20-10-09

Helaasheid der dingen

De dokters in het ziekenhuis zaten er vrijdag niet naast. Ben stevig geveld door de virusjes. Gelukkig geen Mexicaanse griep, wel een sinusitis die me aan de kant houdt. Combineer dat met oververmoeidheid na 2 weken slapeloosheid en het resultaat is een gecrashed bibike dat gisteren niets meer waard was. Dus gisteren 2u gaan wachten in de wachtzaal van m'n huisarts ('k ben blijkbaar niet de enige zieke) en nu een week ziekteverlof om uit te zieken en bij te rusten.

Dus weeral geen sportnieuws. Dan gaan we maar weer over naar filmnieuws. Onlangs zat er bij den Humo een ticket om gratis naar de Helaasheid der Dingen te gaan zien. Nu ben ik helemaal geen Humo-lezer, maar voor zo'n gratis filmticket wil ik dat boekje wel eens kopen. En 'k heb er zelfs twee gekocht, zodat hubbie mee kon naar de film :-) Het ticket zou enkel geldig zijn in de Kinepolis-keten, maar in Mechelen heb je enkel een Utopolis. Gelukkig aanvaardden die de tickets ook :-)

helaasheidDe film dan: geweldig! Ik vond het boek al ongelooflijk goed, een dik jaar geleden gelezen en in één ruk verslonden. Voor wie het niet kent: het boek van Dimitri Verhulst is een autobiografie en beschrijft een jaar in zijn leven, waar hij met zijn vader inwoonde bij zijn grootmoeder en drie nonkels. De mannen in het gezin hebben een stevig drankprobleem en hebben nogal een beruchte reputatie in het dorp. Maar wat mij vooral bijbleef, is dat ondanks het drankprobleem er een enorm hechte band in het gezin is, waar niet aan te tornen valt. Toch tekent dat jaar in het leven van Dimitri, zijn karakter en verdere handelen.Het boek is ongelooflijk grappig, platvloers, grof en tegelijkertijd ook triest en af en toe voel je plaatsvervangende schaamte.

De film vond ik best wel een knappe verfilming van het boek. Sommige stukken mochten nog iets beter uitgewerkt worden, maar de algemene teneur van het boek werd toch mooi behouden. Het drankgebruik wordt stevig in de verf gezet, maar ja...da's in het boek ook wel het geval. Des te indrukwekkender vond ik echter de prestaties van de acteurs. Ze spelen hun rol grandioos en dragen er toe bij dat je er helemaal mee in ondergedompeld wordt. Dan nog de aankleding van de film: alles klopt, je waant je gewoon mee in de beginjaren '80. De kledij (ik zweer je...mijn broer droeg exact dezelfde dingen in die periode ;-)), de huizen, details zoals de boekentas van Gunther (Dimitri), zijn fiets, de trein! Kort gezegd: een aanrader!