27-04-09

Bouillonnante - profielke

Omdat het gisteren maar niet leek te lukken met deze blog (Internet Explorer gaf problemen), nog eens een pogingske om het hoogteprofiel van gisteren te posten. Het verklaart ineens ook de 43%-stijgen van de titel van het vorige bericht ;-)

blog1

08:59 Gepost in Sport | Commentaren (12) | Tags: la bouillonnante |  Facebook

26-04-09

43% stijgen en 100% genieten tijdens de Bouillonnante

Zo, de eerste echte uitdaging van 2009 zit erop!!! Effe bij het begin beginnen. Zaterdagmiddag met Julie naar Bouillon vertrokken. Na een lekkere lunch vatten we de eerste klim van de dag aan richting het Kasteel van Godrief van Bouillon himself. Startnummerke afgehaald en ons vergaapt aan de mega-afgetrainde mannen die er rondliepen. Daar waren wij maar dikkerdjes tegen. 's Avonds konden we ook een fakkeltocht doen in het kasteel, maar door het snertweer zagen we dat toch niet zo zitten. Maar omdat we er nu toch waren, zijn we onmiddellijk maar het kasteel gaan bezoeken en amai...da's echt wel de moeite waard. We hoorden een Nederlander roepen van "nou, 'k zag Miep gang 27 inlopen en we hebben ze nooooooit meer teruggezien"...dat gevoel kregen wij daar dus ook...een doolhof van gangetjes, kamers enz...Echt de moeite. Om half 4 was er ineens ook een roofvogelshow en die was ook super. Nog nooit een condor zo laag over mijn hoofd weten vliegen, effe bibberen wel ;-)

Nadien nog wat koffies en chocomelkjes in het dorp gedronken en ook effe een stukje parcoursverkenning gaan doen, nl. de start- en finishzone en daar werden we toch wel een beetje wittekes van. Slik. We zagen al gauw dat de laatste 500 meter van het parcours gewoon trappen omhoog zijn. Pfftt...Zouden we dat nog wel kunnen na enkele uren afbeulen in de bossen. En dan op de pastaparty nog meer van die hardbody's die er liepen te paraderen, jep...Julie en ik zagen het steeds minder en minder zitten, hihi...De volgende morgen werd dat alleen nog maar erger. Ons mini-hotelletje zat dus vol met gelijkgestemden en het bleken allemaal die-hards te zijn. Eén gast had al alle edities meegedaan en als eerste marathon de Mont-Blanc-marathon. Oepsie. De andere had twee weken ervoor nog de 60 km van Texel gedaan. Je moet dus niet denken dat die ons moed wilden inpraten hé, integendeel. Er stond ons afzien te wachten en we gingen nu toch echt niet verwachten dat dat zomaar zou lukken op onze simpele basketsloefskes. Tja...investeren in trailschoenen om er misschien eens ééntje mee te doen, leek ons nu ook wel absurd. Gelukkig liet ie ons wel weten dat we na 12 km zonder problemen zouden kunnen uitstappen en een lift terug zouden kunnen nemen. Oké dus!

In de regen naar de start (ach ja, "wat er nu uitvalt kan er straks niet meer uitvallen" is zowat mijn motto op dat vlak, en ’t is nog redelijk meegevallen uiteindelijk) en na wat wachten vond ik er ineens Martine! Het was een leuk weerzien en eventjes een leuke babbel gedaan. Zij stelde me wel direct gerust en zei dat we vooral moesten genieten en dat we het ongetwijfeld superleuk zouden vinden. Ook Ingrid en Monique zagen we even, maar de mannen van Team Malheur hebben we jammer genoeg niet gezien.Dan was het hop naar het binnenplein van het Kasteel, waar we een briefing kregen. We kregen een gigantisch speelterrein tot onze beschikking en moesten vooral genieten en respect hebben voor de natuur. Dat het er wat modderig bijligt en we dus voorzichtig moesten zijn en hopen dat er geen gek de pijltjes heeft vervangen, moesten we er ook maar even bijnemen ;-) Dan een kippevelmuziekje en weg waren we.

Na de 100 m van het binnenplein naar de startmat ging het direct steil naar beneden. Ik deed het maar direct voorzichtig aan en bleek niet de enige! Eén van die stoere mannen wandelde zelfs. Ik was eigenlijk direct gerustgesteld. Ik zou dus duidelijk niet de enige zijn die het héél rustig zou aanpakken vandaag. Eenmaal beneden met Julie eerst nog het "vlakke" stuk gejogd. Het parcours ging vandaag dus in tegengestelde richting tegenover vorig jaar. Hierdoor kregen we eerst een vlak stuk van 2 km langs de Semois (supermooi!)…..maar toen keken we effe wat vooruit en wat zagen we: een MUUR! Echt geen ander woord voor: het was gewoon stilstaan en dan naar boven kruipen op die berg! Jawadde…Maar oh zo leuk!! De sfeer was ongelooflijk gemoedelijk, iedereen was zichtbaar aan het genieten. Eenmaal boven ging het eens zo steil weer naar beneden. Ik had net voor die muur al gezegd aan Julie dat ze er gewoon voor moest gaan en dat ik op ’t gemakske wel zou volgen en iets ging laten weten aan het 12 km-punt. Wel, bij het naar beneden gaan liet ik Julie echt gaan, want met mijn knie zo naar beneden denderen zou niet zo’n goed idee zijn. Dus heel rustig naar beneden gewandeld. Hops beneden…was het een rivier overspringen. Voilà, de toon was gezet!. Zo ging het dus de hele tijd. Af en toe was er een rustmoment: effe een 100 m vlak of zo. Na 5 km was het even een dorpje door maar algauw ging het een veld in om zo snel mogelijk weer het bos in te trekken.

Na een kleine 12 km (die ik doorkwam net onder de 2 uur) kwamen we aan de hulppost en toen voelde ik mijn knie nog niette. Ik zat ook nog superfris, dus besloot ik maar gewoon door te gaan. Rap sms’ke naar Julie en dan voort. Oeps, 2 min. later dacht ik toch wel effe op mijn stappen terug te keren. Dacht ik in het begin een muur te hebben gezien…dit was nog erger. Het was eerst effe zoeken hoe er gewoon aan te beginnen! Ik zag halverwege mannen echt stilstaan die het niet meer zagen zitten. Ik ben die dus voorbijgestoken hé! Da gaf wel een supergevoel natuurlijk. De boomstronk die Julie 20 min. ervoor had naar benedengesmeten (zie haar verslag) kwam ik toen ook tegen en ik had net hetzelfde voor! Heb de man achter mij dan toch maar gewaarschuwd ;-) Eenmaal boven dacht ik van "oef", tot bleek dat het gewoon het pad oversteken was en verder naar boven. Maar dan moest ik mezelf wel eerst een meter optrekken. Hmmm…Toch wel effe 5 min staan contempleren hoe ik dat nu in godsnaam zou aanpakken. De twee dames met Nordic Walking-stokken waar ik al heel de rit mee haasje-over aan het spelen was, slaagden er maar met de grootste moeite in om er met hun stokken op te geraken…ik had geen stokken. Effe overlegd met twee Fransmannen die ook naast mij mee stonden na te denken en dan zijn we er maar gewoon opgevlogen ;-) En ’t is gelukt! Daarna was het weer afdalen afdalen afdalen, met o.m. de drie beroemde ladders. Zalig gewoon…alleen vond het knietje het afdalen niet zo leuk meer. ‘k Moest dus echt heel voorzichtig en traag naar beneden, maar kon bij het stijgen en de vlakke stukken wel goed snelheid halen (allé, snelheid…). Maar om maar effe mee te geven: de eerste 12 km in 1u57. Na 3 uur zat ik aan ongeveer 15 km. Da’s dus 3 km in één uur!! Daarna nog 8 te gaan en die verliepen ietske vlotter. Veel haasje-over gespeeld met mensen maar uiteindelijk ben ik ze allemaal kunnen voorblijven. Vooral bij het bergopklimmen haalde ik in, blijkbaar ligt dit me toch beter dan verwacht. Bij het dalen werd ik altijd wel ingehaald, omdat ik dan mijn knie voelde. Bij de laatste twee kilometers voelde ik dan voor het eerst echt pijn in mijn knie. Het werd dus stillekesaan tijd dat het gedaan was. Ben toch aan de trap aan het kasteel mijn laatste rivale voorbijgestoken en al lopend de tent ingegaan, zalig gewoon! 4u50min was mijn tijd, 10 minuten voor de limiettijd van 5 uur dus. Had op voorhand gegokt op 7 uur als ik het al zou uitdoen (wat ik eigenlijk onmogelijk achtte). Julie stond me luidkeels toe te juichen van boven toen ik de trappen aan het doen was, echt super! Zij heeft het trouwens voortreffelijk gedaan in 4u11.

Het was echt heerlijk om te doen en dit smaakt absoluut naar meer. De landschappen onderweg maken zo’n klim echt de moeite waard. Eenmaal aan de top was het altijd effe genieten van het uitzicht, maar ook van de voldoening van "wow, ‘k heb dit toch maar effe gedaan". Ook de speciallekes zoals die trappen, de riviertjes, het klauteren tussen de rotsen om boven of beneden te geraken. Echt superleuk!!

Dus nu die knie verder laten genezen en dan eens op zoek naar een volgende trail om voor te trainen se ;-)

Enne…sorry voor het ellenlange verslag ;-)

22:54 Gepost in Sport | Commentaren (15) | Tags: la bouillonnante |  Facebook

24-04-09

we zijn er (niet) klaar voor!

Deze week een zeer rustige sportweek. Geen meter gelopen...Heb de goede raad van Geert opgevolgd en de pootjes laten rusten. Nu nog lopen zou geen sikkepit aan mijn conditie gedaan hebben, dus kon ik maar beter rusten. Wel maandag twee uurtjes gespind en gisteravond nog eens een uurtje. Ging het spinnen maandag super, en dat gedurende de volle twee uur....gisteren ging het voor geen meter! Benen voelden loodzwaar en er zat geen greintje energie in mijn lijf. Hopelijk was het maar een superslechte generale repetitie voor wat me a.s. zondag te wachten staat.

Deze week ook maar liefst drie kiné-beurten bij Annelies achter de rug. Dinsdagmorgen, woensdagavond en daarnet kon ik bij haar terecht. Buiten fricties (stevige massage van de onstoken pees), stevige stretching en electrostimulatie krijg ik nu meer en meer oefeningen voor mijn bekkeninstabiliteit aan te pakken. Manman...da's geen kouwe pis (zoals de uitdrukking hier gaat). Gehangen aan twee touwen moet ik de gekste dingen uitsteken met mijn been- en bilspieren en vanmiddag moest ik zelfs effe ondersteboven gaan hangen en al hangend push ups doen en dergelijke. Verder ook stevige oefeningen voor mijn zijdelingse buikspieren en heupoefeningen...De dingen die ik dagelijks thuis moet doen zijn die heupoefeningen en buikspieroefeningen. De "hang"-oefeningen zie ik mezelf thuis nog niet doen, denk ook niet dat dat de bedoeling gaat zijn ;-) Nu maandagmorgen is de volgende afspraak, voor het nodige oplapwerk na de Bouillonnante ;-) Vermoedelijk zal ik volgende week nog bij m'n huisarts moeten binnenspringen voor een voorschrift voor een verlenging, want met negen beurten zullen we er waarschijnlijk niet komen. Da's wel de ellende natuurlijk, dat je altijd die omweg via een huisarts moet maken, terwijl die kinesisten wel beter weten dan de huisarts dat verdere behandeling nodig is. Apeland.

Soit, groen licht van Annelies gekregen om zondag te starten met de plechtige belofte op mijn communiezieltje dat ik zo veel mogelijk ga wandelen en dat ik uitstap als ik pijn voel. Mag mijn knie niet intapen of dergelijke, want dat misleidt het gevoel en kan de betrokken pees juist meer onder druk zetten en kan dus eigenlijk meer schade veroorzaken dan dat ik ze niet intape.

Morgenmiddag vertrekken Julie en ik dus naar Bouillon! Het weer belooft wat minder te zijn, maar de sfeer zal er ongetwijfeld geweldig zijn, weer of geen weer. Zaterdagavond gaan we alvast wat feesten op de pasta party, misschien doen we wel de fakkeltocht aan het kasteel mee als die doorgaat. En dan zondag volop de natuur beleven en een tochtje doen ;-)

Eén ding is al zeker:'k zal voor het grootste deel van de tijd Rode Lantaarn zijn (misschien gaat dat dus eindelijk eens lukken om ergens laatste te zijn!) en ga mezelf al heel tevreden stellen als ik de eerste 6 km haal (heb het voor mezelf opgedeeld in blokken van 6 km, beetje psychologische drempels vastleggen hé).

Verslag lezen jullie zondagavond of maandag (hangt er een beetje vanaf wanneer we weer thuis zijn hé).

voor de curieuzeneuzen: onderstaand filmpje vond ik op You Tube en staat nu ook op de officiële site van de organisatie. Kwaliteit is niet super, maar het geeft een idee van wat de trail juist inhoudt...slik...

17:34 Gepost in Sport | Commentaren (6) | Tags: la bouillonnante |  Facebook

19-04-09

nog een weekje en dan ploeteren!

Nog exact 7 dagen scheiden me van mijn eerste uitdaging van dit jaar: La Bouillonnante, en die vindt plaats in....ja lieve kindertjes: Bouillon! Zaterdagmiddag vertrek ik samen met Julie naar ginder en de mannen blijven verplicht thuis! Die zagen het precies toch niet zo zitten om weer met de twee kwebbelmeiden op stap te moeten en dat vonden wij nu eens niet erg se. Des te harder kunnen we ginder kwebbelen! Zaterdagavond gaan we mee pasta-feesten bij de organisatie en dan zondagmorgen om 9u30 vatten we de 24 km-lange helletocht aan. Als ik zo de foto's op de website zie, vraag ik me nu toch wel af waar ik begot met mijn gedachten zat toen ik me inschreef....Maar 'k ben ingeschreven en we maken er het beste van. Met de knieperikelen is het qua voorbereiding niet echt optimaal gelopen, integendeel. Amper loopkilometers gedaan, gelukkig wel de nodige uren "geklimd" op de spinningbike in de fitness. Laten we hopen dat dat toch wat sporen van conditie in mijn tere lijfje heeft nagelaten.

Wat is nu de Bouillonnante? Wie vroeger de blog van onze Vlaamse held Achieltje volgde heeft daar misschien een tweetal jaar geleden zijn superenthousiaste verslag gelezen. Hij had er compleet out of the blue aan meegedaan en zijn verslag werkte heel aanstekelijk. Vorig jaar polste Julie al eens of ik dan niet mee wou doen, helaas moest ik echter die dag werken. Dit jaar leek het ook werkendag te worden, maar effe lief gelachen naar mijn bazen en de geplande vergadering werd verzet. Dus kon ik me toch gerust inschrijven.Maar ik dwaal af. De Bouillonnante dus: het is een heuse trailrun in de omgeving van Bouillon. Start is aan het kasteel zelf en algauw duik je de wilde natuur in. 24 km lang is het zwoegen langs paadjes, heuvels op- en afkruipen, soms moet je zelfs ladders opklimmen om boven te geraken, andere keren is het je vasthouden aan wat rotsen en naar boven klauteren. Beekjes overspringen en zo van die leuke verrassingen zitten er ook bij. M.a.w. veel lopen zal er sowieso niet aan te pas komen, héhé. En voor de echte gekken is er ook een 45 km-wedstrijd! Daar hebben we toch maar voor bedankt ;-) Voor de 24 km is de tijdslimiet 5 uur. Nu kan het me eerlijk gezegd niet schelen of ik die haal of niet. Ik zal al blij zijn als ik hem kan uitdoen tout court. Bovendien zijn ze niet zo streng. Als je op de website naar de uitslagen van vorig jaar kijkt, zie je er eindtijden tot 7 uur tussenstaan. Dus no worries op dat vlak! Ik neem mijn Camelbak mee met daarin naast het verplichte fluitje (voor als je van een berg dondert en toch nog genoeg in leven bent om dan in nood te fluiten in de hoop dat iemand je hoort) ook m'n gsm mee met het telefoonnummer van de organisatie, just in case. En natuurlijk wel wat mondvoorraad om de nodige appelflauwtes tegen te gaan. Op de site staat ook dat je een deken moet meenemen, maar daar zie ik me nu toch niet bepaald mee rondsleuren. Ik vermoed dat dat een voorzorg is voor de 45 km-lopers die wel eens makkelijk tot 's avonds aan de waggel zijn natuurlijk.

Zoals al aangehaald is de voorbereiding allesbehalve verlopen zoals het moest. En om die reden ga ik volgende week vooral proberen GENIETEN van de prachtige omgeving, de uitzichten, de sfeer ginder. Het zal een emo-run worden van jewelste vrees ik ;-) En of we het nu uitdoen of niet, so be it. We kunnen maar proberen hé en zien waar het schip strandt. Hopelijk houdt de knie het tot het einde vol, maar ik ga geen ongeoorloofde risico's nemen, dat is het me ook niet waard!

Straks nog een berichtje over wat ik sedert donderdag nog heb uitgestoken (niet veel hoor)!!

(foto geplukt van de website van La Bouillonnante)

 

bouillonnante

 

 

14:43 Gepost in Info | Commentaren (9) | Tags: la bouillonnante |  Facebook