voor ogen. De ondergrond, dat liep opvallend goed eigenlijk, voelde niet zo veel anders aan dan gewoon op een aarden pad eigenlijk. Rondje = 3,3 km en toen moest ik weer heel dringend plassen natuurlijk. En daarna terug naar huis, niet meer via mijn straat maar achterom via de vaart waar er meer sneeuw lag en dus minder glad (hoe raar toch), nog eens goed voor 2,5 km. In totaal 7,8 km gelopen dus, aan een supertraag tempo, maar zonder uitschuivers of valpartijen en dat was het belangrijkste. En vooral lekker genoten!