14-07-09

verslag roadtrip deel 2: Los Angeles -> Lake Powell

Waar zaten we..ah ja, Los Angeles. Na 2 nachtjes zeiden we deze bijzondere stad vaarwel en trokken weer voort. Niet zo ver deze keer, na zo’n 2 uurtjes zaten we al aan Palm Springs waar we een volgend nachtje zouden doorbrengen. Niet owv Palm Springs zelf, wel voor het Joshua Tree National Park dat er vlakbij ligt en daar reden we dan ook direct naar door. De Joshua Tree is een speciaal soort boomke dat goed gedijt in de woestijn en in de Mojave-woestijn kom je ze dus overal tegen en dan vooral in het Joshua Tree NP (maar later op de reis zagen we ze ook massaal in de buurt van Death Valley). Maar nog opmerkelijker in dat park zijn de prachtige rotsformaties ontstaan door weersinvloeden en erosies. Had nog nooit zoiets wonderlijks gezien, echt prachtig. Eén rots had de vorm van een schedel (en werd dan ook Skull Rock genoemd, duh), een andere formatie leek wel op Mount Rushmore (met de 4 presidenten uitgehouwen in de rots). Enige lastige aan ons bezoek die dag was de extreme hitte. Was het in LA nog een aangename 27°C, we stapten ginder uit de auto en kwamen terecht in temperaturen van 45°C in de schaduw (en die schaduw is in de woestijn niet alomtegenwoordig, integendeel). We waren dan ook blij dat we in de late namiddag een plons in het zwembad konden nemen en zijn ’s avonds samen met heel wat andere PalmSpringers in de cinema gedoken (waar de airco hard zijn best moest doen om de temperatuur aangenaam te houden).

De dag erop, we zijn dan zondag de 28e juni, stond er een lange rit op de planning, naar Williams en daarmee verlieten we ook California en reden we Arizona binnen. De Mojave-dessert veranderde stilletjesaan in meer bergachtig gebied met rotsformaties. Halverwege passeerden we een bijzonder plaatsje, Lake Havasu City. Niet toevallig hoor, had in de Lonely Planet gezien dat we mits een klein ommetje er even konden passeren en dat het wel interessant was, omwille van één grote attractie: de originele London Bridge! Hoe bizar, midden in nergensland een dorp waar ze ooit een brug van London naar daar hebben verhuisd (de brug werd aangekocht door de toenmalige burgemeester) en speciaal een kanaal voor hebben aangelegd (zodat de brug toch over water kan geplaatst worden). En het stadje floreert daardoor dus enorm, ze hebben er een heel feestdorp rond gebouwd met lekker veel kitsch. Een grappige tussenstop dus, ideaal om even te lunchen. Nadien voort naar Williams, dat op 80 km van de Grand Canyon ligt en daar dus enorm van profiteert. In de Grand Canyon zelf is het nl. pokkeduur om te overnachten en in Williams kan je dat voor een prikje. Leuk aan Williams is dan weer dat het pal op de historische route 66 ligt en daar vind je dan natuurlijk ook de nodige kitsch en brol van en enkele leuke cafés en een heuse mini-wildwestshow op straat (het verkeer moet maar effe wachten tot ze klaar zijn met schieten).

Maandag de 29e stond dan onze eerste echte canyon op het programma, en wat voor eentje, de Grand Canyon himself! In Lake Havasu City zei een dame ons nog dat je wel honderden foto’s van de Grand Canyon mag gezien hebben, niets tipt aan het origineel. Awel, ze heeft gelijk: de grootsheid is gewoon niet op een foto vast te leggen, het is gewoon overweldigend! En het gekke is: je ziet het totaal niet aankomen. We waren al lang door de ingang van het park gepasseerd en nog zagen we niets. Tot we aan de rand kwamen, langs de bomen passeerden en plots die enorme canyon zagen. Sprakeloos waren we! Vervolgens de auto gelaten waar ie stond en op de gratis shuttlebus gestapt die je kilometers langsheen de kloof rijdt (en je kan er op een tiental plaatsen af en dan met de volgende bus (die om de 10 min. passeert) weer verder). En dan te denken dat je eigenlijk nog maar een percentje van de ganse kloof hebt gezien…niet te doen. We hebben er uiteindelijk 5 uur doorgebracht, beetje langer dan verwacht, waardoor we maar laat op onze volgende halte waren, nl. het plaatsje Page aan Lake Powell. Daar wat verkoeling in het zwembad gezocht en naar de prachtige dam (Glen Canyon Dam) gaan kijken, die de 2e grootste dam van de VS is en eigenlijk een pak mooier (qua omgeving) dan de Hoover Dam (de grootste).

Voilà, tot daar deel 2. Morgen wat meer over onze verdere verovering van zowat alle canyons in zuid-Utah in westelijk Colorado ;-)

nog een paar fotookes: vlnr: Joshua Tree NP (3 foto's, -> let vooral op het "verboden te zwemmen"-bordje op foto 3, duh...), Palm Springs, Lake Havasu City, Williams (antieke trein naar Grand Canyon), Route 66, Grand Canyon en Glen Canyon Dam in Lake Powell

usa2

usa3